فرمانده ارشد امریکایی: پروازهای تجسسی و شبکه استخباراتی امریکا در افغانستان قوی شود

بر اساس اعلام اکادمی سینمایی اسکار، دری سندری دبی‌نظیر لپاره یا سه آهنگ برای بی‌نظیر قرار است با ۴ فیلم مستند کوتاه دیگر رقابت کند.

مراسم اعطای جوایز اسکار امسال در ۲۷ مارچ ۲۰۲۲ در امریکا برگزار خواهد شد.

سه آهنگ برای بی‌نظیر داستان دو دلباخته هلمندی به نام شایسته و بی‌نظیر را در یکی از کمپ‌های بی‌جاشدگان داخلی در افغانستان به تصویر می‌کشد.

این فیلم مستند قبل از سقوط حکومت پیشین افغانستان ساخته شده و در ماه جنوری در شبکه جهانی نتفلکس به نمایش در آمد.

در این فیلم، شایسته می‌خواهد اولین مرد از قبیله‌اش باشد که به اردوی افغانستان می‌پیوندد. خانواده‌اش اما او را به کار در مزارع خشخاش در هلمند تشویق می‌کند.

مشاور امنیت ملی پاکستان با استقبال از تحولات منجر به قدرت گرفتن طالبان در افغانستان گفت کشور او قربانی اصلی جنگ بوده است.

او گفت که غرب مایل است قربانی‌های پاکستان را نادیده بگیرد. او به تاثیر جنگ بر وضعیت اقتصاد پاکستان اشاره کرد و گفت که بیش از ۱۵۰ میلیارد دالر به اقتصاد این کشور آسیب رسیده است.

معید یوسف همچنین به پیامدهای اجتماعی این جنگ اشاره کرد و گفت که ۳.۵ میلیون نفر در داخل پاکستان آواره شده‌اند و همزمان میلیون‌ها افغان به پاکستان پناهنده شدند.

آقای یوسف می‌گوید که مقام‌ها در اسلام‌آباد دیوانه‎ نیستند از چیزی حمایت کنند که چنین فاجعه‌ای برای کشورشان در پی دارد.

این مقام ارشد پاکستان که در پاسخ به سوال بی‌بی‌سی در باره میانجگیری طالبان افغانستان میان اسلام‌آباد و تحریک طالبان پاکستان گفت که "بحث میانجیگری نیست."

معید یوسف گفت که طالبان افغان بر کشور خود حاکم‌اند و رهبری تحریک طالبان پاکستان هم "همگی" در آنجاست.

مشاور امنیت ملی پاکستان هند و سرویس امنیتی حکومت پیشین افغانستان را به حمایت از تحریک طالبان پاکستان متهم کرد.

او در ادامه گفتگو با بی‌بی‌سی گفت که پس از این پاکستان به جای در اختیار گذاشتن پایگاه نظامی به امریکا یا کشور دیگری، از جهان می‌خواهد به پاکستان بیایند و در این کشور سرمایه‌گذاری کنند.

او افزود: "ما دیگر در پی این نیستیم که پایگاه نظامی به دیگران پیشکش کنیم. اما پایگاه اقتصادی ما به روی همه باز است."

این مقام ارشد پاکستانی در رابطه روابط اسلام‌آباد با امریکا و چین گفت که کشورش با چین رابطه‌ای مبنی بر اعتماد دارد.

او همچنین گفت که اسلام‌آباد توصیف غرب درباره وضعیت سین کیانگ را نمی‌پذیرد.

معید یوسف می‌گوید اگر مقام های غربی نگران وضعیت مردم سین کیانگ‌اند، "بروید نگرانی‌شان را با مقام‌های چینی در میان بگذارید". او افزود: "من نظر غرب را نمی‌پذیرم."

یکی از مقام‌های اداره بندر زمینی هند به هندوستان تایمز گفته است که موضوعی مربوط به منطقه آزاد تجاری جنوب آسیاست و مسوولین گمرکی در حال رسیدگی به آن اند.

این مقام‌ها همچنان گفتند که قبل از این موضوع، لاری‌های افغانستان غلات، پیاز، خشکبار و میوه های تازه را از افغانستان وارد می کردند، اما از چهار روز به این سو هیچ لاری از افغانستان وارد این بندر نشده است.

برخی رسانه‌های هندی به نقل از مقام‌های گمرکی هند گزارش دادند که که ۱۵۰موتر حامل کالاهای تجارتی افغانستان در مرز گیرماندن و اگر این مرز تا چند روز دیگر باز نشود، کالاها از بین خواهند رفت.

کشورهای هند، بنگله‌دیش، پاکستان، افغانستان، بوتان، مالدیو، نیپال و سریلانکا که از اعضای منطقۀ تجارت آزاد جنوب آسیا به حساب می آیند قرارداد تجارت دوجانبۀ معاف از گمرک دارند.

این دو فرد مظنون به استخدام در داعش هنگام ورود به افغانستان در مرز حیرتان به چنگ طالبان افتاده اند.

یک منبع طالبان به گاردین گفته است این افراد که بیش از ده هزار پوند پول نقد، تجهیزات نظامی و عینک دید در شب با خود داشتند.

به گفته این منبع طالبان دولت ازبکستان اطلاعات استخباراتی درباره این دو نفر را با طالبان شریک کرده بود.

این منبع به گاردین گفته است که یکی از این دو نفر پاسپورت بریتانیا و دیگری پاسپورت یک کشور اروپایی دیگر را داشت.

