گزارش نیویورک تایمز درباره یکسال حاکمیت طالبان؛ افغانستان در زمان به عقب برگشته است

به گزارش خبرگزاری باختر که تحت کنترل طالبان نشرات دارد، نظر گل صیاد گفت که شرکت پیمان‌کار به ازای هر تن زغال‌سنگی که استخراج خواهد کرد ۳ هزار افغانی به طالبان مالیات پرداخت می‌کند.

تاکنون میزان زغال این معدن تخمین زده نشده، اما گفته می‌شود که زغال سنگ آن ازکیفیت خوبی برخوردار است.

رییس معادن وپترولیم گروه طالبان در پکتیکا می‌گوید که به زودی روند استخراج چندین معدن دیگر از جمله زغال سنگ در بخش های دیگری از این ولایت، آغاز خواهد شد.

معادن زغال سنگ به طالبان منبعی برای حیات شده، زیرا این گروه پس از تسلط بر افغانستان به دنبال احیای اقتصاد است که به دلیل انزوا و تحریم‌های بین‌المللی از هم پاشیده شده است.

افزایش جهانی قیمت کالاها در بحبوحه جنگ اوکراین و مسائل مرتبط با ویروس کرونا، تجارت در معادن زغال سنگ افغانستان را رونق داده است.

فایننشیال تایمز پیش از این گزارش داد که بخش اعظم زغال سنگ به پاکستان می‌رود و از آنجا مقداری به چین فرستاده می‌شود.

برای راه اندازی مجدد اقتصاد، طالبان صادرات زغال سنگ را افزایش داده‌اند و نگرانی‌های زیست محیطی و اخلاقی را کنار گذاشته‌اند.

شرف‌الدین مسلم افزود سیلاب‌های اخیر صدها مواشی را به هلاکت رسانده و صدها خانه و هزاران جریب زمین زراعتی را از بین برده است.

وزارت امور رسیدگی به حوادث طالبان می‌گوید به هر یک از خانواده‌های قربانی در سیلاب‌های دو روز اخیر صد هزار پول نقد داده شده است.

طالبان از جامعه جهانی نیز خواسته تا به سیلاب‌زدگان افغانستان کمک مالی کند.

این گروه، با فرمان‌های رسمی، بیش از دونیم میلیون دختر را از آموزش محروم و تفکیک جنسیتی را در دانشگاه‌ها عملی کرد.

دادستانی رسیدگی به خشونت علیه زنان فروپاشید و زنان دادستان از کار برکنار شده‌اند. همچنان سفر زنان بدون همراهی یک عضو مرد خانواده (محرم) ممنوع شده و زنان مجبور به پذیرش پوشش اجباری مورد نظر طالبان شدند.

بر بنیاد فرمان‌های طالبان، تصاویر زنان از ویترین‌ آرایشگاه‌ها و فروشگاه‌ها حذف شده و رفت و آمد زنان به پارک‌ها نیز محدود شده است.

از سوی دیگر، صدها زن از اداره‌های تحت حاکمیت طالبان منفک شده‌اند؛ در حالی که استخدام زنان فقط در شفاخانه‌ها و زندان‌های ویژه زنان و صفوف پولیس برای کنترل حجاب زنان دیگر انجام شده است.

زنان در اعتراض به تصمیم‌های طالبان ده‌ها بار به خیابان آمدند. اما آنها لت و کوب و زندانی شده، با آزار جنسی، شکنجه و ناپدیدسازی مواجه شدند. حتی جسد شماری از آنان پیدا شد و تعدادی هم از افغانستان فرار کردند.

شیبا ناصری، کارمند پیشین در یکی از اداره‌ها به افغانستان اینترنشنال گفت که پس از تسلط طالبان، تغییرات گسترده در زندگی او ایجاد شده و اصلا نمی‌تواند به آینده فکر کند.

خدیجه و زرغونه دانش‌آموزان صنف دهم و یازدهم مکتب نیز گفتند که آینده را تاریک می‌بینند و به شدت ناامید اند.

در همین حال، سمیرا حمیدی، پژوهشگر عفو بین‌الملل به افغانستان اینترنشنال گفت که اگر جامعه جهانی بر طالبان فشار وارد نکند و در سیاست‌های طالبان تغییر ایجاد نشود «زنان مانند سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ به گونه کامل از جامعه حذف خواهند شد.»

دیدگاه طالبان به زنان همچنان از بالا به پایین است و این گروه به زنان به عنوان جنس دوم نگاه می‌کنند.

عبدالرحمان منیر، معین وزارت امر به معروف و نهی از منکر طالبان گفت: «ولی مسئولیت زن را به عهده دارد. در برابر خدا و قانون مسئول و پاسخگو است. ولی تصمیم می‌گیرد که زن چگونه زندگی کند.»

حداقل بیشتر از ۱۱۰ زن در ۹ ماه اخیر کشته شده و یا خودکشی کرده‌اند و برعکس از مجازات عاملان گزاشی نشر نشده است.

