رسانه امریکایی از افزایش موارد ابتلا به فلج کودکان در افغانستان و پاکستان گزارش داد

سازمان بین‌المللی مهاجرت چهارشنبه، ۲۷ حمل گفت بسیاری از مهاجران افغان هنگام اخراج از پاکستان با دست خالی به کشور خود بر می‌گردند. این سازمان تاکید کرد که برای کمک به این مهاجران به منابع بیشتری نیاز است.

موتیا ایزوریا ماسکون، معاون عملیاتی ماموریت سازمان بین‌المللی مهاجرت گفت: «من اینجا در گذرگاه مرزی تورخم بین افغانستان و پاکستان هستم؛ جایی که هزاران خانواده افغان هر روز به کشور خود بازگردانده می‌شوند». او افزود که بسیاری از مهاجران با اندکی وسایل و بدون هیچ تصویر روشن از آنچه در انتظارشان است به افغانستان بازگردانده می‌شوند.

این مقام سازمان بین‌المللی مهاجرت تاکید کرد که بازگشت اجباری مهاجران افغان از پاکستان از چهارم اپریل به شدت افزایش یافته است. او گفت زنان و کودکان بیشترین تعداد بازگشت کنندگان را تشکیل می‌دهند.

موتیا ایزوریا ماسکون خاطرنشان کرد که مهاجران افغان در گذرگاه تورخم «خسته، ترسیده و بسیار آسیب‌پذیر» به نظر می‌رسند. او اذعان کرد که افغانستان به سادگی نمی‌تواند اخراج دسته‌جمعی مهاجران را به یکباره تحمل کند.

این مقام سازمان بین‌المللی مهاجرت گفت: «ما هر کاری از دست‌مان بربیاید انجام می‌دهیم. اما برای ادامه همکاری به منابع بیشتری نیاز داریم». او تاکید کرد که اگر منابع بیشتری به دسترس این نهاد قرار نگیرد، مهاجران زیادی در گذرگاه‌ها و مناطق بازگشت شان با مشکلات جدی مواجه خواهند شد.

موتیا ایزوریا ماسکون اذعان کرد که وضعیت در گذرگاه تورخم بحرانی است. او گفت تیم آی‌او‌ام به همراهی شرکای بشردوستانه به‌طور شبانه‌روزی در این گذرگاه به مهاجران افغان خدمات ارائه می‌کند. این مقام سازمان بین‌المللی مهاجرت گفت در حال حاضر خدمات ضروری به مهاجران افغان در این گذرگاه ارائه می‌شود، اما تعداد به سرعت در حال افزایش است و منابع کافی در اختیار این سازمان نیست.

ناهیده ساپان، عضو تیم کریکت زنان افغانستان در تبعید روز چهارشنبه، ۲۷ حمل به خبرگزاری رویترز گفت: «ما احساس ارزشمندی و الهام می‌کنیم. این خبر به ما اعتماد به نفس زیادی نسبت به آینده داد. بعضی از دخترها در تیم گریه می‌کردند چون بسیار تلاش کرده بودیم.»

او یکی از ۲۵ زنی بود که در سال ۲۰۲۰ با تیم کریکت افغانستان قرارداد بسته بودند و امیدوار بودند مانند تیم مردان به صحنه جهانی راه پیدا کنند. بیشتر آن‌ها اکنون زندگی جدیدی را در استرالیا آغاز کرده‌اند و برخی دیگر به کانادا و بریتانیا رفته‌اند.

ناهیده ساپان گفت که هیچ یک از بازیکنان تیم کریکت مردان افغانستان برای تبریکی این وعده مالی، با آنان تماس نگرفته‌ است اما این مسئله با توجه به وضعیت سیاسی قابل درک است.

او افزود: «اوضاع دشوار است. ما از وضعیت افغانستان و کریکت آن آگاهیم. طالبان نمی‌خواهد آن‌ها از تیم کریکت زنان افغانستان حمایت کنند. اگر حمایت کنند ممکن است بازی‌های مردان هم ادامه پیدا نکند.»

شورای جهانی کریکت اخیرا اعلام کرد که یک صندوق ویژه برای حمایت از زنان کریکت‌باز افغانستان ایجاد خواهد کرد. این شورا جزئیات مالی یا زمان‌بندی توزیع این کمک‌ها را اعلام نکرده اما بازیکنان امیدوارند که این وعده سرآغاز یک تحول مهم برای کریکت زنان باشد.

ریاست دانشگاه البیرونی در کاپیسا در اطلاعیه‌ای نوشته است که طبق فرمان هبت‌الله آخندزاده، رهبر این گروه «همه استادان و دانشجویان مکلف‌اند که با دستار یا کلاه در صنف حاضر شوند.»

در این اطلاعیه آمده است که استادان و دانشجویان از پوشیدن «پتلون و نیکتایی» خودداری و با لباس محلی حاضر شوند.

طالبان هشدار داده است که متخلفان را به وزارت معرفی می‌کند و آنها حق شکایت نخواهند داشت.

100%

همزمان، دانشجویان در هرات گفتند که طالبان پوشیدن لباس محلی، کلاه و دستار را در دانشگاه‌های این ولایت اجباری کرده است.

