طالبان ۳۰ ولسوالی جدید در افغانستان ایجاد کرد

کمک‌های بین‌المللی در افغانستان معمولاً بدون دخالت مستقیم طالبان توزیع می‌شود؛ زیرا بسیاری از سازمان‌های امدادرسان به دلیل تحریم‌ها، نگرانی‌های حقوق‌بشری و محدودیت‌های وضع‌شده از سوی طالبان، از همکاری مستقیم با نهادهای این گروه خودداری می‌کنند.

اما محمودالحق احدی، رییس برنامه‌ریزی و پالیسی وزارت مهاجرین طالبان، با اشاره به وضعیت افغان‌های اخراج‌شده از ایران و پاکستان گفته است که سازمان‌های بین‌المللی باید به‌گونه‌ای متوازن از تمام مناطق افغانستان حمایت کنند.

او که در نشستی با هیئت کمک‌های بشردوستانه بریتانیا سخن می‌گفت، تأکید کرد که زمینه برای فعالیت نهادهای خارجی در سراسر افغانستان فراهم شده، اما به‌گفته او، نحوه‌ تخصیص منابع هنوز عادلانه نیست.

این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که نهادهای بین‌المللی، از جمله سازمان ملل، بارها از محدودیت‌هایی که طالبان بر فعالیت نهادهای امدادرسان و حقوق‌بشری وضع کرده‌اند، به‌شدت انتقاد کرده‌اند. بسیاری از این نهادها می‌گویند که شرایط جاری، مانع ارائه مؤثر کمک به نیازمندان به‌ویژه زنان شده است.

این سازمان روز دوشنبه، ششم اسد در یادداشتی در شبکه اجتماعی اکس اعلام کرد که از نیمه دوم ماه جون ورود مهاجران از مرز اسلام‌قلعه به افغانستان شدت گرفته و خانواده‌ها در شرایط دشوار از ایران بازمی‌گردند.

مدیر منطقه‌ای سازمان بین‌المللی مهاجرت گفت: «در میان بازگشت‌کنندگان زنان باردار، کودکان جداافتاده از خانواده، افراد دارای معلولیت و سالمندان نیز حضور دارند. آن‌ها خسته، هراسان و به‌شدت آسیب‌پذیر هستند.»

او با اشاره به خدمات اضطراری ارائه‌شده در مرز افزود شمار بازگشت‌کنندگان رو به افزایش است و ظرفیت این سازمان در آستانه فروپاشی قرار دارد.

این نهاد وابسته به ملل متحد تاکید کرد که بدون حمایت فوری از مهاجران، این افراد پس از ترک مرز با مشکلات بیشتری روبه‌رو خواهند شد.

مدیر منطقه‌ای این سازمان همچنین گفت: «ما هرچه در توان داریم انجام می‌دهیم، اما به‌تنهایی قادر به پاسخگویی نیستیم. از جامعه جهانی می‌خواهیم کمک کند تا درهای کمک‌رسانی باز بماند.»

طبق آمار نهادهای بین‌المللی، ایران طی دو ماه گذشته بیش از یک میلیون مهاجر افغان را اخراج کرده و این روند باوجود واکنش‌های جهانی همچنان ادامه دارد.

این مقام وزارت خارجه ایران روز دوشنبه، ششم اسد در نشستی خبری به سوالات خبرنگاران پاسخ داد و درباره موضوع سفر مسعود پزشکیان به افغانستان گفت: «آنچه در رسانه‌ها مطرح شد، شاید به‌طور دقیق منعکس نشده باشد.»

او افزود که اگر شرایط و مقدمات لازم فراهم شود، امکان بررسی این سفر وجود دارد.

پیشتر مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور ایران، در نشستی با مدیران وزارت خارجه ایران گفته بود که برای «گشودن صفحه‌ای جدید در روابط» آماده است به افغانستان سفر کند.

اسماعیل بقایی همچنین در پاسخ به پرسشی درباره به رسمیت شناختن حکومت طالبان گفت که این تصمیم به منافع کشورها مربوط است.

آقای بقایی درباره تصمیم ایران در این زمینه گفت: «ما با افغانستان تماس‌های متعددی در زمینه‌های مختلف داریم و مصمم هستیم این روابط سازنده را ادامه دهیم. در مورد شناسایی نیز، هر زمان که به جمع‌بندی لازم برسیم، آن را اعلام می‌کنیم.»

روابط ایران با طالبان در حالی ادامه دارد که همزمان اخراج گسترده مهاجران افغان از ایران شدت گرفته و روزانه ده‌ها هزار نفر بازگردانده می‌شوند. به گفته سازمان ملل این اقدام می‌تواند بحران انسانی تازه‌ای در افغانستان رقم بزند.

نصیر احمد اندیشه روز دوشنبه ششم اسد، با نشر پیامی در شبکه اکس، می‌گوید که در شش ماه گذشته، نمایندگی افغانستان در سازمان ملل دستاوردهای زیادی داشته، اما این دستاوردها با چالش‌هایی نیز روبه‌رو بوده‌اند.

