شماری از دانشجویان پاکستانی که در افغانستان درس میخوانند، خواستار بازگشایی هرچه زودتر مرز پاکستان و افغانستان شدند. آنها گفتند بسته ماندن مرز باعث بلاتکلیفی، مشکلات مالی و ناتوانی در بازگشت به کشور و دیدار خانوادههای شان شده است.
بسته ماندن مرز پس از درگیریهای مرزی میان پاکستان و طالبان، رفتوآمد زمینی را متوقف کرده و حتی فعالیتهای تجاری و ترانزیتی را نیز فلج ساخته است.
شاه فیصل ۲۵ ساله که در یکی از دانشگاههای افغانستان پزشکی میخواند و قصد داشت در تعطیلات زمستانی به دیدار خانوادهاش به پاکستان برود، به خبرگزاری فرانسه گفت: «دل ما برای پدر و مادر و خیشاوندان ما تنگ شده است.»
مرز افغانستان با پاکستان از ماه اکتوبر بسته است و بسیاری دیگر مانند شاه فیصل هیچ گزینه دیگری برای بازگشت به کشور شان ندارند. به گفته آنها پروازها بین دو کشور بسیار گران است و مسیرهای قاچاق هم خطرناک میباشد.
یکی از نمایندگان دانشجویان به خبرگزاری فرانسه گفت تنها در ننگرهار حدود ۵۰۰ تا ۶۰۰ پاکستانی در دانشگاهها تحصیل میکنند که به دنبال راهی برای بازگشت به کشورشان هستند.
شاه فهد امجد، ۲۲ ساله و دانشجوی پزشکی در جلالآباد از هر دو کشور خواست مسیر رفت و برگشت را باز کنند تا دانشجویان بتوانند به دیدار خانوادههای شان بروند.
برکتالله وزیر که در جلالآباد تحصیل میکند گفت: «این بحران نهتنها برای ما که دانشجویان در افغانستان هستیم، مشکل ایجاد کرده بلکه برای افغانهایی که در پاکستان نیز مشغول تحصیل اند، دردسرساز شده است.»
مرزهای افغانستان و پاکستان پس از درگیری اخیر مرزی میان دو طرف بسته شده است. به نظر میرسد که پاکستان از بسته بودن مرزها به عنوان عامل فشار اقتصادی بر طالبان استفاده میکند. در مقابل، اداره طالبان کوشیده است که مسیرهای جدید را برای تامین نیازهای دارویی و غذایی افغانستان پیدا کند.
احسانالله همت، مغازهدار پاکستانی که همراه خانوادهاش برای شرکت در عروسی یکی از بستگان به شهر قندهار رفته بود گفت: «حالا دیگر نمیتوانیم به خانه خود برگردیم.»
او افزود: «نمیتوانیم از مسیرهای قاچاق برویم و مسیرهای دیگر هم وجود دارد اما خیلی طولانی و بسیار پرهزینه است که خانواده ما توان پرداختش را ندارد.
تاکنون طالبان و پاکستان بهطور شفاف اعلام نکردند که مرز چه زمانی و تحت چه شرایطی بازگشایی خواهد شد.
او روز یکشنبه، ۱۴ جدی در اکس نوشت که ممنوعیت کار، آموزش و محدود بودن حضور زنان در اماکن عمومی ادامه دارد.
خانم محمد گفت کشورها مسئولیت خود را برای دفاع از حقوق بشر بهویژه حقوق زنان جدی بگیرند. او تاکید کرد: «میلیونها زن و دختر در افغانستان با محدودیتهای شدید روبرو هستند و جهان نباید چشم خود را در برابر این وضعیت ببندد.»
طالبان از زمان بازگشت به قدرت تاکنون بیش از ۸۰ فرمان تبعیضآمیز علیه حقوق زنان و دختران صادر کرده است. نهادهای حقوق بشری، محدودیتهای بیمانند زنان و دختران در حاکمیت طالبان را مصداق بارز «آپارتاید جنسیتی» میخوانند.
پیش از این نیز مقامهای سازمان ملل نسبت به وخامت اوضاع زنان و دختران در افغانستان ابراز نگرانی کرده بودند.
بر اساس گزارش اخیر یک موسسه متعلق به دانشگاه جورج تاون امریکا، افغانستان در میان ۱۸۸ کشور جهان بدترین کشور برای زنان است.
با این که سازمان ملل و کشورهای غربی بر طالبان فشار آورده تا وضعیت زنان افغان را بهبود بخشد اما متحدان منطقهای طالبان مانند روسیه و چین از سیاست فشار آوردن بر این گروه برای رعایت حقوق زنان حمایت نکردهاند.
