د ملګرو ملتونو د پروژو د خدماتو ادارې اجرایوي رییس او د یاد سازمان د سرمنشي مرستیال ژورژه موریرا دا سیلوا له طالبانو غوښتي چې پر افغان ښځینه کارکوونکو لګېدلي محدودیتونه « له قید او شرط پرته» لغوه کړي او هغوی ته اجازه ورکړي چې د ملګرو ملتونو دفترونو ته بېرته ستنې شي.
د ملګرو ملتونو د سرمنشي مرستیال او د دغه سازمان د پروژو د خدماتو ادارې اجرایوي مشر ژورژه موریرا داسیلوا د یکشنبې په ورځ، د ملګرو ملتونو دفترونو ته د افغان ښځینه کارکوونکو پر تګ د بندیز د لومړۍ کلیزې په مناسبت، په یوه پیغام کې ویلي چې له هغې ورځې یو کال تېرېږي چې طالبانو افغان ښځینه کارکوونکې په ټول افغانستان کې د ملګرو ملتونو دفترونو او تاسیساتو ته له ننوتلو منع کړې دي.
دا سیلوا دغه وضعیت د افغانستان لپاره «یوه سخته تاریخي نښه» بللې او ټینګار یې کړی چې افغان ښځینه کارکوونکې د ملګرو ملتونو د ماموریت د ترسره کولو او اړو خلکو ته د مرستو رسولو لپاره «اساسي او نهبدلېدونکی» رول لري.
هغه له افغان ښځینه همکارانو سره د پیوستون په څرګندولو سره ویلي چې د افغانستان ښځې او نجونې باید بېرته ښوونځیو ته ولاړې شي، کار وکړي او د خپل هېواد د راتلونکي په جوړولو کې ونډه واخلي.
د ملګرو ملتونو دغه لوړپوړي چارواکي ټینګار کړی چې نوموړی د یاد سازمان له نورو لوړپوړو چارواکو سره یوځای له طالبانو غواړي چې پر ښځو لګېدلي محدودیتونه سملاسي لغوه کړي او افغان ښځینه کارکوونکو ته اجازه ورکړي چې خپلو دفترونو ته بېرته ستنې شي.
دا څرګندونې په داسې حال کې کېږي چې ملګرو ملتونو پر افغان ښځینه کارکوونکو د بندیز د لومړۍ کلیزې په مناسبت په افغانستان کې د ښځو د حقونو په ملاتړ یو لړ اعتراضي او سمبولیک اقدامات هم پیل کړي دي.
ملګرو ملتونو له خپلو ټولو افغان او نړیوالو کارکوونکو غوښتي چې د سپټمبر له ۶مې تر ۱۰مې پورې دفترونو ته له تګ څخه ډډه وکړي. د ملګرو ملتونو په وینا، دا اقدام پر افغان ښځو د لګېدلو محدودیتونو د پایلو د لا روښانه کولو لپاره ترسره کېږي.
طالبانو د ۲۰۲۵ کال په سپټمبر کې افغان ښځینه کارکوونکې د ملګرو ملتونو دفترونو ته له ننوتلو منع کړې.
ملګرو ملتونو په وار وار خبرداری ورکړی چې د بشري او پراختیايي فعالیتونو له بهیر څخه د ښځو ایستل، د افغانستان میلیونونو اړو وګړو ته د مرستو رسولو بهیر له جدي ستونزو سره مخ کوي.
په کندهار کې نوی ښوونیز کال داسې مهال پیلېږي، چې د جګړو پرمهال د ویجاړو شویو ښوونځیو یوشمېر ودانۍ لاهم نهدي رغول شوې او د زدهکوونکو د زیاتوالي ترڅنګ د ښوونکو کمښت هم د پوهنې پر وړاندې له جدي ستونزو بلل کېږي. په دوبي او ژمي کې زدهکوونکي په دغه ښوونځیو کې زدهکړې کوي.
په میوند ولسوالۍ کې د غازي محمد ایوب خان عالي لېسه یو له هغه ښوونځیو څخه ده، چې د ۲۰۲۰کال په نومبر کې د یوه موټربم برید له امله زیانمنه شوه. د ښوونځي ودانۍ تراوسه په بشپړ ډول نهده رغول شوې؛ خو د طالب چارواکو په وینا په دغه ښوونځي کې په درېیو وختونو کې شاوخوا ۲زره زدهکوونکي زدهکړې کوي.
