د افغان ښځو د سیاسي مشارکت شبکې د جمهوري نظام د سقوط د ۵ کال په مناسبت ویلي، دا ۵ کاله یوازې د یوه سیاسي نظام سقوط نه، بلکې د انتخاب، زدهکړو، کار، بیان ازادۍ، مشارکت او د خپل برخلیک د ټاکلو له حقونو د میلیونونو انسانانو محرومیت دی او په وینا یې هېڅ حکومت په دا ډول دوام نهکوي.
د افغان ښځو د سیاسي مشارکت شبکې د افغانستان د جمهوري نظام له رانسکورېدو د پنځمې کلیزې په درشل کې د یکشنبې په ورځ (د زمري ۱۸مه) د یوې اعلامیې په خپرولو سره ویلي، د طالبانو دا پنځه کلنه واکمني د ازادیو لهمنځه وړلو، سازمان شویو ځپنو، د بشري حقونو له پراخ نقض، له خپلو لومړنیو انساني حقونو څخه د ښځو له بېبرخې کولو او د بېوزلۍ، تعصب او ناهیلۍ له پراختیا سره مل وو.
په اعلامیه کې راغلي: «دا پنځه کاله، یوازې د یوه سیاسي نظام د سقوط روایت نهدی، بلکې د هغو ملیونونو انسانانو د رنځ او کړاو روایت دی، چې د انتخاب له حق، زدهکړو، کار، بیان ازادۍ او د خپل برخلیک په ټاکلو کې له ګډون څخه بېبرخې شوي دي».
دغه شبکه زیاتوي، طالبانو په دې کلونو کې هڅه کړې، چې د ځپنې، وېرولو او د ازادي غوښتونکو غږونو په چوپ کولو سره، د افغانستان د خلکو اراده ماتې کړي. د دوی په وینا، طالبانو ښځې له عامه ډګر څخه حذف کړي، مدني فعالان او خبریالان یې تر فشار لاندې راوستي، مذهبي او قومي لږکي یې له تعصب او تاوتریخوالي سره مخ کړي او د مخالفت هر غږ ته یې په نیولو، شکنجه کولو او ځپنې سره ځواب ورکړی دی.
اعلامیه کاږي: «خو تاریخ ښودلې ده، چې هېڅ حکومت نهشي کولای د تل لپاره د وېرې او محرومیت پر بنسټ حکومت وکړي. هغه څه چې نن د افغانستان په ګوټ ګوټ کې لیدل کېږي، د عامه ناخوښیو زیاتوالی او د استبداد پر وړاندې د مقاومت د بېلابېلو بڼو رامنځته کېدل څرګندوي».
د ښځو دغه شبکه پر دې باور ده، چې د ازادۍ لپاره د افغانستان د خلکو مبارزه، یوه مشروع او د ملت له ارادې راپورته شوې مبارزه ده او ورسره جوخت یې ټینګار کړی، چې د افغانستان راتلونکې باید د بشري حقونو د روښانه اصولو، د ښځو او نارینهوو د بشپړ مساوات، د ټولو هېوادوالو د برابر مشارکت، قومي، مذهبي او ژبني تنوع ته د درناوي، د قانون د حاکمیت او ولسواکۍ پر بنسټ ودان شي.
خو د خیرخواه د اړیکې له بریالي کېدو وړاندې هغه په چمن کې د طالبانو د یوه بل قوماندان له کوره پاکستاني ځواکونو ونیوه او له څه باندې دوې اونۍ توقیف وروسته په کوټه کې امریکايي ځواکونو ته وسپارل شو او د ۲۰۰۲ کال د مې په لومړۍ نېټه ګوانتانامو پوځي زندان ته ولېږدېد.