آقای اندیشه می‌گوید ارائه گزارش تفصیلی در شورای حقوق بشر سازمان ملل درباره تبعیض و محروم‌سازی منظم و سیستماتیک زنان و دختران افغان، یکی از دستاوردهای مهم و قابل عطف در این دوره بوده است.

او همچنین با اشاره به حکم دادگاه بین‌المللی کیفری درباره بازداشت هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان و عبدالحکیم حقانی قاضی‌القضات این گروه، گفته است که هرچند این حکم مایه شرم بزرگی برای افغانستان است، اما از دید نهادهای حقوق بشری و نمایندگی‌های دیپلوماتیک، یک واقعه بزرگ و دستاورد مهم و تاریخی در مبارزه برای حقوق بشر محسوب می‌شود.

آقای اندیشه به رسمیت شناختن طالبان از سوی روسیه و پذیرفتن دیپلومات‌های این گروه از سوی آلمان را یکی از چالش‌های دیپلوماتیک شش ماه گذشته خواند و گفت این کار برای مهاجران و مردم افغانستان مشکل‌ساز است، اما تلاش‌های آن‌ها در برابر این چالش‌ها ادامه دارد.

به گفته او افغانستان در اسارت گروهی قرار دارد که نه‌تنها به تعهدات خود عمل نکرده، بلکه از اعطای ابتدایی‌ترین حقوق به مردم افغانستان سر باز زده و به مشارکت اقوام مختلف کشور، از جمله زنان، هیچ توجهی نکرده است. این گروه همچنین منشور سازمان ملل و اعلامیه جهانی حقوق بشر را نقض کرده است.

او در بخشی از این پیام تصویری افزوده است: «در این مرحله از حیات سیاسی ما، خاموشی، سفیدسازی، فرصت‌سوزی، نصیحت‌های پدرسالارانه و زندگی در گذشته، از جمله گناهان کبیره در برابر مردم و کشور محسوب می‌شوند.»

پیشتر منابع محلی در کابل گزارش دادند که محتسبان امر به معروف طالبان در ۲۷ و ۲۸ سرطان، ده‌ها زن جوان را از مناطق شهر کابل به‌دلیل «بدحجابی» بازداشت کرده‌اند؛ اقدامی که با واکنش‌های گسترده حامیان حقوق زنان و نهادهای بین‌المللی مواجه شد.

بیشتر بخوانید: زنان کابل به دستور مستقیم ملا هبت‌الله بازداشت می‌شوند

سحر فطرت می‌گوید تداوم روند بازداشت زنان و دختران به‌دلیل پوشش اختیاری، موجب ترس و ارعاب زنان در سراسر افغانستان شده است.

سارا (نام مستعار) به دیدبان حقوق‌بشر گفت: «در حال حاضر چیزی به نام بدحجابی در افغانستان وجود ندارد. اما هر چقدر هم طالبان محدودیت ایجاد کند، زنان و دختران همچنان به بیرون می‌روند و رنگ و زیبایی را به حجاب خود اضافه می‌کنند. به‌نظر می‌رسد این، مشکل اصلی طالبان است.»

ناهید، خواهر سارا، می‌گوید: «مهم نیست چه شگرد یا قدرتی را به‌کار ببرند، ما همچنان راهی برای بیرون رفتن پیدا می‌کنیم. نمی‌توانیم در خانه زندانی باشیم.»

خانم فطرت می‌گوید این اظهارات سارا «از یک‌سو نشان‌دهنده ستم فراگیری است که زنان و دختران زیر سلطه طالبان با آن روبه‌رو هستند و از سوی دیگر، بر مقاومت‌های روزمره و ظریف آن‌ها تأکید دارد؛ مقاومت‌هایی که در آن زنان با مردسالاری چانه می‌زنند و بخشی از عاملیت و مالکیت خود را مطالبه می‌کنند.»

به باور این پژوهشگر دیدبان حقوق‌بشر، طالبان با کنترول بر بدن و هویت زنان درصدد آنست تا زنان و دختران را بیش‌ از‌ پیش از عرصه عمومی حذف کند.

خانم فطرت می‌گوید که این بخشی از نظامی گسترده‌تر است که مدافعان حقوق زنان افغان و کارشناسان سازمان ملل آن را «آپارتاید جنسیتی» می‌نامند.

پژوهشگر دیدبان حقوق‌بشر با اشاره به تشدید خشونت‌های جنسیتی طالبان، از سکوت جامعه جهانی در مقابل این گروه انتقاد کرده و می‌گوید حتا برخی کشورها به عادی‌سازی این ستم‌ها کمک کرده‌ است.

خانم فطرت به رسمیت شناختن طالبان از سوی حکومت روسیه اشاره کرد. او خواستار حمایت کشورها از زنان و دختران افغان و حمایت از درخواست آنان برای به‌رسمیت‌شناختن آپارتاید جنسیتی در افغانستان شد.