په کندهار کې د یوشمېر ښوونځیو زدهکوونکي د درسي او لومړنیو امکاناتو د نشتوالي له امله پر ځمکه زدهکړې کوي. د دغه ولایت ځینې ښوونځي د تېرو جګړو پرمهال زیانمن شوي او لاهم په بشپړه توګه نهدي رغول شوي، چې له امله یې زدهکوونکي له مناسب درسي چاپېریال بېبرخې دي.
د طالبانو تر واک لاندې د پوهنې په سیسټم کې د ښوونځیو د ودانیو، ټولګیو، برېښنا، اوبو او نورو اساسي امکاناتو کمښت لويه ستونزه بلل کېږي او په ځینو سیمو کې زدهکوونکي اړ دي، چې په نیمه ویجاړو ودانیو، خېمو او یا د ښوونځیو په انګړونو کې زدهکړې وکړي.
د کندهار د میوند ولسوالۍ څخه دغه تصویرونه د نوي ښوونيز کال له پیل وړاندې را لېږل شوي، هغه مهال زدهکوونکي رخصت وو.
طالبان په کندهار کې د جګړو او چاودنو له کبله د ویجاړو ښوونځیو د شمېر په اړه معلومات نه شریکوي. د سرچینو په خبره، په ښار او ولسوالیو کې تر ۴۰ زیات ښوونځي په جګړو، چاودنو او ځانمرګو بریدونو کې زیانمن شوي او ان یو شمېر د سنګرونو په توګه هم استفاده کېدل.
په کندهار کې د طالبانو د پوهنې ریاست په وینا، سږکال په کندهار کې نوی ښوونځی نهدی جوړ شوی؛ خو د نویو ښوونځیو د جوړولو پلان شته او تمه ده په راتلونکي کې شاوخوا ۲۰ نوي ښوونځي جوړ شي.
د کندهار اوسېدونکي وایي، د ښوونځیو د ودانیو ترڅنګ د ښوونکو کمښت هم د زدهکوونکو د جذب پر وړاندې لوی خنډ جوړوي. د دوی په وینا، په یوشمېر ښوونځیو کې د زدهکوونکو لپاره ځای شته؛ خو د کافي ښوونکو د نشتوالي له امله نوي زدهکوونکي هم نه جذبوي.
د کندهار ښار یو اوسېدونکی منیر احمد وایي، خپل کوچنی ورور او خور یې د نوملیکنې لپاره ښوونځي ته وړي وو؛ خو د ښوونکو د کمښت له امله یې نوملیکنه ونه شوه.
هغه زیاته کړه: «ما مې ورور او خور زموږ له کور سره نږدې مکتب ته وروستل ماته يې ویل، زموږ شاګردان ډېر دي خو استادان مو کم دي. مخکې قراردادي استادان وو، خو هغه معارف لغوه کړل نو اوس نور شاګردان نه شو منلای».
د کندهار یو بل اوسېدونکی وایي، کورنۍ د خپلو اولادونو د زدهکړې لپاره لېوالتیا لري خو د ښوونځیو د ودانیو او ښوونکو کمښت د دې لېوالتیا پر وړاندې خنډ دی. په کندهار کې د طالبانو د پوهنې ریاست مسوولین وایي، سږکال په دغه ولایت کې تر ۵۰زرو پورې د نویو زدهکوونکو د ثبت او جذب ظرفیت په پام کې نیول شوی دی.
د خلکو په وینا، یوازې د نویو ښوونځیو د جوړولو پلان بسنه نهکوي؛ بلکې د شته ویجاړو ودانیو رغول، د ښوونکو ګومارل او د زدهکوونکو لپاره د مناسب درسي چاپېریال برابرول هم جدي اړتیا ده.
د کندهار د پوهنې ریاست د پخوانیو شمېرو له مخې، د جمهوري نظام په وروستیو کلونو کې سره له دې چې په ډېرو ولسوالیو کې د جګړو له امله ښوونځي تړل شوي وو، شاوخوا ۲۶۰زره زدهکوونکي په ښوونځیو کې شامل وو.
