• العربية
  • پښتو
  • English
Brand
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • روایت شما
  • ورزش
  • بازار
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • روایت شما
  • ورزش
  • بازار
  • پوسته
  • زبان
    • العربية
    • پښتو
    • English
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • روایت شما
  • ورزش
  • بازار
کلیه حقوق قانونی این سایت متعلق به ولانت‌مدیا است.
volant media logo

یک سال بعد از ورود طالبان به کابل، زنان به مبارزات خود علیه این گروه ادامه می‌دهند

۱۸ اسد ۱۴۰۱، ۰۴:۰۲ (‎+۱ گرینویچ)به‌روزرسانی: ۲۲:۰۰ (‎+۱ گرینویچ)

خبرگزاری رویترز در آستانه یک سالگی ورود طالبان به کابل سراغ زنانی رفته که هنوز در این شهر برای رسیدن به حقوق و آزادی‌های خود مبارزه می‌کنند. مونسه مبارز می‌گوید قرار نیست آنها از حقوقی که زنان افغان در طول ۲۰ سال حکومت جمهوری اسلامی افغانستان به دست آوردند، دست بردارند.

قبل از اینکه یک سال پیش، جنبش اسلام‌گرای تندرو طالبان به قدرت بازگردد، مونسه ۳۱ ساله به عنوان مدیر نظارت بر سیاست در وزارت مالیه خدمت می‌کرد.

او یکی از زنان بسیاری بود که عمدتاً در شهرهای بزرگ زندگی می‌کردند. خبرگزاری رویترز نوشته است زنان در این دوره آزادی‌هایی را به دست آورده بودند که نسل قبلی تحت حکومت قبلی طالبان در اواخر دهه ۱۹۹۰ نمی‌توانست رویای آن را ببیند.

اکنون مونسه مبارز کارش را از دست داده و هیچ شغلی ندارد. تفسیر سختگیرانه طالبان از قوانین اسلامی، حقوق زنان برای کار و حضور در اجتماع را به شدت محدود کرده است. زنان افغانستان ملزم شده‌اند که حجاب سخت‌گیرانه‌ای را به تن کنند، مکاتب دوره ثانوی همچنان به روی دختران مسدود است و هزاران زن در سرتاسر کشور بیکار شده‌اند.

در دولت جدید، هیچ زن در کابینه وجود ندارد، وزارت امور زنان تعطیل و به جای آن وزارت امر به معروف و نهی از منکر ایجاد شده است.

مونسه مبارز می‌گوید: "یک جنگ پایان یافت، اما نبرد برای یافتن جایگاه مناسب برای زنان افغان آغاز شده است." او می‌گوید: "ما صدای خود را در برابر هر بی‌عدالتی، تا آخرین نفس بلند خواهیم کرد."

با وجود آنکه هر تظاهرات اعتراضی در دوره طالبان با خطر لت‌وکوب و بازداشت سازمان‌دهندگان و شرکت‌کنندگان آن روبرو است. با این حال مونسه در چندین تظاهرات شرکت کرده است تا بتواند از حقوق خود محافظت کند.

آخرین تظاهرات مونسه در ۱۰ می برگزار شده بود. طالبان در آنروز این تظاهرات را سرکوب کردند.

اما مونسه و زنان دیگر مبارزه خود را از خیابان به زیر سقف خانه‌ها بردند. آن‌ها با روش‌های متفاوت دست به سرپیچی از قواعد سخت‌گیرانه طالبان می‌زنند و درباره حقوق زنان بحث می‌کنند.آنها همچنین مردم را تشویق می‌کنند تا به آرمان آن‌ها بپیوندند. رویترز می‌گوید شکل‌گیری چنین تجمعاتی در دور پیشینی که طالبان بر کابل حکومت می‌کردند، غیر قابل تصور بود.

در ماه جولای گروهی از زنان در خانه یکی از آن‌ها در کابل جمع شدند و به صورت دایره‌ای روی زمین نشستند. آن‌ها در مورد تجربیات خود صحبت کردند و شعارهایی را فریاد زدند که در تظاهرات‌های خود در خیابان‌ها از آن استفاده می‌کردند: نان، کار، آزادی.

