سخنگوی طالبان: به‌خاطر مذاکرات در دوحه، از پاسخ به حملات پاکستان خودداری می‌شود

گفته شده سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه نیز در این دیدار حضور داشته است.

وزارت امور خارجه روسیه گفت در دیدار با مقام‌های چین «ضرورت افزایش هماهنگی با چین در حوزه‌های منطقه‌ای مانند امنیت در منطقه آسیا-اقیانوسیه و آسیای میانه، اوضاع پیرامون افغانستان و توسعه روابط با آفریقا مورد توجه قرار گرفت.»

روسیه همچنین خواهان تقویت بیشتر همکاری با چین در مجامع بین‌المللی از جمله سازمان ملل، شورای امنیت، سازمان همکاری شانگهای، بریکس، اپک، آسه‌آن، گروه ۲۰ و سایر قالب‌ها شده است.

مسکو می‌گوید «روسیه و چین از تحکیم تلاش‌های کشورهای جنوب و شرق جهان حمایت می‌کنند و تقویت صدای آنها را در سازوکارهای حاکمیت جهانی ترویج می‌دهند.»

روسیه و چین روابط نزدیک دیپلوماتیک و اقتصادی با اداره طالبان دارند، اما فقط روسیه طالبان را به رسمیت شناخته است.

این تصمیم تنها چند روز پیش از انتشار خاطرات ویرجینیا جفری، شاکی پرونده تعرض جنسی علیه اندرو، اعلام شده است. او پیش‌تر با پرداخت میلیون‌ها پوند به جفری، پرونده شکایت را مختومه کرده بود.

بر اساس بیانیه کاخ باکینگهام، اندرو گفته ادامه اتهامات علیه او باعث عدم تمرکز بر فعالیت‌های شاه و خاندان سلطنتی می‌شود.

اندرو همچنان عنوان «شاهزاده» را که از بدو تولد دارد، حفظ خواهد کرد و این تغییر بر عناوین دخترانش، بئاتریس و اوژنی، تأثیری نخواهد داشت.

به گفته یکی از منابع آگاه، دیدار ترامپ و زلنسکی «آسان نبود»، کسی فریاد نزد، اما ترامپ جدی بود. به گفته یک منبع آگاه دیگر، این دیدار «بد» بود.

طبق این گزارش، زلنسکی به شدت روی دریافت موشک‌های تاماهاوک اصرار داشت، اما ترامپ مقاومت کرد و هیچ انعطاف‌پذیری از خود نشان نداد.

به گفته این منابع آگاه، ترامپ بر اولویت دادن به دیپلماسی در ارتباط با روسیه تاکید کرد و بر این باور بود که تحویل موشک‌های تاماهاوک‌ به اوکراین ممکن است به روند دیپلوماتیک آسیب بزند.

این گزارش افزود زلنسکی بلافاصله پس از دیدار با ترامپ با رهبران اروپایی کنفرانسی تلفنی داشت و برخی از این رهبران درباره تغییر ظاهری نظر ترامپ سردرگم شده بودند.

ترامپ، پیش‌تر هشدار داده بود که اگر جنگ در اوکراین ادامه یابد، ممکن است کی‌یف را به موشک‌های دوربرد تاماهاوک مجهز کند. او گفته بود پیش از ارسال این تسلیحات باید مطمئن شود که دولت اوکراین چگونه از آن‌ها استفاده خواهد کرد، چراکه نمی‌خواهد باعث تشدید جنگ شود.

به گفته ترامپ، «به‌نوعی تصمیم خود را گرفته‌ام»، اما تاکید کرد قصد ندارد جنگ بیش از این گسترش یابد.

زلنسکی از امریکا خواسته بود این موشک‌ها را به کشورهای اروپایی بفروشد تا از این مسیر به اوکراین برسد. در مقابل، ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، در واکنش گفته بود که ارسال تاماهاوک‌ها از سوی امریکا، روابط مسکو و واشنگتن را نابود خواهد کرد.

پوتین در نشست والدای در سوچی هشدار داده بود چنین اقدامی تنش را افزایش می‌دهد، هرچند تاکید داشت که موازنه جنگ تغییر نخواهد کرد.

