عفو بین الملل خواستار بررسی اتهام جنایات جنگی توسط برخی نیروهای بریتانیایی در افغانستان شد

طالبان اخیرا قیمت زغال سنگ صادراتی به پاکستان را از ۹۰ دالر در هر تن به ۲۰۰ دالر رسانده است.

روزنامه نیکی آسیا در گزارش خود نوشته است که طالبان با افزایش بهای زغال سنگ حکومت پاکستان را که به‌دنبال کاستن از بحران انرژی از طریق واردات زغال ارزان از افغانستان بوده، ناراحت کرده است.

اسلام آباد که تا حدودی به دلیل کمبود ذخایر ارز خارجی برای واردات زغال سنگ یا گاز برای نیروگاه‌های خود با کمبود شدید انرژی مواجه است، اخیراً اعلام کرد که قصد دارد به جای دالر، زغال سنگ را از افغانستان به روپیه پاکستان وارد کند.

به این ترتیب، این کشور امیدوار بود که وابستگی خود را به زغال سنگ گرانتر افریقای جنوبی کاهش دهد.

پاکستان حدود ۷۰ درصد زغال سنگ خود را از افریقای جنوبی وارد می‌کند. با این حال، در چند ماه گذشته به‌دلیل افزایش شدید قیمت زغال سنگ، نتوانسته است این کار را انجام دهد.

به گزارش این روزنامه جاپانی، پس از آنکه شهباز شریف، نخست‌وزیر پاکستان اعلام کرد که واردات زغال سنگ از افغانستان سالانه باعث صرفه‌جویی بیش از ۲.۲ میلیارد دالر می‌شود، طالبان به سرعت عوارض گمرکی را ۳۰ درصد تعیین کردند و قیمت‌ را از ۹۰ دالر در هر تن به ۲۰۰ دالر رساندند.

افزایش بهای زغال سنگ

عصمت الله برهان، سخنگوی وزارت معادن و پترولیم طالبان به روزنامه نیکی آسیا گفته که قیمت یک تن زغال سنگ در بازارهای جهانی حدود ۳۵۰ دالر است و این گروه به‌دنبال بهره‌برداری از این معادن با نرخ بین‌المللی است.

او افزوده که وزارت معادن افغانستان ۸۰ میدان زغال سنگ را در سراسر کشور بررسی کرده که از میان آنها ۱۷میدان فعال بوده است.

به گفته او شرکت‌های محلی از این ۱۷میدان نزدیک به ده هزار تن زغال استخراج می‌کنند.

با این حال، سخنگوی این وزارت گفته که طالبان برای صادرات زغال سنگ افغانستان هنوز با هیچ کشوری قرارداد نبسته است.

در ماه مارچ و همزمان با تشدید حملات روسیه در اوکراین، قیمت زغال سنگ در بازار بین‌المللی به ۴۲۵ دالر در هر تن رسید.

حالا به نظر می‌رسد که طالبان با استفاده از این فرصت برای کاهش صدمات تحریم‌های بین‌المللی و مسدود ماندن میلیاردها دالر پول افغانستان در بانک‌های خارج استفاده کند.

به تازگی مجله فارن پالیسی گزارشی از رقابت درون گروهی طالبان بر سر کنترل معادن افغانستان به‌خصوص زغال سنگ منتشر کرده است.

این گروه از زنان از واکنش سریع نهادهای مددرسان بین‌المللی و تلاش‌های جمعی آن‌ها برای کمک‌رسانه به آسیب‌دیدگان زلزله در شرق افغانستان قدردانی کرده است.

به گفته این نهاد اگر کمک‌های سخاوتمندانه نهادهای بین‌المللی شامل مواد غذایی و دارو نمی‌بود، وضعیت می‌تواند به یک فاجعه انسانی در شرق افغانستان بینجامد.

با این حال این گروه اعلام کرده است که "ما به عنوان زنان افغانستان به طور جدی نگران بی‌توجهی نهادهای کمک‌رسان بین‌المللی در قبال افغان‌هایی هستیم که در نتیجه حملات طالبان در بلخاب، اندراب و ولایت پنجشیر آواره شده‌اند.

