او در نشستی با حضور شماری از اعضای ارشد طالبان گفت: «در حکومت سابق، ما در فساد و جنجالی گرفتار شده بودیم که راه خلاصی از آن نداشتیم. این اعتبار را به شما (طالبان) میدهیم که با آمدن شما دزدان گم شدند.»
او سپس از رهبری طالبان ستایش کرد که زمینه برگشت وی را فراهم کردهاند. اما از نیروهای طالبان شاکی بود، زیرا، به گفته وی، به خانه مجددی یورش برده و موجب ناراحتی آنان شدهاند.
فرزند صبغتالله مجددی درحالی از فساد در حکومت پیشین سخن میزند که خانواده آنان یکی از تاثیرگذارترین و با نفوذترین خانوادههای سیاسی در دو دهه حضور امریکا و ناتو در افغانستان بود.
صبغتالله مجددی خود در شکلگیری نظام جدید افغانستان نقش تعیینکنندهای داشت.
وی ریاست لویهجرگه قانون اساسی را بر عهده داشت. یک سال بعد، در ۱۳۸۳، حامد کرزی او را به ریاست «کمیسیون تحکیم صلح» منصوب کرد. این کمیسیون با حمایت امریکا و ناتو فعالیت میکرد و خارج از چارچوب نهادهای رسمی قضایی و اجرایی، از طریق جرگههای سنتی به حلوفصل منازعات میپرداخت.
او همچنین ریاست دوره پانزدهم مجلس سنا را بر عهده داشت. هرچند به دلیل کهولت سن اغلب در جلسات حضور نمییافت، اما از امتیازات این سمت برخوردار بود.
حامد کرزی او را در فهرست اعضای انتصابی مجلس سنا قرار داد و سپس نمایندگان، وی را به ریاست این مجلس برگزیدند. او تا سال ۱۳۹۰ خورشیدی (۲۰۱۱ میلادی) در این سمت باقی ماند.
یکی از جنجالیترین مأموریتهای صبغتالله مجددی، ریاست لویهجرگه مشورتی درباره پیمان امنیتی و استراتژیک با امریکا در عقرب ۱۳۹۲ بود.
این جرگه با حضور حدود ۲۵۰۰ نماینده برگزار شد تا درباره امضای توافقنامه امنیتی با ایالات متحده تصمیمگیری کند. مجددی در پایان جرگه با صراحت از امضای این پیمان حمایت کرد و حتی با حامد کرزی، رئیسجمهور وقت، که در امضای آن تردید داشت، دچار اختلاف جدی شد. او تهدید کرد که اگر این پیمان امضا نشود، افغانستان را ترک خواهد کرد.
مجددی از حامیان سرسخت امضای قرارداد امنیتی و استراتژیک با امریکا بود. او معتقد بود که امضای این توافقنامه زمینه سرکوب طالبان و تأمین امنیت افغانستان را فراهم خواهد کرد. در مقابل، حامد کرزی دیدگاه متفاوتی داشت. او میگفت قابل قبول نیست که امریکا در پایگاههای خود در امنیت و آرامش حضور داشته باشد، اما جنگ همچنان در کوچه و پس کوچههای افغانستان ادامه یابد.
یک مقام پیشین امنیتی افغانستان میگوید امریکا و ناتو بهطور منظم از صبغتالله مجددی حمایت مالی میکردند. به گفته او، جایگاه مذهبی مجددی و نفوذش بر حامد کرزی و دیگر مقامهای دولتی، رضایت او را برای امریکا به یک اولویت تبدیل کرده بود.
این مقام همچنین مدعی است که مجددی از حمایت مالی حامد کرزی نیز برخوردار بود. کرزی از اعضای حزب نجات ملی افغانستان به رهبری مجددی بود؛ حزبی که از جمله احزاب هفتگانه مجاهدین محسوب میشد و در پیشاور پاکستان شکل گرفته بود.
علاوه بر سمتهای شخصی، صبغتالله مجددی در حکومت پیشین وزیر، والی و افراد نزدیک به خود را در مناصب مختلف داشت. فرزندش نجیبالله مجددی نیز در سمتهای مهم امنیتی فعالیت میکرد و گفته میشود او در انتصاب افراد نزد مقامهای دولتی نقش و نفوذ داشت.
پس از درگذشت صبغتالله مجددی، ذبیحالله مجددی، دیگر فرزند او، جانشینش شد و امتیازات و جایگاه سیاسی و تشکیلاتی خانواده به وی منتقل شد.
با این حال، اکنون عصمتالله مجددی مقامهای حکومت پیشین را «دزد» و «فاسد» میخواند و از طالبان حمایت میکند؛ در حالی که پدرش از سرسختترین مخالفان طالبان بود.
تلاش او برای تثبیت حضور نظامی امریکا در افغانستان نیز با هدف مقابله و سرکوب طالبان انجام میشد.
اگر فساد گستردهای در نظام جمهوری وجود داشته است، خانواده مجددی نیز به دلیل حضور و نفوذ گسترده در ساختار قدرت، بخشی از این فساد سازمانیافته بوده است.