• العربية
  • پښتو
  • English
Brand
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • صفحه شما
  • ورزش
  • بازار
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • صفحه شما
  • ورزش
  • بازار
  • پوسته
  • زبان
    • العربية
    • پښتو
    • English
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • صفحه شما
  • ورزش
  • بازار
کلیه حقوق قانونی این سایت متعلق به ولانت‌مدیا است.
volant media logo

طالبان از رایزنی با اوزبیکستان درباره امنیت مرزی خبر دادند

۲۳ اسد ۱۴۰۵، ۱۴:۲۵ (‎+۱ گرینویچ)

قول‌اردوی ۲۰۹ الفتح طالبان اعلام کرد که نورمحمد روحانی، فرمانده لوای دوازدهم سرحدی این گروه در بلخ، در رأس هیئتی به دعوت اوزبیکستان با مسئولان نیروهای مرزبانی این کشور در شهر ترمز دیدار کرده است.

قول‌اردوی ۲۰۹ الفتح با انتشار خبرنامه‌ای نوشت که دو طرف درباره شماری از مسائل مرتبط با مرز مشترک افغانستان و اوزبیکستان گفت‌وگو کردند. طالبان گفته‌اند که در این نشست بر تقویت هماهنگی میان نیروهای مرزی، حفظ امنیت در مناطق سرحدی و گسترش همکاری‌های مشترک تأکید شده است.
در خبرنامه آمده است که مقام‌های دو طرف، امنیت پایدار در امتداد مرز مشترک را برای افغانستان و اوزبیکستان مهم دانسته و درباره راه‌های بهبود همکاری و هماهنگی میان نیروهای مرزبانی تبادل نظر کرده‌اند.

قول‌اردوی ۲۰۹ الفتح همچنین گفته است که این دیدار در ادامه نشست‌های پیشین میان مسئولان مرزی دو طرف و به دعوت رسمی اوزبیکستان انجام شده است. به گفته طالبان، این سفر در حالی صورت گرفته که اوزبیکستان خود را برای برگزاری مراسم سالگرد استقلال این کشور آماده می‌کند. این دیدار چهارشنبه ۲۱ اسد برگزار شده است.

اوزبیکستان در سال‌های اخیر روابط خود با طالبان را، به‌ویژه در حوزه‌های امنیتی، اقتصادی و ترانزیتی گسترش داده است. تاشکند و طالبان در ماه‌های گذشته چندین دور گفت‌وگو درباره همکاری‌های مرزی، تجارت و پروژه‌های منطقه‌ای برگزار کرده‌اند.

پربازدیدترین‌ها

یاسین ضیا: برای فردای پسا‌طالبان برنامه‌ریزی می‌کنیم
۱

یاسین ضیا: برای فردای پسا‌طالبان برنامه‌ریزی می‌کنیم

۲

واکنش‌ها به درگیری در بدخشان؛ جمعه‌خان فاتح وارد «جنگ نابرابر» شده است

۳

ادامه درگیری‌ها در بدخشان؛ شنیده‌شدن شلیک‌های پراکنده در ولسوالی نسی

۴

جبهه مقاومت اعلام کرد شهردار طالبان در فیض‌آباد بدخشان «کشته شد»

۵

طالبان از مولانا فضل‌الرحمان برای شرکت در مراسم پنجمین سالروز بازگشت به قدرت دعوت کرد

•
•
•

مطالب بیشتر

وزیر عدلیه طالبان به تصرف خانه‌های خالی در شهرک هزاره‌نشین دستور داد

۲۳ اسد ۱۴۰۵، ۱۴:۰۴ (‎+۱ گرینویچ)
100%

باشندگان شهرک امید سبز در غرب کابل می‌گویند که کارمندان وزارت عدلیه طالبان در روزهای اخیر فشارها بر ساکنان این شهرک را افزایش داده و در مواردی خانه‌های خالی متعلق به شهروندان را تصرف کرده‌اند.

مصادره همزمان شهرک امید سبز در کابل و نوآباد غزنی که عمدتا هزاره‌نشین هستند به نگرانی‌ها درباره کوچ اجباری و تصرف زمین‌های این بخشی از جامعه دامن زده است.

ساکنان این دو شهرک و همچنین فعالان اجتماعی و سیاسی می‌گویند که طالبان به طور سیستماتیک در پی تصرف زمین‌های هزاره‌ها و کوچ اجباری شیعیان افغانستان هستند. آنها استدلال می‌کنند که شهرک‌های زیادی در مناطق مختلف ساخته شده اما طالبان به گونه هدفمند زیر عنوان مالکیت دولتی، زمین‌های هزاره‌ها را تصرف می‌کنند، اقدامی که در صورت تحقق منجر به آوارگی هزاران خانواده خواهد شد.

به گفته منابع، افراد طالبان در شهرک امید سبز خانه‌های خالی را شناسایی کرده و در شماری از موارد با تهدید و اعمال فشار، کنترول این خانه‌ها را در دست گرفته و افرادی را که خود را اعضای طالبان معرفی می‌کنند، در آن‌ها جابه‌جا کرده‌اند.

