نیکی هیلی، سفیر سابق ایالات متحده در سازمان ملل از سیاستهای جو بایدن رئیس جمهور کشورش به شدت انتقاد کرده است. خانم هیلی علاوه بر اشاره به برخی از عملکردهای آقای بایدن در مسائل بینالمللی، گفته است که او افغانستان را ویران کرده است.
خروج شتابزده آمریکا از افغانستان در طول ماههای گذشته موجی از انتقادها علیه او را به دنبال داشته. بایدن اما از تصمیم خود همواره دفاع کرده و گفته تصمیمش درست بوده است.
یکی از این منتقدین خانم هیلی است. او نه تنها از آقای بایدن در قبال افغانستان انتقاد کرده که گفته است بایدن در مقابل روسیه و چین هم ضعیف عمل کرده است.
به گزارش نیوزویک، خانم هیلی گفته است جو بایدن در هر سطحی شکست خورده است.
خانم هیلی مخالف واگذاری کرسی سازمان ملل به حکومت طالبان نیز هست. او میگوید طالبان زنان را در جادهها شلاق میزنند، مانع تحصیل دختران میشوند، مخالفان را میکشند و نباید جایگاهی در سازمان ملل داشته باشند.
به باور خانم هیلی، طالبان یک گروه تروریستی است و هیچ تغییری نکرده است.
عضو شورای علمای شیعه افغانستان میگوید «جامعه تشیع مشارکت را برای حل مشکلات افغانستان میخواهد نه امتیاز.» سید حسین عالمی بلخی گفته است تلاش ما همکاری برای رفع چالشهای موجود افغانستان است. او نسبت به برآورده شدن خواست شورای علمای شیعه از سوی طالبان ابراز امیدواری کرد.
به گفته وی، در شورای علمای تشیع افغانستان کمیسیون پیگیری مطالبات جامعه تشیع ایجاد شده و این کمیسیون خواستها و دیدگاه جامعه تشیع را مطرح میکند.
آقای عالمی خبر داده که قراین نشان میدهند به زودی خواستهای شورای علمای تشیع افغانستان از سوی طالبان برآورده میشوند.
در ماههای اخیر اعضای شورای علمای شیعه افغانستان و همچنین شماری از نمایندگان شیعیان از ولایات مختلف با مقامهای طالبان دیدارهایی داشتهاند.
طالبان پیش از این گفته بودند بحث حقوق شیعیان در افغانستان زمانی مطرح میشود که مذاکرات به مرحله بحث بر سر قانون اساسی جدید افغانستان برسد.
حسین عالمی بلخی گفته است «رسمیت مذهب جعفری و حفظ قانون احوال شخصیه برای ما خط سرخ است که باید امارت اسلامی به آن تن بدهد.»
دمیتری مدودف، معاون رئیس شورای امنیت روسیه میگوید پولی که ایالات متحده در طول ۲۰ سال حضور خود در افغانستان هزینه کرد، میتوانست این کشور فقیر را به باغی پرشکوفه تبدیل کند، اما با معاملات پر از فساد پولها به هدر رفت.
به گزارش خبرگزاری تاس روسیه، آقای مدودف بر این باور است که سیاست آمریکا در افغانستان ناکام بود، چون قصد داشت دموکراسی خود را پیاده کند.
ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه نیز پیش از این گفته بود نباید ارزشهای بیگانه بر افغانستان تحمیل شود.
به گفته پوتین «اکنون ضروری است تا سیاست غیرمسئولانه در قبال افغانستان کنار گذاشته شود و از تحمیل شکل حکومت و ارزشهای بیگانه که ممکن است برای این کشور غیرمعمول باشد، خودداری کرد.»
به گفته مقامات روسیه، اقدامات آمریکا در افغانستان منجر به افزایش مواد مخدر در این کشور نیز شد.
دیمیتری مدودف گفت در سال ۲۰۰۱ زمانی که آمریکا وارد خاک افغانستان شد، انتظار این بود که مواد مخدر کاملا از بین برود، اما بالعکس در پی سیاستهای آنان، قاچاق مواد مخدر حدود ۴۰ برابر افزایش یافت.
روسیه تاکید کرده است که علاقمند وضعیتی با ثبات در افغانستان است و این در صورتی ممکن است که حکومتی فراگیر تشکیل شود.
