پوتین: مناطقی در شرق اوکراین از نظر تاریخی متعلق به روسیه هستند
ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه گفت که مناطق شرقی اوکراین که مسکو ادعای مالکیت آن‌ها را دارد، از نظر تاریخی بخشی از خاک روسیه بودند.
ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه گفت که مناطق شرقی اوکراین که مسکو ادعای مالکیت آن‌ها را دارد، از نظر تاریخی بخشی از خاک روسیه بودند.
او تأکید کرد که مذاکرات احتمالی سه‌جانبه میان روسیه، امریکا و اوکراین باید بر تضمین‌های امنیتی برای هر دو کشور و مسائل گسترده‌تر امنیت اروپا متمرکز باشد.
پوتین روز پنجشنبه در گفت‌وگویی گفت که ساکنان مناطق مورد مناقشه ابتدا به استقلال و تشکیل دولت مستقل و سپس به پیوستن به روسیه رأی داده‌اند. او با استناد به این ادعا گفت که سخن‌گفتن از واگذاری یا ازدست‌دادن این مناطق بی‌مورد است.
رئیس‌جمهور روسیه با این حال افزود که درباره این موضوع می‌توان بحث کرد و اختلاف نظر داشت.
مسکو پس از اشغال بخش‌هایی از خاک اوکراین، همه‌پرسی‌هایی را برای الحاق این مناطق به روسیه برگزار کرد. اوکراین و بیشتر کشورهای غربی این همه‌پرسی‌ها را غیرقانونی می‌دانند و حاکمیت روسیه بر مناطق اشغال‌شده را به رسمیت نمی‌شناسند.
پوتین همچنین کشورهای اروپایی را به راه‌اندازی کارزار «ضدروسی» متهم کرد و هشدارهای آنان درباره تهدید نظامی مسکو و احتمال جنگ با روسیه را «نوعی شیزوفرنی سیاسی» خواند.
این اظهارات در حالی مطرح شده است که حملات موشکی روسیه به شهرها و مناطق مختلف اوکراین ادامه دارد و اختلاف بر سر سرزمین‌های اشغال‌شده همچنان یکی از موانع اصلی دستیابی به توافق صلح است.
روزنامه نیویورک‌تایمز به‌تازگی گزارش داد که امریکا در مذاکرات اسلو تلاش کرده است ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، را به پذیرش واگذاری بخشی از خاک این کشور در چارچوب توافق صلح با روسیه ترغیب کند.
به نوشته این روزنامه، واشنگتن معتقد است که توافق با مسکو می‌تواند منافع اقتصادی نیز برای اوکراین به همراه داشته باشد.
زلنسکی روز چهارشنبه، ۲۹ میزان در گفت‌وگو با فاکس‌نیوز گفت که با توقف جنگ در خطوط کنونی جبهه موافق است و آن را راهی برای پایان‌دادن به درگیری‌ها می‌داند. او تأکید کرد که توافق صلح باید با تضمین‌های امنیتی امریکا و کشورهای اروپایی همراه باشد.
یکی از اختلافات اصلی در مذاکرات صلح، سرنوشت منطقه دونباس در شرق اوکراین است. روسیه خواهان واگذاری تمام این منطقه به مسکو است، اما اوکراین با واگذاری خاک خود مخالفت کرده است.
نسیبه که بیش از یک دهه نماینده امارات در سازمان ملل بود، به رویترز گفت: «روشن است که امروز به دبیرکلی نیاز داریم که بار دیگر به آینده چندجانبه‌گرایی و نقش سازمان ملل در حل مشکلات متعهد شود، نه این‌که تماشاگر بحران‌های جهان باشد.»
ورود این دیپلومات ۴۸ساله مسلمان به رقابت در حالی است که اعضای دایمی شورای امنیت هنوز بر سر یک نامزد به توافق نرسیده‌اند. به گفته منابع، ربکا گرینسپن، معاون پیشین رئیس‌جمهور کاستاریکا، در رأی‌گیری‌های غیررسمی شورا با فاصله اندکی پیشتاز بوده است.
