شهباز شریف، نخستوزیر پاکستان، در اظهارات تندی چالشهای امنیتی جاری در کشورش را نتیجه همسویی و حمایت برخی از مقامهای پاکستانی از طالبان افغان دانست. آقای شریف این اظهارات را سه روز پس از گروگانگیری در قطار جعفر اکسپرس، در نشستی با مقامهای پاکستانی در بلوچستان مطرح کرد.
به گزارش شبکه پاکستانی آجنیوز، شهباز شریف روز پنجشنبه در بلوچستان، با اشاره به گروگانگیری در یک قطار در این ایالت، از کسانی که به دنبال برقراری روابط با طالباناند انتقاد کرد و گفت که اقدامات آنها به چالشهای امنیتی کنونی منجر شده است.
نخستوزیر پاکستان گفت: «ما امروز با این وضعیت روبهرو هستیم چرا که برخی افراد با طالبان همسو شدند.»
او همچنین بدون نام بردن از کسی، گفت این افراد هزاران شبهنظامی را از زندانها آزاد کردند.
نخستوزیر پاکستان همچنین نسبت به نفوذ «دشمنانی در لباس دوست» هشدار داد که به گفته او علیه منافع پاکستان فعالیت میکنند.
آقای شریف، بدون نام بردن از هند، «دشمن شرقی» پاکستان را نیز به راهاندازی تبلیغات منفی علیه پاکستان متهم کرد.
نخستوزیر پاکستان گفت: ««ملت ۸۰ هزار جان برای شکستدادن تروریسم داد. نیروهای ما این بلا را نابود کرده بودند. پس چرا دوباره سر برآورده است؟»
شریف به طور مستقیم کسانی را که از طالبان حمایت کردهاند، مقصر وضعیت امنیتی پاکستان دانست.
در نشست روز پنجشنبه که به ریاست شبهاز شریف در کویته برگزار شد، نمایندگان احزاب و مقامهای پاکستانی از جمله نظامیان ارتش حضور داشتند.
گروگانگیری در پاکستان
روز سهشنبه، دهها شبهنظامی جداییطلب بلوچ با منفجر کردن خط راهآهن، قطار جعفر اکسپرس را که حامل بیش از ۴۰۰ مسافر بود، متوقف و دهها سرنشین آن را گروگان گرفتند. این حادثه در منطقهای کوهستانی و دورافتاده، نزدیک مرز افغانستان و ایران رخ داد.
ارتش پاکستان چهارشنبه اعلام کرد: «تکتیراندازان نیروهای امنیتی توانستند بمبگذاران انتحاری را از بین ببرند.» به گفته ارتش در نتیجه عملیات ویژه ویژه نیروهای امنیتی ۳۳ شبهنظامی بلوچ کشته شدند و هیچ آسیبی به گروگانها وارد نشد.
ارتش پاکستان همچنان تصریح کرد که پیش از آغاز عملیات پاکسازی، ۲۱ مسافر گروگان گرفته شده، به دست شبهنظامیان بلوچ کشته شده بودند.
پیشتر منابع افغانستان اینترنشنال براساس اطلاعات نهادهای امنیتی پاکستان گزارش دادند که مکالمات رهگیریشده میان مهاجمان و هدایتکنندگان آنها نشاندهنده وجود یک حلقه ارتباطی از افغانستان، هند و اروپا است.
احمد شریف چودری، سخنگوی ارتش پاکستان نیز ادعا کرد که این گروگانگیری توسط جداییطلبان بلوچ در افغانستان برنامهریزی و هدایت شده است.
به گفته او، «تروریستها در طول عملیات پاکسازی از طریق تلفن ماهوارهای با تسهیلکنندگان و طراح خود که در افغانستان مستقر اند، در تماس بودند.»
سپس، وزارت خارجه طالبان سه روز پس از حمله ارتش آزادیبخش بلوچ به یک قطار مسافربری در بلوچستان پاکستان اعلام کرد که طالبان هیچ ارتباطی با این گروه جداییطلب ندارد. این وزارت ادعای سخنگوی ارتش پاکستان مبنی بر ارتباط طالبان با عاملان این رویداد را «بیاساس» خواند و رد کرد.
طالبان از پاکستان خواست که به جای اظهارات «غیرمسئولانه» بر حل مشکلات امنیتی و داخلی خود تمرکز کند.