طالبان بیا ادعا کوي، چې اوس په ټولو ولسوالیو کې ښوونځي فعال دي او د زدهکوونکو شمېر شاوخوا ۳۶۰زرو ته رسېدلی دی. خو د دغه شمېرې ترڅنګ د کندهار په یوشمېر ښوونځیو کې د ښوونکو کمښت، د درسي ودانیو نشتوالی او د جګړو پرمهال د ویجاړو شویو ښوونځیو نه رغول هغه ستونزې دي، چې د نوي ښوونیز کال په پیل کې لاهم د زدهکوونکو او کورنیو اندېښنې ورسره تړلې دي.
په ایران کې د افغانانو د اعدامونو لړۍ په وروستیو کلونو کې په چټکۍ پراخه شوې ده. د افغانستان انټرنشنل د موندنو له مخې، یوازې د روان ۲۰۲۶کال له پیل راهیسې تر دې دمه ایران ۲۳ افغانان اعدام کړي دي.
دغه معلومات چې د ایران د بشري حقونو سازمانونو د راپورونو له مخې راټول شوي ښیي، ایران په شاوخوا درېیو کلونو کې نږدې ۱۹۰ افغانان اعدام کړي چې له دې ډلې ۸۰ کسان په ۲۰۲۴کال کې، ۸۴ په ۲۰۲۵کال کې او ۲۰ نور روان کال ثبت شوي دي.
له دې ډلې ډېری یې د نشهيي توکو اړوندو قضیو کې د مرګ په سزا محکوم شوي؛ خو پر ځینو نورو بیا د وژنې، جاسوسۍ او د ایران حکومت ضد اعتراضونو کې د ګډون په څېر تورونه هم لګېدلي وو. په همدې حال کې د بشري حقونو بنسټونه د یوشمېر افغانانو د قضیو د قضايي بهیر پر روڼتیا او د هغوی د قانوني دفاع پر څرنګوالي اندېښنه ښيي.
تېره ورځ د ایران د بشرې حقونو یو بنسټ «ههنګاو» راپور ورکړی و، چې ایراني چارواکو ۲۹ کلن معلول افغان ولي جان نورزی د کرمان ولایت په رفسنجان مرکزي زندان کې په داسې حال کې اعدام کړی چې په ویلچیر کې ناست و. هغه د قتل په قضیه کې د ښکېلتیا له امله په اعدام محکوم شوی و.
نوموړی درې کاله وړاندې د نیولو پرمهال پولیسو په ډزو ویشتلی و، چې له امله یې د حرکت وړتیا له لاسه ورکړې وه. د ههنګاو د معلوماتو له مخې، نورزی د افغانستان د فراه ولایت اوسېدونکی و او د ۲۰۲۶کال د سپټمبر په ۲مه د چهارشنبې په سهار وختي د کرمان ولایت په رفسنجان مرکزي زندان کې اعدام شوی دی.
همداراز څو ورځې وړاندې یاد بنسټ راپور ورکړی و، چې ایران دوه نور افغانان ۵۲ کلن انصار نامي او ۴۶ کلن نظیف رسولخوانده د عمدي وژنې په تور د ایران د مشهد په وکیلاباد زندان کې اعدام کړي.
په راپور کې د دغه دوو کسانو د اعدام نېټه هم د روانې سپټمبر میاشتې ۲مه ښودل شوې وه. د ههنګاو په وینا، د دوی اعدام په پټه ترسره شوی او کورنیو ته یې د وروستۍ لیدنې اجازه هم نه وه ورکړل شوې.
د بشري حقونو بنسټونه وايي، د ځینو اعدامونو د رسمي نه اعلان له امله ښايي اصلي شمېر تر دې هم لوړ وي. د راپورونو له مخې، د دغه اعدامونو ډېره برخه د شېراز په عادلاباد مرکزي زندان، تایباد زندان، یزد زندان او د اصفهان په دستګرد زندان کې ترسره شوې ده.
د ایران د بشري حقونو سازمان د روان کال په ترڅ کې د افغان وګړو د څو داسې اعدامونو خبر هم ورکړی، چې د ایران رسمي رسنیو یا چارواکو نهدي اعلان کړي. د روان کال د جون په ۲۱مه په شېراز کې د میرویس خلیلزاد او ابراهیم احمدشاهي په نوم دوه افغانان د نشهيي توکو اړوند قضیو کې اعدام شول چې ایراني چارواکو او رسنیو د دغه دوو افغانانو د اعدام په اړه تراوسه هیڅ معلومات نهدي ورکړي.
