حکمتیار: در برابر تهدیدهای خارجی متحد شویم تا به کوه‌ها فرار نکنیم

در گزارش این سازمان آمده است که اتحادیه اروپا باید از پاکستان بخواهد «دست‌کم از بازگرداندن کسانی که در صورت بازگشت به افغانستان در معرض خطر جدی قرار دارند، به‌ویژه زنان و دختران، روزنامه‌نگاران و مدافعان حقوق بشر، خودداری کند.»

طبق گزارش، مقام‌های پاکستانی برای شناسایی این افراد باید با آژانس‌های سازمان ملل همکاری کنند.

در این گزارش، همچنین از پاکستان خواسته شده است که اقامت پناهجویان دارنده کارت‌های مهاجرتی پی‌او‌آر (POR) که از سوی سازمان ملل ثبت شدند، را برای یک سال دیگر تمدید کند.

پاکستان پیشتر اعلام کرده بود که پس از ۳۰ جون امسال روند اخراج این مهاجران را نیز آغاز خواهد کرد.

طبق گزارش، اتحادبه اروپا باید از پاکستان بخواهد که از بازداشت و اخراج آن‌عده پناهچویان افغان خودداری کند که درخواست پناهندگی و اسکان مجددشان در کشورهای عضو این اتحادیه بررسی شده اما تاکنون منتقل نشده‌اند.

گروه بین‌المللی بحران از کشورهای اروپایی خواسته است که «روند اسکان مجدد را تسریع کنند، به‌ویژه برای زنان و دخترانی که در افغانستان با خطر سلب حقوق و فرصت‌های خود مواجه هستند، و نیز دیگر افراد آسیب‌پذیر که نیاز به حمایت دارند.»

این سازمان همچنین از اتحادبه اروپا خواسته است که به پناهجویان افغان در پاکستان کمک‌های بشردوستانه کرده و کمک‌رسانی به بازگشت‌کنندگان در افغانستان را نیز افزایش دهد.

این سازمان درحالی خواستار متوقف شدن اخراج اجباری مهاجران افغان از پاکستان شده است که این کشور تاکنون بیش از ۱۰۰ هزار مهاجر افغان را در حدود یک و نیم ماه گذشته اخراج کرده است.

براساس تصمیم حکومت پاکستان، نزدیک به دو میلیون مهاجر افغان دیگر در پاکستان نیز با خطر اخراج اجباری مواجه‌اند.

آقای دار با اشاره به تنش‌های اخیر پاکستان با طالبان گفته که روابط دو طرف چند سالی سرد بوده اما او اخیرا از افغانستان بازدید و با تمام حلقه رهبری طالبان دیدار کرده و در سفرش به چین نیز با مقام‌های این گروه ملاقات کرده است.

شبکه خبری سما که اظهارات آقای دار را منتشر کرده،‌ بخشی از صحبت‌های او را درباره درگیری اخیر هند و پاکستان بازتاب داده است.

معاون نخست‌وزیر پاکستان درباره آنچه که اسلام‌آباد برتری یا پیروزی بر هند در درگیری اخیر می‌داند، گفته است که «جنگ برای عدالت در آسمان‌ها در نوع خود بزرگترین بود که بیش از یک ساعت دوام کرد. رکورد قبلی چنین درگیری ۳۰ دقیقه بود.»

آقای دار افزود که برای سال‌ها تصور بر این بود که پاکستان کشور مهمی نیست و بر عکس این تصور وجود داشت که هند یک کشور قدرتمند است. اما به گفته وزیر خارجه پاکستان، درگیری اخیر معادله را عوض کرد و اکنون نگاه‌ها به پاکستان است.

اظهارات وزیر خارجه پاکستان درباره تشکیل ایتلافی با افغانستان تحت کنترول طالبان، چین و بنگلادش در حالی است که مقام‌های پاکستانی از موضع طالبان در درگیری اخیر پاکستان با هند ناراضی اند.

