به گزارش رویترز، پس از دو سال، بار دیگر فوتبال به غزه بازگشت؛ آنهم روی زمینی کوچک و محاصرهشده با ساختمانهای ویران. در نخستین تورنمنت فوتبال پس از جنگ، تیمهای «جبلایه یوت» و «الصداقة» در یک زمین پنجنفره در شهر غزه فلسطین به مصاف یکدیگر رفتند؛ دیداری که با تساوی پایان یافت.
در دیگر مسابقه این تورنمنت، تیمهای بیتحانون و الشجاعیه نیز به تساوی رضایت دادند. با وجود نتیجههای مساوی، تماشاگران که گرداگرد زمین، پشت حصارها و میان خرابهها تجمع کرده بودند، با شور و هیجان تیمها را تشویق میکردند.
یوسف جندیه، بازیکن ۲۱ ساله تیم جبلایه یوت، که از منطقهای بهشدت تخریبشده میآید، احساسش از بازگشت به میدان را چنین توصیف کرد:
«احساس دوگانه دارم؛ هم خوشحال هستم، هم غمگین. مردم صبح دنبال آب، نان و غذا میگردند. زندگی خیلی سخت است؛ اما یک بخش کوچک از روز باقی میماند که میتوانی بیایی فوتبال بازی کنی و کمی از خوشحالی درونت را بیرون بریزی.»
او افزود: «وقتی به میدان میآیی، جای خیلی از همتیمیهایت خالی است؛ بعضیها کشته شدهاند، بعضی زخمیاند و بعضی برای درمان از غزه رفتهاند. به همین خاطر، این شادی هیچوقت کامل نیست.»
رویترز مینویسد که چهار ماه از آتشبس و پایان درگیریهای گسترده در غزه میگذرد؛ اما بازسازی تقریباً آغاز نشده است. نیروهای اسرائیلی حدود دو سوم نوار غزه را منطقه تخلیه اعلام کردهاند و بیش از دو میلیون نفر در بخش کوچکی از مناطق ساحلی، در خیمهها یا ساختمانهای نیمهویران زندگی میکنند.
ورزشگاه ۹ هزار نفری یرموک در شهر غزه که در جریان جنگ کاملاً تخریب شد و مدتی بهعنوان مرکز بازداشت مورد استفاده قرار میگرفت، اکنون به محل اسکان خانوادههای بیجا شده تبدیل شده است؛ خیمههای سفیدرنگی که روی خاک زمین فوتبال سابق برپا شدهاند.
برای برگزاری این تورنمنت، فدراسیون فوتبال فلسطین بخشی از آوارهای یک زمین نیمهاستاندارد را پاکسازی کرد، حصار کشید و بقایای زمین مصنوعی قدیمی را پاک کرد تا مسابقات ممکن شود.
در این مسابقه، قرعه را تیم امریکا برد و توپاندازی کرد. تیم پاکستان در ۲۰ آور، با از دست دادن ۹ بازیکن، ۱۹۰ دوش بهدست آورد. صاحبزاده فرحان با ۷۳ دوش، بهترین بازیکن پاکستان و کل این دیدار بود و نقش کلیدی در ثبت امتیازهای پاکستان داشت.
در سوی مقابل، شادلی ونشالکویک، توپانداز امریکا، با گرفتن چهار ویکت عملکرد درخشانی داشت و از معدود بازیکنان موفق تیمش بهشمار میرفت.
در وقت دوم مسابقه، تیم امریکا در ۲۰ آور، هشت ویکت خود را از دست داد و نتوانست بیش از ۱۵۸ دوش کسب کند. شوبهام رانجان با ۵۱ دوش، بیشترین امتیاز را برای امریکا بهدست آورد. در میان توپاندازان پاکستان، عثمان طارق با گرفتن سه ویکت، بهترین عملکرد را از خود نشان داد.
با این پیروزی، پاکستان جایگاه خود را در صدر جدول گروه نخست تثبیت کرد و گام مهمی در مسیر صعود به مرحله بعد این رقابتها برداشت.