همدارنګه افسر شاه احمدي، صفایي او صدرالدین احمدزاد ته د جولای په میاشت کې د پولیسو یوه مرکز د سوځولو په پېښه کې د لاس لرلو له امله د مرګ سزا ورکړل شوې ده.
د اګست په ۲۰مه د ایران د بشري حقونو سازمان راپور ورکړ، چې ۲۱ کلن افغان قایم حسيني په اصفهان مرکزي زندان کې اعدام شوی دی. د هغه قضیه د جنورۍ میاشتې له حکومت ضد لاریونونو سره تړاو لرله او نوموړی د «عليخاني څلورلارې» په قضیه کې له تورنو کسانو له ډلې څخه و.
د ایران د بشري حقونو سازمان وايي، قایم حسيني په دې قضیه کې دویم افغان وګړی و چې اعدام شو. تر دې وړاندې ګل محمد محمدي هم د همدې قضیې په تړاو اعدام شوی و.
د اعدامونو په اړه د روڼتیا اندېښنې
ملګري ملتونه او د بشري حقونو نړۍوال بنسټونه د افغانانو د اعدام ترڅنګ د هغوی د محاکمو پر بهیر هم اندېښنې لري. د ایران د بشري حقونو سازمان وايي، په یوشمېر قضیو کې تورنو کسانو له مدافع وکیلانو سره محدود تماس لاره او ځینو ته ان له کورنۍ سره د وروستۍ لیدنې اجازه هم نهده ورکړل شوې.
د دغه سازمان د ۲۰۲۵کال د راپور له مخې، په ایران کې د اعدامونو یوه لویه برخه د داسې قضیو له امله ترسره شوې چې پهکې د عادلانه محاکمې، قانوني دفاع او د وکیل د لاسرسي حقونه له جدي ستونزو سره مخ دي.
د ایران د بشري حقونو سازمان وايي، چې له ۲۰۲۱کال راهیسې لږترلږه ۱۱۱ افغان وګړي یوازې د نشهيي توکو اړوند جرمونو له امله اعدام شوي دي. په ۲۰۲۲کال کې ۱۶ افغانان اعدام شوي وو، په ۲۰۲۳کال کې دغه شمېر ۲۵ ته لوړ شو او په ۲۰۲۴کال کې ایران ۸۰ افغانان اعدام کړل.
په ۲۰۲۵ کال کې د لږترلږه ۸۴ افغانانو د اعدام قضیې ثبت شوې دي.
دغه شمېرې ښيي، چې یوازې د ۲۰۲۴ او ۲۰۲۵ کلونو په موده کې لږ تر لږه ۱۶۴ افغانان د ایران په زندانونو کې اعدام شوي دي. د ۲۰۲۶کال د لومړیو اتو میاشتو ثبت شوي ۲۳ اعدامونو سره، دغه شمېر لږ تر لږه ۱۸۷ ته رسېږي.
خو د بشري حقونو بنسټونه ټینګار کوي، چې دغه شمېرې وروستۍ نهدي؛ ځکه د افغانانو د اعدامونو په اړه رسمي ټولیز معلومات نهدي خپاره شوي. دا په داسې حال کې ده، چې د طالبانو لهخوا لاتراوسه د دغه افغانانو د اعدام په تړاو کوم ځانګړی غبرګون او اقدام نهدی ښودل شوی.
د کابل پر یوه سړک، د ښوونځي د عمر یو هلک پر سخته ځمکه او د یوه دېوال تر څنګ ناست دی. نه څوکۍ لري او نه توشکه. څو بورسونه، د بوټونو رنګ او د ښوونځي بکس یې د کار ټول وسایل دي.
د ښوونځي بکس اوس د موچيګرۍ د وسایلو لپاره کاروي او دی وايي، چې د بوټونو له پاکولو هره ورځ له ۶۰ تر ۷۰ افغانیو عاید لري.
د سړک همدا څنډه یې د کار ځای دی. سهار چې راشي، د دېوال تر څنګ کېني او لومړني کس ته انتظار باسي چې خپل بوټونه د پاکولو لپاره ده ته وسپاري. هغه هره ورځ د سهار له اتو بجو تر ماښامه همدلته کار کوي.
پلار یې لاس ګاډی لري، وچه ډوډۍ او زړې اوسپنې راټولوي او له همدې لارې خپلې کورنۍ ته پیسې پیدا کوي. زوی یې هم د ماشومتوب په عمر کې کار ته مخه کړې او خپله کوچنۍ برخه له سړکه کور ته وړي.
