کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان گزارش داد که بارش باران و سیلهای اخیر در مناطق شمال، شمالشرق و غرب افغانستان به ۱۰ هزار و ۵۸۳ خانه آسیب رسانده است. این سازمان میگوید تنها در غرب افغانستان بیش از ۶۰ هزار خانواده تحت تاثیر سیل قرار گرفتهاند.
در گزارش تازه این سازمان آمده است که در پی جاری شدن سیل در اواخر ماه گذشته میلادی ۱۵۰ خانه در بغلان تخریب شده و خسارات گسترده به زیرساختهای عمومی در این ولایت وارد شده است.
کمیساریای عالی پناهندگان گفته برای حمایت از آسیبدیدگان سیل و تامین مسکن برای آنها به ۱۴.۶ میلیون دالر نیاز است.
در گزارش این سازمان آمده است که سیل در مناطق غربی بیش از دو هزار هکتار زمین را تخریب کرده و پنج هزار و ۵۰۰ خانواده دسترسی به فعالیتهای معیشتی خود را در شمال و شمالشرق از دست دادهاند.
در این گزارش آمده است که ولایتهای بغلان و غور بیشترین آسیب ناشی از سیل و بارندگیها را متحمل شده و باشندگان این ولایات به سرپناه نیاز دارند.
افغانستان مستعد بلایای طبیعی است و سازمان ملل متحد این کشور را یکی از آسیبپذیرترین کشورها در برابر تغییرات اقلیمی میداند.
اخیرا در پی جاری شدن سیل در سه روستای ولسوالی یکاولنگ بامیان هفت نفر جان باختند و بیش از ۱۰ نفر دیگر ناپدید شدند.
نشست دو روزه سازمان ملل با نمایندگان دولتها در امور افغانستان و هیئت طالبان که در دوحه برگزار شد، بدون حضور زنان پایان یافت و این سازمان به یک نشست حاشیهای برای زنان و نمایندگان جامعه مدنی بسنده کرد. نه زنان در نشست دو روزه با طالبان حضور داشتند و نه طالبان در نشست با زنان.
از دو ماه به اینسو که تاریخ و محل این نشست تعیین شد، نهادهای حقوق بشری، جامعه مدنی و فعالان حقوق زنان در داخل و خارج از افغانستان برای حضور زنان در این نشست دادخواهی کردند. دامنه این دادخواهی به کشورهای مختلف جهان کشید و نهادهای بینالمللی حقوق بشری و شخصیتهای برجسته، از زنان نامدار سیاستمدار گرفته تا فعالان اجتماعی با این دادخواهی همصدا شدند. همه دادخواهان دو خواست اصلی داشتند: نخست اینکه زنان باید نقش و جایگاه فعالی در این نشست داشته باشند و دوم، حقوق بشر و نقش زنان باید شامل اجندای نشست دوحه باشد.
اما در آن طرف مسئله، گروه طالبان قرار گرفته بود. در دو ماه گذشته هیئتهایی از اتحادیه اروپا، کنفرانس اسلامی، و نمایندگان سازمان ملل متحد به کابل رفتند و با رهبران طالبان مذاکره کردند. در اینمدت، طالبان دو پیششرط را مطرح کرد. نخست اینکه امارت اسلامی طالبان باید به عنوان یگانه نماینده و هیئت افغانستان قبول شده و مشارکت اصلی را به عهده گیرد. دوم اینکه هیئت امارت اسلامی طالبان، به هیچ صورتی بر موضوع حقوق بشر و حقوق زنان در این نشست صحبت نخواهند کرد.
در این میان پنجاه و ششمین مجمع عمومی شورای حقوق بشر در ژنو هم برگزار شد. این نشست پیام روشن و نگرانی عمیق خود را در باب وضعیت زنان ابراز کرد. ریچارد بنت، گزارشگر ویژه حقوق بشر در امور افغانستان گزارش تکاندهندهای در باب وضعیت حقوق بشری زنان افغانستان ارایه و مصادیق اپارتاید جنسیتی را در باب اوضاع رقتبار زنان افغانستان مطرح کرد.
این گزارش که بازتاب گسترده یافت، طالبان را عامل اصلی تحمیل مصادیق اپارتاید جنسیتی به مثابه جنایت علیه بشریت دانست. در حاشیه مجمع شورای حقوق بشر سه نشست حاشیهای در ژنو راهاندازی شد که فعالان حقوق بشری زنان از کشورهای مختلف حمایت خود را از زنان افغانستان مطرح کرده و از جامعه جهانی خواستند تا اپارتاید جنسیتی را به رسمیت شناسند. از سوی دیگر نهاد معتبر جهانی چون دیدبان حقوق بشر، سازمان عفو بینالملل و گروه کاری مبارزه علیه تبعیض زنان از سازمان ملل مصرانه خواستند تا در نشست دوحه زنان و جامعه مدنی را نادیده نگیرند.
