• العربية
  • پښتو
  • English
Brand
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • صفحه شما
  • ورزش
  • بازار
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • صفحه شما
  • ورزش
  • بازار
  • پوسته
  • زبان
    • العربية
    • پښتو
    • English
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • صفحه شما
  • ورزش
  • بازار
کلیه حقوق قانونی این سایت متعلق به ولانت‌مدیا است.
volant media logo

فعالان افغان با نمایندگان پارلمان آلمان درباره تهدیدهای طالبان گفت‌وگو کردند

۱۹ سنبلهٔ ۱۴۰۵، ۱۱:۱۳ (‎+۱ گرینویچ)به‌روزرسانی: ۱۳:۱۷ (‎+۱ گرینویچ)

شماری از فعالان افغان با تعدادی از نمایندگان پارلمان آلمان درباره اخراج پناهجویان، تهدیدهای ناشی از طالبان در آلمان و روابط این کشور با اداره طالبان گفت‌وگو کردند. قرار است نمایندگان، موضوعات مطرح شده در این دیدار را در نشست عمومی پارلمان آلمان مطرح کنند.

نمایندگان احزاب و اعضای پارلمان آلمان پنجشنبه، ۱۹ سنبله با فعالان افغان درباره نگرانی‌های ناشی از طالبان در این کشور گفت‌وگو کردند. در این نشست دست‌کم سه عضو پارلمان و شش نماینده چهار حزب مطرح آلمان حضور داشتند.

فعالان افغان در این نشست نگرانی‌های خود را درباره اخراج پناهجویان به افغانستان تحت تسلط طالبان، تهدیدهای ناشی از طالبان برای افغان‌ها در این کشور و وضعیت بحرانی زنان و دختران در داخل کشور را مطرح کرده‌اند.

فعالان درباره خطر شناسایی، تهدید و تحت فشار قرار گرفتن افغان‌های مقیم آلمان از سوی طالبان هشدار دادند. آنها گفتند که نمایندگان طالبان در قنسولگری‌های افغانستان از شماری از افراد درباره هویت، محل زندگی و خانواده‌های‌ شان در افغانستان پرس‌وجو کرده‌اند.

نمایندگان پارلمان آلمان خواستار ثبت و پیگیری این موارد و ایجاد سازوکار مستقل برای نظارت بر سرکوب فرامرزی طالبان شده‌اند.

این نشست به درخواست اتحاد افغان‌ها در ایالت شلیسویک‌ هولتشین برگزار شده است. فرنگیس سوگند، عضو این نهاد و از فعالان افغان در آلمان گفت در این نشست بر جلوگیری از اخراج پناهجویان تاکید کرد.

او گفت دولت آلمان اعلام کرده بود که صرفا پناهجویان مجرم را به افغانستان اخراج می‌کند، اما اخیرا شماری از پناهجویانی که هیچ جرمی مرتکب نشده بودند، نیز اخراج شدند. او گفت که اخراج افغان‌ها به افغانستان تحت تسلط طالبان امن نیست.

خانم سوگند افزود در حال حاضر بسیاری از افغان‌های مقیم آلمان نمی‌توانند به‌دلیل ترس از بازجویی نمایندگان طالبان برای پیگیری روندهای اداری به قنسولگری‌های افغانستان مراجعه کنند. او خاطرنشان کرد که نمایندگان طالبان شماری از افغان‌های مقیم آلمان را مورد تهدید و بازجویی قرار داده‌اند.

پرداخت پول به طالبان از مسیر خدمات قنسولی و نگرانی از تأمین مالی این گروه از موارد دیگری است که در این نشست به آن تمرکز شد. شاهینه گنبیر، نماینده افغان‌تبار پارلمان آلمان مدعی شد که طالبان روزانه بیش از ۱۰ هزار یورو از این مسیر به‌دست می‌آورند. او تاکید کرد که این موضوع نگرانی‌هایی را درباره تامین مالی طالبان ایجاد کرده است.
نمایندگان پارلمان آلمان گفتند سرکوب فرامرزی طالبان یک موضوع امنیت داخلی آلمان است و باید جدی گرفته شود. آنها تاکید کردند که افغان‌ها باید بتوانند بدون ترس از طالبان در آلمان فعالیت سیاسی، مدنی و اعتراضی داشته باشند.

