پس از افشای فایل صوتی بهادر امینیان؛ منابع می‌گویند سفیر ایران در کابل تغییر کرده است

فوزیه کوفی، با اشاره به وضعیت زنان در حاکمیت طالبان افزود:‌ «آیا می‌توانید برای یک لحظه تصور کنید که وقتی نمی‌توانید بدون یک همراه مرد از خانه خارج شوید، زندگی چگونه است؟»

شورای وکلای دادگستری اسپانیا همچنین، جایزه حقوق بشر این نهاد در بخش «رسانه» را به میکل آیستاران، روزنامه‌نگار اسپانیایی به دلیل پوشش او از درگیری‌ها در خاورمیانه و اوکراین اهدا کرده است.

همچنین، جایزه دیگر این نهاد به نام «ناچو د لا ماتا» به پاکو سولانز، وکیل اهل والنسیا تعلق گرفته است. آقای سولانز به دلیل دفاع از حقوق مهاجران و کار به نفع «محروم‌ترین کودکان» مستحق این جایزه شناخته شده است.

در کنار این‌ها،‌ جایزه‌ای از سوی شورای وکلای دادگستری اسپانیا به پایگاه هوایی اردوز اسپاینا، به دلیل همکاری در روند تخلیه افغان‌ها پس از سقوط افغانستان به دست طالبان، اهدا شده است.

100%

روسیه می‌گوید بر اساس اطلاعات، دست‌کم ۵ نفر در این حمله کشته و ۳۰ نفر دیگر زخمی شدند. ۵ نفر از زخمیان شهروندان چین بودند.

وزارت خارجه روسیه با تاکید بر اینکه این اولین حمله تروریستی علیه شهروندان خارجی نبوده، گفته است اقدام مشترک و هماهنگ جامعه جهانی برای ریشه‌کن کردن تهدیدات تروریستی از افغانستان ضروری است.

این اظهارات در حالیست که سفارت روسیه هم چندی پیش در کابل مورد حمله قرار گرفت و دو دیپلومات ارشد این کشور کشته شدند. مسئولیت این حمله را هم داعش بر عهده گرفته بود.

داعش پیشتر گفته بود طالبان توانایی تامین امنیت سفارت‌خانه‌ها را ندارد.

این گروه پیشتر به کاردار سفارت پاکستان در‌کابل هم حمله کرد. در این حمله به او‌ آسیبی نرسید، اما محافظ او به شدت زخمی شد.

با گسترش حملات، روسیه خدمات کنسولی خود در افغانستان را متوقف کرد، پاکستان کاردار خود را بیرون کرد و چین هم از شهروندان خود خواست افغانستان را ترک کنند.

والی طالبان در مورد دلیل تغییر نام چاریکار گفت که اجداد آبایی امام ابوحنیفه در این شهر زندگی می کردند.

مقامات محلی طالبان اکنون می‌گویند که روند تغییر نام شهر چاریکار را آغاز کرده‌اند و پیشنهاد را «جهت منظوری به وزارت اطلاعات و فرهنگ» و دفتر ملا حسن‌ آخند، رئیس الوزرای طالبان می‌فرستند.

پیشنهاد تغییر نام شهر چاریکار به شهر امام اعظم اولین بار از سوی عبدالرب رسول سیاف، رهبر جهادی، حدود سه سال پیش مطرح شد. او از اشرف غنی، رئیس‌جمهور وقت خواستار تغییر نام شهر چاریکار شد اما پیشنهادش پذیرفته نشد.

بوتو برای نشست وزیران خارجه گروه ۷۷ که ایتلافی از کشورهای در حال توسعه در چارچوب سازمان ملل است، به نیویارک سفر کرده و ریاست نشست آن را به عهده دارد. این نشست به مسایل توسعه‌ای و اقلیمی این کشورها اختصاص یافته است.

بوتو در یک نشست خبری در مقر سازمان ملل گفت که سیاست‌های طالبان در قبال زنان و درگیری با نیروهای مرزی باعث نمی‌شود که اسلام آباد سطح روابط خود با طالبان را کاهش دهد.

او گفت: «نه تنها پاکستان بلکه دیگر کشورهای جهان نیز با طالبان تعامل کنند. ما نمی‌توانیم طالبان را نادیده بگیریم، آن‌ها بخشی از واقعیت‌ها اند. اما در مورد نحوه تعامل ما، به خصوص در ارتباط به مساله طالبان پاکستانی و توقعات ما از آنان شاید بتوان تجدید نظر کرد. اما نمی‌توانیم تعامل را کلاً کنار بگذاریم.»

