برنامه جهانی غذای سازمان ملل روز دوشنبه هشدار داد که افغانستان با شدیدترین موج سوءتغذیه کودکان در تاریخ خود روبهرو شده است. این سازمان افزود که برای کمک به خانوادههای آسیبپذیر در افغانستان به ۵۳۹ میلیون دالر نیاز دارد.
برنامه جهانی غذا گفت که تقریباً یکچهارم جمعیت افغانستان، نزدیک به ۱۰ میلیون نفر در وضعیت ناامنی شدید غذایی قرار دارند و از هر سه کودک، یکی با اختلال در رشد جسمی مواجه است.بر اساس این گزارش، کاهش کمکهای غذایی اضطراری در دو سال گذشته که ناشی از کاهش حمایتهای مالی اهداکنندگان بینالمللی بوده، یکی از عوامل اصلی افزایش سوءتغذیه در میان کودکان است.در ماه اپریل، حکومت دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، کمکهای غذایی به افغانستان را متوقف کرد. ایالات متحده در سال گذشته بزرگترین تامینکننده مالی برنامه جهانی غذا بود و ۴.۵ میلیارد دالر از مجموع ۹.۸ میلیارد دالر کمکهای این نهاد را فراهم کرده بود.
در گزارش برنامه غذایی جهان همچنان آمده است که بازگشت گسترده مهاجران افغان از کشورهای همسایه نیز به بحران غذایی در کشور دامن زده است. بهگفته این نهاد، در دو ماه گذشته تنها به ۶۰ هزار افغان بازگشتی از ایران کمکرسانی شده است.
ضیاالدین صافی، مسئول ارتباطات برنامه جهانی غذا به خبرگزاری اسوشیتدپرس گفت که این نهاد در حال حاضر بودجه کافی برای رفع نیازهای مهاجران اخراجی در اختیار ندارد و برای کمک به همه افراد واجد شرایط بازگشت از ایران به ۱۵ میلیون دالر دیگر نیاز است.
بهگفته او، برای تامین کمکهای لازم به خانوادههای آسیبپذیر در سراسر افغانستان تا ماه جنوری، در مجموع ۵۳۹ میلیون دالر مورد نیاز است.
مقامهای طالبان از تأثیرات تغییرات اقلیمی بر زندگی مردم ابراز نگرانی کردهاند. مطیعالله خالص، رئیس اداره ملی حفاظت محیط زیست طالبان، هفته گذشته اعلام کرد که خشکسالی، کمبود آب، کاهش زمینهای قابل کشت و سیلابهای ناگهانی تاثیر چشمگیری بر معیشت و اقتصاد کشور داشته است.
همزمان نهادهای حقوقبشری هشدار دادهاند که طالبان به سرکوب نظاممند سیاسی و اجتماعی ادامه داده است.
سونیتا (مستعار) فعال حقوقبشر افغان، پس از استیلای طالبان در آگوست ۲۰۲۱، با خانوادهاش به ایران گریخت، اما ماه گذشته مجبور شد با خانوادهاش به افغانستان بازگردد، جایی که نگران است احتمالا هدف انتقام طالبان قرار گیرد.
سونیتا در گفتوگوی تلفنی با واشنگتنپست گفت: «میترسم که شناسایی و بازداشت شوم.» او یکی از بیش از یک میلیون افغان است که از ماه جنوری تاکنون از ایران بازگشتهاند.
برای آنانی که هنوز در ایران هستند، هرچند تداوم سرکوبها زندگی را برایشان دشوارتر کرده، اما بسیاری از آنان باور دارند آنچه در افغانستان در انتظارشان است، بدتر خواهد بود.
بهگفته گروههای حقوقبشری، همسو با ورشکستگی اقتصادی افغانستان، حکومت طالبان همچنان به سرکوب اجتماعی و سیاسی ادامه میدهد.
گزارش سازمان ملل که ماه گذشته منتشر شد، هشدار داد که برخی از بازگشتکنندگان با «نقض شدید حقوق بشر» از جمله «شکنجه و بدرفتاری، بازداشت خودسرانه و تهدیدهای جدی علیه امنیت فردی» مواجهاند؛ بهویژه زنان، کارمندان دولت پیشین، خبرنگاران و فعالان جامعه مدنی در معرض خطر بیشتری هستند.
