اداره هواشناسی تحت کنترول طالبان از وقوع بارش شدید، تندباد، رعدوبرق و جاری شدن سیل در ۱۹ ولایت کشور در روز دوشنبه هشدار داد. این اداره میزان بارندگی را در مناطق مختلف از ۱۰ تا ۳۵ میلیمتر و سرعت باد را از ۵۰ تا ۹۰ کیلومتر در ساعت تخمین زده است.
اداره هواشناسی تحت کنترول طالبان یکشنبه، ۲۲ سرطان در خبرنامهای نوشت که احتمال باران شدید و جاری شدن سیل در ولایتهای بدخشان، پنجشير، نورستان، كنر، لغمان، ننگرها، كابل، لوگر، پكتيا، خوست، پكتيکا، زابل، غزنى، ميدان وردک، باميان، سرپل، بغلان، پروان وكاپيسا پیشبینی شده است.
این اداره همچنین در ولايت هاى شمالغربى، غربى، جنوبى، جنوبشرقى و مركزى احتمال وقوع توفان و بادهای شدید را برای روز دوشنبه تخمین زده است.
این در حالی است که هفته گذشته جاری شدن سیل در شماری از ولایتهای شرقی مانند خوست، کنر و میدان وردک تلفات و خسارات هنگفتی برجا گذاشته است. باران شدید و سیل در این ولایات زمینهای کشاورزی، خانهها و بازارهای محلی را زیر گرفت و تخریب کرد. به گزارش مقامات محلی طالبان دستکم دو نفر هفته گذشته به اثر جاری شدن سیل در این مناطق جان باختند.
وزیر خارجه آلمان گفته است که دولت این کشور به تعهدات پیشین خود برای صدور ویزا به شهروندان افغان که قبلا پذیرش دریافت کردهاند، پایبند میماند؛ حتی اگر برنامههای جدید پذیرش مهاجران متوقف شده باشد.
یوهان وادهفول، وزیر خارجه آلمان، روز شنبه (۲۱ سرطان) در گفتوگو با «شبکه تحریریه آلمان» تأکید کرده است: «توافق ائتلافی ادامه این برنامه را پیشبینی نمیکند، اما تصریح دارد که باید به وعدههای دادهشده در گذشته عمل کنیم.»
این اظهارات در پی حکمی از سوی دادگاه اداری برلین مطرح شده است که بر اساس آن، دولت آلمان مکلف است تعهدات رسمی پیشین خود برای پذیرش شهروندان افغان را اجرا کند. این حکم به پروندهای مربوط میشود که در آن، خانوادهای از ماه اکتوبر سال گذشته وعده پذیرش دریافت کرده بود، اما تاکنون مدارک ورود برای آنان صادر نشده است.
دادگاه تصریح کرده است که دولت میتواند از صدور تعهدات جدید خودداری کند، اما موظف است به وعدههایی که پیشتر بهطور رسمی صادر شده و لغو نشدهاند، پایبند بماند.
برنامه ویژه پذیرش افغانها در آلمان با هدف حمایت از افرادی طراحی شده بود که به دلیل همکاری با نهادهای دموکراتیک یا فعالیت در عرصه حقوق بشر، پس از بازگشت طالبان به قدرت در معرض تهدید قرار گرفتهاند. گزارشها حاکی است که حدود ۲۴۰۰ شهروند افغان وعده رسمی پذیرش از سوی دولت آلمان دریافت کردهاند.
وزیر خارجه آلمان گفته است تصمیم دادگاه بررسی خواهد شد، اما «آنچه الزام قانونی دارد، طبیعتاً اجرا میشود».
در توافق ائتلافی احزاب حاکم در آلمان آمده است که برنامههای داوطلبانه پذیرش مهاجران، از جمله برنامه افغانستان، باید «تا حد ممکن» متوقف شود. با این حال، حکم اخیر دادگاه ممکن است مسیر حقوقی تازهای برای افغانهایی که وعده پذیرش دارند، هموار کند.
منابع محلی به افغانستان اینترنشنال گفتند که شماری از تاجران با همدستی مقامات محلی طالبان هیئت مدیره اتاق تجارت بلخ را بهطور خودسر تغییر دادهاند. به گفته منابع، افراد جدید خلاف اساسنامه اتاق تجارت، بدون انتخابات و در غیاب مسئولان این اتاق تعیین شدهاند.
