ملا هبتالله په خپله وروستۍ وینا کې یوځل بیا د پاکستان پر بریدونو چوپتیا غوره کړې
د طالبانو مشر ملا هبت الله اخوندزاده د یادې ډلې د مالیې وزارت مسوولانو او ولایتي مستوفیانو په سیمنار کې د وینا پرمهال د پاکستان د بریدونو په اړه هېڅ یادونه نه ده کړې.
د کونړ پر مرکز، سرکاڼو او خاص کونړ ولسوالۍ د پاکستان په بریدونو کې ۷ تنه وژل شوي او لسګونه نور ټپیان دي.
پاکستان له یوې لنډې وقفي وروسته د دوشنبې په ورځ، د غويي پر ۷مه د کندهار د سپین بولدک ولسوالۍ په ګډون د کونړ په مرکز او ځینو ولسوالیو بریدونه وکړل.
سیمهییزو طالب چارواکو ویلي، چې د پاکستان د یادو بریدونو په پایله کې په کونړ کې ۷ کسان وژل شوي او له ۷۰ څخه ډېر نور ټپیان شوي دي.
له یادو بریدونو دوه ورځې وروسته د طالبانو مشر هبتالله اخوندزاده د یادې ډلې د ماليې وزارت په دوه ورځني سیمنار کې ګډون او وینا وکړه، خو د نوموړي د وینا ټول تمرکز پر دولتي عوایدو او مالیاتو و.
نوموړي د پخوا په څېر نه د پاکستان بریدونه وغندل او نه یې هم د اوښتې ملکي مرګ ژوبلې په اړه کوم غبرګون وښود.
یو شمېر شنوونکي د پاکستان د بریدونو په تړاو د ملا هبتالله دغه چوپتیا له پاکستان سره د هغه د اړیکو له امله د نوموړي یو ډول مجبوریت ګني، خو ځینې نور په دې باور دي، چې ښايي ملا هبتالله له پاکستان سره د روان کړکېچ له جزییاتو ناخبره ساتل کېږي.
د طالبانو او پاکستان ترمنځ شخړه له تېرو څو میاشتو راهیسې دوام لري، چې له امله یې د دواړو هېوادونو ترمنځ سوداګري او تګ او راتګ په ټپه دریدلي دي.
طالبانو له واک ته رسېدو وروسته یو پراخ کمپاین پیل کړی چې د افغانستان ځوانان د طالباني تفکر پر لور جذب کړي، خو دې هڅو سره له دې چې د هېواد ستونزې نه دي اوارې کړي بلکې وضعیت یې لا نور ترینګلی کړی دی.
په تېرو دریو کلونو کې د دیني مدرسو شمېر د تېرو شلو کلونو پرتله پنځه برابره زیات شوی، چې اوس یې شمېر نږدې ۷۰۰۰ ته رسېدلی او لا هم زیاتېږي. افغانان اړ دي چې خپل اولادونه ښوونځي ته ولېږي، آن که دا ښوونځی مدرسه هم وي.
د طالبانو د پوهنې وزارت د مدرسو او دارالحفاظونو مشر عبدالرزاق صدیق رسنیو ته ویلي و: «افغانستان یوه مذهبي ټولنه ده او هر کس باید لومړنۍ او د لوړې کچې دیني زدهکړې ولري. له همدې امله موږ د دیني مدرسو وده ضروري بولو».
خو دا فکر آن د طالبانو دننه هم پراخ ملاتړ نه لري. ځینې طالب چارواکي وایي چې افغانستان یوازې طالب او ملا ته اړتیا نه لري بلکې انجینرانو او ډاکټرانو ته هم اړتیا ده. دا وضعیت نړۍ ته یو انزوا طلبه او افراطي افغانستان معرفي کوي چې نه یوازې کولتوري ستونزې لري، بلکې سیمه او نړۍ ته قوي امنیتي ګواښ هم پېښولی شي.
که څه هم افراطي فکرونه پراخېږي، خو ټکنالوژي دا وړتیا لري چې له افراطیت سره مبارزه وکړي. انټرنټ او رسنۍ هغه څه دي چې په اوسني عصر کې ورسره ځوانان په بېلابېلو ډولونو نښلول شوي دي. د شمېرو له مخې، د افغانستان ۶۷ سلنه وګړي لږ تر لږه میاشت کې یو ځل ټلوېزیون ګوري، چې دا ۱۲ میلیونه ماشومان او ۱۴ میلیونه ځوانان رانغاړي.
نجیب پیکان زیاتوي، چې تر ټولو مهمه مسئله له دې ځوانانو سره د اړیکو جوړول دي: «افغان ځوانان په دوو برخو وېشل کېدای شي. لومړی، تحصیلکرده او ناراضه ځوانان دي چې په میدان یوازې پرېښودل شوي او د بدلون ځواک یې له لاسه ورکړی. دا هغه ځوانان دي، چې که څه هم ناهیلې دي، خو د ځان ژغورلو یوازینۍ لاره د آزادې نړۍ سره همکاري ګڼي.دویم، هغه ځوانان دي چې د طالبانو په اداره کې دي؛ هغوی افراطي شوي. هر کال نیم میلیون طالبان له مدرسو فارغېږي او د افراطیت پر لور ګام اخلي.»
د حالاتو د بدلون لپاره باید له دواړو ډلو سره کار وشي. تر ټولو مهمه لاره دا ده چې د رسنیو، خبرو اترو، کنفرانسونو او مشورو له لارې د ځوانانو ترمنځ پل جوړ شي، ترڅو هغوی انتقادي فکر ته وهڅول شي او خپل بحثونه له دین او آخرت څخه ور هاخوا هم وغځوي.
دا ځوانان کار غواړي، او د کار موندلو لپاره اړیکو ته اړتیا لري. له هغو هېوادونو درس اخیستل کېدای شي، چې د ځوانانو کچه پکې لوړه ده، او دغه ځوانان د سمې لارې پر لور هڅول کېدای شي.