مسی که در سال ۲۰۲۱ در شرایطی احساسی با نیوکمپ خداحافظی کرد، در حال حاضر تا سال ۲۰۲۸ با باشگاه اینتر میامی امریکا قرارداد دارد. هرچند او اکنون در ایالات متحده احساس آرامش و ثبات خانوادگی دارد؛ اما بارسلونا همچنان «خانه معنوی» او محسوب میشود.
مسی که از آکادمی لاماسیا به فوتبال جهان معرفی شد، آرزو داشت تمام دوران حرفهایاش را در بارسلونا سپری کند. او در ۷۷۸ بازی رسمی، ۶۷۲ گل برای آبیاناریها به ثمر رساند و نقش اساسی در کسب ۱۰ عنوان لالیگا و چهار قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا داشت.
با این حال، مشکلات مالی باشگاه باعث شد قرارداد او تمدید نشود و مسی بهعنوان بازیکن آزاد راهی پاریسنژرمن شود. دو فصل حضور در فرانسه برای خانواده مسی چندان آسان نبود و همین موضوع، او را به پذیرش پیشنهاد دیوید بکهام و انتقال به اینتر میامی در سال ۲۰۲۳ سوق داد.
مسی در امریکا نیز به افتخاراتش افزود و همراه با اینتر میامی قهرمانی در لیگکاپ، ساپورترز شیلد و جام امالاس را تجربه کرد.
مسی در گفتوگویی با روزنامه «اسپورت» در نوامبر ۲۰۲۵ صراحتاً اعلام کرده بود که علاقه شدیدی به بازگشت به بارسلونا دارد. او گفته بود که خانوادهاش دائماً درباره زندگی دوباره در این شهر صحبت میکنند و خانهشان همچنان در بارسلونا حفظ شده است.
با وجود گمانهزنیها، بازگشت مسی بهعنوان بازیکن به بارسلونا ممکن نیست؛ بهویژه بهدلیل روابط سرد او با خوان لاپورتا، رئیس باشگاه که دیروز برای شرکت در انتخابات ریاست از مقامش کنار رفت. با این حال، احتمال برگزاری یک دیدار دوستانه یا نمایشی برای خداحافظی رسمی مسی با هواداران نیوکمپ همچنان مطرح است.
طبق گزارش «اسپورت»، پس از پایان دوران بازی، مسی بهطور قطعی به بارسلونا بازخواهد گشت و حتی ممکن است در آینده، نقشی مدیریتی یا ورزشی در باشگاه ایفا کند؛ البته در صورتی که رئیس باشگاه فردی باشد که به او اعتماد داشته باشد.
مسی که علاقهای به مربیگری ندارد، میتواند در آینده بهعنوان مدیر ورزشی یا سفیر باشگاه، بار دیگر به ساختار بارسلونا بازگردد. تا آن زمان، تمرکز او روی درخشش با اینتر میامی و دفاع از عنوان قهرمانی تیم ملی آرجنتینا در جام جهانی ۲۰۲۶ خواهد بود.
در این دیدار، امارات متحده عربی پس از برد قرعه، توپزنی را آغاز کرد و در ۲۰ آور با از دست دادن ۶ ویکت، ۱۷۳ دوش بهدست آورد. محمد وسیم، کاپیتان امارات، با کسب ۶۶ دوش بهترین توپزن تیمش بود.
در پاسخ، توپزنان نیوزیلند بدون هیچگونه لغزش بازی را به پایان رساندند. این تیم در ۱۵.۲ آور و بدون از دست دادن حتی یک ویکت، ۱۷۵ دوش بهدست آورد و با تفاوتی قاطع به پیروزی رسید. دو اوپنر نیوزیلند، تیم سایفرت و فن آلن، از آغاز تا پایان در میدان باقی ماندند.
