وزیر اقتصاد طالبان می‌گوید عامل فقر و بیکاری در افغانستان تحریم است

او افزود که هدف این برنامه آگاه کردن مردم از طریق رسانه‌ها از دستاوردهای یک‌ساله اداره این گروه است.

احمدالله متقي افزود: «ما از آزادی بیان حمایت می‌کنیم و تلاش می‌کنیم فعالیت رسانه‌ها را در افغانستان تقویت کنیم.»

«حسابدهی دولت به ملت» عنوان برنامه‌ای بود که حکومت پیشین افغانستان با حضور خبرنگاران برگزار می‌کرد و در آن مقام‌های دولت با ارائه گزارش کار خود به سوالات خبرنگاران پاسخ می‌دادند.

این برنامه به تدریج به نمایش تبلیغاتی تبدیل شد و زمینه طرح سوال‌های جدی رسانه‌های مستقل محدود شد.

حالا طالبان هم در نظر دارند این برنامه را در حالی ادامه دهند که فعالیت رسانه‌های مستقل در افغانستان به شدت محدود شده و بسیاری از رسانه‌های خارجی و بین‌المللی در افغانستان حضور ندارند.

در روز اول برنامه حسابدهی طالبان، عبداللطیب نظری، معاون وزیر اقتصاد این گروه سخنرانی کرد و بر هماهنگی سازمان‌های غیردولتی با اداره طالبان تاکید کرد.

در حالی که بالای ۹۵ درصد مردم در تحت کنترول طالبان زیر خط فقر زندگی می‌کنند، این مقام طالبان تاکید کرد که کمک‌های بشردوستانه نمی‌تواند مشکلات دائمی افغانستان را حل کند.

از سوی دیگر، در حالی که طالبان اشتغال زنان در سازمان‌های غیردولتی و حتی آرایشگاه‌ها را به صورت کامل ممنوع کرده، آقای نظری گفت که این گروه نمی‌خواهد زنان را برای همیشه از کار در سازمان‌های خارجی منع کند.

اگرچه با وجود تلا‌ش‌های گسترده نهادهای بین‌المللی از جمله سازمان ملل، مقام‌های طالبان هیچ‌گونه چراغ سبزی درباره رفع ممنوعیت اشتغال زنان نشان نداده‌اند، معاون وزیر اقتصاد این گروه گفت که «اصلاحاتی» در این زمینه روی دست گرفته خواهد شد.

او روز چهارشنبه (۲۸ سرطان) در یک سفر سه‌روزه برای گفت‌وگو با مقامات طالبان به کابل رفته بود.

آقای درانی در بازگشت از سفر خود به کابل، در نشستی در اسلام‌آباد مجدداً تأکید کرد که کشورش به تعامل فعال با طالبان درباره همه موضوعات مورد علاقه ادامه خواهد داد.

پس از آنکه در اوایل ماه جوزا، نخست وزیر پاکستان آصف درانی را به‌عنوان نماینده ویژه این کشور در امور افغانستان معرفی کرد، این اولین سفر رسمی آقای درانی به کابل بود.

این دیپلومات پاکستانی در جریان سفر خود با ملا عبدالکبیر معاون رئیس‌الوزرا، امیرخان متقی وزیر امور خارجه، نورالدین عزیزی وزیر تجارت، دکتر قلندر عباد وزیر صحت عامه و ندامحمد ندیم وزیر تحصیلات عالی طالبان دیدار کرد.

روزنامه پاکستانی دان نوشته است گفت‌وگوهای گسترده آقای درانی با مقامات گروه طالبان، طیف وسیعی از روابط دوجانبه را در بر می‌گیرد.

این دیدارها در بحبوحه حملات خونین در شهرهای مختلف پاکستان انجام شد. حملاتی که اعتراض مقامات پاکستان علیه طالبان افغانستان را برانگیخته است.

مقامات پاکستانی می‌گویند طالبان افغانستان برخلاف تعهدات خود درباره جلوگیری از تبدیل شدن افغانستان به مکان امنی برای تروریستان، مقامات و اعضای تحریک طالبان پاکستانی را در خاک افغانستان پناهگاه داده است. اتهامی که از سوی طالبان رد شده است.

روزنامه پاکستانی دان حملات خونین اخیر بر شهرهای پاکستان را «حملات فرامرزی از جانب افغانستان» خوانده است.