هغه دوه کاله مخکې د شپږم ټولګي تر بشپړولو وروسته، ښوونځی پرېښود، څو له خپل پلار سره مرسته وکړي. هغه خپل کره عمر نه پېژني او وايي، ښايي ۱۲ کلن وي.
یوه ورځ پېرېدونکي ډېر وي او بله ورځ لږ. ټولګی او زدهکړه دامهال د هغه په ورځني پروګرام کې ځای نهلري او ټوله ورځ یې په کار تېرېږي.
د ښوونځي بکس لا هم ورسره دی، خو د کتاب او قلم لپاره نهدی. اوس د موچيګرۍ وسایل پهکې ږدي. ساده وسایل د هغه ماشوم تر څنګ چې لا هم د لوبو او ښوونځي عمر یې دی؛ خو په همدې وسایلو خپله ورځ په کار تېروي.
په خپلو کوچنیو لاسونو د خلکو بوټونه پاکوي او رنګوي، خو خپلې پښې یې له خاورو ډکې دي او زړې او بېرنګه څپلۍ یې په پښو دي؛ د هغه ماشومتوب د روزګار یو انځور چې له ژونده یې برخه کار شوی دی.
د ماشومانو نړۍ معمولاً په لوبو، ښوونځي او ساعتتېرۍ تېرېږي؛ خو د هغه د ژوند حقیقت توپیر لري. له دې ورځو د هغه برخه، د یوه دېوال تر څنګ کېناستل او د لارویانو د بوټونو پاکول دي.
د بوټونو رنګ یې پر ګوتو او د نوکانو لاندې لیدل کېږي. د هغه کوچني لاسونه، تر هرې بلې وسیلې ډېر، د هغو ساعتونو کیسه کوي چې په کار تېر شوي دي.
کار تل د پېرېدونکي د لرلو په معنا نهدی. کله ناکله باید هماغلته کېني او انتظار وباسي؛ که څوک ونه درېږي، پیسې هم نه پیدا کېږي.
کله چې مو د راتلونکي په اړه ترې وپوښتل، روښانه ځواب یې نه درلود؛ لاهم سم نه پوهېږي چې راتلونکی څه دی. هغه نړۍ چې دی یې پېژني، تر ډېره همدا ورځنی ژوند دی: کار، د پېرېدونکي پیدا کول او له هغو پیسو سره کور ته ستنېدل چې په هماغه ورځ یې ترلاسه کړې دي.
هغه د خلکو د بد چلند په اړه څه نه وايي، خو نه غواړي عکس یې خپور شي. وېرېږي چې د ترور او تره زامن یې هغه د موچيګرۍ پرمهال وویني او ځان سپک احساس کړي. له همدې امله یې نوم او څېره په دې راپور کې نه خپرېږي.
د دغه ماشوم ژوند په افغانستان کې د ماشومانو د کار د لوی انځور یوه برخه ده. د افغانستان د ۲۰۲۲ او ۲۰۲۳کال د څو شاخصونو سروې چې یونېسف ترسره کړې، ښيي چې د افغانستان ۱۹.۳ سلنه له ۵ تر ۱۷ کلونو ماشومان په کار بوخت وو؛ دا شمېره په ښاري سیمو کې ۱۰.۱ سلنه او په کلیوالو سیمو کې ۲۲.۳ سلنه وه.
په کابل کې دې سروې د ماشومانو د کار کچه ۷.۴ سلنه ثبت کړې ده. دا شمېرې د «ماشومانو د کار» د مشخص تعریف او د عمر د ډلو لپاره د کار د بېلابېلو حدونو پر بنسټ محاسبه شوې دي.
د دېوال تر څنګ، د ښوونځي بکس لا هم ورسره دی؛ خو خاوند یې ښوونځي ته نه ځي. د راتلونکي روښانه انځور نهلري؛ د هغه لپاره ژوند، دامهال هماغه څه دی چې هره ورځ یې ویني او تجربه کوي.
سرچینې وايي، د طالبانو د استخباراتو غړی عبدالصبور سیرت، چې په سمنګان ولایت کې د یوه قومي مشر حاجي اکبر نیازي، په وژنه تورن شوی و، له شاوخوا شپږ میاشتني بند وروسته له زندان څخه خوشې شوی دی.