روز پنجشنبه دفتر سازمان ملل برای هماهنگی امور بشر دوستانه (اوچا) اعلام کرد که در پی جنگ اخیر در ولسوالی بلخاب ولایت سرپل دست‌کم ۲۷ هزار نفر آواره شده‌اند.

هنوز آمار دقیق از آوارگان جنگ در ولایت پنجشیر و ولسوالی اندراب ولایت بغلان منتشر نشده است.

هنوز هیچ نهادی آماری از رقم دقیق خانواده‌هایی که از این مناطق از سوی طالبان وادار به کوچ اجباری شده‌اند نیز منتشر نکرده است.

این رسانه می‌گوید شواهدی را به دست آورده است که نشان می‌دهد رئیس سابق نیروهای ویژه بریتانیا شواهد را برای تحقیقات در مورد قتل‌های انجام شده در افغانستان ارائه نکرده است.

وزارت دفاع بریتانیا در واکنش به این ادعاها گفته است که سربازان این کشور در افغانستان "با شجاعت و به گونه حرفه‌ای خدمت کرده‌اند."

بی‌بی‌سی دریافته است که جنرال مارک کارلتون اسمیت، فرمانده سابق نیروهای ویژه بریتانیا در مورد قتل‌های غیرقانونی ادعا شده مطلع شده بود، اما مدارک را به پولیس نظامی سلطنتی منتقل نکرد.

جنرال اسمیت در این گزارش متهم شده است که حتی زمانی که تحقیقاتی در مورد قتل‌های غیرقانونی در افغانستان جریان داشت نیز او مدارک را شریک نکرد.

بی‌بی‌سی می‌گوید این فرمانده پیشین ارتش بریتانیا از اظهار نظر در مورد این ماجرا خودداری کرده است.

بی‌بی‌سی گزارش داده است که این رسانه، صدها صفحه از حساب‌های عملیاتی ارتش بریتانیا را تجزیه و تحلیل کرده است. از جمله گزارش‌هایی بررسی شده است که بیش از ده‌ها حمله مربوط به "قتل یا دستگیری" توسط نیروهای ویژه ارتش بریتانیا در هلمند در جریان سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ پوشش می‌دهد.

افرادی که با نیروهای ویژه بریتانیا در آن دوره کار می‌کردند، به بی‌بی‌سی گفتند که در جریان حملات شبانه شاهد کشتن افراد غیرمسلح توسط این نیروها بوده‌اند.

چندین نفر که با نیروهای ویژه بریتانیا کار می‌کردند، گفته‌اند که سربازان این کشور برای به دست آوردن بیشترین کشته‌ها با یکدیگر رقابت می‌کردند.

وزارت دفاع گفت که نمی‌تواند در مورد اتهامات خاص اظهار نظر کند، اما امتناع از اظهار نظر نباید به این معنی تلقی شود که این ادعاها صحت دارد.

یک سخنگوی وزارت دفاع گفته است که نیروهای بریتانیا "با شجاعت و به گونه حرفه‌ای" در افغانستان خدمت کردند و در دوره کار آن‌ها در این کشور "بالاترین استانداردها" حفظ شده است.

جاوید نورانی، پژوهشگر مستقل و کارشناس معدن به فارین پالیسی گفته است: "شبکه حقانی در نخست یک بازیگر حاشیه‌ای در درون طالبان بود، اما زمانی که کنترل کامل بخش معدن را در دست گرفت، وارد صحنه مرکزی گروه طالبان شد."

فارین پالیسی نوشته است با در نظر داشت وضعیت و شرایطی که افغانستان دارد، بخش معدن پایه قدرت و بقای کسانی را تأمین می‌کند که ساحات معدنی را تحت کنترول دارند.

در چنین وضعیتی این بخش برای ثروت‌اندوزی شخصی افراد استفاده خواهد شد، نه به عنوان موتوری برای رشد اقتصادی سراسری کشور.

به گزارش این مجله سراج‌الدین حقانی، سرپرست وزارت داخله افغانستان و تروریست مورد تحریم سازمان ملل یکی از کسانی است که اهمیت معادن برای رسیدن به قدرت را درک می‌کند.