منابع در ولایت بلخ به افغانستان اینترنشنال گفتند که شماری از تاجران در «پی یک توطئه» و در هماهنگی با مقامات طالبان شنبهشب وارد دفتر اتاق تجارت بلخ شده و در نشستی با تاجران محلی اعضای هیت مدیره این اتاق را تعیین کردهاند.
هیئت مدیره اتاق تجارت و سرمایهگذاری بلخ شامل دستکم ۱۹ عضو و دو مشاور است که در زمان حکومت پیشین بر اساس انتخابات از سوی تاجران گزینش شدند. گزارشها حاکی است که از این میان ۱۵ عضو جدید بدون انتخابات به عنوان عضو هیئت مدیره اتاق تجارت بلخ معرفی شدهاند.
نسیم امینی، رئیس انتخابی دبیرخانه اتاق تجارت بلخ گفت اعضای جدید در غیاب کمیته رهبری (رئیس، معاونان و دبیر) این اتاق معرفی شدهاند. او خاطرنشان کرد که طبق اساسنامه اتاق تجارت، اعضای مدیره باید بر اساس انتخابات گزینش شوند.
مقامات این اتاق گفتند که معاونیت اقتصادی طالبان در سال نخست اداره این گروه، طی مکتوبی به تمامی اتاقهای تجارت ولایات اعلام کرد که اعضای هیئت قبلی تا امر ثانی و برگزاری انتخابات به کار خود ادامه دهند.
بربنیاد گزارشها، هیئت مدیره اتاقهای تجارت تمامی ولایات از زمان حکومت قبلی تاکنون به کار خود ادامه دادهاند. این نخستین مورد است که هیئت مدیره اتاق تجارت یک ولایت بدون برگزاری انتخابات و در غیاب مسئولان اتاق تعیین میشوند.
مسئولان انتخابی اتاق تجارت بلخ، این اقدام را «خلاف قانون، اصول و اساسنامه» این نهاد مستقل میدانند. آنها میگویند که مقامات طالبان و تاجران محلی حق ندارند خلاف سازوکار پیشبینی شده در اسناد معتبر اتاقهای تجارت، هیئتی را بهطور خودسر تعیین کنند.
تصاویر رسیده به افغانستان اینترنشنال نشان میدهند که در خیابانهای قندهار دهها زن بهشمول دختران جوان و نوجوان، برای لقمهای نان ناچار به گدایی شدهاند. آنها با شکایت از ممنوعیت آموزشی و شغلی میگویند با مشکلات جدی معیشتی مواجه اند و خانوادههایشان زیر خط فقر زندگی میکنند.
آنها میگویند حتی برای کار کردن با گاری دستی هم از سوی طالبان با ممنوعیت و مزاحمت مواجه میشوند.
فاطمه، دختر جوانی که در گوشهای از شهر قندهار به امید جمعآوری خیرات نشسته است، میگوید: «نه میتوانم به مکتب بروم، نه میتوانم کار کنم. از سر ناچاری اینجا نشستهام تا خیرات جمع کنم و دستکم نان خشکی برای خانه فراهم کنم.»
این زنان میگویند برای اینکه طالبان مزاحم آنها نشود، مجبورند همراه خود یک گاری دستی نیز داشته باشند.
برخی از این زنان مدعیاند که بارها از سوی افراد مختلف مورد آزار و اذیت قرار گرفتهاند.
یکی از این زنان به افغانستان اینترنشنال گفت: «پدرم بیمار است، برادر ندارم. صبح از خانه بیرون میآیم و در شهر میگردم تا مردم کمک کنند، اما بسیاری مواقع برخی جوانان با نگاههای بد به ما مینگرند و از ناچاری ما سوءاستفاده میکنند. بعضیها حتی پیشنهاد میدهند مرا به خانه یا با موتر شان ببرند.»
تصاویر رسیده به افغانستان اینترنشنال نشان میدهند برخی زنان در کنار خیابان لباسهای کهنه میفروشند تا هزینه خانوادهشان را تأمین کنند، اما این فروشندگان زن میگویند طالبان برایشان مزاحمت ایجاد میکند و مانع کسبوکار میشوند.