او از کشورهای غربی انتقاد کرد که با تحریم اقتصادی و بانکی می‌خواهند سیاست طالبان در قبال زنان و تشکیل حکومت فراگیر را تغییر دهند.

بوتو گفت: «ما نمی‌توانیم گرسنگی را بالای افغان‌ها تحمیل کنیم تا آنان به توانمندسازی زنان اعتقاد پیدا کنند.»

او افزود که وضعیت اقتصادی افغانستان کاملاً وخیم است و فضای سیاسی لازم برای تغییر رفتار طالبان به وجود نیامده است.

او با تکرار مواضع طالبان گفت: «علاوه بر کمک‌های بشری، باید یک فضای اقتصادی مساعد خلق شود تا فضای سیاسی برای کسانی به وجود بیاید که می‌خواهند به وعده‌های خود به جامعه جهانی در ارتباط به حقوق زنان عمل کنند.»

وزیر خارجه پاکستان پذیرفت که به دنبال حمله داعش بر سفارت پاکستان در کابل، شرایط امنیتی برای فعالیت هیات دیپلوماتیک پاکستان در کابل مساعد نیست.

بوتو گفت که عبیدالرحمان نظامانی، سرپرست سفارت را از کابل فرا نخوانده است. اما افزود هر زمان که طالبان به نگرانی‌های امنیتی پاکستان رسیدگی کنند، او به کابل باز‌ خواهد گشت.

تیمور شاران، نویسنده، پژوهشگر و معین سابق اداره ارگان‌های محل این گزارش را پس از مصاحبه با مقامات کلیدی دولت پیشین نوشته است.

در این گزارش از برطرفی مسعود اندرابی از وزارت داخله و آوردن حیات‌الله حیات برای یک مدت کوتاه چهار ماهه، به عنوان اشتباه محاسباتی تیم کوچک غنی در دقایق آخر یاد شده است. در گزارش آمده است که حیات در حقیقت آمده بود تا وزارت داخله را پشتونیزه کند و مقامات این وزارت که به شورای نظار وابستگی داشتند را برطرف کند.

در نمایه‌ و ارقامی که در این گزارش نشر گردیده، نشان داده شده که با آمدن حیات‌الله حیات در وزارت داخله، تعداد مقامات که باشنده ولایات کابل، پنجشیر و پروان بودند سریعاً کم شدند و تعداد پشتون‌های غلزایی از ولایت ننگرهار که ارتباط خوبی با حمدالله محب و غنی داشتند افزایش یافتند.

شاران می‌نویسد که غنی از همان نخست که به قدرت رسید دست به قومگرایی زد و اغلب موقف‌های بلند را به پشتون‌های غلزایی داد. به باور نویسنده، او حتی پشتون‌های جنوب را به حاشیه رانده بود.

نویسنده ادعا می‌کند که غنی با طرح و اجرای قانون ذاتی افسران سعی کرد وزارت‌ دفاع را از نظامیان بلندپایه که به شورای نظار وابستگی داشتند پاک کند و به جایش افراد مربوط به قوم خودش را به موقف‌های بلند بگمارد.

شاران می‌نویسد که غنی هیچ طرح و استراتیژی بزرگ نداشت و نمی‌دانست چگونه عمل کند. هرچند نزدیکان غنی که با نویسنده مصاحبه کردند به او گفتند که غنی کابل را عمداً به شبکه حقانی تسلیم کرد تا میان طالبان اختلاف ایجاد کند، اما نویسنده به این باور است که چنین ادعایی وارد نیست.

به نظر نویسنده، تغییرات آنی، قومگرایی، کشمکش بر سر کرسی و تلاش برای حفظ جایگاه آنقدر مقامات وزارت داخله را در مجموع نیروهای امنیتی را درگیر کرده بود که آن‌ها فرصت کافی برای حمایت از عساکر نداشتند.

در این گزارش آمده است که ممکن است نیت غنی و اطرافیانش از برطرف کردن مقامات در وزارت داخله مبارزه با فساد بوده باشد اما این کار چیزی از فساد نکاست و نتیجه آن فقط هرج‌ومرج و شکنندگی در خط مسئولیت بود.