کارمند شفاخانه ایمرجنسی: «زیر فشار کار طولانی، شعاع اکس و غذای بی‌کیفیت قرار داریم»

مشکل دیگر ما غذا است. غذای روزانه شفاخانه تا حدی قابل قبول است، اما اگر پرسونل تا ساعت یک بجه برای نان خوردن نروند، دیگر برایشان غذا نمی‌رسد.

این در حالی است که ما نمی‌توانیم همه هم‌زمان مریضان را رها کنیم و برای نان خوردن برویم. به‌ویژه پرسونل عملیات‌خانه هیچ وقت مشخصی برای غذا خوردن ندارند. گاهی کار آن‌قدر پیوسته است که وقتی فرصت پیدا می‌کنیم، غذا تمام شده است و مجبور می‌شویم از پول شخصی خود از بیرون نان بخواهیم. اگر هم نتوانیم، گرسنه می‌مانیم.

از طرف شب وضعیت غذا بدتر است. کیفیت غذای شب آن‌قدر پایین است که بیشتر وقت‌ها پرسونل ناچار می‌شوند از بیرون شفاخانه برای خود غذا بگیرند. برای کسی که ساعت‌های طولانی کار می‌کند و با مریضان عاجل سروکار دارد، این وضعیت بسیار فرساینده است.

ما فقط می‌خواهیم صدای ما شنیده شود. درخواست ما این است که ساعت‌های کاری پرسونل بررسی شود، برای کسانی که زیر خطر شعاع اکس کار می‌کنند حق‌الخطر در نظر گرفته شود و مشکل غذای پرسونل حل شود.

ما در شرایط دشوار کار می‌کنیم، اما انتظار داریم کم‌ازکم حقوق ابتدایی ما نادیده گرفته نشود.»

«نوشته‌هایی که در این صفحه بازتاب داده می‌شود، تجربه‌ها، درددل‌ها و مشکلات مردم به قلم خود آن‌هاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشته‌ها دست نمی‌برد.»