عبدالصبور سیرت تر دې وړاندې د سمنګان د ایبک ښار د طالبانو د استخباراتو د دویمې حوزې مرستیال و. د طالبانو یوې نظامي محکمې هغه د حاجي اکبر نیازي د وژنې په تړاو په درې کاله بند محکوم کړی و، خو سرچینې وايي چې نوموړی د خپلې سزا له بشپړولو مخکې خوشې شوی دی.
طالبانو تر دې وړاندې پنځه نور کسان هم، چې د حاجي اکبر نیازي د وژنې په تړاو نیول شوي وو، له زندانه خوشې کړي دي. په دغو کسانو کې د طالبانو د استخباراتو دوه غړي، په سمنګان کې د طالبانو د امنیه قوماندانۍ یو پخوانی مدیر او دوه نور کسان شامل دي چې د تېر جمهوري نظام پر مهال یې له طالبانو سره همکاري کوله.
سرچینې وايي، له خوشې کېدو وروسته د دغو کسانو له ډلې ځینې یې په لا مهمو دندو هم ګمارل شوي دي.
د سمنګان یو شمېر اوسېدونکو افغانستان انټرنشنل ته ویلي چې اوس هغه ټول شپږ کسان خوشې شوي چې د سمنګان د قومي مشر حاجي اکبر نیازي د وژنې په تور نیول شوي وو. د سرچینو په وینا، دغه کسان د طالبانو د کندوز د نظامي محکمې له لوري خوشې شوي دي.
حاجي اکبر نیازي د ۱۴۰۴ لمریز کال د غويي میاشتې په ۱۸مه له خپل کور څخه، په دې پلمه چې د طالبانو د استخباراتو په یوه غونډه کې ګډون وکړي، ایستل شوی و. دوه ورځې وروسته یې کورنۍ د سمنګان له ولایتي روغتون څخه د هغه جسد ترلاسه کړ.
د سرچینو په وینا، عبدالصبور سیرت، د ایبک ښار د استخباراتو د دویمې حوزې مرستیال؛ نقیبالله، د طالبانو د امنیه قوماندانۍ د ورکشاپ آمر؛ غلامسخي مشهور په اسامه، د طالبانو د استخباراتو د ریاست د ترهګرۍ د څانګې کارکوونکی؛ عبدالله، د استخباراتو کارکوونکی؛ جاوید او زینالله، چې د طالبانو د «انصار» په نوم له همکارانو څخه وو، له پېښې څو ورځې وروسته د قومي مشر د وژنې په تور نیول شوي وو.
طالبان هغو کسانو ته چې د جمهوري نظام پر مهال یې د دغه ډلې لپاره جاسوسي یا له دوی سره همکاري کوله، «انصار» نوم کاروي.
سرچینې ادعا کوي چې په دې وژنه کې کارول شوی موټر د ایبک ښار د طالبانو د استخباراتو د دویمې حوزې د آمر و او د قومي مشر د له کوره د انتقال پر مهال د طالبانو د استخباراتو او پولیسو څلور کسان هم په موټر کې موجود وو.
د سرچینو په وینا، نقیبالله له شاوخوا دوو میاشتو بند وروسته له زندانه خوشې شوی او د سمنګان د لویې لارې د قوماندان په توګه ټاکل شوی دی.
سیمهییزې سرچینې وايي، پنځه تورن کسان له دوو تر درېیو میاشتو پورې د طالبانو په زندان کې ساتل شوي وو، خو عبدالصبور سیرت شاوخوا شپږ میاشتې بندي و؛ دا په داسې حال کې ده چې د طالبانو نظامي محکمې هغه په درې کاله بند محکوم کړی و.
د طالبانو په یوه رسمي راپور کې هم ویل شوي چې په دې پېښه کې کارول شوی موټر د عبدالصبور سیرت اړوند و.
افغانستان انټرنشنل ته رسېدلې یوه ویډیو ښيي چې عبدالصبور سیرت له زندانه تر خوشې کېدو وروسته د خپلو ملګرو له تود هرکلي سره مخ شوی او د هرکلي پر مهال یې پر غاړه ګلان اچول شوي دي.
تر دې وړاندې سرچینو افغانستان انټرنشنل ته ویلي وو چې د حاجي اکبر نیازي، چې د خرم او سارباغ ولسوالیو د ولسي شورا مشر او د سمنګان له بانفوذه قومي مشرانو څخه و، د وژنې په تړاو شپږ کسان نیول شوي وو. په دغو کسانو کې د طالبانو د استخباراتو درې غړي او د طالبانو د پولیسو د قوماندانۍ یو غړی هم شامل وو.
