رسانه‌های ایران: در روزهای جنگ ایران و اسرائیل، طالبان «خوب کاسبی» کردند

آدامز در توضیحی برای انتشار این تصاویر نوشته است که «این اقدام را در اعتراض به ممنوعیت عکس زنان در اسناد هویتی افغانستان زیر کنترول طالبان انجام می‌دهد.»

به نوشته او، اگر زنان افغان اجازه نداشته باشند عکس در تذکره و سایر اسناد ملی داشته باشند، «همسران طالبان نیز نباید در گذرنامه، نکاح‌نامه و مدارک رسمی تصویر داشته باشند.»

اوایل این هفته خبری دست به دست شد که بر اساس نقل قولی از هبت‌الله ‌آخندزاده رهبر طالبان، درج تصاویر زنان در اسناد هویتی و رسمی ممنوع گردید. در خبرها آمده که رهبر طالبان این فرمان را به صورت شفاهی صادر کرده است.

آدامز در رشته‌توئیت‌هایش، تصاویر زنانی را منتشر کرده که همسران‌شان در پست‌های دیپلوماتیک طالبان در کشورهایی چون روسیه، ایران، قزاقستان و کویته پاکستان گماشته شده‌اند. او از این موضوع انتقاد کرده که چگونه برخی کشورها به طالبان اجازه داده‌اند نمایندگی‌های رسمی داشته باشند، در حالی که زنان افغان در خانه‌های خود زندانی‌اند.

او تأکید کرده است: «این زنان تماشاگر بی‌گناه نیستند؛ آنان همسر مردانی‌اند که از نظام طالبان سود می‌برند و در کنارشان آزادانه به سفر می‌روند، در حالی که زنان افغان از ابتدایی‌ترین حقوق محروم‌اند.»

آدامز هشدار داده تا زمانی که طالبان تصمیم خود در منع عکس زنان را تغییر ندهد، انتشار تصاویر همسران مقام‌های این گروه ادامه خواهد داشت.

با این حال، دیروز دارالافتای طالبان، با صدور حکمی اعلام کرد که درج عکس زنان در شناسنامه‌ اختیاری است. طبق این تصمیم، نصب تصویر در تذکره‌ تنها برای زنان افغان مقیم خارج «اجباری» است.

پیش از این اداره ملی احصائیه و معلومات طالبان گفته بود که نصب عکس برای تثبیت هویت، جلوگیری از جعل و فساد، سهولت سفر و رعایت معیارهای بین‌المللی ضروری است و خواستار نصب حتمی عکس در شناسنامه‌ها شده بود، تقاضایی که ظاهرا که مورد تایید رهبر طالبان قرار نگرفته است.

این روزنامه پاکستانی می‌گوید برخی از رهبران طالبان دریافته‌اند که تعامل معنادار با جامعه جهانی مستلزم تغییرات اجتماعی و سیاسی است، اما آیا «ملاهبت‌الله ظرفیت و حتا اراده درک این واقعیت را دارد؟»

روزنامه «دان» مسئولیت کامل وضعیت کنونی افغانستان را بر دوش طالبان انداخته و نوشته است که «سیاست‌های کنونی طالبان با تعهدات اولیه این گروه هم‌خوانی ندارد.»

تحلیلگر امنیتی این روزنامه به نقشه‌راه و تعهدات این گروه در اوایل حاکمیت اشاره کرده که شامل عفو عمومی، تشکیل دولت اسلامی فراگیر، تامین حقوق زنان در چارچوب شریعت، آزادی رسانه و تضمین‌های امنیتی به کشورهای همسایه بوده است، اما اندکی پس از استیلای طالبان، این تعهدات به‌سرعت فروپاشید.

این روزنامه نوشته است:‌ «دولت موقت به یک ساختار انحصاری تحت سلطه طالبان تبدیل شد، زنان و دختران از آموزش و اشتغال محروم شدند، رسانه‌ها سرکوب شد، گروه‌های افراطی دوباره فضا یافتند و افغانستان در انزوای دیپلماتیک باقی ماند.»

