محمدنبی عمری، معین وزارت داخله طالبان ادعا میکند که «داعش در افغانستان پدیده ساختهشده توسط اشغالگران خارجی است» و بیشتر از آنکه در عمل دیده شود، در رسانهها منعکس میشود. پیشتر واشنگتنپست به نقل از اسناد فاششده امریکا گفت افغانستان به مرکز تروریسم و هماهنگی داعش بدل شده است.
آقای عمری واضح نکرده که منظورش از «اشغالگران خارجی» کدام کشورهاست. با این حال، طالبان معمولا از ایالات متحده امریکا و کشورهایی که در چوکات ائتلاف ناتو در میان سالهای ۲۰۰۱ تا ۲۰۲۱ در افغانستان حضور داشتند، به عنوان «اشغالگر» نام میبرند.
این مقام طالبان در یک پیام صوتی که وزارت داخله این گروه به مناسبت عید منتشر کرده، تاکید میکند که رژيم طالبان «به هدف تقویت امنیت در افغانستان» به میان آمده و با تمام توان در این زمینه کار خواهد کرد.
محمدنبی عمری تصریح کرد که برخی جناحها که «گزارشهای جعلی و خودساخته در مورد تمرکز گروه مخرب امنیت افغانستان منتشر میکنند، در واقع کسانیاند که تحمل وضعیت حاکم و امنیت در سراسر کشور را ندارند و آن را خلاف مصالح خود میدانند.»
این مقام طالبان در حالی حضور داعش در افغانستان را «تبلیغات رسانهای» عنوان میکند که در ۲۰ ماه گذشته، داعش مسئولیت حملات خونباری را در کابل و شماری از ولایتها به عهده گرفته است.
از سویی هم کشورهای آسیای مرکزی بارها نگرانیهایشان را از حضور جنگویان داعش در افغانستان تحت کنترول طالبان ابراز کردهاند.
روزنامه واشنگتن پست نیز روز شنبه در گزارشی نوشت که ارزیابی سری پنتاگون نشان میدهد که گروه داعش قصد دارد با استفاده از خاک افغانستان، حملاتی را در اروپا و آسیا برنامهریزی کند.
این روزنامه افزود که اسناد محرمانه پنتاگون نشان میدهد که داعش علاوه بر هدف قرار دادن کلیساها و مراکز تجارتی، پارسال قصد داشت مسابقات جام جهانی فوتبال در قطر را مورد حمله قرار دهد.
ارزیابی مقامات در پنتاگون حاکی است که داعش در ماه دسامبر سال گذشته ۹ حمله را برنامهریزی میکرد. در حالی که تعداد برنامهریزیها برای حملات در ماه فبروری امسال به ۱۵ مورد رسیده است.
امریکا و بریتانیا با فرستادن نیروی نظامی، شهروندان خود را از خرطوم تخلیه کردند.
اما این بحران از کجا آغاز شد؟ بازیگران اصلی چه کسانی هستند؟ چه چیزی در معرض خطر هستند؟ و چه سناریوهایی در سودان در جریان هستند؟ در این مطلب به صورت فشرده به این پرسشها میپردازیم.
آغاز بحران
تنش میان ارتش و شبهنظامیان «پشتیبانی سریع (RSF)» از ماهها پیش ادامه داشت. هر دو جناح در اکتوبر ۲۰۲۱ دولت غیرنظامی پیشین را با راهاندازی کودتایی با هم سرنگون کردند. اختلافها بر سر تهیه طرح مورد حمایت جامعه بینالمللی برای انتقال قدرت به جناحهای غیرنظامی به اوج خود رسید.
قرار بود نسخه نهایی این طرح در آغاز ماه اپریل، در چهارمین سالگرد سرنگونی دولت اسلامگرای عمر بشیر، رئیسجمهور پیشین بر اثر شورش عمومی، به امضا برسد. براساس این طرح، قرار بود هر دو جناح نیروهای مسلح قدرت را به غیرنظامیان واگذار کنند.
دو مشکل باعث شد که این طرح عملی نشود: اول اختلاف بر سر تعیین جدول زمانی برای ادغام نیروهای شبهنظامی پشتیبانی سریع به واحدهای ارتش و دوم، اختلاف بر سر جدول زمانی برای واگذاری قدرت به غیرنظامیان.
وقتی یکشنبه هفته گذشته میان دو طرف درگیری در گرفت، هر دو طرف یکدیگر را متهم به آغاز درگیری کردند. ارتش آراساف را متهم کرد که دست به بسیج غیرقانونی زده است. در مقابل، آراساف ارتش را متهم کرد که قصد دارد کل قدرت تصرف کند.