بیشتر بخوانید: سازمان ملل: طالبان بازگشتکنندگان را شکنجه میکند
حمدالله فطرت، معاون سخنگوی طالبان، وجود خطر برای بازگشتکنندگان را رد کرده و به «عفو عمومی» اشاره کرده است. او گفت: «ممکن است بعضی موارد ادعایی وجود داشته باشد، اما حکومت اقدامات لازم را انجام داده»، و از افغانها خواست «بدون ترس» به کشورشان بازگردند.
یک افسر پیشین پولیس افغانستان، که یک ماه پیش با همسر و دو پسرش از ایران بازگشته، گفت به وعده عفو طالبان اعتماد ندارد. او اکنون در خانه پدرزنش پنهان شده است و میگوید همسایگان در مورد ناپدیدشدن اعضای سابق نیروهای امنیتی، صحبت میکنند.
او در گفتوگوی تلفنی گفت: «هیچکس نمیداند چه بر سرشان آمده است.»
بازگشتکنندگان افغان نسبت به شرایط دشوار و چالشهای فراروی آنان هم در ایران و هم در افغانستان ابراز نگرانی کردهاند.
ثریا (مستعار) یک ورزشکار ۲۹ ساله افغان، میگوید که زندگی در ایران در آغاز «قابل تحمل» بود، اما مشکلات بهسرعت پدیدار شد. بیشتر مهاجران بدون دریافت اقامت، قادر به ثبتنام در مدارس یا دانشگاه نبودند. نمیتوانستند سیمکارت قانونی بخرند یا حساب بانکی باز کنند.
حکومت ایران پس از نبرد ۱۲ روزه با اسرائیل در ماه جون، کارزار گسترده اخراج مهاجران افغان را آغاز و تاکنون بیش از یک میلیون نفر را اخراج کرده است؛ روندی که همچنان ادامه دارد.
هرچند رئیسجمهور ایران ماه گذشته گفت که این اخراجها باید «با نهایت احترام» انجام شود، اما افغانهای ساکن ایران از فضای روبهافزایش خصومت خبر میدهند.
ثریا میگوید قرارداد اجارهاش اخیرا لغو شده و ممکن است در روزهای آینده بیخانمان شود. او گفت: «من در ترس دائمی زندگی میکنم.»
سونیتا نیز میگوید: «مردم با ما طوری رفتار میکردند که انگار جاسوس یا قاتل هستیم. حتی ایستادن در صف نانوایی غیرقابل تحمل شده بود.» وقتی شوهرش در اواخر جون توسط پولیس ایران بازداشت و مورد ضربوشتم قرار گرفت، به گفته خودش، خانوادهاش دیگر چارهای جز ترک ایران نداشت.
اخراج مهاجران از پاکستان
اخراج افغانها از ایران همزمان با تلاش مشابهی در پاکستان رخ داده است که از سال ۲۰۲۳ آغاز شد. به گفته سازمان ملل، در دو سال و نیم گذشته، بیش از یک میلیون افغان از پاکستان اخراج یا مجبور به ترک شدهاند.
مقامات پاکستانی نگرانیهای امنیتی و اقتصادی را دلیل اخراج افغانهایی دانستهاند که مدارک قانونی ندارند. بسیاری از افراد هدف قرار گرفته، دههها در پاکستان زندگی کردهاند.
در حالیکه ایالات متحده در آغاز از اسلامآباد خواست رویکرد خود را بازنگری کند، اکنون امریکا نیز برخی برنامههای حمایتی از پناهجویان افغان را لغو کرده است.
حکومت ترامپ برنامه کمک به بیش از ۲۵۰ هزار افغان برای اسکان مجدد در امریکا را متوقف کرده و وضعیت حفاظتی موقت را از افغانهای حاضر در امریکا لغو کرده است؛ هزاران نفر ممکن است پس از حکم اخیر دادگاه با اخراج مواجه شوند.
حامیان اخراج استدلال میکنند که امنیت در افغانستان پس از بازگشت طالبان بهبود یافته است.
به گزارش واشنگتنپست، بازگشتکنندگان چالش و فرصت برای طالبان هستند زیرا بسیاری از وزارتخانهها و شرکتها در سالهای اخیر بهخاطر فرار مغزها آسیب دیدهاند و هزاران نیروی متخصص کشور را ترک کردهاند. تازهواردان میتوانند این خلأها را پر کنند.
اما اقتصاد وابسته به کمکهای خارجی افغانستان اکنون در تنگنا قرار دارد، زیرا حکومت ترامپ امسال تقریبا تمام پروژههای انساندوستانه و اقتصادی تأمینشده توسط امریکا را که بیش از ۴۰ درصد کمکهای خارجی را تشکیل میداد، قطع کرده است.