پوتین موشک‌های تاماهاوک را تسلیحاتی خطرناک و تهدیدی جدی خوانده و گفته بود استفاده از آن‌ها بدون دخالت مستقیم نظامیان امریکایی ممکن نیست. او افزود که روسیه می‌تواند این موشک‌ها را رهگیری و سامانه‌های پدافندی‌اش را تقویت کند.

دیمیتری مدودف، رئیس‌جمهور پیشین روسیه، نیز هشدار داده بود تحویل این موشک‌ها می‌تواند به پایانی بد حتی برای خود ترامپ منجر شود. الکساندر لوکاشنکو، رئیس‌جمهور بلاروس، هم گفته بود این موضوع می‌تواند جنگ را به سمت درگیری هسته‌ای سوق دهد.

موشک‌های تاماهاوک با بردی نزدیک به ۱۶۰۰ کیلومتر و قابلیت پرواز در ارتفاع پایین، ابزار مؤثری برای حمله به اهداف راهبردی مانند پالایشگاه‌ها، پایگاه‌های نظامی و مراکز فرماندهی در عمق خاک روسیه تلقی می‌شوند.

این موشک‌ها نخستین بار در عملیات طوفان صحرا در سال ۱۹۹۱ به کار رفتند و برد بیشتری نسبت به سامانه‌های «اتکمز» دارند که سال گذشته به اوکراین تحویل داده شد.

به گفته امیل کستهلمی، تحلیلگر فنلاندی، در صورت تحویل تاماهاوک‌ها، اوکراین می‌تواند به پایگاه‌های حساس مانند نووراسییسک و اولنیا حمله کند. با این حال، کارشناسان امریکایی می‌گویند اثرگذاری این سلاح‌ها تنها در صورت تحویل گسترده و برنامه‌ریزی دقیق ممکن است.

مارک کنسیان از مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی می‌گوید امریکا حدود ۴۰۰۰ موشک تاماهاوک در انبار دارد که بخشی از آن‌ها قابل استفاده برای اوکراین است. به گفته او، فشار بر زیرساخت‌های انرژی روسیه، نه میدان جنگ، می‌تواند این کشور را به مذاکره بکشاند.

آصف آشنا فعال سیاسی در این گفت‌وگو تأکید کرد که طالبان دوبار زمینه بمباران کابل را فراهم کرده است، چون «هر دو بار به تروریست‌ها پناه داده‌ است». به گفته او، تکرار این رفتار نشان می‌دهد که طالبان از تجربه‌های گذشته نیاموخته‌ و بار دیگر افغانستان را در معرض تهدید قرار داده‌ است.

نجیب‌الله علی‌خیل، دیپلومات پیشین وزارت خارجه افغانستان، یادآور شد که پاکستان در دوران جمهوریت نیز به افغانستان حمله می‌کرد و در آن زمان هنوز مسئله تحریک طالبان پاکستان (تی‌تی‌پی) مطرح نبود. به گفته او پاکستان همیشه علاقه‌مند مداخله در امور افغانستان بوده است.

او گفت تی‌تی‌پی محصول سیاست‌های اشتباه پاکستان است و افزود: «پالیسی اسلام‌آباد فراتر از دیورند است؛ هدف آن کنترول افغانستان است و این کشور می‌پندارد که افغانستان بخشی از ساحه نفوذ او است.»

لینا روزبه، روزنامه‌نگار، گفت رابطه طالبان با پاکستان پس از به رسمیت شناخته شدن توسط روسیه و ارتباط با برخی کشورهای دیگر منطقه دگرگون شده است. به باور او طالبان پس از این تحولات «احساس کرد دیگر نیازی به پاکستان ندارد.» روزبه، سفر اخیر امیرخان متقی به ذهلی را «میخ آخر بر روابط دو طرف» خواند. به گفته او، طالبان از تعهدات خود نسبت به پاکستان تخطی کرده و امروز به‌دلیل دارا بودن منابع مالی و حاکمیت، خود را مستقل می‌داند. خانم روزبه همچنان گفت باور نداشت که هند، کشوری که مردم افغانستان همواره دوست تلقی‌اش می‌کردند، چنین «فرش سرخی برای طالبان پهن کند» و افزود: «هیچ کشوری دوست یا دشمن ابدی ما نیست.»