به گفته خواجه آصف، وزیر دفاع پاکستان، طالبان و اسرائيل در جهان دو طرفی بودند که از هند حمایت کردند. وزیر دفاع پاکستان با لحن شکوه‌آمیز گفت که اسلام‌آباد سال‌ها برای حمایت از طالبان، فشار و اتهام‌های جهانی را به دوش کشید اما اکنون این گروه در کنار اسرائيل و هند قرار گرفته است.

با این همه، آن طور که وزیر خارجه چین گفته است، روابط اسلام‌آباد و طالبان در کابل رو به بهبود است. وانگ‌ یی، وزیر خارجه چین به تازگی گفته است که پاکستان و طالبان توافق کردند که به زودی به کشورهای یکدیگر سفیر بفرستند.

وزارت خارجه چین روز چهارشنبه ۳۱ ثور در اعلامیه‌ای نوشت که طالبان و پاکستان تمایل خود به ارتقای سطح مناسبات دیپلوماتیک را ابراز داشتند.

در حال حاضر روابط دیپلوماتیک میان طالبان و پاکستان در حد کاردار است. عبیدالرحمان نظامانی کاردار سفارت پاکستان در کابل است و سردار احمد شکیب، کاردار سفارت طالبان در اسلام‌آباد.

این در حالی است که وضعیت امنیتی و انسانی در این کشورها تغییر عمده‌ای نکرده و در مورد افغانستان وضعیت بدتر شده است.

برخی از سازمان‌های حقوق بشری، از جمله عفو بین‌الملل، تغییر در سیاست مهاجرتی بریتانیا را نگران‌کننده دانسته و خواستار تجدیدنظر شده‌ اند.

عفو بین‌الملل گفت که تغییرات جدید بی‌عدالتی در حق پناهجویان را تداوم می‌بخشد.

استیو والدز سایمندز، یک مقام دفتر عفو بین‌الملل در بریتانیا گفت که حکومت کی‌یر استارمر با این اقدام نمی‌تواند صف طولانی درخواست پناهندگی را کاهش بدهد بلکه در عوض با شانه خالی کردن از مسئولیت‌ها، حفاظت از پناهجویان در معرض خطر را به گردن کشورهای دیگر می‌اندازد.

او افزود: «با تصمیم‌گیری درباره سرنوشت افراد بدون رعایت اصل مصونیت و انصاف، یک بی‌عدالتی با بی‌عدالتی دیگر جایگزین می‌شود.»

در این بیانیه سازمان مدافع حقوق بشر آمده است که حکومت بریتانیا درخواست‌های پناهندگی هزاران نفر از جمله شهروندان افغانستان، ایران و اریتره را رد کرده، در حالی‌که هیچ بهبودی در وضعیت حقوق بشری در این کشورها دیده نمی‌شود.

در افغانستان زنان حق تحصیل و کار ندارند، نیروهای امنیتی پیشین در خطر دستگیری و شکنجه هستند. طالبان به طور منظم منتقدان حکومت خود را زندانی و شکنجه می‌کند.

این سازمان گفت که حکومت بریتانیا باید درخواست‌های مشروع پناهندگی را به طور اصولی بررسی کند و نباید تصور نماید که رد درخواست‌ها می تواند پناهجویان را از آمدن به بریتانیا دلسرد کند.

منابع نزدیک به خانواده مولوی قانت گفتند که افراد طالبان قبل از ظهر روز پنجشنبه به خانه‌ این روحانی منتقد طالبان هجوم بردند. پسر بزرگ قانت از ترس بازداشت فرار کرده بود و ماموران طالبان در عوض فرزند کوچک این خانواده را بردند.

به گفته منابع، افراد طالبان خانه این روحانی را تفتیش و اعضای خانواده‌اش را «توهین و تحقیر» کرده‌اند.