مرسل ایمریش، عضو پارلمان آلمان گفت دولت این کشور باید بداند که چه کسانی در المان مورد تهدید فرار میگیرند او همچنین بر مستندسازی موارد تهدید و سرکوب و آموزش پولیس و نهادهای مهاجرتی درباره برخورد با این تهدیدها تاکید کرد.

پربازدیدترین‌ها

قاتلان مسعود چگونه به او رسیدند
۱

قاتلان مسعود چگونه به او رسیدند

۲

تحقیق یک نهاد آموزشی: دختران افغان با وجود محرومیت از آموزش، به یادگیری ادامه می‌دهند

۳

از «شهید» تا «شر و فساد»؛ طالبان زبان رسانه‌های داخل افغانستان را تغییر می‌دهد

۴

تاکید چهره‌های سیاسی بر تداوم راه احمدشاه مسعود

۵

مسعود از نگاه طالبان

•
•
•

مطالب بیشتر

نیمی از درخواست‌های پناهندگی افغان‌ها در اروپا در آلمان ثبت شده است

۱۹ سنبلهٔ ۱۴۰۵، ۱۱:۰۶ (‎+۱ گرینویچ)
100%

گزارش آژانس پناهندگی اتحادیه اروپا نشان می‌دهد در نیمه نخست ۲۰۲۶ حدود ۳۹ هزار درخواست پناهندگی از سوی افغان‌ها در اروپا ثبت شده که ۵۱ درصد آن، نزدیک به ۲۰ هزار درخواست، مربوط به آلمان بوده است.

این آمار شامل درخواست‌های ثبت‌شده از جنوری تا جون در ۲۷ کشور اتحادیه اروپا، ناروی و سوئیس است.

براساس این گزارش، شمار کل درخواست‌های پناهندگی در این کشورها نسبت به مدت مشابه سال گذشته ۱۷ درصد کاهش یافته، اما درخواست‌های شهروندان افغانستان تنها هفت درصد کاهش داشته است.

در نتیجه، سهم افغان‌ها از مجموع درخواست‌های پناهندگی افزایش یافته است.

بر اساس این گزارش، در مجموع، در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ حدود ۳۳۲ هزار درخواست پناهندگی در کشورهای اتحادیه اروپا، ناروی و سوئیس ثبت شده است.

فرانسه با حدود ۶۹ هزار درخواست در جایگاه نخست قرار دارد. پس از آن ایتالیا با ۶۶ هزار و اسپانیا با ۵۵ هزار درخواست قرار گرفته‌اند.

آلمان با حدود ۵۴ هزار درخواست پناهندگی در جایگاه چهارم است.

با این حال، آلمان همچنان مهم‌ترین مقصد درخواست‌های پناهندگی افغان‌ها است.

آمار ۱۲ ماه منتهی به پایان جون ۲۰۲۶ نشان می‌دهد شمار درخواست‌های پناهندگی افغان‌ها در آلمان در مقایسه با دوره ۱۲ ماهه پیش از آن بیش از دو برابر شده و از حدود ۳۰ هزار به ۶۸ هزار رسیده است.

آژانس پناهندگی اتحادیه اروپا می‌گوید بخش عمده این افزایش به درخواست‌های دوباره زنان افغان مربوط می‌شود که از قبل در اروپا زندگی می‌کنند.

این افزایش درخواست زنان پس از حکم اکتوبر ۲۰۲۴ دادگاه عدالت اتحادیه اروپا رخ داد. دادگاه گفت محدودیت‌های طالبان علیه زنان می‌تواند آزار و تعقیب شمرده شود و زن‌ بودن و تابعیت افغان آنان برای تشخیص خطر کافی باشد.