  • خشم مردم از دستور وزیر عدلیه طالبان برای تخلیه شهرک نوآباد غزنی

    خشم مردم از دستور وزیر عدلیه طالبان برای تخلیه شهرک نوآباد غزنی

طالبان در غزنی نیز یک هفته به ساکنان شهرک نوآباد مهلت داده است منطقه را تخلیه کنند؛ ضرب‌الاجلی که منجر به نگرانی گسترده ساکنان این منطقه هزاره‌نشین شده است.

منابع می‌گویند که روند شناسایی و بررسی خانه‌ها در بخش‌های مختلف شهرک امید سبز ادامه دارد و برخی مالکان از بیم بازداشت یا برخورد طالبان از صحبت علنی در این مورد خودداری می‌کنند. آنان مدعی‌اند که شماری از مالکان نیز با تهدید به زندان و حتی مرگ روبه‌رو شده‌اند.

به گفته این دو باشنده، وزارت عدلیه طالبان هم‌زمان کمیسیونی را در ساختمانی مستقر کرده که پیش از این از دفترهای غلغله گروپ، مربوط به محمدنبی خلیلی، مالک شهرک امید سبز بوده است.

این منابع می‌گویند کمیسیون موظف شده خانه‌ها و مالکان آن‌ها را شناسایی و کرایه خانه‌هایی را که در اختیار کرایه‌نشینان است، جمع‌آوری کند. به گفته آنان، شماری از افرادی که در روند تصرف خانه‌های خالی نقش دارند نیز با این کمیسیون همکاری می‌کنند.

گزارش‌های جداگانه نیز نشان می‌دهد که پس از پایان مهلت تعیین‌شده برای تخلیه شهرک، وزارت عدلیه طالبان به کرایه‌نشینان گفته است کرایه خانه‌های خود را به این وزارت بپردازند، نه به مالکان اصلی.

در غزنی نیز در پی دستور وزیر عدلیه طالبان و تعیین ضرب‌الاجل یک هفته‌ای برای تخلیه شهرک نوآباد غزنی، ساکنان این شهرک این اقدام را کوچ اجباری دانستند.

نمایندگان این شهرک در روزهای اخیر برای دادخواهی به قندهار رفتند و قرار است در هفته آینده در کابل با رئیس‌وزرای طالبان دیدار کنند. این تلاش‌ها تاکنون بی‌نتیجه بوده است.

پیش از آن نیز به مالکان گفته شده بود که حق کرایه‌دادن خانه‌های‌شان یا دریافت کرایه را ندارند.
وزارت عدلیه طالبان پیش از این بر اجرای حکم محکمه درباره «امارتی» بودن زمین‌های شهرک تأکید کرده است.

  • طالبان به ساکنان شهرک «امید سبز» دستور داد خانه‌های خود را تخلیه کنند

    طالبان به ساکنان شهرک «امید سبز» دستور داد خانه‌های خود را تخلیه کنند

عبدالحکیم شرعی، وزیر عدلیه طالبان و رئیس کمیسیون جلوگیری از غصب زمین، پیشتر گفته بود که پس از صدور حکم محکمه درباره «امارتی» بودن زمین، کمیسیون از نظر این گروه «قانوناً و شرعاً» مکلف به اجرای آن است.

شهرک امید سبز در غرب کابل و در محدوده نواحی ششم و سیزدهم شهر موقعیت دارد. این شهرک پس از سال ۲۰۰۱ ایجاد شد و طی بیش از دو دهه به یکی از مناطق بزرگ مسکونی در غرب کابل تبدیل شده است.

100%

اختلاف بر سر مالکیت زمین‌های این شهرک دست‌کم از سال ۲۰۲۴ وجود دارد. در ۲۶ اپریل ۲۰۲۶، وزارت عدلیه طالبان اعلام کرد که محکمه اختصاصی بیش از یک‌هزار و ۵۰۷ جریب زمین شهرک امید سبز را «امارتی» تشخیص داده است.

براساس توضیح این وزارت، زمین‌های مورد مناقشه در پنج قطعه کادستری به نام دولت ثبت بوده و به فرد یا نهاد دیگری انتقال داده نشده است.

اعلام این تصمیم نگرانی گسترده‌ای را در میان باشندگان شهرک ایجاد کرد. شماری از ساکنان می‌گویند اسناد شرعی و قانونی مالکیت خانه‌ها و جایدادهای‌شان را در اختیار دارند و خواهان بررسی دوباره و شفاف این اسناد هستند.

محمدنبی خلیلی، مالک شهرک امید سبز، نیز از طالبان خواسته است تصمیم مربوط به مصادره و تخلیه این شهرک را بازنگری کند. او گفته است شهرک امید سبز بر اساس اسناد شرعی، مدارک رسمی مالکیت و مجوزهای قانونی ساخته شده و پرونده آن باید به‌گونه بی‌طرفانه بررسی شود.

در همین حال، طالبان در ماه می ۲۰۲۶ قانونی را درباره زمین‌های دولتی منتشر کرد که براساس آن، زمین شهرک‌هایی که از سوی نهادهای این گروه «امارتی» تشخیص داده شوند، در شرایط مشخص می‌تواند در بدل پرداخت پول به متصرفان یا باشندگان فعلی واگذار شود.