دیروز منابع ضمن صحبت با افغانستان اینترنشنال ویدیویی از لحظه بازداشت مولوی قانت در اختیار افغانستان اینترنشنال قرار دادند که نشان می‌دهد افراد استخبارات طالبان در لباس شخصی و با یک واسطه غیرنظامی وارد کوچه‌ منزل مولوی قانت شده و در حضور تعدادی از ساکنان محل، او را از خانه‌اش بیرون کشیده و با خود می‌برند.

منابع درباره دلیل بازداشت پسر این روحانی منتقد طالبان چیزی نگفتند.

مولوی قانت از معدود روحانیون صریح‌الهجه منتقد طالبان است که بارها اقدامات این گروه را نقد کرده و در محافل عمومی سیاست‌ها و حکومت انحصاری آن را به باد انتقاد گرفته است.

او یکبار دیگر نیز پس از انتقاد از طالبان توسط استخبارات این گروه بازداشت شده بود.

آنها به مردان خانواده‌های این کارمندان هشدار داده‌اند که مانع رفتن دختران و همسران شان به کار شوند، وگرنه کشته خواهند شد.

دستکم سه منبع در ملل متحد در کابل به افغانستان اینترنشنال گزارش دادند که افراد مسلح طالبان روزهای سه‌شنبه و چهارشنبه این هفته، شمار زیادی از کارمندان زن افغان سازمان ملل متحد در کابل را هدف، تعقیب، تهدید و ارعاب قرار داده‌اند.

یکی از کارمندان این نهاد بین‌المللی گفت در برخی موارد، مردان مسلح به خانه کارمندان مراجعه کرده و با تهدید سلاح، از پدر، شوهر یا برادر کارمند زن تعهد گرفته‌اند که مانع ادامه کار او شوند.
به گفته او، طالبان به شماری از پدران این کارمندان گفته‌اند که «اگر بار دیگر دخترتان به کار برود، کشته خواهد شد.»

گفته شده است این تهدیدها همراه با توهین، فیلم‌برداری و تحقیر اعضای خانواده انجام شده است.

بر اساس اطلاعات‌، این تهدیدها عمدتاً متوجه کارمندان زن در دفاتر یونیسف، برنامه توسعه ملل متحد، یوناما، صندوق جمعیت سازمان ملل و سازمان جهانی صحت بوده است.

منابع می‌گویند که تعقیب کارمندان از اطراف دفتر مرکزی سازمان ملل در پلچرخی آغاز شده و سپس تا خانه‌های کارمندان در نقاط مختلف شهر از جمله مکروریان‌ها، کارته چهار، دارالامان، خیرخانه، کارته نو، ارزان‌قیمت، کوته‌سنگی و نقاط دیگر گسترش یافته است.

در نتیجه این فضای ارعاب، دفاتر سازمان ملل از کارمندان محلی زن خود خواسته‌اند تا اطلاع ثانوی از خانه کار کنند. اما با گذشت دو روز، هیچ توضیح یا اطمینان رسمی از سوی دفاتر سازمان ملل به این کارمندان داده نشده است.

این نخستین‌بار است که تهدید طالبان از سطح فشارها فراتر رفته و به تهدید صریح به قتل تبدیل شده است.

طالبان در دسامبر ۲۰۲۲ طی فرمانی از سوی هبت‌الله، رهبر این گروه، ممنوعیت کار زنان را اعلام کرد.

در آن زمان، به کارمندان زن سازمان ملل دستور داده شد که از خانه کار کنند، اما پس از دو هفته دوباره به دفاترشان برای ادامه کار فراخوانده شدند.

طالبان تاکنون در زمینه ممنوعیت کار زنان، به جز در قندهار و ننگرهار، اقدام نکرده بود و کارمندان زن، به‌ویژه در کابل، به‌طور آزادانه به دفاتر کارشان می‌رفتند.

کارمندان این دفاتر می‌گویند این وضعیت بحرانی، نیازمند واکنش فوری جامعه جهانی و نهادهای مدافع حقوق بشر است تا از امنیت، کرامت و حق کار آنها دفاع شود.