زرغونه، یکی از ساکنان شهر قندهار، میگوید: «در ناحیه چهارم شهر قندهار دو، دو و نیم متر جا کنار خیابان گرفتهام. لباسهای دستدوم از خانهها جمع میکنم و اینجا میفروشم. اما طالبان حوزه میآیند و مزاحمت میکنند و میگویند زنان نباید اینجا کار کنند. من در خانه مرد ندارم، مجبورم، چه کنم؟»
این زنان میگویند چندی قبل طالبان آنان را نامنویسی کرده است تا به آنها کمک نقدی شود، اما با گذشت دو ماه تاکنون هیچ کمکی دریافت نکردهاند.
یکی از ساکنان شهر قندهار که نخواست نامش فاش شود، به افغانستان اینترنشنال گفت: «این مایه شرم است که در مرکز سیاسی طالبان و زیر ریش هبتالله این زنان مشغول گداییاند. واقعا این شرمآور است.»
ساکنان شهر قندهار میگویند این زنان گدا، تصویر بیصدای میلیونها نفری هستند که در زیر حاکمیت طالبان با بیعدالتی مواجهاند.
گروهی از بازنشستگان در کابل بار دیگر به دلیل پرداختنشدن معاش تقاعدیشان، دست به اعتراض زدند. آنها در یک گردهمایی تاکید کردند تا زمانی که حقوقشان پرداخت نشود، به اعتراضات خود ادامه خواهند داد.
این گردهمایی روز شنبه ۲۱ سرطان برگزار شد. عبدالحکیم، یکی از این بازنشستگان میگوید او و همراهانش به معاش تقاعدیشان بهطور جدی نیاز دارند و نباید بیش از این مورد آزار قرار گیرند.
در نزدیک به چهارسال گذشته، بازنشستگان بهطور مداوم بهدلیل پرداختنشدن معاششان اعتراض کردهاند، اما طالبان گفتهاند که برای اثبات حقوقشان باید به محاکم ویژه مراجعه کنند.
پس از تسلط دوباره طالبان در افغانستان، پرداخت حقوق تقاعدی کارمندان بازنشسته متوقف شد و از آن زمان تاکنون این حقوق پرداخت نشده است.
بازنشستگان میگویند طالبان تصمیمی برای پرداخت حقوق شان ندارد.
روزنامه تلگراف در گزارشی نوشت ایران دهها هزار دختر مهاجر افغان را به افغانستان تحت کنترول طالبان اخراج کرده است؛ جاییکه حقوق شان بهطور سیستماتیک نقض میشود. با اینحال، وزارت داخله ایران اعلام کرده که به دختران دانشآموز افغان آموزش آنلاین ارائه خواهد داد.
نادر یاراحمدی، مدیرکل امور اتباع و مهاجرین خارجی وزارت داخله ایران گفته تنها دانشآموزانی که دارای شماره شناسایی و مدارک اقامت هستند میتوانند در مکاتب ثبتنام شوند، چیزی که بسیاری از مهاجران افغان از آن بیبهرهاند.
اما خانوادههایی که با خطر اخراج روبهرو هستند به روزنامه تلگراف گفتهاند که وعده آموزش آنلاین فقط بهانهای برای توجیه اخراج آنان است و هیچ پشتوانهای ندارد.
سازمانملل اعلام کرده است که از اوایل ماه جون، نزدیک به ۴۵۰ هزار مهاجر افغان اخراج شدهاند و روند اخراج همچنان با سرعت فزاینده و بهطور گسترده ادامه دارد.
نفس ۹ ساله همراه با خانوادهاش در شمال تهران، دستور اخراج دریافت کردهاند. آنها وسایلشان را بستهاند و قرار است هفته آینده به افغانستان بازگردند. این خانواده پس از سقوط کابل به ایران پناه آوردند.
پدر نفس به تلگراف گفت: «حالا هر دو دخترم افسردهاند. بهسختی غذا میخورند و شبها با گریه به خواب میروند.»
نفس قرار بود امسال به صنف سوم برود و خواهر ۱۲ سالهاش، ندا، وارد صنف پنجم شود.