طالبان پس از تسلط بر افغانستان، محدودیت‌های شدیدی در دانشگاه‌ها وضع کرد و پوشش مورد نظر این گروه اجباری کرد.

یکی از دانشجویان دانشگاه هرات چهارشنبه ۲۷ حمل به افغانستان اینترنشنال گفت که طالبان سر از فردا پنجشنبه گذاشتن ریش و کلاه را برای دانشجویان و استادان اجباری کرد.

یکی دیگر از دانشجویان گفت که محدودیت‌های طالبان انگیزه آنها را تحت تاثیر قرار داده و ادامه تحصیل را دشوار کرده است. او گفت:‌ «مثل من، تمام هم دوره‌های من بی انگیزه هستند.»

منابع گفتند که امروز شاهد استعفای چند تن از استادان بودند که بخاطر یونیفورم اجباری از مقامشان استعفادادند.

وزارت معارف طالبان نیز یونیفورم جدیدی برای دانش‌آموزان تعیین کرده و ستار، کلاه و لباس محلی را اجباری کرده است.

یک منبع در دانشگاه هرات گفت که ماموران امر به معروف طالبان داخل‌صنف‌های درسی شده و هشدار داده‌اند در صورت عدم رعایت پوشش مورد نظر این گروه، غیرحاضر خواهند شد.

یکی از شدیدترین محدودیت‌های طالبان، محرومیت دختران از رفتن به دانشگاه است. در حال حاضر طالبان دختران بالاتر از صنف شش را از آموزش محروم کرده است.

طالبان نظام آموزشی تحصیلات عالی را تغییر داده و شماری از استادان را برکنار و افراد مورد نظر خود را در دانشگاه‌های افغانستان جابه جا کرده است.

ریاست اطلاعات و فرهنگ طالبان در ارزگان هشدار داده است که حمل تلفن‌های هوشمند و کمره‌های فیلم‌برداری در این محل مجازات «جدا ممنوع» است. این ریاست اتهامات وارده توسط محاکم طالبان بر این افراد را واضح نکرده است.

محکمه طالبان در ۲۴ حمل نیز از شلاق زدن ۱۳ نفر به شمول ۵ زن در جوزجان و خوست در محضر عام خبر داده بود. این محکمه نوشت دو زن را در ولسوالی درزاب جوزجان به خاطر آنچه روابط خارج از ازدواج و فرار از خانه خوانده، شلاق زده است. محکمه ابتدایی این گروه در خوست نیز دو مرد و یک زن را به رابطه جنسی خارج از ازدواج و شش مرد و و دو زن را به «روابط نامشروع» متهم و متحمل ضرب شلاق در ملاء عام کرده بود.

طالبان به رغم مخالفت سازمان‌های بین‌المللی با شکنجه و مجازات بدنی افراد، همواره به گسترش ارعاب و شلاق زدن افراد در ملاء عام ادامه داده است. محکمه عالی طالبان در خبرنامه‌های خود درباره مراحل محاکمه افراد و دسترسی آن‌ها به وکیل مدافع و دادرسی عادلانه وضاحت نمی‌دهد. سازمان‌های بین‌المللی پیش از این بارها از نبود دادرسی عادلانه معیاری در افغانستان تحت تسلط طالبان ابراز نگرانی کرده‌اند.

برنامه جهانی غذای سازمان ملل روز چهارشنبه، ۲۷ حمل گزارش داد که خدمات هوایی بشردوستانه ملل متحد در ترینکوت ارزگان در چارچوب تدابیر صرفه‌جویی در هزینه‌ها، از حدود دو هفته به این‌سو، متوقف شده است.

برنامه جهانی غذا تاکید کرده است که فعالیت «خدمات هوایی بشردوستانه سازمان ملل» در ماه فبروری نیز به دلیل نگرانی‌های مربوط به جواز پرواز از سوی طالبان، به حالت تعلیق درآمده بود.

در این گزارش همچنین تاکید شده است که سازمان ملل درحال گفت‌وگو با نهادهای طالبان برای حل این مشکل است تا پس از دریافت مجوزهای لازم، عملیات پروازی خود را از سر بگیرد.

برنامه جهانی همچنین ابراز نگرانی کرده است که ۱۴.۸ میلیون در نفر در افغانستان در وضعیت بحران یا وضعیت اضطراری قرار دارند و به کمک فوری غذایی نیازمندند.

در این گزارش همچنین آمده است: «انتظار می‌رود ۸۰۰ هزار نفر از پاکستان به افغانستان بازگردند و برنامه جهانی غذا درحال آمادگی برای این موج بزرگ بازگشت است. بازگشت اختیاری در هفته‌های اخیر ۶۰ درصد افزایش یافته است.»

برنامه جهانی غذا درحالی این گزارش را منتشر کرده است که اخیرا این نهاد وابسته به سازمان ملل در گزارش دیگری نسبت به تشدید بحران غذایی در افغانستان هشدار داد و گفت درصورت تامین نشدن کمک‌های مالی بیشتر، دیگر امکان حمایت از نیازمندان افغان وجود نخواهد داشت.