این قانون برای نحوه توزیع، فروش و مدیریت زمین‌هایی که طالبان آن‌ها را دولتی می‌داند، مقررات تازه‌ای تعیین کرده است.

افغانستان پس از ۲۰۲۱؛ امریکا چگونه مانع فروپاشی اقتصادی افغانستان شد؟

۲۳ اسد ۱۴۰۵، ۱۳:۰۶ (‎+۱ گرینویچ)
•
رضا فرزام
100%

خروج ایالات متحده امریکا از افغانستان، مسئولیت این کشور را پایان نداد؛ واشنگتن بلافاصله با یک چالش حیاتی روبه‌رو شد: مهار بحران بشری و جلوگیری از فروپاشی کامل اقتصاد افغانستان.

از همین‌رو، امریکا بلافاصله پس از خروج، اقداماتی را روی دست گرفت تا از فروپاشی کامل اقتصاد افغانستان و مجازات جمعی مردم این کشور به‌دلیل حضور گروه‌های تحریم‌شده در قدرت جلوگیری کند.

امریکا پس از حملات یازدهم سپتامبر، طالبان و شبکه حقانی را بر بنیاد فرمان اجرایی شماره ۱۳۲۲۴ در رده «تروریست جهانیِ تعیین‌شده به‌طور ویژه» قرار داد. شبکه حقانی افزون بر آن، براساس بخش ۲۱۹ قانون مهاجرت و تابعیت امریکا، در فهرست سازمان‌های تروریستی خارجی نیز شامل شد.

بازگشت طالبان به قدرت در اگست ۲۰۲۱ و حضور افراد و نهادهای تحریم‌شده در ساختار حاکمیت، معاملات مالی و اقتصادی با افغانستان را با محدودیت و خطر گسترده تحریمی روبه‌رو کرد. بانک‌ها، شرکت‌ها و نهادهای بین‌المللی نگران بودند که حتی معاملات عادی و مشروع آنان به نقض تحریم‌ها منجر شود.

خروج نهادهای خارجی، انزوای نظام بانکی، فرار هزاران نیروی انسانی متخصص و خروج سرمایه، افغانستان را در آستانه بحرانی کم‌سابقه قرار داد. ادامه این وضعیت می‌توانست انتقال پول، واردات مواد غذایی و دارو، پرداخت معاش‌ها و اجرای برنامه‌های بشردوستانه را به‌شدت مختل کند.

در پاسخ، وزارت خزانه‌داری امریکا هفت مجوز عمومی صادر کرد. این مجوزها چارچوب حقوقی لازم را برای کمک‌رسانی، انتقال حواله‌های شخصی، واردات کالاهای حیاتی، فعالیت نهادهای بین‌المللی و غیردولتی و انجام معاملات قانونی با افغانستان فراهم کردند.

این معافیت‌ها به معنای لغو تحریم طالبان، شبکه حقانی یا سایر اشخاص تحریم‌شده نبودند. انتقال مستقیم منابع مالی به آنان همچنان ممنوع ماند، مگر برای پرداخت‌های محدود و ضروری مانند مالیات، عوارض، حقوق گمرکی، هزینه جوازها و خدمات عمومی مرتبط با فعالیت‌های مجاز.

فعالیت‌های بشردوستانه

وزارت خزانه‌داری امریکا مجوز عمومی شماره ۱۴ را در ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۱ صادر کرد. این مجوز معاملات معمول و ضروری برای ارائه کمک‌های بشردوستانه و تأمین نیازهای اساسی مردم افغانستان را، حتی در صورت تعامل محدود با طالبان، شبکه حقانی یا نهادهای وابسته به آنان، مجاز کرد.

در ادامه، شورای امنیت سازمان ملل با حمایت امریکا، قطعنامه ۲۶۱۵ را در ۲۲ دسامبر ۲۰۲۱ تصویب کرد و فعالیت‌های لازم برای ارائه کمک‌های بشردوستانه و تأمین نیازهای اساسی مردم افغانستان را از محدودیت‌های تحریمی مستثنا ساخت و پس از آن دهلیز انتقال هوایی پول نقد به افغانستان کلید خورد.

انتقال کالاهای زراعتی، دارو و تجهیزات طبی

مجوز عمومی شماره ۱۵، صادرات مجدد کالاهای زراعتی و طبی به افغانستان را مجاز کرد. این مجوز مواد غذایی، دارو، تجهیزات طبی، قطعات یدکی، اجزای مورد نیاز وسایل طبی و به‌روزرسانی نرم‌افزاری این تجهیزات را در بر می‌گیرد.

دامنه آن تنها به صادرات مستقیم محدود نیست و انتقال کالا از طریق کشور ثالث نیز، در صورتی که مقصد نهایی افغانستان باشد، مجاز است. اهمیت این مجوز در آن بود که بانک‌ها، صادرکنندگان، شرکت‌های ترانسپورتی و بیمه‌گران از ترس نقض تحریم‌ها، انتقال غذا، دارو و تجهیزات حیاتی به افغانستان را متوقف نکنند.

