د بشري دهلېزونو د نوښت په ترڅ کې، د افغان کډوالو یوه بله ډله چې ۱۱۹ کسان پکې شامل دي، د پاکستان له پلازمېنې اسلاماباده څخه ایټالیا ته ورسېدل. دغه ځانګړې الوتنه، د بشردوستانه مرستو په موخه، د «Solidaire» موسسې له لوري برابره شوې وه.
د واټیکان نیوز د راپور له مخې، یاد الوتکه نن د ایټالیا پلازمنې روم د فیومیچینو نړۍوال هوايي ډګر ته رسېدلې ده.
په راپور کې راغلي، یاد کسان چې پکې کورنۍ، مېرمنې، ماشومان او ځینې مجرد افراد شامل دي، په ۲۰۲۱ کال کې له افغانستان څخه، وروسته له هغه وتښتېدل چې طالبان بیا واک ته ورسېدل.
واټیکان نیوز زیاتوي، دوی د کابل له سقوط وروسته پاکستان ته پناه یووړه، خو هلته یې هم ژوند له ستونزو خالي نه و. له تېرو نږدې څلورو کلونو راهیسې دوی په اسلاماباد کې په لنډمهالي کمپونو، غیررسمي مېشتځایونو او خیمو کې ژوند کاوه، چیرې چې نه د مناسبې روغتیايي پاملرنې امکانات وو، نه هم د زدهکړې یا کار زمینه.
بشري دهلېزونه (Humanitarian Corridors) یو ځانګړی نوښت دی چې د سنټ ایدیجیو ټولنې، ایټالوي حکومت، کلیسايي بنسټونو او نورو خیریه ادارو په همکارۍ رامنځته شوی.
دا پروګرام د کډوالو او بېځایه شویو کسانو لپاره د خوندي، قانوني او باعزته لېږد زمینه برابروي، چې د خطرناکو لارو لکه د قاچاقبرانو او سمندري سفرونو پر ځای، د هوايي دهلېز له لارې کډوال د مستقیمو او قانوني پروسو له لارې لېږدول کېږي.
سنټ ایدیجیو ټولنه به له دغو تازه راغلو کډوالو سره د استوګنې، ژبې زدهکړې، کار پیدا کولو، ښوونیزو فرصتونو او ټولنیز ادغام په برخو کې مرسته کوي.
د دغه ټولنې ویاند زیاته کړه: « موږ نه یوازې هغوی ته پناه ورکوو، بلکې د نوي ژوند د پیل زمینه هم برابروو. دا خلک کلونه کلونه بې برخلیکه وو، او اوس موږ هڅه کوو چې هغوی ته یو باعزته راتلونکی ورکړو.»
د کابل له سقوط وروسته، زرګونه افغانان ګاونډیو هېوادونو ته وتښتېدل، خو ډېری یې لا هم د بیا میشتېدو په تمه دي. نړیواله ټولنه، چې په لومړیو میاشتو کې یې پراخ غبرګون درلود، اوس د دې خلکو له برخلیک څخه مخ اړولی ښکاري. دا نوښتونه، لکه بشري دهلېزونه، د هغو څو محدودو هڅو څخه دي چې لا هم دوام لري او اغېزناک تمام شوي دي.
د یادولو وړ ده، چې تر دې دمه، د بشري دهلېزونو له لارې له ۸،۵۰۰ زیات کډوال خوندي اروپا ته رسېدلي دي. دا پروژه دولتي بودیجه نه لري، بلکې د خیریه بنسټونو، مدني ټولنو او مذهبي سازمانونو له خوا تمویلېږي. دا ښيي چې د انسانیت او خواخوږۍ احساس لا هم ژوندی دی.