پدرش گفت: «این چیزی نیست که شایسته کرامت انسانی باشد. دیگر نگران امنیت خودم در افغانستان نیستم، نگران سرنوشت فرزندانم هستم.»
به گزارش تلگراف، دخترانی که به افغانستان بازگردانده میشوند، بیشاز پیش با خطر ازدواج اجباری روبهرو هستند.
افسانه، ۱۵ ساله، دو ماه پیش به افغانستان بازگردانده شد. حالا خانوادهاش در حال تدارک ازدواج او هستند.
فیروز برادرش، میگوید افسانه در مکتب عملکرد خوبی داشت و میخواست تحصیل را ادامه دهد. اما اکنون پدرشان میخواهد او را به شوهر دهد.
برادرش میگوید: «سعی کردم متوقفش کنم. اما هیچ حقی برای تصمیمگیری ندارم. حالا او دائم گریه میکند.»
پدرشان میگوید که در روستایشان، اگر دختری در این سن ازدواج نکند، «مردم شروع به بدگویی میکنند.»
مهناز، ۱۷ ساله (نام مستعار)، به فکر خودکشی افتاده است.
او میگوید: «به خودکشی فکر کردهام، مردن بهتر از این است که به افغانستان بروم و گرفتار طالبان شوم و نتوانم به مکتب بروم.»
مهناز در ایران متولد شده است، او مدارک قانونی دارد، اما زندگیاش از هشت سال پیش با اعتیاد شدید پدرش از هم پاشید.
او به تلگراف گفت: «پدرم بهشدت معتاد شد و وضعیت خیلی سخت شد. او همه ما را لتوکوب میکرد. یکبار وقتی مواد مصرف میکرد، دستم را سوزاند، هنوز جای آن مانده.» پدرش تلاش کرد خودکشی کند و مادرش پس از سالها خشونت، درخواست طلاق داد. اما بدون سرپرست مرد، مدارک اقامتی آنها باطل شد.
مهناز میگوید: «وقتی مدارکمان باطل شد، من و مادرم تنها ماندیم. میخواستیم به مکتب برویم، درس بخوانیم، به شفاخانه برویم. اما همهجا مدارک میخواستند. گیر افتاده بودیم.»
در نهایت، فرمهای سرشماری جدیدی گرفتند و این به مهناز اجازه داد در مکتب ثبتنام کند و برادر کوچکترش هم ادامه تحصیل دهد.
اما با همین سرشماری، جمهوری اسلامی به راحتی میتواند مهاجرانی را که وضعیتشان نامشخص است شناسایی و اخراج کند.
مهناز میگوید: «ما حدود ۲۰ روز فرصت داریم تا ببینیم چه میشود.»
رسانههای ایرانی گفتهاند مهلت خروج دانشآموزان دختر پایان ماه جولای است.
پس از آن، خانوادههایی مانند خانواده مهناز با خطر اخراج به کشوری روبهرو هستند که در آن طالبان آموزش دختران را پس از دوره ابتدایی ممنوع کرده و بیشتر مشاغل را از زنان گرفته است.
فریدون عثمانی، از یک سازمان امدادرسان در گذرگاه مرزی اسلامقلعه، میگوید که روزانه بین ۲۴ هزار تا ۳۰ هزار نفر از ایران میرسند.
او میگوید: «وضعیت خیلی بد است. تقریبا همه کسانی که میآیند، با اجبار اخراج شدهاند.»
او افزود: «در مرز، کودکان زیادی را میبینید که بدون همراه هستند. نیمی از خانواده در ایران ماندهاند، نیمی به مرز آمدهاند. بعضی کودکان زیر ۱۸ سال هم اخراج شدهاند.»
عثمانی همچنین معتقد است که وعده آموزش آنلاین برای اغلب بازگشتکنندگان عملی نیست.
او میگوید: «اکثر مردم ما در روستاها و مناطق دورافتاده زندگی میکنند. خیلیها حتی تلفن همراه ندارند، چه برسد به اینترنت.»
طالبان از زمان به قدرت رسیدن در آگست ۲۰۲۱، حقوق زنان در افغانستان را بهشدت محدود کردهاست.