انتقال حواله‌های شخصی

مجوز عمومی شماره ۱۶ در ۱۰ دسامبر ۲۰۲۱ صادر شد و انتقال حواله‌های شخصی و غیرتجارتی به افغانستان را مجاز کرد. بر بنیاد این مجوز، افغان‌های مقیم خارج می‌توانند از طریق بانک‌ها و مؤسسات مالی برای خانواده‌های خود پول بفرستند و معاملات بانکی لازم برای تکمیل این انتقال‌ها نیز انجام شود.

بر بنیاد داده‌های بانک جهانی، افغانستان در سال ۲۰۲۰ نزدیک به ۷۸۹ میلیون دالر حواله شخصی دریافت کرد. این رقم در سال ۲۰۲۱ حدود ۶۰۰ میلیون دالر برآورد شده است. با این‌حال، به دلیل استفاده گسترده از شبکه‌های غیررسمی حواله‌داری، بخش بزرگی از انتقال‌ها در آمار رسمی ثبت نمی‌شود و ارزیابی‌ها انتقال سالانه تا ۲ میلیارد دالر را پیشبینی می‌کنند.

حواله‌های شخصی یکی از مهم‌ترین منابع تأمین ارز، حمایت مستقیم از خانواده‌ها و حفظ تقاضای مجموعی در اقتصاد افغانستان است. این وجوه معمولاً برای خرید غذا، پرداخت کرایه، درمان، آموزش و سایر نیازهای روزمره مصرف می‌شود و از این‌ رو، در کاهش فشار فقر و بیکاری نقش مستقیم دارد.

فعالیت‌های رسمی امریکا در افغانستان

مجوز عمومی شماره ۱۷ در ۲۲ دسامبر ۲۰۲۱ صادر شد تا تحریم‌ها مانع اجرای برنامه‌های رسمی دولت امریکا در افغانستان نشوند. این مجوز به کارکنان، قراردادی‌ها و دریافت‌کنندگان کمک‌های مالی امریکا اجازه داد معاملات ضروری برای فعالیت‌های امدادی، صحی، توسعه‌ای، نظارتی، دیپلوماتیک و اداری را انجام دهند.

این چارچوب امکان ادامه برنامه‌های رسمی امریکا را فراهم کرد، بدون آن‌که به معنای شناسایی حکومت طالبان یا تأمین مالی عمومی آن باشد.

فعالیت رسمی سازمان‌های بین‌المللی

مجوز عمومی شماره ۱۸ فعالیت‌های رسمی سازمان ملل متحد و نهادهای وابسته به آن، بانک جهانی، بانک توسعه آسیایی، بانک توسعه افریقایی، بانک اروپایی بازسازی و توسعه، بانک توسعه بین‌امریکایی، کمیته بین‌المللی صلیب سرخ، فدراسیون بین‌المللی جمعیت‌های صلیب سرخ و هلال احمر و بانک توسعه اسلامی را در افغانستان مجاز کرد.

کارکنان، قراردادی‌ها و نمایندگان این نهادها توانستند پرداخت‌ها و معاملات ضروری برای اجرای برنامه‌های بشردوستانه، صحی، آموزشی، غذایی و توسعه‌ای را ادامه دهند.

در نتیجه ایجاد این چارچوب، نهادهایی مانند بانک جهانی فعالیت‌های خود را در افغانستان از سر گرفتند. بانک جهانی بخشی از منابع صندوق بازسازی افغانستان را در اختیار نهادهای سازمان ملل و سازمان‌های غیردولتی قرار داد تا پروژه‌ها بدون انتقال پول به ادارهٔ طالبان اجرا شوند.

چارچوب فعالیت نهادهای غیردولتی

مجوز عمومی شماره ۱۹ فعالیت نهادهای غیردولتی را در حوزه‌های زیر مجاز ساخت:

کمک‌های بشردوستانه و صحی: توزیع غذا و دارو، ارائه خدمات صحی و تغذیه‌ای و حمایت از آسیب‌دیدگان، بی‌جاشدگان و قربانیان حوادث طبیعی.

حمایت از گروه‌های آسیب‌پذیر: حمایت از سالمندان، اشخاص دارای معلولیت و قربانیان خشونت جنسی و جنسیتی.

حقوق بشر و جامعهٔ مدنی: تقویت حاکمیت قانون، شفافیت، پاسخ‌گویی، آزادی‌های اساسی، دسترسی به اطلاعات و مشارکت مدنی.

آموزش و سوادآموزی: گسترش دسترسی به آموزش، مبارزه با بی‌سوادی و حمایت از برنامه‌ها و اصلاحات آموزشی.

پروژه‌های توسعه‌ای غیرتجارتی: اجرای پروژه‌های عام‌المنفعه در بخش‌های صحت، امنیت غذایی، آب‌رسانی و حفظ‌الصحه.

محیط‌زیست و منابع طبیعی: حفاظت از محیط‌زیست، مدیریت مسئولانهٔ منابع طبیعی، حفاظت از گونه‌های در معرض خطر و پاک‌سازی آلودگی‌ها.

این مجوز زمینهٔ ادامه فعالیت نهادهای غیردولتی را در شرایطی فراهم کرد که بخش بزرگی از خدمات صحی، آموزشی و اجتماعی افغانستان به حمایت همین نهادها وابسته بود.