در مقابل اما شمار درخواست‌هایی که توسط افغان‌ها برای نخستین‌بار ثبت شده، ۲۱ درصد کاهش یافته است.

گزارش همچنین نشان می‌دهد احتمال پذیرفته‌شدن درخواست پناهندگی افغان‌ها در اروپا بالا است.

میانگین پذیرش درخواست‌های پناهندگی در اروپا ۳۱ درصد بوده، اما این رقم برای شهروندان افغانستان به ۷۳ درصد رسیده است.

آلمان درباره حدود ۳۶ هزار پرونده افغان‌ها تصمیم گرفته و در ۷۹ درصد موارد، به متقاضیان وضعیت پناهندگی یا حمایت تکمیلی داده است.

میزان پذیرش درخواست افغان‌ها در فرانسه و یونان هر کدام ۶۹ درصد و در سوئیس ۶۴ درصد بوده است. اتریش ۸۲ درصد درخواست‌های افغان‌ها را پذیرفته، در حالی که این رقم در بلجیم ۳۹ درصد بوده است.

بر اساس پیمان جدید پناهندگی اتحادیه اروپا، روند رسیدگی به درخواست شهروندان کشورهایی که میزان پذیرش درخواست‌هایشان در سراسر اروپا ۲۰ درصد یا کمتر باشد، سریع‌تر انجام می‌شود.

این مقررات شامل افغان‌ها نمی‌شود، زیرا میزان پذیرش درخواست‌های آنان بسیار بالاتر از این حد است.

رئیس‌جمهور سابق امریکا: زنان افغان فرصت شکوفایی تمام استعدادهایشان را از دست دادند

۱۹ سنبلهٔ ۱۴۰۵، ۰۷:۴۴ (‎+۱ گرینویچ)
100%

جورج دبلیو بوش، رئیس‌جمهور سابق امریکا از محرومیت دختران و زنان افغان از آموزش و کار در افغانستان اظهار تاسف کرد. او گفت: «متاسفانه، آن زنانی که تازه داشتند به توانایی‌های واقعی خود پی می‌بردند، دیگر فرصتی برای شکوفا کردن تمام استعدادهایشان ندارند.»

آقای بوش این اظهارات را چهارشنبه‌شب در مراسمی به مناسبت بیست‌وپنجمین سالگرد حملات ۱۱ سپتامبر در مرکز ریاست‌جمهوری خود در دالاس بیان کرد.

بوش گفت: همه انسان‌ها می‌خواهند آزاد باشند و ما این موضوع را در افغانستان نیز دیدیم.

رئیس‌جمهور سابق امریکا گفت برخی افراد معتقد بودند افغان‌ها آزادی نمی‌خواهند یا تفاوت میان آزادی و استبداد را نمی‌دانند، اما به گفته او، «البته که می‌دانند تفاوت چیست.»

او افزود: «دختران جوانی که برای نخستین‌بار در زندگی‌شان به مکتب می‌رفتند، تفاوت را می‌دانستند. زنانی که داکتر و استاد دانشگاه می‌شدند، تفاوت میان یک جامعه آزاد و یک جامعه استبدادی را می‌دانستند.»

آقای بوش ادامه داد: «متأسفانه، آن زنانی که تازه داشتند به توانایی‌های واقعی خود پی می‌بردند، دیگر فرصتی برای شکوفا کردن تمام استعدادهایشان ندارند.»

رئیس‌جمهور پیشین امریکا در بخش دیگری از این مراسم، درباره حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ گفت تنها هشت ماه پس از آغاز ریاست‌جمهوری او، مسیر ریاست‌جمهوری‌اش را تغییر داد و او را به «رئیس‌جمهور زمان جنگ» تبدیل کرد.

