«زنان در هرات از ترس از خانههایشان بیرون نمیشوند و کار و کاسبی مردان کساد شده است. بسیاری از دکانداران دکانهایشان را میبندند و کارشان را رها میکنند، چون خرید و فروشی نمانده و هیچ زنی از خانه بیرون نمیشود.
مردم دیگر توان پرداخت کرایه دکانهایشان را ندارند. خداوند این دزدان ناموس را به سزای اعمالشان برساند. اینها خود را مسلمان میگویند و از اسلام سخن میزنند، اما از کافر بدتر رفتار میکنند.
نان و روزی مردم را به روشهای گوناگون میگیرند.
بیشتر مردم با فقر دست و پنجه نرم میکنند. اینها بهجای اینکه به فکر اشتغالزایی باشند، دنبال ریش مردان و پوشش زنان را گرفتهاند.
مسلمان واقعی کسی است که آزارش به کسی نرسد. اینها مردم را دیوانه کردهاند. به خدا، خداوند خودش به داد ما برسد.»
«نوشتههایی که در این صفحه بازتاب داده میشود، تجربهها، درددلها و مشکلات مردم به قلم خود آنهاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشتهها دست نمیبرد.»