در جریان یک سال حکومت طالبان، خشونت‌های خانوادگی افزایش یافته و به گفته منابع، فرماندهان و نیروهای طالبان زنان و دختران را با زور مجبور به ازدواج می‌کنند. بربنیاد گزارش نهادهای بین‌الملل عامل اصلی افزایش خشونت‌ها، سیاست‌های تبعیض‌آمیز طالبان بوده ‌است.

با این همه هنوز شماری از زنان اعتراض می‌کنند و به تغییر امیدوار اند.

خالد زدران، سخنگوی پولیس طالبان در کابل هم به افغانستان اینترنشنال گفت هیچکسی در این انفجار کشته نشده و فقط دو نفر زخمی شدند.

دیگر مقام‌های طالبان آمار افراد زخمی را چهار نفر اعلام کردند.

منصوب طالبان در حوزه سیزدهم امنیتی شهر کابل می‌گوید در انفجار دشت برچی، دو تن از افراد طالبان و دو غیرنظامی زخمی شدند.

منابع افغانستان اینترنشنال می‌گویند انفجار امروز در سرک ۲۰ متره دشت برچی نزدیک دفتر توزیع تذکره رخ داد.

مردم بر این باورند که طالبان همواره در تلاش پنهان کردن تلفات واقعی حملات و انفجارها هستند.

مقام‌های طالبان ۷ اسد تلفات افراد کشته شده در انفجاری در ورزشگاه کریکت کابل را چهار نفر اعلام کردند، اما سازمان ملل گفت در این انفجار ۱۹ نفر کشته شدند.

رسانه بریتانیایی مورنینگ استار گزارش می‌دهد که ۸۷ درصد از افغان‌هایی که توسط نهاد حمایت از پناهجویان Care4Calais مورد بررسی قرار گرفته‌اند گفتند که خانواده یا دوستانی در بریتانیا دارند که امیدوارند دوباره با آنها متحد شوند.

بررسی‌های این نهاد حمایت از حقوق پناهجویان در بحبوحه خشم فزاینده نسبت به واکنش دولت به وضعیت اسفناک پناهندگان افغان در ۱۲ ماه پس از تسلط طالبان صورت می‌گیرد.

گروه‌های حقوق بشری می‌گویند شکست در طرح‌های اسکان مجدد محافظه‌کاران، افغان‌ها را مجبور کرده است تا جان خود را به خطر بیاندازند تا راه خود را به بریتانیا برسانند.

برخلاف وعده نخست وزیر بوریس جانسون مبنی بر «استقبال گرم» از افغان‌هایی که از دست طالبان فرار می‌کنند، پناهجویان این کشور که با قایق‌های کوچک از فرانسه از کانال مانش عبور می‌کنند، با احتمال اخراج به رواندا مواجه می‌شوند.

کلر موزلی، بنیانگذار Care4Calais معتقد است که مطابق با بررسی‌های این نهاد یک سال پس از روی کار آمدن طالبان، دولت بریتانیا با سیاست اخراج مهاجرین به رواندا، افغان‌های فراری را تهدید می‌کند.

به گفته او اگر مقامات بریتانیایی مسوول معتقد باشند که افغانستان صحنه «بزرگترین بحران انسانی جهان» است، سیاست رواندا را کنار می‌گذارند.

هفته گذشته دیده‌بان حقوق بشر و هشت گروه دیگر حقوق بشر هشدار دادند که هزاران افغان که برای بریتانیایی‌ها کار می کردند در افغانستان گیر افتاده‌اند.

در یک جلسه توجیهی پارلمانی، این گروه‌ها از دو طرح اسکان مجدد که توسط دولت بریتانیا، سیاست جابجایی و کمک به افغانستان و طرح اسکان مجدد شهروندان افغان انتقاد کردند.

اندی هیوت، رئیس شورای حمایت از پناهندگان، با تکرار این نگرانی‌ها، گفت: «مسیرهای امن وعده داده شده برای کسانی که هنوز در [کشور] هستند بسیار کند و محدودکننده است و باعث می‌شود افغان‌هایی که از ترس جان خود می‌ترسند مجبور به سفرهای خطرناک شوند.»

دولت بریتانیا همچنین به دلیل کوتاهی در اسکان بیش از ده هزار پناهجوی افغان به خارج از هوتل‌ها مورد انتقاد قرار گرفته است.

زهرا حسن مدیر شورای مشترک رفاه مهاجران گفت: «رفتار این دولت در قبال افغان‌ها ظالمانه و بی‌معنا است.ما می‌دانیم که رفتار دلسوزانه‌تر با پناهندگان امکان‌پذیر است.»

نهادهای حقوق بشری و حمایت از پناهجویان از رفتار دو گانه در قبال پناهجویان با توجه به ملیت‌شان انتقاد کرده‌اند.

آن‌ها می‌گویند که با وجود نقص در پرونده مهاجران اوکراین برای تکمیل شرایط اسکان در بریتانیا به ده‌ها هزار خانواده اوکراینی اجازه داده شده تا با خیال راحت به بریتانیا سفر کنند.