چارچوب گستردهٔ معاملات قانونی با افغانستان

وزارت خزانه‌داری امریکا مجوز عمومی شماره ۲۰ را در ۲۵ فبروری ۲۰۲۲ صادر کرد. این مجوز گسترده‌ترین چارچوب را برای معاملات قانونی با افغانستان و نهادهای حاکم آن فراهم ساخت.

براساس این مجوز، اشخاص و شرکت‌ها می‌توانند با وزارت‌ها، مؤسسات عمومی، بانک مرکزی افغانستان و شرکت‌های دولتی یا تحت کنترول دولت افغانستان معامله کنند؛ حتی اگر برخی افراد تحریم‌شده در رهبری این نهادها حضور داشته باشند.

مجوز شماره ۲۰ پرداخت‌های ضروری مانند مالیات، عوارض، حقوق گمرکی، هزینهٔ جوازها و خدمات عمومی را مجاز ساخت؛ اما کالاها و خدمات تجملی را در بر نمی‌گیرد. همچنین، این مجوز به‌خودی‌خود اجازهٔ آزادسازی حساب‌ها و دارایی‌های مسدودشده، از جمله ذخایر مسدودشدهٔ بانک مرکزی افغانستان، را نمی‌دهد.

کمک‌های مالی امریکا

افزون بر معافیت‌های تحریمی، امریکا پس از آگست ۲۰۲۱ میلیاردها دالر برای برنامه‌های مرتبط با افغانستان و افغان‌ها اختصاص داد.

رقم بیش از ۲۱ میلیارد دالر که در برخی گزارش‌های سیگار ذکر شده، تنها کمک مستقیم به افغانستان نیست. این مبلغ، علاوه بر کمک‌های بشردوستانه و توسعه‌ای، هزینه‌های تخلیه و اسکان مجدد افغان‌ها در امریکا و کشورهای دیگر و نیز انتقال ۳.۵ میلیارد دالر از ذخایر ارزی بانک مرکزی افغانستان را در سوئیس در بر می‌گیرد. از این میان در حدود ۳.۸ میلیارد دالر کمک‌های بشردوستانه بوده‌ است که به داخل افغانستان منتقل شده است. امریکا تا سال ۲۰۲۴، بزرگترین کمک‌کننده مالی به افغانستان بود.

بنابراین، سهمی که به‌طور مستقیم برای کمک‌های بشردوستانه و توسعه‌ای در داخل افغانستان اختصاص یافت، بسیار کمتر از رقم کلی بود. بااین‌حال، همین منابع در تأمین غذا، حفظ خدمات صحی، حمایت از خانواده‌های آسیب‌پذیر و جلوگیری از سقوط شدیدتر اقتصاد نقش مهمی ایفا کردند.

نقش معافیت‌ها در مهار خطر فروپاشی افغانستان

هفت مجوز عمومی وزارت خزانه‌داری امریکا در عمل زیربنای حقوقی ادامهٔ روابط محدود اقتصادی و بشردوستانهٔ افغانستان با جهان را تشکیل دادند. این معافیت‌ها راه کمک‌های بشردوستانه، حواله‌های خانوادگی، واردات غذا و دارو، فعالیت سازمان‌های بین‌المللی و غیردولتی و انجام معاملات قانونی را باز نگه داشتند.

بدون این مجوزها، بانک‌ها، صادرکنندگان، شرکت‌های ترانسپورتی، بیمه‌گران و نهادهای امدادی ممکن بود از ترس نقض تحریم‌ها، حتی از معاملات مشروع عقب‌نشینی کنند. در آن صورت، انتقال پول، واردات کالاهای حیاتی و اجرای برنامه‌های صحی، آموزشی و انکشافی با اختلال گسترده روبه‌رو می‌شد و فقر، گرسنگی، بیکاری و فروپاشی خدمات عمومی ابعاد بسیار شدیدتری پیدا می‌کرد.

البته این معافیت‌ها تنها عامل جلوگیری از فروپاشی نبودند. کمک‌های سازمان ملل، برنامه‌های بانک جهانی و بانک توسعه آسیایی، حواله‌های مهاجران، تجارت با کشورهای همسایه و ادامهٔ فعالیت شبکه‌های داخلی انتقال پول نیز در حفظ حداقلی گردش اقتصادی نقش داشتند.

بااین‌حال، معافیت‌های تحریمی امریکا نقشی تعیین‌کننده در کاهش خطر فروپاشی کامل اقتصادی و اجتماعی افغانستان ایفا کردند. این مجوزها اقتصاد افغانستان را نجات ندادند و بحران ساختاری کشور را نیز پایان نبخشیدند؛ اما مانع آن شدند که تحریم طالبان و شبکهٔ حقانی به انسداد کامل نظام مالی، توقف کمک‌رسانی و مجازات اقتصادی مردم افغانستان تبدیل شود.