اما یک منبع ازبکستانی به گاردین گفته که هر دو نفر هنگام ورود به تاشکند، پایتخت ازبکستان پاسپورت بریتانیایی داشتند.

روزنامه گاردین می‌گوید که غرب موفق شد با خروج از افغانستان به جنگ در این کشور پایان بدهد، اما موضوع بازداشت این دو شهروند بریتانیایی نشان می‌هد که تهدید گروه‌های تروریستی بین‌المللی در داخل مرزهای افغانستان همچنان باقی است.

صدها شهروند بریتانیایی برای کمک به داعش به عراق و سوریه رفتند، اما این بار اول است که شهروندان این کشور تلاش می‌کنند به این گروه در افغانستان بپیوندند.

همچنین این نخستین مورد عضوگیری بین‌المللی داعش پس از خروج نیروهای بین‎‌المللی از افغانستان است.

این روزنامه امریکایی داستان معصومه همت، از معترضان خیابانی را نقل کرده است که محل نشست‌ او و همراهانش فاش شده بود و طالبان سراغ آنها رفتند.

معصومه می‌گوید داخل خانه بود که همسایه‌ها صدا زدند "طالبان آمدند".

او می‌گوید همه ترسیده بودند و تصور می‌کردند که بازداشت و سرانجام سر به‌نیست خواهند شد.

واشنگتن پست می‌نویسد هرچند طالبان به‌دنبال متقاعد کردن جهان به شناسایی این گروه و جلب حمایت‌های مالی است اما به سرکوب خشونت‌بار مخالفان ادامه می‌دهد.

در هفته‌های اخیر جنگجویان طالبان فعالان حقوق زن را هدف قرار داده و شماری از آن‌هایی را که برای حقوق ابتدایی‌ خود اعتراض کردند بازداشت کرده‌اند.

بسیاری از فعالانی که با واشنگتن پست مصاحبه کرده‌اند گفته‌اند که طالبان معترضان زن را لت و کوب کرده، به صورت‌شان اسپری مرچ (فلفل) پاشیده و آن‌ها را شوک برقی داده‌اند.

بسیاری زنان دیگر نیز تماس‌ها و پیام‌های تهدید‌آمیز دریافت کرده و در شبکه‌های اجتماعی مورد آزار و اذیت قرار گرفته‌اند. شماری هم تحت تعقیب قرار گرفته‌اند. معترضان زیادی حالا از ترس طالبان پنهان شده‌اند.

روزنامه واشنگتن پست با اشاره به ربوده شدن تمنا پریانی و پروانه ابراهیم‌خیل از قول سحر فطرت، از محققان دیده‌بان حقوق بشر نوشته است: "طالبان از طریق ربودن زنان می‌خواهد پیام روشنی بفرستد که جامعه چطور عملکردی داشته باشد، قدرت از آن کیست و چطور مردم از آن اطاعات کنند. هدف جلوگیری از هر نوع فعالیت و اعتراض بر ضد طالبان است."

واشنگتن پست می‌افزاید که سرکوب فعالان زن حتی بعد از نشست اسلو هم ادامه یافت؛ نشستی که در آن دیپلومات‌های غربی با نشر بیانیه‌ای از طالبان خواستند دست از نقض حقوق بشر از جمله بازداشت خودسرانه و سر به‌نیست کردن‌ها بردارند.

آژانس حقوق بشر سازمان ملل نیز هفته گذشته از ناپدید شدن و بازداشت خودسرانه فعالان و خبرنگاران خبر داد و راوینا شمداسانی، سخنگوی کمیساریای عالی حقوق بشر این سازمان در جنیوا گفت که فقدان اطلاعات روشن در باره موقعیت و وضعیت فعالان بازداشت شده به فضای ترس و سردرگمی دامن زده است.

همه فعالان زن که با این روزنامه واشنگتن پست صحبت کرده‌اند، گفتند که مصمم به ادامه مبارزه برای حقوق‌ خود اند.

با این حال، فعالان زن می‌گویند رفتار سرکوبگرانه و وضعیت نامعلوم معترضان ربوده شده باعث شده است که از چند هفته به این سو هیچ کسی جرات برپایی اعتراضات خیانی را به خود ندهد.

واشنگتن پست می‌نویسد که همه این فعالان زن احساس می‌کنند که جهان آن‌ها را به حال خود رها کرده است.

به گفته روزنامه، صدور پیام‌های محکومیت از سوی سازمان ملل و مقام‌های غربی هیچ تاثیری بر رفتار طالبان و منصرف کردن آن‌ها از هدف قرار دادن فعالان زن نداشته است.

زنان معترض به این روزنامه گفته‌اند که به فشارهای ملموس‌تری نیاز است. آنها گفتند که تا زمانی که رفتار طالبان در قبال زنان تغییر نکرده، جامعه جهانی از ملاقات یا گفتگو با مقام‌های این گروه درباره شناسایی سیاسی آن‌ها یا ارسال کمک‌های بشر دوستانه به افغانستان و دادن مشروعیت به رژیم طالبان خودداری کند.

نفیسه بهار، از دختران معترض به واشنگتن پست گفته است: " اگر حمایت قوی جامعه بین‌المللی را نداشته باشیم، حرکت ما موثر نخواهد بود. اگر به همین ترتیب به اعتراضات مان ادامه بدهیم، قربانیان بیشتری خواهیم داد."