در حملات ۱۱ سپتامبر، دو هواپیمای ربوده‌شده به برج‌های دوقلوی مرکز تجارت جهانی در نیویارک برخورد کردند و باعث فروریختن هر دو برج شدند.

هواپیمای سوم به ساختمان پنتاگون در ایالت ویرجینیا برخورد کرد و هواپیمای چهارم پس از مقاومت مسافران و خدمه در پنسیلوانیا سقوط کرد. در این حملات نزدیک به سه هزار نفر کشته شدند.

بوش گفت در روز حملات، زمانی که در یک مکتب ابتدایی در فلوریدا بود، پس از برخورد هواپیمای دوم دریافت که این رویداد یک حادثه عادی نیست.

به باور آقای بوش، دشمن سازمان‌یافته‌ای مثل القاعده از خاک افغانستان تحت کنترول طالبان عمل می‌کرد و بنابراین پاسخ امریکا نمی‌توانست محدود به اقدامات پولیسی باشد.

او افزود پس از حملات، اولویت دولتش به حفاظت از کشور و آماده‌سازی برای پاسخ نظامی تغییر کرد.

بوش همچنین گفت حملات تروریستی ۱۱ سپتامبر موجی از وحدت ملی را در امریکا ایجاد کرد.

او گفت: «وقتی امریکا در مشکل است، امریکایی‌ها واکنش نشان می‌دهند و من این موضوع را از نزدیک دیدم. لحظه‌ای قابل‌توجه بود.»

در پی حملات ۱۱ سپتامبر، امریکا از طالبان خواست رهبران القاعده، از جمله اسامه بن لادن، را تحویل دهند. پس از رد این درخواست از سوی طالبان، امریکا و متحدانش در هفتم اکتبر ۲۰۰۱ حملات هوایی علیه مواضع طالبان و القاعده در افغانستان را آغاز کردند.

این حمله آغاز جنگی بود که نزدیک به دو دهه ادامه یافت. نیروهای امریکایی و متحدانشان در هفته‌های نخست حکومت طالبان را سرنگون کردند، اما جنگ با طالبان ادامه یافت و این گروه در سال‌های بعد به شورش مسلحانه علیه نیروهای افغان و خارجی پرداخت.

دیده‌بان حقوق بشر از پاکستان خواست دانشجویان افغان را اخراج نکند

۱۹ سنبلهٔ ۱۴۰۵، ۰۵:۴۳ (‎+۱ گرینویچ)
100%

دیده‌بان حقوق بشر از پاکستان خواست دستور اخراج دانشجویان افغان رشته‌های پزشکی و دندان‌پزشکی را لغو کند و به آنان اجازه دهد تحصیلات‌شان را به پایان برسانند.

این سازمان با اشاره به محرومیت زنان از تحصیل توسط طالبان می‌گوید اخراج دانشجویان زن افغان می‌تواند فرصت پزشک شدن را از آنان بگیرد.

مقام‌های پاکستان روز سه‌شنبه بدون هشدار قبلی به مؤسسات پزشکی و دندان‌پزشکی این کشور دستور داده‌اند دانشجویان افغان را اخراج و زمینه بازگشت آنان به افغانستان را فراهم کنند. همزمان، پذیرش دانشجویان جدید افغان در مؤسسات پزشکی پاکستان نیز متوقف شده است.

براساس گزارش این نهاد حقوق بشری، دانشگاه علوم پزشکی کینگ ادوارد در لاهور به ۲۰ دانشجوی افغان، از جمله چهار زن و هفت دانشجوی سال آخر، دستور داده است ظرف ۲۴ ساعت برای تکمیل مراحل خروج خود مراجعه کنند.

کمیسیون حقوق بشر پاکستان برآورد کرده است که حدود ۱۰۰ دانشجوی افغان پزشکی و دندان‌پزشکی در لاهور ممکن است تحت تأثیر این تصمیم قرار بگیرند که ۲۰ تا ۴۰ نفر آنان زن هستند.