اکونومیست: وزیران طالبان می‌گویند در «وضعیت کنترول» قرار دارند

۲۳ اسد ۱۴۰۵، ۱۲:۴۳ (‎+۱ گرینویچ)
100%

مجله اکونومیست نوشته است که طالبان پس از پنج سال توانسته کنترول خود را بر افغانستان تثبیت کنند؛ اما تمرکز فزاینده قدرت در دست هبت‌الله آخندزاده، رویکرد افراطی رهبر طالبان و نبود چشم‌انداز روشن برای رفاه اقتصادی، آینده افغانستان را با ابهام روبه‌رو کرده است.

اکونومیست در گزارشی به مناسبت پنجمین سالگرد بازگشت طالبان به کابل می‌نویسد وزیران طالبان در محافل خصوصی می‌گویند در «وضعیت کنترول» قرار دارند؛ تعبیری که نشان می‌دهد حفظ امنیت و کنترول، اولویت اصلی اداره طالبان است.

به نوشته این مجله، طالبان پس از دو دهه جنگ، اکنون صلحی نسبتاً باثبات برقرار کرده‌اند و یک دولت مدرن را بسیار بهتر از حکومت نخست خود در دهه ۱۹۹۰ اداره می‌کنند. بسیاری از افغان‌هایی که از دهه‌ها جنگ خسته شده بودند نیز از کاهش خشونت و برقراری امنیت استقبال کرده‌اند.

با این حال، اکونومیست تأکید می‌کند که این ثبات به معنای ایجاد مسیر روشن برای رفاه و توسعه افغانستان نیست.

قدرت در دست هبت‌الله

اکونومیست می‌نویسد طالبان راهی برای جذب سرمایه‌گذاری خارجی ندارند و هم‌زمان قدرت سیاسی، اقتصادی و نظامی بیش از پیش در اطراف هبت‌الله آخندزاده متمرکز شده است.

به نوشته این مجله، هبت‌الله نه از کابل که نسبتاً جهان‌دیده و مدرن‌تر است، بلکه از قندهار، شهر پشتون‌نشین و محافظه‌کار جنوب افغانستان، حکومت می‌کند.

اکونومیست هبت‌الله را «حتی با معیارهای طالبان، به‌طور غیرمعمول افراطی» توصیف می‌کند و می‌افزاید که تمرکز فزاینده قدرت در دست او، همراه با سیاست‌های سخت‌گیرانه‌اش، طالبان را بیش از پیش از جامعه جهانی منزوی کرده است.

ممنوعیت آموزش دختران بالاتر از ۱۲ سال از جمله سیاست‌هایی است که به نوشته اکونومیست، جایگاه طالبان را به‌عنوان یک حکومت مطرود در جامعه بین‌المللی تثبیت کرده است.

نسل جدید؛ بدون چشم‌انداز رفاه

اکونومیست می‌نویسد ثبات پس از دهه‌ها جنگ «دستاورد کوچکی نیست»، اما اداره هبت‌الله آخندزاده برای جمعیت رو به رشد افغانستان که اکنون به حدود ۴۵ میلیون نفر رسیده، هیچ مسیر روشنی به‌سوی رفاه ارائه نمی‌کند.

نزدیک به دو سوم جمعیت کنونی افغانستان پس از سال ۲۰۰۱ به دنیا آمده‌اند؛ نسلی که اکنون تحت حاکمیت طالبان زندگی می‌کند، اما چشم‌انداز روشنی برای بهبود زندگی و رفاه اقتصادی پیش روی خود نمی‌بیند.

به نوشته اکونومیست، بسیاری از افغان‌ها از نظر مادی احساس می‌کنند وضعیت‌شان بدتر شده است. آزادی‌های عمومی نیز برای همه مردم، به‌ویژه زنان، به‌شدت محدود شده و شهروندان دائماً آزادی‌های کوچک خود را در برابر خطر مجازات می‌سنجند.

درآمد بیشتر، اما سرمایه‌گذاری کمتر

اکونومیست می‌نویسد اداره طالبان توانسته است درآمدهای داخلی خود را افزایش دهد. درآمد این اداره از مالیات و سایر منابع اکنون به حدود چهار میلیارد دالر در سال رسیده که تقریباً ۶۰ درصد بیشتر از سال ۲۰۲۰ است.

اما این افزایش درآمد نتوانسته کاهش شدید کمک‌های خارجی را جبران کند. کمک‌های بشردوستانه و توسعه‌ای افغانستان در سال ۲۰۲۰ حدود چهار میلیارد دالر بود، در حالی که کمک‌های بشردوستانه در سال ۲۰۲۵ به حدود ۱٫۲ میلیارد دالر کاهش یافت و انتظار می‌رود امسال حتی کمتر شود.

به نوشته اکونومیست، حکومت طالبان حدود نیمی از درآمد خود را صرف امنیت می‌کند و در نتیجه بودجه بخش‌های صحت و رفاه اجتماعی به‌طور چشمگیری کاهش یافته است.

کنترول امنیتی؛ دستاورد طالبان

اکونومیست می‌نویسد رویکرد طالبان در اولویت دادن به کنترول و امنیت، دست‌کم در زمینه کاهش خشونت نتایج ملموسی داشته است.