کمیسیون مقام زن سازمان ملل روز پنجشنبه شصت و نهمین نشست خود را تحت عنوان «از افغانستان تا نیویارک: زنان افغان خواستار اقدام عملی اند» با حضور برخی نمایندگان کشورهای مختلف و فعالان افغان برگزار کرد. این نشست از سوی نهادی به نام فراگیر و نمایندگی افغانستان در سازمان ملل و با همکاری چند نهاد دیگر از جمله صندوق زنان و صلح برگزار شد.
در این نشست نرگس نهان، وزیر پیشین حکومت افغانستان از تعامل برخی کشورها با طالبان انتقاد کرد و گفت: «شماری از کشورها در عوض حساب گرفتن از طالبان، با این گروه تعامل میکنند و به منافع جیوپولیتیکی و امنیتی خود اولویت میدهند.»
خانم نهان افزود زنان افغان در برابر دستورات طالبان مقاومت میکنند و تلاش آنها برای بهرسمیت شناسی آپارتاید جنسیتی در افغانستان نشان میدهد که این زنان یک قربانی محض نیستند.
ناجیه حنیفی، فعال حقوق زن، نیز صدور بیانیهها و محکوم کردن سیاستهای طالبان را غیرموثر خواند و گفت: «اکنون زمان اقدامات قاطع و عملی است.»
خانم حنیفی گفت که کشورها آپارتاید جنسیتی را به عنوان جنایت علیه بشریت به رسمیت بشناسد و از تمام ابزارهای قانونی و دیپلوماتیک برای پاسخگو کردن طالبان استفاده کند.
این فعال حقوق زن همچنین خواستار مسدود کردن داراییهای رهبران طالبان، ممنوعیت سفر و قطع تمام روابط اقتصادی و سیاسی با این گروه شد و گفت هرنوع تعامل با این گروه، خیانت به زن افغان و نقض تمام معاهدات بینالمللی حقوقبشری است.
او گفت: «هر دولتی که به طالبان مشروعیت اقتصادی یا سیاسی میدهد، مستقیما در جنایت علیه بشریت همدست است و باید طعم پیامدهای دیپلوماتیک و اقتصادی این کار خود را بچشد.»
به رغم کمپین کنشگران زن، کشورها هنوز آپارتاید جنسیتی را به رسمیت نشناخته اند. این در حالیست که این خواست از سوی گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل نیز حمایت شده است.
فشار و سرکوب مضاعف زنان نظامی هزاره از دیگر موضوعاتی بود که یلدا رویان در این نشست به آن اشاره کرد. خانم رویان، رئیس نهاد خواهری و همبستگی گفت که هرچند همه زنان افغان قربانی آپارتاید جنسیتی طالبان اند، اما زنان هزاره به عنوان اقلیت و زنان نظامی هزاره به عنوان اعضای سابق نهادهای نظامی افغانستان بیشتر از هر کسی هدف انتقامجویی طالبان هستند.
او به زندگی در خفا و بیجا شدن اجباری زنان هزاره در حاکمیت طالبان اشاره کرد و گفت: «این زنان تحت بازداشتهای خودسرانه و شکنجه قرار دارند و از کشور فرار کردند و به صورت غیرقانونی در کشورهای همسایه زندگی میکنند.»
خانم رویان ایجاد مسیرهای امن و سریع برای خروج زنان و عدم بهرسمیت شناسی طالبان را به عنوان دو توصیه کلیدی در این نشست مطرح کرده است.
تونی برادبر، رئیس دبیرخانه صندوق صلح و زنان سازمان ملل، با اشاره به تجربه زندگی پدرش در رژیم آپارتاید در افریقای جنوبی گفت که از تاثیرات چندسویه این چنین رژیمها آگاه است.
او گفت: «ما نمیتوانیم زنان افغان را فراموش کنیم. آپارتاید جنسیتی نه تنها به کشورها، بلکه به انسانها نیز شدیدا آسیب میزند.»
برادبر از گزارش اخیر ریچارد بنت، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در امور افغانستان حمایت کرد که به تاثیرات ویرانگر سیاستهای طالبان بر مشارکت اجتماعی و اقتصادی زنان پرداخته است.
آقای بنت در پنجاه و هشتمین نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل در ماه حوت سال جاری، گزارشی ۲۰ صفحهای درباره وضعیت افغانستان ارائه داد و نسبت به سرکوب گسترده و نظاممند زنان افغان هشدار داد. او بر لزوم رسیدگی به این بحران در چارچوب حقوق بینالملل تاکید کرد.
بنت با اشاره به تشدید سیاستهای زن ستیزانه طالبان، از کشورها خواست آپارتاید جنسیتی در افغانستان را بهرسمیت بشناسند.