خیرالله خیرخواه د ۱۹۹۴ کال په جون میاشت کې د ملا محمد عمر په مشرۍ د طالبانو تحریک له رامنځته کېدو څو ورځې وروسته له دې ډلې سره یو ځای شو او د دې ډلې د جنګي عملیاتو په ۱۴مه ورځ د سپینبولدک ولسوالۍ له نیول کېدو وروسته د یادې ولسوالۍ ولسوال وټاکل شو. د طالبانو په لومړۍ دوره کې د کابل تر نیولو مخکې هغه د دې ډلې د ویاند په توګه رول لوباوه.
خیرخواه له ویاندۍ وروسته له ۱۹۹۶ نه تر ۱۹۹۹ کال پورې د طالبانو د کورنیو چارو وزیر او بیا له وزارته تر ګوښه کېدو وروسته او د طالبانو د لومړنۍ واکمنۍ تر پایه د هرات والي و.
دغو څرګندونو د طالبانو د هغو څېرو له ژبې سره توپیر درلود چې د جګړې او پوځي بري خبرې یې کولې. خیرخواه هڅه کوله داسې تصویر وړاندې کړي چې طالبانو د تېرې دورې له تجربو زده کړه کړې او غواړي له نوي افغانستان سره ځان برابر کړي.
خو د هغه سیاسي دریځونه بیا هم د طالبانو د اساسي نظریې له چوکاټ څخه بهر نه وو. هغه تل ټینګار کاوه چې بهرني ځواکونه له افغانستان څخه ووځي او یو اسلامي نظام جوړ شي.
خیرخواه په خپلو لومړنیو څرګندونو کې وویل چې ښځې د اسلامي حجاب او شریعت له اصولو سره سم کار او زده کړې کولای شي. د اکتوبر په ۱۳مه، خیرخواه د قطر له دولتي خبري شبکې الجزیرې سره په مرکه کې وویل چې ښځینه خبریالانې او ښځینه کارکوونکې کولای شي خپلو دندو ته دوام ورکړي، خو باید حجاب واغوندي او د اسلامي اصولو مطابق کار وکړي. هغه د ملګرو ملتونو او نورو سازمانونو له ښځینه غړو سره ناستې پاستې تصویري کړې، خو د طالبانو عملي تګلارې له دغو څرګندونو او چارو سره په ټکر کې وې.
طالبانو واک ته له رسېدو وروسته له شپږم ټولګي پورته نجونې له زده کړو منع کړې، ښځې له ډېرو دولتي او خصوصي دندو لرې شوې او پر عامه حضور یې محدودیتونه زیات شول. د خیرخوا د وزارت په دوره کې پر رسنیو په لسګونو بندیزونه ولګېدل، یو شمېر رسنۍ وتړل شوې، خبریالان ونیول شول او پر کتابونو سانسور ولګېد.
د هغه ګومارنه د طالبانو د یوې برخې ددې پیغام یوه برخه وه چې غوښتل یې ځان د ۱۹۹۰مو کلونو د لومړۍ واکمنۍ له تجربې «بدل او معتدل» وښيي، خو د شنونکو له نظره، نه خیرخواه دا پیغام ثابت کړای شوای او نه د طالبانو نورو هغو مشرانو، چې د نسبي منځلارۍ نسبت ورته کیږي.
خیرالله خیرخواه د اطلاعاتو او کلتور وزارت د څلور کلنې دورې له پای وروسته، د ۲۰۲۵ کال د سپټمبر په لومړۍ نېټه د هبتالله اخوندزاده په امر له وزارته لرې شو او لومړنی وزیر و، چې د ولایت د ادارې واګې ور وسپارل شوې. هغه د طالبانو د لومړۍ دورې په پای کې هم د کورنیو چارو له وزارت نه هرات ته د والي په توګه استول شوی و، خو هرات هغه مهال د ملاعمر لپاره ځانګړی ارزښت درلود. دا ځل روښانه نه ده، چې د طالبانو مشر نوموړی له ګوانتانامو نه تر دوحې او کابل پورې له دومره اوږده مزل وروسته د کومو دلایلو له مخې د ولایت مقام ته تنزیل کړی دی.