بر اساس داده‌های «پورتال تروریسم آسیای جنوبی»، سال گذشته کمتر از ۱۰۰ غیرنظامی در حملات تروریستی در افغانستان کشته شدند. طالبان همچنین فعالیت داعش خراسان را به‌شدت محدود کرده‌اند و القاعده نیز فعالیت‌های خود را در افغانستان کاهش داده است.

با این حال، پاکستان همچنان طالبان را متهم می‌کند که به تحریک طالبان پاکستان اجازه داده است از خاک افغانستان برای حمله به پاکستان استفاده کند. پاکستان در واکنش به این حملات، اهدافی را در داخل افغانستان هدف قرار داده و مرز دو کشور را نیز بسته است.

اکونومیست در جمع‌بندی می‌نویسد که ثبات پس از دهه‌ها جنگ دستاورد مهمی است، اما این ثبات هنوز به یک مسیر روشن برای رفاه اقتصادی و آزادی‌های بیشتر برای جمعیت جوان افغانستان تبدیل نشده است.

وزیر داخله پاکستان: خاک افغانستان علیه پاکستان استفاده می‌شود

۲۳ اسد ۱۴۰۵، ۱۲:۰۷ (‎+۱ گرینویچ)
100%

محسن نقوی، وزیر داخله پاکستان، روز جمعه در دیدار با اسپن بارت ایده، وزیر خارجه ناروی، اعلام کرد که «خاک افغانستان به‌طور مداوم برای اقدامات تروریستی در پاکستان استفاده می‌شود.» او خواستار تقویت همکاری‌های بین‌المللی برای مقابله با تروریسم شد.

بر اساس اعلام وزارت داخله پاکستان، طرفین در این دیدار درباره تقویت همکاری‌های ضد تروریسم، وضعیت افغانستان و فعالیت گروه‌های تروریستی مستقر در این کشور گفت‌وگو کردند.

نقوی با تأکید بر اینکه پاکستان «مانند دیواری محکم» در برابر گروه‌های تروریستی ایستاده است، افزود: «برای ریشه‌کنی کامل تروریسم، نیازمند همکاری و هم‌پیمانی همه کشورها هستیم.»

او همچنین بر لزوم ارتقای سطح همکاری‌های پاکستان و ناروی در زمینه‌های مبارزه با تروریسم، جلوگیری از مهاجرت غیرقانونی، آموزش پلیس و استرداد و کمک‌های حقوقی متقابل تأکید کرد.

  • پاکستان و ناروی: خاک افغانستان نباید علیه کشورهای دیگر استفاده شود

    پاکستان و ناروی: خاک افغانستان نباید علیه کشورهای دیگر استفاده شود

دفاع اسلام‌آباد از سیاست‌های جدید مهاجرتی

وزیر داخله پاکستان در بخش دیگری از این گفت‌وگو، از اقدامات اسلام‌آباد برای مهار مهاجرت غیرقانونی به اروپا دفاع کرد.

نقوی خاطرنشان کرد که اقدامات کشورش موجب کاهش ۴۷ درصدی مهاجرت غیرقانونی به اروپا شده است. وی افزود: «اسلام‌آباد در قبال مهاجرت غیرقانونی سیاست تحمل صفر را اتخاذ کرده؛ رویکردی که با استقبال اتحادیه اروپا نیز مواجه شده است.»

او در عین حال یادآور شد که تسهیل و گسترش مسیرهای قانونی مهاجرت، گامی کلیدی برای مبارزه مؤثر با مهاجرت‌های غیرقانونی است.

به گفته وزارت داخله پاکستان، وزیر خارجه ناروی نیز در این دیدار از نقش «سازنده و فعال» پاکستان در تحولات منطقه‌ای تمجید کرده است.

سفر تاریخی وزیر خارجه ناروی به اسلام‌آباد

اسپن بارت ایده برای سفر دو روزه وارد پاکستان شده است. این نخستین سفر یک وزیر خارجه ناروی به اسلام‌آباد طی ۱۰ سال گذشته به شمار می‌رود.

وزیر خارجه ناروی روز پنج‌شنبه نیز با شهباز شریف، نخست‌وزیر، اسحاق دار، معاون نخست‌وزیر و وزیر خارجه و عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان دیدار و گفت‌وگو کرد.

ابراز نگرانی مشترک اسلام‌آباد و اسلو درباره افغانستان

پاکستان و ناروی پس از این دیدارها در بیانیه‌ای مشترک، بر ضرورت جلوگیری از به‌کارگیری خاک افغانستان علیه سایر کشورها تأکید کردند.

دو کشور همچنین با بررسی آخرین وضعیت افغانستان، نسبت به وضعیت حقوق بشر، به ویژه محدودیت‌های اعمال‌شده بر زنان و دختران ابراز نگرانی کردند.

اسلام‌آباد در ماه‌های اخیر بارها اداره طالبان را متهم کرده که به گروه‌های مسلح مخالف پاکستان به‌ویژه تحریک طالبان پاکستان اجازه داده است از خاک افغانستان برای طراحی و اجرای حملات استفاده کنند. پاکستان بارها از طالبان خواسته است جلوی فعالیت این گروه‌ها را بگیرد و امنیت مرزها را تضمین کند.

