هفته نامه اکونومیست در تحلیلی نوشت که در هند میلیونها فارغالتحصیل با وجود سالها تحصیل، شانس بسیار اندکی برای یافتن شغل مناسب دارند. این اعتراضها که هفته گذشته در دهلی و چند شهر دیگر برگزار شد، سرانجام نارندرا مودی، نخستوزیر هند را پس از هفتهها مقاومت وادار کرد تا استعفای وزیر آموزش را بپذیرد.
بر اساس گزارش اکونومیست، پژوهش دانشگاه پرمجی در بنگلور نشان میدهد که بین سالهای ۲۰۰۴ تا ۲۰۲۳ به طور متوسط هر سال پنج میلیون فارغالتحصیل وارد بازار کار هند شدهاند، اما شمار افراد شاغل تنها سالانه حدود ۲.۸ میلیون نفر افزایش یافته است. این شکاف نشان میدهد بازار کار هند توان جذب بخش بزرگی از نیروی کار تحصیلکرده را ندارد.
رقابت برای به دست آوردن فرصتهای محدود شغلی نیز هر سال شدیدتر میشود. سال گذشته ۲.۲ میلیون داوطلب برای تنها ۱۲۶ هزار و ۶۰۰ کرسی دانشکدههای پزشکی رقابت کردند. در آزمون استخدامی مشاغل ردهپایین دولت نیز حدود ۲.۸ میلیون نفر برای تنها ۱۵ هزار فرصت شغلی ثبتنام کردند.
در چنین شرایطی، افشای پرسشهای امتحانی به موضوعی بسیار حساس تبدیل شده است. اکونومیست مینویسد مشکل اصلی نه درز پرسشها، بلکه وابستگی روزافزون جوانان به این آزمونهاست. بسیاری از آنان همچنان سالها برای قبولی در آزمونهای دولتی تلاش میکنند، زیرا یافتن شغل در بخش خصوصی دشوارتر است. بر اساس این گزارش، کمتر از هفت درصد فارغالتحصیلان بیکار، ظرف یک سال موفق میشوند شغل دایمی با حقوق ثابت پیدا کنند.
به نوشته اکونومیست، این وضعیت یکی از باورهای دیرینه جامعه هند را با چالش روبهرو کرده است: این باور که درس خواندن به موفقیت شغلی منجر میشود. طی سه دهه گذشته، نرخ ورود جوانان ۱۸ تا ۲۳ ساله به نهادهای تحصیلات عالی به ۳۰ درصد رسیده و شمار موسسات آموزش عالی نیز از حدود شش هزار به نزدیک ۷۰ هزار مرکز افزایش یافته است.
با این حال، کیفیت آموزش و تناسب آن با نیازهای بازار کار همچنان محل نگرانی است. اقتصاددانان میگویند حدود ۴۵ درصد فارغالتحصیلان هند در رشتههای علوم انسانی یا بازرگانی تحصیل کردهاند، نه در رشتههایی مانند مهندسی یا پزشکی. همچنین گزارشی که در سال ۲۰۲۴ منتشر شد، برآورد کرده بود تنها ۵۵ درصد فارغالتحصیلان هندی از مهارتهای لازم برای ورود به بازار کار برخوردارند.
اکونومیست مینویسد مشکل اساسی، کمبود فرصتهای شغلی است. هند بین سالهای ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴ حدود ۸۳ میلیون شغل جدید ایجاد کرد، اما نزدیک به نیمی از این مشاغل در بخش کشاورزی بود. کارخانهها و شرکتهای این کشور هنوز نتوانستهاند به اندازه کافی نیروی کار، چه فارغالتحصیل و چه غیرفارغالتحصیل، جذب کنند.
هند تنها کشوری نیست که با چنین چالشی روبهرو است. بیکاری جوانان در بسیاری از کشورهای جنوب و جنوب شرق آسیا بالاست و چین نیز با مازاد فارغالتحصیلان روبهرو است. با این حال، هند با حدود ۳۷۰ میلیون نفر جمعیت ۱۵ تا ۲۹ ساله، بزرگترین جمعیت جوان جهان را دارد و پیشبینی میشود این گروه دستکم تا سال ۲۰۳۰ همچنان رشد کند.
اکونومیست نتیجه میگیرد که جذب این جمعیت عظیم جوان تنها یک چالش اقتصادی نیست. اعتراضهای اخیر نشان داد که این موضوع به یکی از چالشهای مهم سیاسی هند نیز تبدیل شده است.