غلام جیلانی زواک فعال سیاسی گفت که ایستادن در برابر تجاوز پاکستان به معنای حمایت از طالبان نیست و احتمال داد که اسلام‌آباد در هماهنگی با امریکا این حملات را در افغانستان انجام داده است.

او افزود مسئله دیورند هنوز حل‌نشده است و «بدون گفت‌وگوی ملی، هیچ موضع واحدی درباره آن شکل نخواهد گرفت.»

در مقاب اما، مجیب مهرداد، روزنامه‌نگار مقیم ایالات متحده، این جنگ را نه جنگ افغانستان، بلکه جنگ طالبان دانست. او گفت: «این درگیری مشروعیت ندارد، چون مردم افغانستان آن را نخواسته‌اند و جز مرگ و آتش، پیامد دیگری نخواهد داشت.» به باور او، افغان‌ها باید شرایطی بسازند که این کشور «حیات خلوت حملات هوایی دیگران نباشد». مهرداد همچنان گفت ادامه‌دادن بحث دیورند بی‌فایده است، زیرا این مسئله «از نظر حقوق بین‌الملل حل شده است».

شفیق همدرد تحلیل‌گر سیاسی یادآوری کرد که مشکل پاکستان تنها با طالبان نیست، بلکه با هر نظامی که در افغانستان وجود داشته، مشکل داشته است. او به گونه مثال گفت: «صبغت‌الله مجددی تنها دو ماه حکومت کرد، اما پاکستانی‌ها به هواپیمای او حمله کردند.» همدرد افزود: «همسایه شریر افغانستان همیشه عمق استراتژیک خود را در ناآرامی افغانستان جست‌وجو کرده است، فرقی ندارد که کمونیست باشی، مجاهد یا هر حاکم دیگر.»

همچنان سید سلیمان آشنا روزنامه‌نگار در این اسپیس به موضوع رابطه طالبان افغانستان و تحریک طالبان پاکستان پرداخت و گفت تی‌تی‌پی به‌دلیل خویشاوندی‌های قومی در دو سوی مرز، به‌راحتی در افغانستان رفت‌وآمد کرده است.

او افزود: «تی‌تی‌پی و طالبان افغانستان روزگاری دست‌نشانده‌های پاکستان بودند، اما طالبان کنونی به‌دلیل احساس استقلال، منابع مالی و گفت‌وگو با امریکا دیگر مطیع اسلام‌آباد نیست.» آشنا گفت اگر افغانستان در گذشته قدرتی بزرگ مانند هند می‌داشت، «می‌توانست همان‌گونه که هند جامو و کشمیر را پس گرفت، خاک خود را بازپس گیرد.»

این گفت‌وگو در حالی برگزار شد که پاکستان، طالبان را در افغانستان به پناه‌دادن به گروه‌های مسلح مخالف خود متهم می‌کند. پاکستان در دو هفته گذشته حملات هوایی متعددی را از جمله در کابل، پایتخت انجام داده است.

بر مبنای بیانیه‌ «افغان ایواک» که روز جمعه منتشر شد، این پروازها دارای شروط و محدودیت‌هایی است، از جمله اینکه از افغانستان انجام نمی‌شود.

پروازها از سوی سازمان بین‌المللی مهاجرت در صورتی اجرا می‌شود که ویزای پناهجو تایید و در گذرنامه او درج شده باشد. این برنامه تنها برای پناهجویان افغان که در خارج از افغانستان به‌سر می‌برند، اجرا می‌شود.

همچنین این حمایت فقط برای دارندگان ویزای ویژه مهاجرت به امریکا «اس آی وی» است و دارندگان ویزاهای «پی یک، پی دو و پی سه» شامل نیستند.

سازمان حامی پناهجویان «افغان ایواک» می‌گوید هرچند روند انتقال پناهجویان افغان پیشتر با صدور فرمانی از سوی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا، متوقف شد، اما شماری از سازمان‌های غیردولتی توانسته‌اند دستکم ۵ هزار نفر را مستقیما به ایالات متحده منتقل کنند.

«افغان ایواک» می‌گوید این اقدام باید با حمایت مجدد حکومت امریکا برای انتقال هزاران پناهجوی افغان که هنوز در افغانستان منتظرند، از سر گرفته شود.