سخنگوی وزارت امور خارجه پاکستان یک روز قبل (شنبه، ۳۱ سرطان) در نشست خبری خود گفت موضوع تروریسم یک نگرانی جدی برای پاکستان است و پاکستان در موارد متعدد این نگرانی را با طالبان افغانستان شریک کرده است.

او گفت گزارش سفر آصف درانی به کابل را در اختیار دارد اما تاکید کرد که در این سفر درباره همه جنبه‌های روابط دوجانبه گفت‌وگو شده است.

خبرگزاری صدا و سیما روز شنبه، ۳۱ سرطان، گزارش داد که نمایندگان مجلس شورای اسلامی هم امروز درباره حقابه ایران از رودخانه هلمند صحبت کردند.

آقای نظری گفته: «دستور کار نشست امروز با حضور معاونین و کارشناسان وزارتحانه‌های نیرو، امور خارجه و مسئولین قرارگاه خاتم الانبیا، بررسی دریافت حقابه جمهوری اسلامی ایران از رودخانه هیرمند بود که گزارش‌هایی در این خصوص ارائه و نمایندگان نیز سوالات خود را طرح کردند.»

جمهوری اسلامی ایران تاکید کرده که حقابه این کشور از رود هلمند بر اساس توافقنامه سال ۱۳۵۲ بین ایران و افغانستان سالانه معادل ۸۵۰ میلیون مترمکعب در سال است.

علیرضا نظری افزود: «در طی سنواتی که کشور افغانستان تحت نفوذ کشور‌های معاند جمهوری اسلامی ایران بوده موفق شدند با ایجاد بند کمال‌خان مسیر آب را منحرف کنند به گونه‌ای که جمهوری اسلامی ایران از حق خود محروم شده است.»

بر اساس اظهارات این نماینده مجلس، با وجود نشست‌های برگزار شده بین مقام‌های جمهوری اسلامی و طالبان، مقدار آب رهاسازی شده تاکنون به «یک هزارم» سهم ایران هم نمی‌رسد.

به گفته او، به همین دلیل مقرر شده موضوع حقابه ایران در شورای عالی امنیت ملی مطرح شود تا با استفاده از اهرم‌هایی که در حوزه‌های امنیتی، اقتصادی و سیاسی در اختیار دارد، بتواند به حق خود دست پیدا کند.

با این حال، در چند ماه اخیر که موضوع حقابه ایران از رودخانه هلمند به تنش‌های لفظی میان مقام‌های جمهوری اسلامی ایران و طالبان دامن زده است، رهبران طالبان تاکید کرده‌اند که آب در مبدا این رودخانه کم است.

مریم هوتکی نوشته اولین چیزی که از پدربزرگش به یاد می‌آورد، «اتاق کار و کتاب‌خانه‌ای در بلاک ۲۱ مکرویان سوم» در کابل است.

100%

واصف باختری بعدها در سال ۱۳۷۵، همزمان با ورود اول طالبان به کابل، این شهر را ترک کرد و به پشاور پاکستان رفت.

او آن‌جا «کتاب‌خانه‌ای بوریایی» داشت و «پتویی خاکستری با حاشیه‌های سبزرنگ» که دور خود می‌پیچید.

پنج سال بعد واصف باختری، در یکی از روزهای گرم سال ۱۳۸۰ در پیشاور، پس از پنج سال مهاجرت در پاکستان، کوله‌بارش را بست و عازم امریکا شد.

100%

در پی سفر باختری از غربتی به غربت دیگر، پس از ۱۳۸۰ کمتر شعر یا مقاله‌ای از او منتشر شد و به جز چند مورد مصاحبه با رسانه‌های متعلق به افغان‌ها در امریکا، در هیچ جایی دیده نشد.

100%

منیژه باختری، فرزند واصف باختری، درباره آخرین روزهای زندگی این شاعر در بیمارستان نوشته است: «دست‌های‌تان با ورم چه زیبا شده بودند. انگار دو قرص ماه بر بستر فرود آمده، می‌درخشیدند. بی‌هیچ چین و‌ چروکی در برابر بند و بازوی لاغرتان قد کشیده، خودنمایی می‌کردند. مثل دو‌ ماه تابناک کامل در شب دیجور بیمارستان می‌درخشیدند و در دل من شب‌پره‌های آشفته و خشمگین را بیدار می‌ساختند؛ شب‌پره‌هایی که با من باقی خواهند ماند و دایم دلم را چنگ خواهند زد. دلم اصلا اناری است افتاده از درخت بالابلند. من دیگر حجره‌های خونینم، آشفته و‌ پاشیده‌ام بر خاک.»