او مدت‌هاست که بر منبع عظیمی از کرومیت که از نزدیک کابل تا پاکستان امتداد دارد، کنترل داشته است. بنابراین می‌داند زیر زمین چه چیزی وجود دارد.

تسلط حقانی بر آنچه در بالای زمین اتفاق می‌افتد برای او اهمیت دارد. تسلط بر کامیون‌ها، جاده‌ها، مالیات و افرادی که به عنوان مسئولین مرزها تعیین می‌شوند.

نورانی به فارین پالیسی گفته است: "شبکه حقانی در حال حاضر بسیاری از درآمدهای بخش معدن را نگه می‌دارد. ممکن است بسیاری از آن در نهایت به خلیج منتقل شود."

به گفته این کارشناس معدن، فساد، مدیریت ضعیف بخش معدن و درآمد حاصل از آن، باعث گسترش اختلافات در میان طالبان خواهد شد و شاخه‌های مختلف طالبان برای کنترول بر سر معدن و عایدات آن با همدیگر مبارزه خواهند کرد.

"نفرین معادن دامن طالبان را گرفته است"

مجله فارین پالیسی به نقل از نورانی، کارشناس معدن گفته است: "طالبان نفرین معادن را گرفته‌اند."

این محله تعبیر "نفرین معادن" را توضیح داده و نوشته است که معادن افغانستان منبع اصلی درگیری است. چون گروه‌های مختلف برای کنترل آن می‌جنگند، این منابع می‌تواند زندگی و محیط زیست را مختل کند.

تاریخ افغانستان نشان می‌دهد که در دهه‌های گذشته جنگ بر سر معادن، همواره نظم را مختل کرده است.

نورانی، کارشناس معدن به فارین پالیسی گفته است: "جنگ بر سر معدن می‌تواند بر پیکربندی سیاسی تأثیر بگذارد و می‌تواند جایگاه دولت را تعیین کند."

به گفته این کارشناس، افغانستان در لبه تمام این پیامدهای بالقوه قرار دارد و اگر به نشانه‌هایی در تاریخ نگاه بیندازیم، معلوم می‌شود که "آینده خوبی در راه نیست."

افغانستان، منبع افسانه‌ای معادن

ده‌ها سال است که مردم افغانستان از منابع معدنی دست‌نخورده به ارزش میلیاردها دالر و ثروت‌های هنگفت زیر پای‌شان به جهان خبر داده‌اند.

اگر راهی برای کشف، بهره‌برداری، و صادرات این منابع برای ایجاد شغل در یک صنعت پایدار و در سطح جهانی ایجاد شود، می‌تواند مردم افغانستان را به آینده سرشار از صلح و رفاه برساند.

فارین پالیسی نوشته است: "این کاملاً یک افسانه نیست. افغانستان در بالای ذخایر عظیم مس، آهن، مرمر، تالک، زغال سنگ، لیتیوم، کرومیت، کبالت، طلا، لاجورد، سنگ‌های قیمتی و غیره قرار دارد."

این معادن افغانستان را به یکی از غنی‌ترین کشورهای جهان در روی کاغذ تبدیل کرده است، اما بخش دشوار کار تبدیل پتانسیل به واقعیت است.

این چالش در طول سال‌های گذشته نیز سد راه افغانستان بوده است.بوده است، تبدیل پتانسیل به واقعیت است.

بخش معدن در دولت سابق افغانستان، به‌دلیل خطرات امنیتی ناشی از شورش‌های طالبان هیچ‌گاه رشد نکرد.

به دلیل این شورش‌ها، این بخش هنوز به طور کامل شکوفا نشده است.

حتی اگر کسانی که در راس گروه طالبان هستند، اهمیت درآمد معادن را درک کنند. ظرفیت بهره‌برداری از آن را ندارند. زیرا طالبان به گونه روزافزونی از هم می‌پاشند و امنیت در سراسر کشور رو به وخامت می‌رود.

ثروت معدنی افغانستان در چندین دهه گذشته به خوبی ثبت شده است. شوروی در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ بررسی‌هایی انجام داده بود.

ایالات متحده نیز در طول ماجراجویی ۲۰ ساله‌اش کارهای زیادی را انجام داد.