او به رویترز گفت: "ما برای آزادی خود می‌جنگیم، ما برای حقوق و موقعیت خود مبارزه می‌کنیم، ما برای هیچ کشور، سازمان یا سازمان جاسوسی کار نمی‌کنیم. اینجا کشور ما است، این وطن ما است و ما حق داریم در سرزمین خود زندگی کنیم."

آلیسون داویدیان، از بخش زنان دفتر سازمان ملل در کابل می‌گوید داستان مشابهی از زنان مبارز در سراسر کشور تکرار می‌شود.

او گفت: "برای بسیاری از زنان در سراسر جهان، راه رفتن بیرون از درب ورودی خانه شما یک بخش عادی از زندگی است، اما برای زنان افغانستان به عنوان یک اقدام غیر عادی به شمار می‌رود."

در حالی که قوانین مربوط به رفتار زنان در ملاء عام همیشه واضح نیست، طالبان در نقاط مختلف برخورد چند گانه‌ای را در برابر زنان در پیش گرفته‌اند. در مراکز شهری نسبتاً لیبرال مانند کابل آنها اغلب بدون همراه مرد سفر می کنند. این در مناطق محافظه‌کارتر، عمدتاً در جنوب و شرق کمتر رایج است.

نظر به قوانین طالبان اگر زنان بخواهند به سفرهای دورتر بروند، قطعا باید یک همراه مرد داشته باشند.

رفتار طالبان با دختران و زنان افغانستان یکی از دلایل اصلی امتناع جامعه جهانی از به رسمیت شناختن دولت سرپرست آن‌هاست.

این رفتار باعث شده میلیاردها دالر کمک به افغانستان قطع و بحران اقتصادی این کشور تشدید شود. مقامات ارشد در چندین وزارتخانه گفتند که سیاست‌ها در مورد زنان توسط رهبران ارشد این گروه تعیین شده است و از اظهار نظر بیشتر در این مورد خودداری کردند.

رهبری طالبان می‌گوید که تمام حقوق افغان‌ها بر اساس تفسیر آن‌ها از شریعت حفظ خواهد شد.

گروه‌های حقوق بشر و دولت‌های خارجی نیز طالبان را به سوء استفاده و کشتار هزاران غیرنظامی در بیست سال گذشته متهم کرده‌اند.

در حال حاضر افغانستان تنها کشور جهان است که در آن دختران از رفتن به مکتب منع هستند.

در ماه مارچ، این گروه اعلام کرد که مدارس متوسطه دخترانه بازگشایی خواهند شد، اما تصمیم خود را در همان صبحی که بسیاری از دختران با هیجان به مکتب آمده بودند، لغو کردند.

برخی موفق شده‌اند که در دوره‌های آموزشی آنلاین ثبت نام کنند. کریشمه رشیدی ۱۶ ساله که می‌خواهد برای دوره موقتی در صنف‌های آنلاین شرکت کند، می‌گوید که هنوز امیدوار است دروازه مکاتب باز شود.

او از پدر و مادرش خواسته افغانستان را ترک کنند تا او بتواند به آموزش خود ادامه دهد. او می‌گوید هرگز دست از ادامه تحصیل بر نخواهد داشت.

پربازدیدترین‌ها

رئیس انستیتوت ثبات راهبردی جنوب آسیا: افغانستان جغرافیای خود را از دست می‌دهد
۱

رئیس انستیتوت ثبات راهبردی جنوب آسیا: افغانستان جغرافیای خود را از دست می‌دهد

۲

ریچارد بنت: افغان‌های مقیم خارج باید امید را زنده نگه دارند

۳

از رخشانه تا فرزانه؛ روایت قتل هولناک زنی جوان در غور

۴

روسیه از کشورها خواست فورا دیپلمات‌های خود را از کی‌یف خارج کنند

۵

رهبر یهودی که برای مسلمانان بریتانیا می‌رزمد کیست؟

•
•
•

مطالب بیشتر

ارتش پاکستان: جنرال فیض حمید به عنوان فرمانده قول اردوی بهاولپور تعیین شد

۱۸ اسد ۱۴۰۱، ۰۳:۲۸ (‎+۱ گرینویچ)