با این حال، در رأی‌گیری هفته گذشته، گرینسپن و همه نامزدهای دیگر با مخالفت دست‌کم دو عضو از پنج عضو دایمی شورای امنیت روبه‌رو شدند. بریتانیا، چین، فرانسه، روسیه و امریکا در انتخاب دبیرکل نقش تعیین‌کننده دارند.
اعضای شورا در حال رایزنی‌اند که رأی‌گیری غیررسمی بعدی را روز جمعه برگزار کنند یا آن را به زمان دیگری موکول کنند.
تأکید بر تغییر نسل در رهبری سازمان ملل
نسیبه گفت که در آخرین نشست مجمع عمومی سازمان ملل، چند کشور از او خواستند برای دبیرکلی نامزد شود. او افزود: «امروز همه دریافته‌اند که رهبری این سازمان به نسلی تازه نیاز دارد.»
او پیش از این، تلاش‌های امارات برای عضویت در شورای امنیت را رهبری کرده بود که به کسب کرسی این شورا انجامید. به گزارش رویترز، دیپلومات‌ها در نیویارک او را مدیری توانا می‌دانند.
دوره نمایندگی نسیبه در سازمان ملل با آغاز جنگ غزه در سال ۲۰۲۳ هم‌زمان بود. او توانست حمایت شورای امنیت را برای تصویب قطعنامه ۲۷۲۰ جلب کند که زمینه انتقال کمک‌های بشردوستانه به غزه را فراهم کرد.
نسیبه گفت که برای جلب حمایت از این قطعنامه، سفر اعضای شورای امنیت به گذرگاه رفح را ترتیب داد تا وضعیت را از نزدیک ببینند. او این اقدام را نمونه‌ای از رویکرد خلاقانه و مبتکرانه خود در دیپلوماسی خواند.
حمایت از زنان افغان
لانا نسیبه در دوره نمایندگی امارات در سازمان ملل، بارها از محدودیت‌های طالبان بر زنان و دختران افغان انتقاد کرد. او در جوزای ۱۴۰۲، هنگامی که ریاست دوره‌ای شورای امنیت را بر عهده داشت، گفت که افغانستان در صدر دستور کار شورا قرار دارد و از برگزاری نشستی درباره وضعیت کشور در ۳۱ جوزا همان سال خبر داد.
نسیبه در جدی ۱۴۰۱، ممنوعیت کار زنان در موسسات غیردولتی را محکوم کرد و بستن دانشگاه‌ها به روی زنان را «غیرقابل دفاع» خواند. او هشدار داد که منع کار زنان، کمک‌رسانی به نیازمندان را مختل می‌کند و به کودکان، زنان و سالمندان آسیب می‌رساند. او همچنین بر مشارکت کامل و برابر زنان و دختران در همه عرصه‌های زندگی تأکید کرد.
او در کنفرانس بین‌المللی زنان، صلح و امنیت در ابوظبی در سنبله ۱۴۰۱ نیز گفت که محدودیت‌های طالبان بر زنان با ارزش‌های اسلامی سازگار نیست و نمی‌توان از مذهب برای توجیه افراط‌گرایی یا تبعیض استفاده کرد. نسیبه در دیدار با رینا امیری، نماینده ویژه وقت امریکا برای زنان افغانستان، نیز بر ادامه دفاع از حق کار و آموزش زنان افغان تأکید کرده بود.
در صورت پیروزی، نسیبه نخستین زن در رأس سازمان ملل و دومین دبیرکل این سازمان از خاورمیانه، پس از پطروس غالی از مصر، خواهد بود.
او گفت: «من از کشوری می‌آیم که از سازمان ملل جوان‌تر است، اما منطقه ما با چالش‌های شدیدی روبه‌رو بوده است.»
نسیبه تأکید کرد که جنسیت، دلیل نامزدی او نیست: «بسیار خوب خواهد بود اگر دبیرکل بعدی زن باشد، اما من به‌دلیل زن‌بودنم نامزد نشده‌ام. نامزد شده‌ام چون همچنان سرسختانه به آینده سازمان ملل خوش‌بینم و باور دارم به کسی نیاز داریم که برای بازکردن راه‌ها، پیگیرانه دیپلوماسی را دنبال کند.»