برخی از قراردادهای بزرگ، به ویژه یک قرارداد ۳۰ ساله به ارزش ۳ میلیارد دالر در سال ۲۰۰۷ با یک شرکت چینی امضا شد. قرار بود این شرکت کار بر سر معدن مس عینک، در نزدیکی کابل را توسعه بدهد، اما بعد از کشته شدن چندین کارگر چینی توسط طالبان، این قرارداد متوقف شد.

بعد از این هیچ اقدامی برای تبدیل معادن افغانستان به ثروت انجام نشده است.

منابع صنعتی می‌گویند که طالبان به قراردادهای استخراج معادن موجود که توسط دولت سابق امضا شده است، احترام می‌گذارند، احتمالاً زیرا دولت طالبان دانش لازم برای نوشتن قراردادهای جدید را ندارد.

دانش اندک طالبان مانع سرمایه‌گذاری‌های تازه‌ای می‌شود که می‌تواند صنعت بالقوه معدن را به یک صنعت واقعی تبدیل کند.

جفری گریکو، رئیس اتاق بازرگانی افغان- امریکایی، گفته است که طالبان "رویکردی جدی در بخش معدن اتخاذ کرده‌اند.

به گفته او "طالبان ظرفیت معادن برای درآمدزایی را به رسمیت می‌شناسند."

با این حال بحران نقدینگی ناشی از تحریم‌های ایالات متحده و سازمان ملل بر بانک‌های افغانستان، همراه با ناتوانی طالبان در اداره یک اقتصاد کارآمد، باعث شده است که آن‌ها به دنبال راهی سریع‌تر برای درآمدزایی باشند. و به این منظور، آن‌ها تمرکز اصلی خود را بر بخش معدن گذاشته‌اند.

او گفت که طالبان "تجربه یا ظرفیت اجرای قوانین جدید در بخش‌های پیچیده مانند حوزه معدن و منابع طبیعی را ندارند."

وی گفت: در این میان، "آن‌ها تلاش می‌کنند تا حد امکان از صادرات زغال سنگ و منابع معدنی گران‌بها به پاکستان و جاهای دیگر سود مالی ببرند."

این بدان معنا نیست که طالبان در این زمینه دست به تلاش نمی‌زنند.

شخصیت‌های طالبان با مقامات چینی دیدار کرده‌اند تا در مورد شرایط قرارداد مس عینک که دولت سابق قصد داشت آن را اصلاح کند تا برای پیمانکار چینی، شرکت چینی متالورژیکال، جذاب‌تر شود، گفتگو کردند.

شهاب‌الدین دلاور، سرپرست وزارت معادن طالبان از ساحه مس عینک بازدید کرده است.

منابع صنعتی گفتند که یک هیئت چینی اخیراً با هلیکوپتر به ولایت هلمند سفر کرده‌اند تا از یک معدن اورانیوم دیدار کنند.

علاقه بلندمدت چین به بخش معدن افغانستان مشهور است. به عنوان مثال، ذخایر لیتیوم افغانستان می‌تواند یکی از بزرگترین ذخایر در جهان برای تولید باتری در چین باشد.

این رقابت کتابخوانی با حمایت نهادی موسوم به "بنیاد خیریه شهید جواد امیری" برگزار شده و مردم محل از آن استقبال کرده‌اند.

براساس ویدیویی که برگزارکنندگان این رقابت کتابخوانی در یوتیوب منتشر کرده‌اند، قرار است سه نفر به عنوان برگزیدگان مسابقه انتخاب شوند و از سوی برگزارکنندگان جوایزی به دست آورند.

جاغوری یکی از بزرگترین ولسوالی‌های ولایت غزنی است.

پیش از این هم این ولسوالی بارها شاهد برگزاری رقابت‌های کتابخوانی بوده است.

دانش‌آموزان و دانشجویان دختر در این رقابت کتابخوانی حضور پررنگ داشته‌اند.

بیش از ۲۹۷ روز می‌شود که طالبان مانع بازگشایی مکاتب دوره ثانوی دخترانه در افغانستان شده و به اعتراضات داخلی و بین‌المللی در این مورد اعتنا نکرده‌اند.