ارتش پاکستان اعلام کرد که جنرال فیض حمید به عنوان فرمانده قول اردوی بهاولپور منصوب شده است. او از اکتبر ۲۰۲۱ به اینسو به عنوان فرمانده سپاه پیشاور خدمت می‌کرد. آقای حمید در ماه‌های گذشته رفت‌وآمدهای دوام‌داری به کابل داشت و مشغول گفتگوی صلح با تحریک طالبان پاکستانی بود.

روند مذاکرات صلح با تحریک طالبان پاکستان با میانجی‌گری طالبان افغانستان در کابل انجام می‌شود. فیض حمید به نمایندگی از دولت پاکستان، رهبری این مذاکرات را به عهده داشت. انتقال او از پشاور به بهاولپور، مذاکرات صلح تحریک طالبان پاکستان و دولت این کشور را با آینده ناروشنی رها کرده است.

فیض حمید تا ماه اکتبر ۲۰۲۱ به عنوان رئیس استخبارات پاکستان آی‌اس‌آی فعالیت می‌کرد. بعدا او فرماندهی ارتش در پشاور را به عهده گرفت و جنرال ندیم احمد انجم به جای او منصوب شد.

انتصاب فیض حمید به عنوان رئیس استخبارات پاکستان، در زمان بسیار مهمی صورت گرفته بود. زمانی که به نظر می‌رسید چالش‌های امنیتی خارجی و داخلی در حال افزایش هستند.

دیوید پتریوس در آستانه یکسالگی سقوط: امریکا می‌توانست با هزینه کمتر در افغانستان بماند

۱۸ اسد ۱۴۰۱، ۰۱:۳۹ (‎+۱ گرینویچ)

دیوید پتریوس، فرمانده پیشین نیروهای امریکایی در افغانستان، در مقاله‌ای در مجله اتلانتیک نوشت، امریکا به جای خروج و «انداختن افغانستان و مردمش به دست طالبان»، می‌توانست وضعیت افغانستان را در «کنترول» خود داشته باشد و از سقوط حکومت جلوگیری کند.

او با اشاره به امکانات و تکنولوژی‌های نظامی مانند پهباد استدلال کرد که امریکا با هزینه کمتری انسانی و مالی می‌توانست در نقش مشاور و حامی دولت افغانستان باقی بماند.

پتریوس نوشت: «تلاش برای کنترول اوضاع[افغانستان] گزینه کمتر ایده‌آل و نیازمند تعهد پایدار و نسلی بود. اما بهتر از این بود که این کشور و مردمش را برای طالبان و دیگر جنگجویان رها کردیم.»

پتریوس در این مقاله «اشتباهات کلان» متعدد امریکا را در افغانستان بررسی کرده است که یکی از آن از نظر وی، حمایت امریکا از «اعطای قدرت بسیار زیاد به حکومت مرکزی» در افغانستان بود.

جنرال پترئوس که برای مدتی رئیس سازمان سیا نیز بود، توافق دوحه را «بدترین موافقتنامه سیاسی» در تاریخ امریکا توصیف کرد که به اعتقاد او، شرایط آن، از جمله رهایی ۵ هزار جنگجوی طالب از زندان‌های افغانستان، موجب سقوط حکومت در این کشور شد.

این نظامی بازنشسته امریکایی با این حرف منتقدین موافق است که حکومت بایدن با خروج آشفته و بی‌حساب و کتاب از افغانستان بر این ادعای رقبای امریکا مهر تایید زد که «امریکا متحد قابل اتکا نیست و در عوض یک قدرت در حال زوال است.»

او این نوع نگاه را در هنگامه جنگ اوکراین و اوج گیری تنش‌ها با چین بر سر تایوان قابل توجه می‌داند.

پتریوس پیش بینی می‌کند که طالبان همچنان به میزبانی و حمایت از گروه‌های تروریستی و شبه نظامی در افغانستان ادامه خواهند داد.