شماری از دانشجویان افغان نیز برای دریافت سرپناه امن و کمک حقوقی به این سازمان مراجعه کرده‌اند، زیرا از اخراج خود بیم دارند.

دیده‌بان حقوق بشر می‌گوید بازگرداندن دانشجویان زن افغان به افغانستان می‌تواند فرصت آنان برای پزشک یا دندان‌پزشک‌شدن را از بین ببرد، زیرا طالبان تحصیل زنان در دانشگاه‌ها و آموزش پزشکی را ممنوع کرده‌اند.

این سازمان همچنین می‌گوید پاکستان بر اساس تعهدات بین‌المللی خود موظف است دسترسی برابر به آموزش عالی را بدون تبعیض تضمین کند و این حمایت شامل افراد غیرشهروند، صرف‌نظر از وضعیت مهاجرتی آنان، نیز می‌شود.

دیده‌بان حقوق بشر از پاکستان خواسته است دستورهای بازگشت، ممنوعیت ثبت‌نام و پذیرش دانشجویان افغان را لغو کرده و اجازه دهد این دانشجویان تحصیلات خود را به پایان برسانند.

این نهاد همچنین خواستار ارزیابی وضعیت حفاظتی هر دانشجو و فراهم‌کردن سرپناه امن برای افراد نیازمند، به‌ویژه زنان، شده است.

تصمیم اخراج دانشجویان افغان در رشته‌های پزشکی در پاکستان واکنش سازمان‌های حقوق بشری دیگر را در پی داشته است.

عفو بین‌الملل نیز این تصمیم را «تبعیض‌آمیز» خوانده و هشدار داده است که اخراج دانشجویان افغان حق تحصیل آنان را نقض می‌کند.

همچنین شماری از مقام‌های پیشین و چهره‌های سیاسی پاکستان در واکنش به اخراج دانشجویان افغان از این کشور، از حکومت پاکستان خواسته‌اند تصمیم خود را بازنگری کند و به‌ویژه به دانشجویان دختر افغان اجازه دهد تحصیلات‌شان را تکمیل کنند.

احمد مسعود می‌گوید راه پدرش تا آزادی افغانستان ادامه خواهد یافت

۱۹ سنبلهٔ ۱۴۰۵، ۰۳:۳۳ (‎+۱ گرینویچ)
100%

احمد مسعود، رهبر جبهه مقاومت ملی افغانستان، هم‌زمان با بیست‌وپنجمین سالگرد ترور پدرش، احمدشاه مسعود، یاد او را گرامی داشت. احمد مسعود تاکید کرد که راه و آرمان پدرش برای آزادی افغانستان همچنان ادامه خواهد یافت.

رهبر جبهه مقاومت ملی با نشر پیامی در شبکه اجتماعی اکس، با استناد به بیتی از رودکی («از شمار دو چشم یک تن کم / وز شمار خرد هزاران بیش»)، به ادای احترام به مقام پدرش پرداخت.

او در این پیام نوشت که با گذشت بیست‌وپنج سال از مرگ احمدشاه مسعود، «نام، اندیشه و آرمان او همچنان در رگ‌های مقاومت و آزادی‌خواهی این سرزمین زنده است.»

رهبر جبهه مقاومت ملی تصریح کرد که مسعود تنها یک نام در تاریخ نیست، بلکه عهدی با آزادی، عزت و استقلال افغانستان است؛ عهدی که به گفته او، از هر میراثی سنگین‌تر و از هر مسئولیتی مقدس‌تر است.

احمد مسعود تاکید کرد راهی که پدرش در راستای مبارزه و آزادی‌خواهی آغاز کرده بود، تا آزادی کامل افغانستان ادامه خواهد یافت.