بازیگران کلیدی
یکی از افراد کلیدی در این جنگ قدرت جنرال عبدالفتاح برهان، رئیس ارتش است که ریاست شورای نظامی حاکم سودان را از ۲۰۱۹ به دست دارد. در مقابل او، جنرال محمدحمدان دقلو معروف به «حمیدتی»، فرمانده شبهنظامیان پشتیبانی سریع و معاون شورای نظامی حاکم قرار دارد.
با توسعه طرح انتقال قدرت به غیرنظامیان، جنرال حمیدتی روابط خود را با ائتلاف غیرنظامی موسوم نیروهای تغییر و آزادی نزدیکتر کرد. این ائتلاف پس از سرنگونی رژیم عمر بشیر و کودتای ۲۰۲۱، با نظامیان در قدرت شریک بود.
نزدیکی روابط حمیدتی با ائتلاف تغییر و آزادی، این گمانهزنی را تقویت کرد که او قصد دارد پس از انتقال قدرت به غیرنظامیان، همچنان در کانون قدرت بماند. او که از طریق استخراج طلا و سرمایهگذاریهای دیگر ثروتی به دست آورده، با کنارآمدن با ائتلاف تغییر و آزادی، در پی کنار زدن طرفداران عمر بشیر و بقایای رژیم او بودند که هنوز جای پایی در قدرت داشتند.
طرفداران بشیر با همراهی شماری از گروههای شورشی طرفدار ارتش با طرح جدید انتقال قدرت مخالفت کردند.
چه چیزی در معرض خطر است؟
شورش ۲۰۱۹، که منجر به سرنگونی رژیم عمر بشیر شد، در میان جمعیت ۴۶ میلیونی سودان امیدهای فراوانی برای پایان چند دهه خودکامگی، منازعه داخلی و انزوای اقتصادی به میان آورد. جنگ جاری در خرطوم، یکی از بزرگترین مناطق شهری افریقا را در معرض ویرانی قرار داده است. مهمتر از همه، امید مردم به برقراری ثبات در یک منطقه بیثبات از دست میرود.
از سوی دیگر، درگیری داخلی در سودان احتمال نفوذ قدرتهای جهانی از جمله روسیه و امریکا و همچنین رقابت قدرتهای منطقهای را به میان آورده است.
نقش بازیگران بینالمللی
قدرتهای غربی از جمله امریکا به دنبال سرنگونی حکومت بشیر، از گذار به مردمسالاری و برگزاری انتخابات حمایت کردند، ولی پس از کودتا کمکهای مالی خود را به حالت تعلیق درآوردند. غربیها اخیرا از طرح انتقال قدرت به دولت غیرنظامی حمایت کردند.
در عین حال، قدرتهای منطقهای دارای نفت مانند عربستان سعودی و امارات متحده عربی هم در پی شکل دادن تحولات سودان بودهاند تا نفوذ اسلامگرایان را کاهش دهند. آنها به سرمایهگذاری در کشاورزی و بندرهای تجاری سودان آغاز کردند. در این میان، روسیه به دنبال ساخت یک پایگاه دریایی در دریای سرخ بوده است.
هم جنرال برهان و هم جنرال دقلو روابط نزدیکی با عربستان سعودی دارند. آنها نیروهای خود را در چهارچوب ائتلاف به رهبری عربستان سعودی به یمن فرستادند. حمیدتی روابط خود را با امارات متحده عربی و روسیه هم حفظ کرده است. اما دولت مصر تحت رهبری جنرال عبدالفتاح السیسی، که اسلامگرایان را در کشور خود کنار زده، روابط نزدیکی با جنرال برهان دارد.
سناریوهای احتمالی
جامعه بینالمللی خواستار آتشبس و بازگشت به میز گفتوگو شده است، اما در حال حاضر نشانههای آشتی میان دو طرف درگیر جنگ در سودان بسیار نیرومند نیست. در عین حال، دولتهای خارجی در حال تخلیه شهروندان خود از سودان هستند.
با بروز بحران بشری در سودان، کشوری که از گذشته هم متکی به کمکهای بشردوستانه بوده، با مهاجرت گسترده شهروندانش روبهرو است. ۲۰ هزار نفر به کشور همسایه چاد و ۱۰ هزار نفر به سودان جنوبی گریختهاند. شمار بزرگی از آوارگان به سوی مصر روی آوردهاند.
این در حالی است که ارتش نیروهای پشتیبانی سریع را شورشی خوانده و خواستار انحلال آنها شده است. در مقابل، جنرال حمیدتی، جنرال برهان را جنایتکار و مسئول ویرانی کشور دانسته است.
اگرچه ارتش سودان در دسترسی به منابع قدرت، از جمله نیروهای هوایی و حدود ۳۰۰ هزار نیرو، برتری دارد، اما آراساف هم حدود ۱۰۰ هزار نیرو دارد که آنها را در شهرهای عمده مستقر کرده و در عین حال میتواند از روابط قبیلهای در منطقه غربی دارفور و شبهنظامیان آنها هم بهره ببرد.