معاون رئیس شورای امنیت روسیه در مورد چشم انداز به رسمیت شناختن دولت افغانستان نیز تاکید کرد طالبان باید به تعهدات خود عمل کند.
حکومت بایدن تا روز جمعه وقت دارد تصمیم بگیرد که آیا بخشی از پول مسدود شده افغانستان به عنوان غرامت به خانوادههای قربانیان یازدهم سپتمبر پرداخت شود یا نه؟ خانوادههای ۱۵۰ قربانی به بخشی از حدود ۱۰ میلیارد دالر پول مسدود شده افغانستان در صندوق ذخایر فدرال نیویورک چشم دوختهاند.
رسانه الجزیره در مقالهای نوشته که پس از قدرتگیری طالبان در افغانستان، خانوادههای ۱۵۰ قربانی حملات یازدهم سپتمبر خواستار غرامت ۷ میلیاردی از پول افغانستان شدهاند. حکم پرداخت این غرامت در سال ۲۰۱۲ از سوی محکمهای در ایالات متحده علیه کسانی صادر شد که در دادگاه حاضر نشدند: طالبان، القاعده، اسامه بن لادن و ایران.
با این حال، حکومت بایدن در این دوسیه ورود کرده و خواستار تاخیر در اجرای حکم شده است.
همزمان چند گروه دیگر از خانوادههای قربانیان که دوسیههای جداگانهای را علیه طالبان و دیگر نهادهای مشابه، پیش میبرند، میگویند که آنها نیز حق دارند تا از پول مسدود شده افغانستان غرامت دریافت کنند.
حکومت بایدن تا امروز جمعه، ۸ دلو وقت داشته تا به این دوسیه پیچیده با درنظرداشت ملاحظات سیاسی و حقوقی بپردازد.
این در حالی است در پی قدرتگیری طالبان و انسداد کمکهای جهانی به افغانستان، این کشور در آستانه فاجعه انسانی قرار گرفته است. شیوع بیماریها، خشکسالی بیسابقه، فروپاشی نظام بانکی و مالی، نبود نقدینگی، و توقف خدمات اجتماعی افغانستان را به سرعت به سوی فاجعهای بزرگ پیش میبرد. علاوه بر این، قابل یادآوری است که پول بلوکه شده افغانستان در صندوق ذخایر ایالات متحده متعلق به مردم افغانستان است، نه طالبان.
همزمان با افزایش انتقادات از تخلیه حیوانات از کابل توسط دولت بریتانیا در ماه اگست، وزارت خارجه این کشور اعلام کرد که ۹۷ میلیون پوند را برای کمک فوری به مردم افغانستان ارسال میکند. این کمکها به بیش از ۲.۷ میلیون نفر کمک خواهد کرد به غذا و خدمات صحی دسترسی داشته باشند.
بریتانیا در هفته گذشته تغییری در قوانینش وارد کرد تا بتواند سازمانهای بشردوستانه را تقویت کند و کمکرسانی برای افغانستان از طریق آنها آسانتر شود.
وزارت خارجه بریتانیا اعلام کرده است که کمکهای مالی بریتانیا عمدتاً از طریق صندوق بشردوستانه سازمان ملل متحد در افغانستان، برنامه جهانی غذا و صندوق کودکان سازمان ملل متحد انجام خواهد شد.
این وزارتخانه تأکید کرده است که هیچ کمک مالی مستقیماً به طالبان تعلق نخواهد گرفت.
لیز تراس، وزیر امور خارجه بریتانیا گفته است کشورش به ارائه کمکهای بشردوستانه حیاتی در افغانستان ادامه میدهد. «ما کمکهای بریتانیا را در سال جاری برای نجات جانها، محافظت از زنان و دختران و حمایت از ثبات در منطقه دو برابر کردهایم.»
اعلام این کمکها همزمان است با افزایش انتقادات از دولت بریتانیا مبنی بر تخلیه هواپیمای پر از حیوانات در روزهای خروج از کابل در ماه اگست.
منتقدان میگویند در وضعیتی بسیاری از همکاران افغان نیروهای بریتانیایی مستحق کمک برای خروج از افغانستان بودند، دولت بریتانیا هواپیمای پر از حیوانات نیروهای خود را از کابل بیرون کشیده است.