پیشتر نیز شماری از چهره‌ها و رهبران سیاسی افغانستان به مناسبت بیست‌وپنجمین سالگرد ترور احمدشاه مسعود، وی را «نماد مقاومت در برابر استبداد» خوانده و بر ضرورت الگوگیری از مبارزات او تاکید کردند.

  • تاکید چهره‌های سیاسی بر تداوم راه احمدشاه مسعود

    تاکید چهره‌های سیاسی بر تداوم راه احمدشاه مسعود

شخصیت‌هایی چون حامد کرزی، عبدالله عبدالله، عطا محمد نور، محمد اسماعیل‌خان و حنیف اتمر با انتشار یادداشت‌هایی، از نقش مسعود در ایجاد همبستگی ملی، نبرد علیه ارتش شوروی و طالبان، و تلاش برای دست‌یابی به کشوری آزاد و نظامی مشروع یاد کردند.

از سوی دیگر، جبهه مقاومت ملی و جبهه آزادی افغانستان نیز با صدور بیانیه‌هایی جداگانه ضمن گرامیداشت یاد این فرمانده پیشین، بر ادامه مبارزه در برابر طالبان تأکید کردند. جبهه مقاومت ملی ترور مسعود را جنایتی هولناک خواند و بر ایستادگی تا برچیده شدن بساط تسلط طالبان تأکید نمود؛ جبهه آزادی افغانستان نیز یادآور شد که مبارزه جاری تقابل با هیچ قوم و زبانی نیست، بلکه نبردی برای بازیابی آزادی‌های اساسی و حقوق انسانی شهروندان کشور است.

  • جبهه‌های نظامی بر ادامه مبارزه مسلحانه علیه طالبان تأکید کردند

    جبهه‌های نظامی بر ادامه مبارزه مسلحانه علیه طالبان تأکید کردند

احمدشاه مسعود، وزیر دفاع سابق و از فرماندهان برجسته ضد طالبان بود. او در دهه ۱۹۸۰ در برابر نیروهای شوروی و حکومت‌های کمونیستی افغانستان جنگید. در دهه ۱۹۹۰ آقای مسعود علیه طالبان ایستاد و در چارچوب اتحاد شمال به مقاومت در برابر این گروه ادامه داد.

آقای مسعود در سال‌های پایانی زندگی‌اش از مخالفان طالبان و القاعده بود و در سال ۲۰۰۱ تلاش کرد توجه جامعه جهانی را به وضعیت افغانستان و تهدید ناشی از حضور القاعده و حمایت پاکستان از طالبان جلب کند.

او در ۹ سپتامبر ۲۰۰۱، در ولسوالی خواجه بهاءالدین ولایت تخار در جریان یک مصاحبه ترور شد.
دو عضو القاعده که خود را خبرنگار معرفی کرده بودند، مواد انفجاری را در تجهیزات تصویربرداری پنهان کرده بودند.

دیپلومات ارشد امریکایی: تصور نمی‌کردیم ۲۰ سال در افغانستان بمانیم

۱۸ سنبلهٔ ۱۴۰۵، ۲۲:۲۴ (‎+۱ گرینویچ)
100%

نیکلاس برنز، سفیر پیشین امریکا در ناتو می‌گوید واشنگتن پس از حملات ۱۱ سپتامبر از حمایت گسترده متحدان خود برخوردار شد، اما حضور ۲۰ ساله در افغانستان به‌تدریج هدف اصلی ماموریت امریکا را مبهم کرد. او با اشاره به همبستگی کشورها گفت که امریکا در سیاست خارجی خود به متحدانش نیاز دارد.

برنز در گفت‌وگو با شبکه سی‌ان‌ان گفت که مهم‌ترین درس حملات ۱۱ سپتامبر برای امریکا، نیاز این کشور به دوستان و متحدانش در جهان است.