د صدف افغان په نوم یوې نجلۍ په کابل کې د موټرو د انلاین ټکټونو د پلور او کورونو ته د رسولو کاروبار پیل کړی او د دغو خدماتو د وړاندې کولو لپاره یې په لومړي ځل ښځینه موټر سایکل چلوونکي هم په کار ګومارلي دي.
د صدف افغان په نوم یوې نجلۍ په کابل کې د قاصد په نوم انلاین اپلیکیشن جوړ کړی او له دې لارې د مساپر وړونکو بسونو انلاین ټکټونه پلوري او ټکټونه د مشتریانو تر کورونو رسوي.
دغې نجلۍ دغه انلاین پلټفارم شاوخوا یو کال مخکې جوړ کړ او پنځه میاشتې وروسته یې له یوه درې کسیزه ټیم سره د انلاین ټکټونو د ریزرف او پېرلو خدمتونه پیل کړل.
صدف افغان شېنهوا اژانس ته ویلي:«موږ د خپلو پیریدونکو لپاره انلاین ټکټونه اخلو، پیسې یې ورکوو او بیا ټکټونه د هغوی تر کورونو پورې رسوو».
صدف وايي، چې د ټکټونو د ریرزف او رسولو په دغه کار کې اوس له نوموړې سره د څلور نورو نجونو په ګډون اته کسان بوخت دي او هیله لري چې د کار په پراخولو سره په نورو ولایتونو کې هم ښځو ته د کار زمینه برابره کړي.
صدف افغان وايي چې د کار د پیل په لومړیو کې له ستونزو سره مخ شوې خو اوس د پیرونکو غبرګون هڅوونکی دی.
نوموړې زیاته کړې، « د هر کار پیلول په لومړي سر کې ستونزمن وي، خو موږ باید تسلیم نه شو. په ټولیزه توګه خلک زموږ ملاتړ کوي».
یاد انلاین شرکت د مساپرو لپاره داسې هوساینه رامنځته کړې چې اوس مساپر اړ نه دي د ټکټ د پیرلو لپاره څو ساعته وړاندې د موټر تر تمځایه لاړ شي او په نغدو پېسو ټکټ وپیري، بلکې د دغو نجونو د انلاین شرکت له لارې ټکټونه پیرل کېږي او بیا د پیرونکو او مساپرو تر کورونو رسول کېږي.
د دغه شرکت کاروبار هغه مهال د خلکو پام ځان ته واړوه چې موټرسایکل چلوونکو نجونو د خلکو ټکټونه د هغوی تر کورونو رسول.
د محمدي په نوم یوه شل کلنه نجلۍ په دغه شرکت کې د مشتریانو تر کورونو د ټکټونو د رسولو دنده په غاړه لري. نوموړې تر لسم ټولګي زده کړې کړې او وايي چې اوس له خپلې دغې دندې خوښه ده.
محمدي وايي:«زه خوښه یم چې د خپلو پیرونکو کورونو ته د بس ټکټونه رسوم. د خلکو خدمت کول خورا ښه دي او زه هیله لرم چې د کار نور فرصتونه هم را منځته شي».
د دغه انلاین شرکت مسوولان وايي، چې د ټرانسپورټي سیستم د ښه کولو، اړینو خدمتونو وړاندې کولو او مسافرو ته د خدمت کوونکو شرکتونو ملاتړ لپاره د دولتي ادارو همکاریو ته اړ دي.
یادو نجونو د طالبانو د سختو بندیزونو تر سیوري لاندې د خپلو کورنیو د ساتلو لپاره د یو نوښت له لارې د عایدو یوه سرچینه موندلې ده او ښايي یادې نجونې د افغانستان په اوسنۍ نرواکه ټولنه کې له ځینو ستونزو سره هم مخ وي.
په دې وروستیو کې ډېرو نجونو پر زده کړو د طالبانو د بندیزونو له امله مختلفو کارونو ته مخه کړې، خو د شنونکو په باور، دا هغه تشه نه ډکوي، چې پر زده کړو د طالبانو د بندیزونو له امله رامنځته شوې او څو نسلونه یې له تیاره راتلونکي سره مخ کړي دي.