اما با وجود این کارزار گسترده جهانی سازمان ملل متحد پیششرطهای طالبان را پذیرفت و زنان را در نشست دوحه راه نداد. همچنین مبحث حقوق بشر و نقش زنان را با مباحث مانند کاهش مواد مخدر، گسترش بازار خصوصی و هماهنگی افغانستان با ساختارهای بینالمللی تعویض کرد.
این رویکرد سبب انزجار جمعی فعالان حقوق زن و حقوق بشری از روند دوحه شده است. تحلیلگران در رسانهها و پژوهشگران در مقالههای خود این عملکرد سازمان ملل متحد را بر خلاف موازین حقوق بشر بینالمللی به ویژه منشور سازمان ملل، اعلامیه جهانی حقوق بشر و کنوانسیونهای جهانی حقوق بشری دانستند.
در نتیجه فشارهای گسترده ملی و بینالمللی، رزماری دیکارلو، معاون دبیرکل سازمان ملل که مسئولیت اصلی این نشست را به عهده داشت، تصمیم گرفت تا با نمایندگان زنان و جامعه مدنی، در روز سوم یعنی پس از نشست رسمی دیدار کند. شمار زیادی از نهادهای مدنی و زنان برجسته این نشست را تحریم کردند و حاضر به شرکت در آن نشدند. اما این نشست به گونه نمادین برگزار شد تا میزبانان نشست دوحه بهانهای برای رعایت حقوق زنان را در باب واکنشها داشته باشند واز سویی هم در گزارشهایی که بعدا به شورای امنیت ارایه میدهند راهی برای «گُریز دیپلماتیک» فراهم کنند.
اما در این نشست هیچ نمایندهای از طالبان حضور نداشت تا صدا و نگرانیهای زنان را بشنود. واقعیت تلخ اینست که صدای دردناک زنان افغانستان در این نشست به گوش طالبان از یکسو و نمایندگان ویژه دولتهای ذیدخل در امور افغانستان رسانده نشد. در واقع طالبان به وضاحت نشان داد که زنان افغانستان را به رسمیت نمیشناسد. دردناکتر اینکه سازمان ملل متحد به این خواست طالبان تن داد.
در مفاهیم حقوق بشری تبعیض علیه زنان به معنای تمایز جنسیتی زنان و تحقیر آنان به عنوان جنس دوم تعبیر شده است. عملکرد طالبان در برابر زنان زشتتر از اینست. طالبان زنان را به سرنوشت دردناکی میکشاند که آنجا کرامت انسانی ناپیداست. این گروه با نقض روشمند ساختاری، زنان را از جامعه حذف کرده است.
اما یک واقعیت تلخ دیگر در نشست دوحه نقش سازمان ملل متحد به عنوان بزرگترین نهاد حامی حقوق بشر در جهانبود. چنانکه بالاتر گفته شد، تبعیض جنسیتی یک روش ساختارمند علیه یک جنس و در وضعیت افغانستان علیه زنان است. روش ساختارمند به این معناست که زنان از سیاست، حقوق، اقتصاد و فرهنگ به حاشیه کشانده شوند. این همان رفتاری است که سازمان ملل متحد در نشست دوحه با زنان افغانستان کرد. اگر یک سو طالبان حقوق آسیب پذیرترین گروه بزرگ اجتماعی جامعه افغانستان نادیده گرفت و آنرا زیر پا گذاشت، از سوی دیگر سازمان ملل متحد به عنوان هماهنگکننده و میزبان این نشست به خواست طالبان صحه گذاشت.
ملل متحد کلیدیترین سازمان همکاری های جهانی میان دولتهاست. این نهاد جهانی صدها ساختار و میکانیسم بینالمللی را در امور حقوقی، سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی برای زنان کودکان، معلولین و سایر گروههای آسیبپذیر در جهان فراهم کرده است. اما به عنوان پژوهشگر حوزه حقوق و مناسبات بینالملل باید بگویم که در مدت ۳۰ سال تجربه کاریام در امور جهانی،برای نخستین بار است که میبینم سازمان ملل متحد، مهمترین قوانین و هنجارهای حقوقی را که خود به بار آورده است، در افغانستان نادیده میگیرد.
مقامهای مکسیکو روز سهشنبه گفتند که در پی درگیری مسلحانه دو گروه قاچاق مواد مخدر در ایالت جنوبی چیاپاس دستکم ۱۹ نفر کشته شدند. به گفته مقامها اجساد این افراد در داخل و اطراف یک کامیون پیدا شده است.