او هنگام وقوع حملات تنها ۱۲ روز بود که کارش را به‌عنوان سفیر امریکا در ناتو آغاز کرده بود. برنز گفت که پس از حملات نمی‌توانست با کاخ سفید، وزارت خارجه یا پنتاگون تماس بگیرد، اما سفیران کانادا، دنمارک، ناروی و آیسلند با او تماس گرفتند و حمایت خود را از امریکا اعلام کردند.

به گفته برنز، آنان گفتند که در کنار امریکا خواهند ایستاد و در صورت نیاز، این کشور را در افغانستان همراهی خواهند کرد. متحدان واشنگتن همچنین برای فعال‌کردن ماده پنجم پیمان ناتو اعلام آمادگی کردند. براساس این ماده، حمله به یک عضو ناتو، حمله به همه اعضای آن تلقی می‌شود.

او افزود که تا روز بعد، همه اعضای ناتو با این تصمیم موافقت کردند. برنز این همبستگی را برای امریکا که با فاجعه بزرگی روبه‌رو شده بود، «روحیه‌بخش» خواند.

سفیر پیشین امریکا در ناتو گفت که در ۲۱ سنبله ۱۳۸۰ با کاندولیزا رایس، مشاور وقت امنیت ملی امریکا، صحبت کرد و به او گفت که واشنگتن به دوستانش نیاز دارد. رایس در پاسخ گفت: «خوب است که در جهان دوستانی داشته باشیم.»

«تصور نمی‌کردیم ۲۰ سال بمانیم»

برنز گفت که در اوایل حمله به افغانستان هیچ‌کس در حکومت امریکا تصور نمی‌کرد که حضور این کشور در افغانستان ۲۰ سال طول بکشد. او گفت: «ما مدت زیادی ماندیم و به‌نوعی درک خود را از هدف روشن ماموریت‌مان از دست دادیم.»

به گفته برنز، شماری از متحدان امریکا نیز در افغانستان ماموریت‌های بسیار خطرناکی را بر عهده گرفتند و تلفات سنگینی دادند.

او گفت که امریکا باید به متحدانش احترام بگذارد، با آنان همکاری کند و به دیدگاه‌های‌شان گوش دهد. برنز افزود که واشنگتن با وجود برخورداری از قدرت زیاد، برای پیشبرد سیاست‌های خود در جهان به همکاری دیگر کشورها نیاز دارد.

پشیمانی از حمایت از جنگ عراق

برنز در بخش دیگری از این مصاحبه گفت که از حمایت خود از حمله امریکا به عراق در سال ۱۳۸۲ پشیمان است. او در آن زمان سفیر امریکا در ناتو بود و از مداخله نظامی در عراق حمایت می‌کرد، اما اکنون آن تصمیم را اشتباه می‌داند.

برنز گفت: «فکر می‌کنم ورود به عراق تصمیم اشتباهی بود.» او افزود که گرفتارشدن امریکا در «باتلاق عراق»، ادامه حضور ۱۱ ساله در این کشور و کشته‌شدن شمار زیادی از مردم نیز اشتباه بود.

او گفت که یکی از دشوارترین مسائل سیاست جهانی، تشخیص زمان مناسب برای مداخله نظامی است.

برنز برای توضیح این دشواری به سخنان مادلین آلبرایت، وزیر خارجه پیشین امریکا اشاره کرد. به گفته او، آلبرایت گفته بود که بزرگ‌ترین حسرتش مداخله‌نکردن امریکا در نسل‌کشی رواندا در سال ۱۳۷۳ بود. در آن نسل‌کشی حدود یک میلیون نفر در چند ماه کشته شدند.

برنز گفت که تصمیم‌گیری درباره زمان مداخله یا خودداری از آن، یکی از پیچیده‌ترین مسائلی است که رهبران سیاسی با آن روبه‌رو می‌شوند. او تاکید کرد که تجربه حملات ۱۱ سپتامبر نشان داد امریکا، با وجود قدرت نظامی و سیاسی خود، بدون دوستان و متحدانش نمی‌تواند سیاست‌های جهانی خود را پیش ببرد.