در مقابل، اداره طالبان با رد این اتهامات تأکید کرده است که به هیچ گروهی اجازه نخواهد داد از قلمرو افغانستان علیه امنیت کشور دیگری استفاده کند.

این سفر در حالی انجام می‌شود که تیرگی روابط اسلام‌آباد و کابل به دلیل اختلافات امنیتی و ادعای حضور گروه‌های شبه‌نظامی در مناطق مرزی همچنان ادامه دارد.

هنرمندی که دردهای زنان را با رباب می‌نوازد

۲۳ اسد ۱۴۰۵، ۱۱:۴۷ (‎+۱ گرینویچ)
•
جواد شینواری
100%

شکلا، رباب‌نواز افغان، از طریق نغمه‌ها و تارهای رباب، داستان زندگی، مشکلات و رنج‌های زنان و دختران افغان را روایت می‌کند. او تلاش دارد در هر نغمه رباب، صدای زنانی را بازتاب دهد که در افغانستان تحت حاکمیت طالبان صدای‌شان خاموش شده است.

پنج سال از بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان می‌گذرد. در این مدت، محدودیت‌های گسترده‌ای بر آموزش، کار، رفت‌وآمد و فعالیت‌های اجتماعی و هنری زنان وضع شده است؛ محدودیت‌هایی که به گفته نهادهای حقوق بشری، زندگی میلیون‌ها زن و دختر افغان را تحت تأثیر قرار داده است.

شکلا، باشنده پکتیا و رباب‌نواز افغان، یکی از زنانی است که پس از بازگشت طالبان به قدرت در سال ۲۰۲۱ افغانستان را ترک کرد و به پاکستان رفت. او چند سال است که در پشاور زندگی می‌کند.

شکلا می‌گوید پس از بازگشت طالبان، زندگی زنان در افغانستان دشوارتر شد و محدودیت بر آموزش و کار، بسیاری از فرصت‌های زندگی را از آنان گرفت. او می‌گوید در خانواده‌شان مردی برای تأمین هزینه‌های زندگی حضور ندارد و او همراه با مادر و دو خواهرش زندگی می‌کردند؛ به همین دلیل، با محدودشدن فرصت‌های کار زنان، ادامه زندگی برای آنان دشوار شد و ناچار به ترک افغانستان شدند.

او می‌گوید محدودیت‌های طالبان تنها زندگی زنان را تحت تأثیر قرار نداده، بلکه هنرمندان و فرهنگ افغانستان نیز آسیب دیده‌اند. به گفته شکلا، سازهای برخی هنرمندان از خانه‌هایشان برده، شکسته یا سوزانده شده است.

او می‌گوید: «مشکلات زنان تنها به موسیقی محدود نمی‌شود. زنان از حق آموزش، کار، رفت‌وآمد و تصمیم‌گیری درباره بسیاری از امور زندگی‌شان نیز محروم شده‌اند.»

شکلا تأکید می‌کند که آموزش دختران تنها یک مسئله مربوط به زنان نیست، بلکه آینده افغانستان را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. او می‌گوید دخترانی که از آموزش محروم می‌شوند، در آینده از فرصت برای مشارکت در جامعه محروم می‌شوند.

او در سال ۲۰۲۱ در افغانستان تا صنف دهم درس خوانده بود، اما پس از بازگشت طالبان به قدرت، نتوانست تحصیلش را ادامه دهد. شکلا می‌گوید بسیاری از دختران افغان نیز با سرنوشت مشابهی روبه‌رو شده‌اند.

رباب؛ راهی برای بیان دردها

برای شکلا، رباب تنها یک ساز موسیقی نیست؛ بلکه بخشی از زندگی و راهی برای بیان احساسات اوست. او می‌گوید هرگاه با فشار و مشکلات روبه‌رو می‌شود، رباب می‌نوازد و این کار به آرامش ذهنش کمک می‌کند.

او می‌گوید اگر به افغانستان بازگردد، نمی‌تواند آزادانه به تحصیل و کار ادامه دهد یا رباب بنوازد. از سوی دیگر، نبودن مردی در خانواده، تأمین هزینه‌های زندگی را برای او و خانواده‌اش دشوارتر می‌کند.

شکلا همچنین می‌گوید مهاجران افغان در پاکستان با مشکلاتی در زمینه کار، آموزش، ویزا و آینده خود روبه‌رو هستند و این وضعیت، ادامه تحصیل بسیاری از کودکان و جوانان افغان را دشوار کرده است.

او درباره محدودیت‌های آموزشی و اجتماعی زنان می‌گوید زنان باید فرصت تحصیل و کار داشته باشند و بتوانند درباره آینده خود تصمیم بگیرند. او همچنین از ازدواج دختران کم‌سن‌وسال به‌عنوان یکی دیگر از نگرانی‌های زنان و دختران افغان یاد می‌کند.

شکلا از زنان و دختران افغان می‌خواهد که با وجود دشواری‌ها، از رویاهای خود دست نکشند. او می‌گوید زنان باید تا حد توان برای آموزش، یادگیری مهارت و ساختن آینده‌ای مستقل تلاش کنند؛ زیرا «نباید به دلیل مشکلات، رویاهای‌مان را فراموش کنیم.»