میا افتخار حسین: له افغانستان سره ستونزې باید د خبرو له لارې حل شي
پښتونخوا کې د عوامي نشنل ګوند له پاکستان حکومت څخه غوښتی چې له افغانستان سره شته ستونزې د خبرو او له ډيپلوماټيکو لارو چارو حل کړي. دغه ګوند له ټولو ګاونډیو سره د برابرۍ پر بنسټ پر اړیکو له ټينګار سربېره په سمدستي توګه د افغانستان او پاکستان تر منځ د لارو د خلاصون غوښتنه کړې ده.
د عوامي نشنل ګوند ایالتي مشر میا افتخار حسین په دې غونډه کې ویلي، له افغانستان سره شخړې د دواړو هېوادونو پر خلکو او اقتصاد ناوړه اغېز کړی او زیاتوي: «له افغانستان سره شته مسایل باید د خبرو اترو او له ډیپلوماټیکو لارو حل شي. د برابرۍ پر بنسټ له ټولو ګاونډیو هېوادونو سره دوستانه اړیکې اړینې دي».
میا افتخار حسین د افغانستان او پاکستان تر منځ د سوداګریزو او ټرانزیتي لارو د تړل کېدو پر دوام د اندېښنې له څرګندولو سربېره ویلي: «د ډیورنډ کرښې دواړو خواوو ته د مېشتو پښتنو روزي له سوداګرۍ سره تړلې ده. له باجوړ څخه تر وزیرستان او چمن پورې ټولې سوداګریزې لارې باید سمدستي پرانېستل شي».
هغه پر خپلو ګوندي غړو شوي بریدونه وغندل او ښکېلو کسانو ته پر سزا ورکړې له ټينګار سربېره د خیبرپښتونخوا حکومت یې د امنیتي پېښو په راکابو کول کې ناکام وباله.
نوموړي وویل: «د خېبر پښتونخوا حکومت د سولې په ټینګښت او ښې حکومتولۍ کې په بشپړ ډول ناکام شوی دی. په ټول ولایت کې د ترهګرۍ او ناامنۍ زیاتوالی د ولایتي حکومت د بې کفایتۍ پایله ده. ولایتي حکومت باید د ولسي ستونزو په حل کې جديت وښيي».
د خیبرپښتونخوا حکومت لا تر اوسه د عوامي نشنل ګوند د دغو ادعاو په تړاو څه نهدي ویلي.
طالبانو له واک ته رسېدو وروسته یو پراخ کمپاین پیل کړی چې د افغانستان ځوانان د طالباني تفکر پر لور جذب کړي، خو دې هڅو سره له دې چې د هېواد ستونزې نه دي اوارې کړي بلکې وضعیت یې لا نور ترینګلی کړی دی.
په تېرو دریو کلونو کې د دیني مدرسو شمېر د تېرو شلو کلونو پرتله پنځه برابره زیات شوی، چې اوس یې شمېر نږدې ۷۰۰۰ ته رسېدلی او لا هم زیاتېږي. افغانان اړ دي چې خپل اولادونه ښوونځي ته ولېږي، آن که دا ښوونځی مدرسه هم وي.
د طالبانو د پوهنې وزارت د مدرسو او دارالحفاظونو مشر عبدالرزاق صدیق رسنیو ته ویلي و: «افغانستان یوه مذهبي ټولنه ده او هر کس باید لومړنۍ او د لوړې کچې دیني زدهکړې ولري. له همدې امله موږ د دیني مدرسو وده ضروري بولو».
خو دا فکر آن د طالبانو دننه هم پراخ ملاتړ نه لري. ځینې طالب چارواکي وایي چې افغانستان یوازې طالب او ملا ته اړتیا نه لري بلکې انجینرانو او ډاکټرانو ته هم اړتیا ده. دا وضعیت نړۍ ته یو انزوا طلبه او افراطي افغانستان معرفي کوي چې نه یوازې کولتوري ستونزې لري، بلکې سیمه او نړۍ ته قوي امنیتي ګواښ هم پېښولی شي.
که څه هم افراطي فکرونه پراخېږي، خو ټکنالوژي دا وړتیا لري چې له افراطیت سره مبارزه وکړي. انټرنټ او رسنۍ هغه څه دي چې په اوسني عصر کې ورسره ځوانان په بېلابېلو ډولونو نښلول شوي دي. د شمېرو له مخې، د افغانستان ۶۷ سلنه وګړي لږ تر لږه میاشت کې یو ځل ټلوېزیون ګوري، چې دا ۱۲ میلیونه ماشومان او ۱۴ میلیونه ځوانان رانغاړي.
نجیب پیکان زیاتوي، چې تر ټولو مهمه مسئله له دې ځوانانو سره د اړیکو جوړول دي: «افغان ځوانان په دوو برخو وېشل کېدای شي. لومړی، تحصیلکرده او ناراضه ځوانان دي چې په میدان یوازې پرېښودل شوي او د بدلون ځواک یې له لاسه ورکړی. دا هغه ځوانان دي، چې که څه هم ناهیلې دي، خو د ځان ژغورلو یوازینۍ لاره د آزادې نړۍ سره همکاري ګڼي.دویم، هغه ځوانان دي چې د طالبانو په اداره کې دي؛ هغوی افراطي شوي. هر کال نیم میلیون طالبان له مدرسو فارغېږي او د افراطیت پر لور ګام اخلي.»
د حالاتو د بدلون لپاره باید له دواړو ډلو سره کار وشي. تر ټولو مهمه لاره دا ده چې د رسنیو، خبرو اترو، کنفرانسونو او مشورو له لارې د ځوانانو ترمنځ پل جوړ شي، ترڅو هغوی انتقادي فکر ته وهڅول شي او خپل بحثونه له دین او آخرت څخه ور هاخوا هم وغځوي.
دا ځوانان کار غواړي، او د کار موندلو لپاره اړیکو ته اړتیا لري. له هغو هېوادونو درس اخیستل کېدای شي، چې د ځوانانو کچه پکې لوړه ده، او دغه ځوانان د سمې لارې پر لور هڅول کېدای شي.