روزنامه مذکور افزوده که طالبان در برهه چهارساله نتوانسته است «حسن نیتی در سطح جهان به‌دست آورد.» و «کسانی که پس از شناسایی رژیم طالبان از سوی روسیه خوشحال بودند، اکنون مایوس شده‌اند.»

دان نوشته که «امریکا پس از شناسایی طالبان از سوی مسکو، رویکرد تلافی‌جویانه در قبال طالبان در پیش گرفته است.»؛ ممنوعیت سفر امیرخان متقی، وزیرخارجه طالبان به پاکستان، یکی از مواردی است که دان به آن اشاره کرده است.

افزون بر آن، عقب‌نشینی هند از دعوت امیرخان متقی به دهلی نیز از دیگر مواردی است که این روزنامه پاکستانی به آن اشاره کرده و افزوده است «واشنگتن و اسلام‌آباد با این سفر موافق نبوده‌اند.»

عدم دعوت طالبان به نشست سازمان همکاری شانگهای در چین نیز گمانه‌زنی‌ها مبنی احتیاط چین در مقابل این گروه برانگیخته است؛ روزنامه دان می‌گوید: «این اقدام مجازاتی علیه طالبان به‌خاطر عمل نکردن به وعده‌های شان با چین و پاکستان برای مقابله با تروریست‌های فعال در خاک افغانستان بوده است.»

در این مطلب آمده است که «چین هنوز مطمئن نیست که می‌تواند به طالبان برای مشارکت در پروژه‌های بلندمدت استخراج معادن و زیربناهای فراملی اعتماد کند، زیرا تجربه‌های اولیه‌اش با این رژیم دلگرم‌کننده نبوده است.»

در این مطلب آمده است که کشورهای همسایه و منطقه به‌رغم تمایل برای حفظ نظم منطقه‌ای، در گسترش همکاری با طالبان «محتاط» اند؛ زیرا نظم داخلی طالبان همچنان به سخت‌گیری‌های دهه ۱۹۹۰ شباهت دارد و رویکرد این گروه نسبت به همسایگان تغییر نکرده است.

روزنامه دان همچنین به تعامل مشروط و محدود شماری از کشورهای اروپایی با طالبان اشاره کرده که برای مهار مهاجرت «غیرقانونی» و جلوگیری از فروپاشی داخلی افغانستان با این گروه تعامل می‌کنند.

این روزنامه با پیش‌فرض «جنگ داخلی احتمالی» پرسشی را طرح کرده است که «در صورت بروز دوباره جنگ داخلی، طالبان در کدام سمت خواهند ایستاد؟ آیا دوباره به همان گروه شبه‌نظامی پیش از توافق دوحه باز می‌گردند که با القاعده، تحریک طالبان پاکستان و دیگر شبکه‌های تروریستی منطقه‌ای و جهانی همسو بودند؟

دان همچنین بدون اشاره به فرد خاصی گفته که برخی از رهبران طالبان شاید دریافته باشند که تعامل معنادار با جامعه جهانی تنها از مسیر شراکت‌های اقتصادی و تجاری به دست نمی‌آید، بلکه مستلزم تغییرات اجتماعی و سیاسی نیز هست. اما پرسش اصلی این است که آیا رهبری طالبان، به‌ویژه ملا هبت‌الله، ظرفیت یا حتی اراده‌ درک این واقعیت را دارد؟

این روزنامه هشدار داده که اگر طالبان نیاموزند خود را تطبیق دهند، افغانستان همچنان در انزوا و رنج باقی خواهد ماند.

او همچنین خبر داده که پس از سفر یک هیئت اقتصادی ایران به افغانستان، قرار است دومین بازارچه مرزی خراسان جنوبی فعال شود.

محمدرضا هاشمی در دیدار با مشاور رئیس‌جمهور ایران از فرصت‌های اقتصادی با افغانستان خبر داده است.

به گفته وی، «وجود مرز مشترک با افغانستان فرصت ارزشمندی برای توسعه مبادلات اقتصادی است.»

استاندار خراسان جنوبی گفته است که تلاش می‌شود مرز با افغانستان، به‌عنوان یک ظرفیت پایدار اقتصادی و امنیتی تقویت شود.

