جنگ پاکستان با طالبان دو روز پیش از درگیری امریکا و اسرائیل با ایران آغاز شد. پاکستان که در ماه‌های گذشته روابط پرتنشی با طالبان افغان داشته، همواره به دنبال فرصتی برای انتقام گرفتن از هزاران حمله مرگبار تی‌تی‌پی به نیروهای خود بوده است.
اسلام‌آباد که پس از سقوط کابل فکر می‌کرد مرزهای غربی‌اش امن می‌شود، طالبان افغان را به حمایت از تی‌تی‌پی و مهار نکردن حملات این گروه به خاک پاکستان متهم می‌کند.
به نظر می‌رسد بهترین فرصت برای اسلام‌آباد، موضع‌گیری‌های اخیر طالبان در حمایت از ایران و به طور کلی فاصله گرفتن این گروه از امریکا و نزدیکی به روسیه و ایران بوده است. این مواضع به هیچ وجه مورد پسند حکومت ترامپ نیست، چرا که او بر انزوا و سرنگونی جمهوری اسلامی تاکید دارد.
نخست وزیر پاکستان برای شرکت در جلسه شورای صلح ترامپ به امریکا رفت. آیا او در آنجا درباره افغانستان و طالبان گفت‌وگو کرده است؟ امریکا بارها از پاکستان در نبرد با شبه‌نظامیان پاکستانی حمایت کرده است.
به باور من، مخالفت طالبان با در اختیار گذاشتن پایگاه بگرام به امریکا و نزدیکی آن‌ها به روسیه و ایران، برای حکومت ترامپ به اندازه کافی متقاعدکننده بوده تا با حملات پاکستان به طالبان موافقت کند. این موضوع در حمایت ترامپ از حملات پاکستان به افغانستان و سکوت متحدان منطقه‌ای طالبان در برابر این حملات آشکار است.
شاید شریف این پیام را به ترامپ داده باشد که زمان انتقام‌گیری از شکست سال ۲۰۲۱ فرارسیده است. ترامپ که مدعی است امریکا بزرگترین قدرت نظامی جهان است، بارها خروج از افغانستان را تحقیرآمیز خوانده است. با گسترش حملات پاکستان، ترامپ نیازی ندارد که مستقیماً طالبان را تنبیه یا تحقیر کند. حملات پاکستان به تاسیسات نظامی طالبان به خودی خود این گروه را ضعیف‌تر کرده است.
آیا امریکا و پاکستان برای ضربه زدن به دو نظام اسلام‌گرای منطقه تقسیم وظایف کرده‌اند، به گونه‌ای که امریکا به حیات جمهوری اسلامی پایان دهد و پاکستان کار امارت هبت‌الله را یکسره کند؟
در حالی که جهان عمیقاً درگیر حملات اسرائیل و امریکا به ایران و پیامدهای آن برای امنیت خاورمیانه است، پاکستان با استفاده از این فرصت، حملات هوایی و راکتی خود را به افغانستان تشدید کرده است. طالبان برای مقابله با این حملات، نه قدرت نظامی کافی و نه مشروعیت لازم داخلی و خارجی دارد. این گروه بدون ارزیابی دقیق وضعیت، در زمین پاکستان بازی کرده و با حملات متقابل، بهانه یک جنگ تمام‌عیار را به دست اسلام‌آباد داده است.
آنچه از حملات پاکستان برمی‌آید، نشان‌دهنده دو هدف عمده است: اول، از بین بردن ذخایر مهمات امریکایی، همان تجهیزاتی که ترامپ بارها باقی ماندن آن در افغانستان را به عنوان نقطه ضعف حکومت بایدن یاد کرده است. دوم، بی‌ثبات کردن حکومت طالبان تا شرایط برای ایجاد تغییرات مورد پسند اسلام‌آباد و واشنگتن در کابل ایجاد شود.
در این میان، امریکا که بازی افغانستان را پایان‌یافته نمی‌داند، به دنبال فرصتی است تا حضور دوباره‌اش در این منطقه را با کمک متحدان قدیمی‌اش، پاکستان و اسرائیل، دوباره به دست آورد. اکنون اگر جنگ جاری بتواند جمهوری اسلامی ایران را از پای درآورد، پایه‌های حاکمیت طالبان نیز متزلزل خواهد شد.
