نور جلال جلالی، وزیر صحت عامه طالبان وارد هند شد. سخنگوی وزارت خارجه هند گفت که این نخستین سفر رسمی این مقام طالبان به هند است. رندهیر جیسوال گفت که این سفر نشاندهندهٔ حمایت پایدار هند از نظام صحی افغانستان است و دهلی چشم به راه گفتوگوهای سازنده و ثمربخش با طالبان است.
در پی درگیری طالبان و پاکستان، مقامات طالبان سفرهای پی در پی به هند را آغاز کردهاند. این سومین سفر وزیر کابینه طالبان به هند طی نزدیک به سه ماه گذشته است.
پیش از این وزیر خارجه و تجارت طالبان به هند رفته بودند.
امیرخان متقی، وزیر خارجه طالبان پس از دریافت اجازه سفر از شورای امنیت سازمان ملل، در ۱۶ میزان امسال به هند رفت. او با دعوت رسمی وزیر امور خارجه هند به این کشور رفته بود.
نورالدین عزیزی، وزیر صنعت و تجارت طالبان نیز در ۲۸ عقرب در راس یک هیئت به هند سفر کرد.
روابط طالبان و پاکستان به دلیل حضور جنگجویان تحریک طالبان پاکستانی در افغانستان پرتنش است و دو طرف در ماههای گذشته نبرد سختی را پشت سرگذاشتند.
پاکستان همزمان با سفر وزیر خارجه طالبان به هند، حملات هوایی در خاک افغانستان را آغاز کرد و این درگیری بیش از یک هفته ادامه یافت.
جورجیوت گانیون، سرپرست یوناما اخیرا اعلام کرد که در اثر درگیریها میان نیروهای طالبان و پاکستان تنها از روز ۱۰ تا ۱۷ اکتبر دستکم ۵۰ غیرنظامی کشته و ۴۵۳ نفر دیگر زخمی شدند.
در پی این درگیریها، گذرگاهها از دو ماه به این طرف بسته است و طالبان اعلام کرده است که به جای پاکستان مسیرهای جدیدی ترانزیت و تجارت را جستجو و روابط تجاری خود را با کشورهای دیگر تقویت میکند.
پیشتر، وزیر تجارت طالبان گفت که که هند گزینهای مناسب برای صادرات محصولات زراعتی افغانستان است. اداره طالبان حجم فعلی تعاملات تجاری با هند را حدود یک میلیارد دالر اعلام کرده است.
با آغاز سفرهای مقامات طالبان به هند، دهلی در چند مرحله محمولههای پزشکی و مواد غذایی به افغانستان فرستاده است.
بنا به اطلاعات موجود، دستکم پنج خبرنگار در زندانهای طالبان حبس میکشند و افغانستان از نظر سانسور و سرکوب بدترین کشور برای خبرنگاران در جهان است.
آقای فراهی به روزنامه بنگلادشی «پروتوم اَلو» که روز دوشنبه نشر شد، گفت که پس از بهقدرت رسیدن این گروه، «حتی یک خبرنگار هم کشته نشده» و در حال حاضر «هیچ خبرنگاری در افغانستان زندانی نیست.»
سازمان گزارشگران بدون مرز اخیراً در گزارش سالانه خود گفت که روزنامهنگاری در افغانستان تحت کنترول طالبان، با سانسور بیامان خفه شده است. به گفته این سازمان، از زمان بازگشت طالبان به قدرت، بیش از ۱۶۵ فعال رسانهای بازداشت شدهاند.
تنها۲۵ نفر آنها در سال ۲۰۲۵ بازداشت شدهاند.
نی در تبعید، یک سازمان مدافع رسانهها با اشاره به این گزارش گفت که هیچ کشوری به اندازه افغانستان برای خبرنگاران خطرناک نیست. به گفته این سازمان، افغانستان به بزرگترین زندان روزنامهنگاران در جهان تبدیل شده است.
خبرنگاران زندانی
گزارشهای نهادهای حامی رسانهها، ادعای معین نشرات وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان را زیر سوال بردهاند.
مرکز خبرنگاران افغانستان گفت که تا عصر روز دوشنبه، ۲۴ قوس ۷ خبرنگار افغان در زندانهای طالبان به سر میبردند. احمد قریشی رئیس مرکز خبرنگاران در گفتوگو با افغانستان اینترنشنال گفت که طالبان ۲ خبرنگار افغان را روز دوشنبه از زندان آزاد کرد اما ۵ خبرنگار دیگر اکنون در زندان طالبان به سر میبرند.
آقای قریشی گفت که غلام محیالدین صاحبزاده، مدیر مسئول و جهادمل حبیبی، گزارشگر تلویزیون خصوصی «رسا» در کابل بعد از ۱۰ ماه از زندان بگرام آزاد شدند اما به تلویزیون رسا تاکنون اجازه فعالیت مجدد داده نشده است.
دو خبرنگار افغان به نامهای مهدی انصاری و حمید فرهادی ماههاست که در زندان طالبان نگهداشته شدهاند. آقای انصاری از ۱۴ میزان سال گذشته و حمید فرهادی از ۱۳ سنبله پارسال در زندانهای طالبان به سر میبرند.
به گفته این نهاد، طالبان این دو خبرنگار را به اتهام همکاری با رسانههای افغانستان در خارج زندانی کرده است.
فراهی: در امریکا هم آزادی بیان مطلق نیست
معاون وزارت فرهنگ طالبان در دفاع از سانسور رسانهها در افغانستان گفت که «تمام کشورها شرایطی را برای کار رسانهها تعیین کردهاند. شما در امریکا نیز نمیتوانید هر حرف را بزنید.»
او گفت که رسانهها در افغانستان به شرط بر رعایت «ارزشهای اسلامی، ارزشهای ملی و تمامیت ارضی کشور» اجازه فعالیت دارند.
فراهی گزارشهای سازمانهای بینالمللی درباره سانسور و سرکوب رسانهها در افغانستان را رد کرد و مدعی شد که «کشورهای غربی به ویژه امریکا از رسانهها و خبرنگاران برای اهداف سیاسی به منظور اعمال نفوذ» بر اداره طالبان استفاده میکنند.
نی در تبعید باور دارد که طالبان رسانههای داخل کشور را به ابزار تبلیغاتی خود تبدیل کرده است.
طالبان در ۱۵ آگست سال ۲۰۲۱ دوباره قدرت را در افغانستان بهدست گرفت. از آن زمان، شمار زیادی از خبرنگاران افغانستان را ترک کردند.
سازمان گزارشگران بدون مرز گفته است که بیش از نیمی، معادل ۵۱ درصد، از روزنامهنگارانی که در سال ۲۰۲۵ برای دریافت کمکهای اضطراری این سازمان درخواست داده بودند، افرادی بودند که مجبور به تبعید شده بودند. به گفته این سازمان، این درخواستها از ۴۴ کشور مختلف ثبت شده و افغانستان، روسیه و سودان در میان کشورهایی قرار دارند که بیشترین شمار درخواستها را داشتهاند.
طبق این گزارش، افغانستان با ۱۳۴ مورد جدید بهطور قابل توجهی بیشترین تعداد را داشته است. روسیه (۴۸ نفر) و سودان (۲۱ نفر) کشورهای دوم و سوم هستند.