تهران تایمز چاپ ایران ماه سرطان گزارش داد که در سال ۲۰۲۴ میلادی، سطح تجارت میان ایران و افغانستان نسبت به سال قبل آن نزدیک به ۸۴ درصد افزایش یافت و به ۳.۱۹۷ میلیارد دالر رسید.

در سال جاری نیز، ارزش کالا‌های ترانزیت شده از گمرک دوغارون به افغانستان از ابتدای سال جاری تا پایان ماه سرطان، یک میلیارد و ۶۰۵ میلیون و ۷۴۸ هزار و ۱۹۲ دالر بوده است.

او گفت متحدان امریکا «در معرض قتل‌های تلافی‌جویانه قرار گرفتند و تروریسم در منطقه آزاد شد.»

مایکل مکال می‌گوید دولت جو بایدن، رئیس‌جمهور پیشین امریکا بر آمادگی‌های امنیتی چشم‌پوشی کرد و نتوانست برای شرایط احتمالی برنامه‌ریزی کند.

او گفت: «متحدان ما در معرض کشتارهای تلافی جویانه قرار گرفتند، تروریسم در منطقه آزاد شد و ضعف امریکا در سراسر جهان مخابره شد؛ ضعفی که دشمنان ما مانند پوتین را برای ساختن فیلم‌های‌شان جرات داد.»

این سیاستمدار امریکایی می‌گوید نحوه خروج ایالات متحده از افغانستان «فاجعه‌بار» بود و «لکه ننگی» بر تاریخ ملت گذاشت، اما نباید از آن روی گرداند. او تاکید کرده که باید بر پاسخگویی تلاش شود تا دیگر هرگز چنین اتفاقی رخ ندهد.

آخرین سربازان امریکایی چهار سال پیش در ۳۰ آگست ۲۰۲۱ افغانستان را ترک کردند.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا بارها چگونگی خروج از افغانستان را «فاجعه‌بار» خوانده است.

این گروه حقوق بشری روز شنبه، هشتم سنبله کارزاری را برای حمایت از مدافعان حقوق بشر، زنان و دختران و خانواده‌های آسیب‌پذیر افغان در پاکستان راه‌اندازی کرد.

پاکستان از اول سپتامبر روند اخراج حدود ۱.۴ میلیون افغان دارای کارت شناسایی را آغاز می‌کند. وزارت داخله این کشور پیشتر اعلام کرده بود که اعتبار این کارت‌ها به پایان رسیده و ادامه حضور دارندگان آن در پاکستان غیرقانونی خواهد بود.

علاوه بر دارندگان کارت‌های (پی‌او‌آر)، حدود ۸۰۰ هزار افغان دارای کارت‌های «شهروندی افغان» هستند. پولیس می‌گوید این افراد نیز به‌طور «غیرقانونی» در کشور زندگی می‌کنند.

فدراسیون بین‌المللی مدافعان حقوق بشر می‌گوید بسیاری از افغان‌های مقیم پاکستان به دلیل فعالیت‌های خود تحت تعقیب طالبان قرار دارند و زنان در افغانستان با محدودیت‌ها، تهدیدها، خشونت و محرومیت از آزادی‌های اساسی مواجه‌اند.

در اعلامیه این گروه آمده است: «خطر بازداشت‌های خودسرانه، شکنجه، ناپدیدسازی اجباری و حتی اعدام برای کسانی که در گذشته در نهادهای مدنی و حقوق بشری فعالیت داشته‌اند، به‌طور جدی وجود دارد.»

مدافعان حقوق بشر اخراج این افراد به افغانستان را نقض حقوق بشر دانسته و تاکید کرده‌اند که پاکستان موظف به رعایت اصل عدم اخراج اجباری بر اساس قوانین بین‌المللی است.

همزمان اخراج مهاجران از پاکستان همچنان ادامه دارد. پیشتر مقام‌های پاکستانی اعلام کردند که در ماه آگوست دستکم ۶۰ هزار و ۷۷۳ مهاجر افغان دارای کارت‌های «پی‌او‌آر» و «ای‌سی‌سی» از طریق تورخم به افغانستان بازگشته‌اند.