مقامهای امنیتی گفتند این افراد بر اثر شلیک گلوله کشته شدند و دستکم شش نفر از کشتهشدگان شهروندان کشور گواتمالا هستند.
تحقیقات اولیه نشان میدهد که این درگیری میان گروه «سینالوا»، یکی از قدرتمندترین باندها در مکسیکو و گروه دیگری به نام «چیاپاس و گواتمالا» رخ داده است.
وزارت امنیت مکسیکو میگوید این دو گروه بر سر کنترول منطقه مرزی درگیر شده بودند.
مقامهای این کشور گفتند تیمهای پولیس در این منطقه اعزام شدهاند.
محمد خاتمی، رئیسجمهور سابق ایران میگوید که سطح پایین مشارکت مردم در انتخابات اخیر ریاست جمهوری این کشور، نشاندهنده نارضایتی بیسابقه و قهر اکثریت با حاکمیت بود. آقای خاتمی گفته که بیش از ۶۰ درصد مردم در انتخابات شرکت نکردند که پس از انقلاب بیسابقه بود.
به گفته او، شرکت نکردن در انتخابات، نشاندهنده نارضایتی از وضعیت و قهر اکثریت با نظام حکمرانی است.
به گزارش رسانه «انتخاب»، محمد خاتمی روز سهشنبه در جمعی از مشاورانش گفته است نارضایتی مختص کسانی نیست که در انتخابات شرکت نکردهاند، بلکه بسیاری از کسانی که شرکت کردهاند نیز ناراضیاند و به امید تغییر رأی دادهاند.
او با تاکید بر اینکه نظام حاکم پیام معنادار مردم را در انتخابات دریافت کرده است، از جمهوری اسلامی خواست که فرصت را مغتنم بشمارد و میدان را بازتر کند و موانع تحول و اصلاح امور را بردارد.
انتخابات اخیر ریاست جمهوری ایران با حضور کمتر از ۴۰ درصد رای دهندگان برگزار شد و نامزدان نتوانستند در مرحله اول آرای لازم را کسب کنند. مرحله دوم ریاست جمهوری ایران روز جمعه پیش رو برگزار میشود.
در مرحله دوم، مسعود پزشکیان اصلاحطلب با سعید جلیلی از جریان اصولگرا رقابت میکنند.
آقای خاتمی در این انتخابات از مسعود پزشکان اعلام حمایت کرده است.
مجمع مدافعان حقوق بشر از شرکت شماری از افراد زیر نام نمایندگان جامعه مدنی افغانستان در نشست سوم دوحه به تندی انتقاد کرد. این مجمع در بیانیهای نوشت که این افراد با نهادهای جهانی و طالبان در حال مذاکره و تعامل هستند. به گفته این مجمع، معامله سیاسی برخلاف هنجارهای جامعه مدنی است.
هشت تن به نمایندگی از جامعه مدنی و زنان افغانستان در حاشیه نشست سوم دوحه شرکت کردهاند. معاون دبیرکل سازمان ملل گفت که اسامی این افراد به درخواست خود آنها همگانی نمیشود.
مجمع مدافعان حقوق بشر روز سهشنبه (۱۲ سرطان) با تشریح اصول و ارزشهای نهادهای جامعه مدنی، نوشت: «عدهای زیر نام نمایندگان جامعه مدنی با نهادهای جهانی و اداره طالبان در مذاکره و تعامل هستند.»
این مجمع میگوید جامعه مدنی یک نهاد سیاسی نیست و فعالان مدنی نباید مورد استفاده سیاسی قرار گیرند و از اصول جامعه مدنی عدول کنند.
بربنیاد اعلامیه، افرادی که در چنین نشستهایی شرکت میکنند، باید پشتوانه جمعی نهادهای مدنی را داشته باشند.
در اعلامیه بر شفافیت و حسابدهی نمایندگان جامعه مدنی تأکید شده و آمده است: «نهادهای مدنی، ساختارهای انتفاعی و پولساز نیستند. هر نوع معامله اقتصادی برخلاف هنجارهای این نهاد ارزشمدار میباشد. بنابراین، شخصیتها و یا نهادهاییکه در معاملات اقتصادی شامل هستند، به هیچ صورتی حق نمایندگی از جامعه مدنی را در همایشهای مهم ندارند.»
نمایندگان جامعه مدنی در نشست اصلی دوحه حضور نداشتند. این موضوع با انتقادهای شدید نهادها و مدافعان حقوق بشر قرار گرفت.
براساس اطلاعاتی که در اختیار افغانستان اینترنشنال قرار گرفته، قدیم ویار، زهره صبا و زهره بهمن در نشست جانبی دوحه حضوری شرکت کردهاند و فریده مهذب، طیبه هاشمی و مدینه محبوبی آنلاین در این نشست شرکت کرده بودند.