منابع طالبان به نیویارک تایمز: شورای قندهار مانع بازگشایی مکاتب متوسطه دختران است

۱۷ اسد ۱۴۰۱، ۲۱:۴۴ (‎+۱ گرینویچ)

نیویارک تایمز به نقل از مقامات طالبان گزارش داد که کابینه طالبان از بازشدن مکاتب به روی تمام دختران در ماه حمل حمایت کرد، اما مخالفت ملا هبت‌الله و دیگر ملاهای تندرو در قندهار مانع از این کار شد. به گفته آنان، کابینه طالبان در کابل صلاحیت تصمیم‌گیری در باره این موضوع را نداشت.

مقامات امریکایی به این روزنامه گفتند که نمایندگان طالبان به طور پیوسته به آنان اطمینان می‌دادند که مانع تحصیل دختران افغان نخواهند شد. اما ظاهراً روی این مساله در میان طالبان اتفاق نظر وجود نداشته است.

نیویارک به نقل از چند مقام طالبان که روزنامه هویت شان را فاش نکرده، گزارش داد که اکثریت اعضای کابینه طالبان، به شمول سراج الدین حقانی و مولوی یعقوب مجاهد، از بازگشایی مکاتب به روی تمام دختران حمایت کردند. با این حال، یک مقام طالبان در وزارت معارف گفت: «وقتی ما برنامه بازگشایی مکاتب[دخترانه] را به کابینه فرستادیم، آنها پاسخ دادند که صلاحیت تصمیم‌گیری در مورد این موضوع حساس را ندارند.»

مقامات طالبان گفتند که در شورای رهبری طالبان در قندهار پس از چند روز بحث با بازگشت دختران به مکتب مخالفت شد.

نکته سوال برانگیز این است که چرا طالبان به دختران اجازه حضور در دوره ابتدایی و دانشگاه را داده اند؟ ظاهراً، مقامات طالبان مدعی اند که ملا هبت الله، رهبر طالبان و دیگر اعضای شورای قندهار در جریان حضور دختران در مقاطع ابتدایی و عالی نبودند.

متیو ایکنس، خبرنگار نیویارک تایمز در گزارشش از افغانستان در این مورد گفت که در میان طالبان، به خصوص در دولت، از ممنوعیت آموزش دختران و دستورات وزارت امر بالمعروف نارضایتی دیده می‌شود. به گفته او، مقامات طالبان به سختی می‌کوشند از تصامیمی چون ممنوعیت تحصیل دختران دفاع کنند.

یک فرمانده طالبان به او گفت: «چرا ما با این اعلام‌ها برای خود مشکل درست می‌کنیم؟ مردم به جای مشاهده کار ما، خبر دستورات جدید در مورد لباس را می شنوند.»

با این حال، طالبان برای پرهیز از اختلافات درونی، فعلا به طور یکدست از دستورات رهبران خود پیروی می‌کنند. یک مقام طالبان به ایکنس گفت: «رهبر دستور داده است، ما نیز اطاعت می‌کنیم. ما باید از فتنه در میان خود پرهیز کنیم. این مساله مهمتر از این است که چه چیزی اجازه است یا نیست.»

وزیر دفاع طالبان برای رهایی یک قاچاقبر بزرگ افغان به قطر سفر کرده بود

۱۷ اسد ۱۴۰۱، ۲۰:۰۳ (‎+۱ گرینویچ)

نیویارک تایمز گزارش داد که ملا یعقوب مجاهد ماه جولای در یک سفر اعلام ناشده، به دوحه رفت و در دیدار با نماینده امریکا برای افغانستان، روی رهایی بشیر نورزی، قاچاقبر بزرگ افغان و از حامیان مالی سابق طالبان که در ایالات متحده زندانی است، بحث کرد.

به نقل از این روزنامه، ملا یعقوب در دیدار با تام وست، ضمن بحث روی مسائل دیگر، خواهان رهایی نورزی در بدل مارک فریچس، گروگان امریکایی شده است که در سال ۲۰۲۰ توسط طالبان در افغانستان ربوده شد.