100%

باختری در آخرین روزهای زندگی‌اش، که روی تختی در بیمارستانی فرسنگ‌ها دور از بلخ و کابل دراز کشیده بود، احساس «دلتنگی» می‌کرد.

منیژه باختری می‌نویسد: «گفتم برای‌تان ‌درودها و دعاهای دوستان‌تان را بخوانم؟ با سختی پاسخ داد: 'بخوان بچیم، بخوان.' صفحه فیسبوک را باز کردم و به خواندن پیام‌های دوستان در زیر دو‌ پست اخیرم پرداختم. وقتی نام کسانی را می‌گرفتم که از نزدیک می‌شناخت، پلک‌های‌خود را با نرمی فشار می‌داد: ها حمید مهرورز… ها'. ناجیه فرهاد؛ ناجیه را که حتماً به یاد می‌آورید؟ سر خود را به علامت تأیید تکان داد.»

خانم باختری در ادامه نوشت: «به خواندن پیام‌ها ادامه دادم. نگاهم می‌کرد و می‌شنید. باز هم نام آشنایی و نگاه پر از اندوه و دل‌گیری او؛ نگاهی که همه عمر هم‌پای سوگواری من قدم خواهد زد.»

یاد و دوری اعضای خانواده‌اش واصف باختری را به گریه انداخت و به دخترش گفت: «پشت نارون و‌ شهرزاد دق شده‌ام، چه کنم؟ تو بگو بچیم چه کنم؟ چه کنم؟»

منیژه باختری در پاسخ به سوال پدر گفت: «اما چه کار کنیم زندگی و مهاجرت بی‌رحم‌اند.»

قطره‌اشکی از چشمان شاعر می‌ریزد و می‌گوید: «می‌دانم. قربان‌تان. من از کل قصه‌ها خبر دارم. می‌دانم. دلم برای‌شان خون است.»

باختری آخرین روزهایش را پس از سال‌ها غربت و انزوا این‌گونه سپری کرد. به گفته خودش «بر لبش نقش سکوت و به دلش، جوش و خروش.»

منیژه باختری شامگاه روز پنجشنبه (۲۹ سرطان) در صحفه فیسبوک خود نوشت: «استاد واصف باختری پدر ما، پیر ما، دانای ما، جان ما، جهان ما دیشب به ابدیت پیوست. در روزهای پایینی عمرش برایش لالایی و شعر خواندیم و دست‌های رنجورش را نوازش کردیم.»

به گفته خانم باختری: «زندگی او چونان بزرگ بود و یاد او چنین باشکوه است که مرگ وامدار او خواهد ماند تا هنوز تا همیشه.»

در خبرنامه جمعیت هلال اهمر افغانستان آمده که مولوی مطیع‌الحق خالص، سرپرست این نهاد در دیدار با کرم کینیک، مسئول اجرایی هلال احمر ترکیه، «در مورد درمان کودکان مبتلا به بیماری‌های سوراخ قلبی، مراقبت از خانواده‌های بی‌سرپرست، حفاظت و درمان بیماران روانی و کمک‌های نقدی به زنان بیوه، یتیمان و گداها صحبت کرده است.»

بر اساس این خبرنامه، مسئول اجرایی هلال احمر ترکیه گفته تلاش خواهد کرد تا با موسسات خیریه کشورش روی سازوکاری برای کمک‌های بشردوستانه دوامدار به افغانستان کار کنند.

هلال احمر در افغانستان در سال‌های گذشته ده‌ها هزار کودک دچار بیماری سوراخ قلب را ثبت کرده است. با افزایش آمار بیماران مبتلا به این بیماری، نخستین مرکز جراحی قلب در حکومت پیشین افغانستان در شفاخانه صحت طفل اندراگاندی در کابل ایجاد شد.

با این حال با روی کار آمدن طالبان و به دنبال آن منع کار زنان، افغانستان با کمبود نیرو و تجهیزات پزشکی و تکنولوژی روز مواجه است.