به تازگی ادعاهایی مبنی بر تأیید تخلیه حیوانات در ماه اگست توسط بوریس جانسون، نخست وزیر بریتانیا در رسانههای این کشور جنجالساز شد.
نخست وزیر بریتانیا این ادعاها را رد کرده است.
پس از ورود طالبان به کابل در اواسط ماه اگست ۲۰۲۱ سیستم اقتصادی و بانکی افغانستان با فروپاشی مواجه شد.
کمکهای توسعهای به افغانستان قطع شد و بسیاری از نهاهای ارائه کننده خدمات عامه نتوانستند به کارشان ادامه دهند.
سازمانهای بشردوستانه بینالملل اعلام کردهاند که مردم افغانستان بدترین زمستان را در پیش خواهد داشت. مقامات این سازمان هشدار دادهاند که یک سوم جمعیت افغانستان در زمستان پیش رو با گرسنگی دست و پنجه نرم خواهند کرد.
خبرگزاری فرانسه گزارش داده است که شماری از کارمندان دولت پیشین افغانستان برای تأمین مخارج زندگی به حفاری معادن رو آوردهاند. آنها تکههای زمرد را از حدود ۱۳۰ کیلومتری شمالشرق کابل در میآورند، آنرا غبارگیری میکنند و هر تکه به اندازه بادام، در دستان درشت کارگران میدرخشد.
محمد اسرار مرادی، یکی از این کارگران میگوید هر دانه زمرد را از ۵۰ تا ۱۵۰ افغانی میفروشد.
او در سرمای استخوانشکن افغانستان، خاک درشت را از دهان کوه با غربال پس میزند، مقداری آب میپاشد و جستجویش را برای یافتن تکههای سبزرنگ زمرد ادامه میدهد.
در این کوه، دهها نفر دیگر نیز با او در یافتن زمرد رقابت میکنند.
در صورتی که تخصص و مدیریت لازم وجود داشته باشد، این معادن کافی است تا فقر در کشوری کاهش یابد که در حال شدن در دل یک فاجعه انسانی است.
مرادی قبلا کارمند دولت پیشین افغانستان بود.
در اواسط ماه اگست، هنگامی که طالبان افغانستان را تسخیر کردند، او بیکار شد. مدتی بیکار ماند، بعد به کابل رفت و فروشنده لباسهای دست دوم در بازار پایتخت شد.
این کار برای جوان ۲۵ ساله و خانوادهاش سودی نداشت.
او با دستان خالی به خانه برگشت و یک روز از مجبوری راه تپهها را در پیش گرفت.
آنها در ارتفاع ۳۰۰۰ متری از سطح دریا ایستادهاند و کارگران در چند شیفت مشغول حفاری کوه هستند.
مردم محل از هزاران سال پیش از وجود زمرد در پنجشیر اطلاع داشتند.
استخراج سیستماتیک زمرد در دهه ۱۹۷۰ آغاز شد و تا حد زیادی استفاده از معادن در حد صنایع دستی باقی مانده است، اما جواهراتی که در اینجا یافت میشوند با زمردهای کلمبیایی مقایسه میشوند. این زمردها شهرت جهانی دارند.
هر شفت کاری متعلق به چندین شریک است. تیمی متشکل از ۱۰ معدنچی در هر شیفت، در جستجوی رگههای درخشان کوارتز بیش از ۵۰۰ متر کوه را حفاری میکنند.
آنها روزانه مشغول کار طاقتفرسایی هستند که در نهایت، مزد چندانی روی دستشان نمیگذارد.
بسیاری از سربازان و افسران پلیس سابق به اینجا آمدهاند تا در عین حال از انتقامگیری طالبان در امان بمانند و هم بتوانند امرار معاش کنند.
طالبان علناً عفو عمومی را اعلام کردهاند، اما گروههای حقوق بشر هشدار میدهند که بیش از صد نفر از این گروهها تیرباران یا «ناپدید شدهاند.»
محمدی، یکی از کارگران این وضعیت را افتضاح میداند.
او آهی کشید و گفت: «با ما مثل گاو رفتار میشود. ما هیچ جای واقعی برای زندگی نداریم، ما در کوه زیر خیمه زندگی میکنیم. اگر مریض شویم، نه آب داریم، نه آتش، نه درمانگاه.»