طالبان و تام وست از ابراز نظر در باره این ملاقات امتناع کردند.

این نخستین بار نیست که طالبان بر ایالات متحده برای رهایی نورزی فشار می‌آورند. نشریه فارن پالیسی در ماه جدی ۱۴۰۰ گزارش داد که طالبان تهدید کرده بودند تا زمانی که نورزی آزاد نشود، به تخلیه شهروندان امریکا و سایر افراد واجد شرایط از افغانستان اجازه نخواهند داد.

بشیر نورزی، از قاچاقبران عمده مواد مخدر در افغانستان است که با استفاده از فروش مواد مخدر، طالبان را کمک مالی و تسلیحاتی می‌کرد. او در سال ۲۰۰۵ در نیویارک بازداشت و به حبس ابد در این کشور محکوم شد.

فارن پالیسی به نقل از منابع خود گفت که گروه طالبان گفته است بدون رهایی نورزی، مارک فریچس را آزاد نخواهد کرد.

عفو بین‌الملل: طالبان باید فورا اقدامات خود را برای حفاظت از هزاره‌ها افزایش دهند

۱۷ اسد ۱۴۰۱، ۱۷:۴۵ (‎+۱ گرینویچ)

سازمان عفو بین‌الملل در واکنش به حملات اخیر در غرب کابل گفته است که "حملات سیستماتیک" بر هزاره‌‌‌ها در افغانستان ممکن است جنایت علیه بشریت باشد و باید صریحا محکوم شود. این سازمان گفته که طالبان مسئول اند که تمام اقدامات لازم را برای حفاظت از غیرنظامیان در افغانستان انجام دهند.

زمان سلطانی، پژوهشگر منطقه جنوب آسیای عفو بین‌الملل این موضوع را در واکنش به مجموعه حملاتی بیان کرده که منجر به کشته و زخمی شدن "حدود ۱۲۰ نفر" در مناطق عمدتا هزاره‌نشین در غرب کابل شده است.

آقای سلطانی از طالبان خواسته که "فورا" اقدامات لازم را برای محفاظت از همه غیرنظامیان در افغانستان افزایش دهند.

او افزوده که در سال گذشته حملات متعددی علیه هزاره‌ها صورت گرفته که هیچ اقدامی برای جلوگیری از آن انجام نشده است.

این پژوهشگر منطقه جنوب آسیای عفو بین‎‌الملل گفت: "ضروری است که طالبان به عنوان مقامات واقعی، تحقیقات فوری، بی‌طرفانه و کامل را در مورد این حملات، مطابق با قوانین و استانداردهای بین‌المللی انجام دهند."

او افزوده که کسانی که مظنون به مسئولیت کیفری این جنایات بر اساس قوانین بین‌المللی و نقض حقوق بشر هستند، باید در محاکمه‌های عادلانه در دادگاه‌های عادی غیرنظامی و بدون توسل به مجازات اعدام با عدالت روبرو شوند.

روز جمعه ۱۴ اسد، در یک انفجار در کابل دستکم هشت نفر کشته و ۱۸ نفر زخمی شدند. روز بعد، شنبه ۱۵ اسد، یک بمب در منطقه پرجمعیت پل‌سوخته منفجر شد که بر اساس گزارش رسانه‌ها، هشت نفر کشته و دستکم ۲۲ نفر زخمی شدند.

روز یکشنبه، سازمان ملل گزارش داد که در نتیجه حملاتی که شاخه خراسان داعش مسئولیت آن را بر عهده گرفت، دستکم ۱۲۰ نفر کشته و زخمی شدند.

سازمان عفو بین‌المللی می‌گوید که پس از تسلط طالبان بر افغانستان، هزاره‌ها "هیچ نمایندگی مؤثری" در ساختار امنیتی یا حکومتی طالبان ندارند.

این سازمان قبلاً کشتار هدفمند جامعه قومی هزاره را پس از تسلط طالبان بر افغانستان در سال ۲۰۲۱ را مستند کرده بود.

100%