تیم سایفرت با ۸۹ دوش از ۴۲ توپ، شامل ۱۲ ضربه چهارامتیازی و ۳ ششامتیازی، ستاره اصلی این پیروزی بود. فن آلن نیز با ۸۴ دوش از ۵۰ توپ، با ۵ ضربه چهارامتیازی و ۵ ششامتیازی، نقش مؤثری در این برد آسان ایفا کرد.
با این نتیجه، نیوزیلند از همین حالا بهعنوان یکی از مدعیان اصلی صعود از گروه چهارم شناخته میشود. این تیم در دیدار نخست خود نیز تیم ملی کریکت افغانستان را با حفظ ۵ ویکت شکست داده بود. در گروه چهارم، تیمهای افریقای جنوبی، افغانستان، کانادا، امارات متحده عربی و نیوزیلند حضور دارند.
منابع به افغانستان اینترنشنال گفتهاند که جانمحمد حیدری، مشهور به «مرد برفی افغانستان»، طی حدود ۱۵ سال حضور در رأس فدراسیون فوتبال غور، هیچ برنامه بنیادی و استراتیژیک برای رشد این رشته ورزشی نداشته است. به باور آنان، نبود چشمانداز روشن، بیتوجهی به آموزش و پرورش استعدادها و ضعف مدیریتی، فوتبال این ولایت را در وضعیت رکود کامل قرار داده است.
منتقدان میگویند، سیاستهای کنونی فدراسیون فوتبال ولایت غور بهجای حمایت و توسعه، عملاً فوتبال این ولایت را «منجمد» ساخته و زمینه هرگونه پیشرفت را از بین برده است. مربیان دلسرد شدهاند، فوتبالیستهای جوان انگیزه خود را از دست دادهاند و آینده فوتبال ولایت غور با تهدید جدی روبهرو است.
آنان میپرسند که رئیس فدراسیون فوتبال غور در این ۱۵ سال چه دستاورد مشخصی برای فوتبال این ولایت داشته و چرا با وجود گذشت بیش از یک دهه، هیچ تحول معناداری در ساختار، ردههای سنی، آموزش و رقابتهای معیاری فوتبال غور دیده نمیشود.
بر اساس اطلاعات موجود و گفتههای منابع، جانمحمد حیدری همزمان دو مسئولیت مهم را بر عهده دارد؛ او از یکسو معاون فنی آمریت ورزش ولایت غور (زیر مجموعه ریاست تربیت بدنی) است و از سوی دیگر ریاست فدراسیون فوتبال این ولایت را نیز در اختیار دارد. منابع این وضعیت را مصداق روشن تداخل وظایف و یکی از عوامل اصلی ضعف مدیریتی در فوتبال غور میدانند.
به گفته منتقدان، فعالیتهای فدراسیون فوتبال غور در سالهای اخیر به برگزاری لیگهای دوستانه، نمایشی و بیهدف محدود شده و هیچ برنامه منظم و درازمدتی برای رشد فوتبال، آموزش مربیان، کشف استعدادها و ساختن زیربناهای فوتبال وجود ندارد. آنان میگویند رئیس فدراسیون بیشتر به حضور در برنامههای نمایشی و فعالیتهای غیرمرتبط در مناطق برفی و کوهستانی مصروف است و عملاً زمانی برای برنامهریزی فوتبال باقی نمیماند.
همچنین شماری از فعالان فوتبال غور تأکید میکنند که بسیاری از کارهایی که در سالهای گذشته به نام فوتبال غور انجام شده—از ایجاد ردههای سنی گرفته تا برگزاری برخی لیگها—در پشت پرده توسط افراد دیگر مدیریت و پیش برده شده؛ اما دستاوردها در رسانهها به نام رئیس فدراسیون ثبت شده است؛ در حالی که به گفته آنان، وی نه دانش تخصصی فوتبال دارد و نه فهم علمی مدیریت این رشته ورزشی.
منتقدان میافزایند که فوتبال غور عملاً زیر نفوذ آمریت ورزش قرار گرفته و فدراسیون فوتبال استقلال و نقش تصمیمگیری خود را از دست داده است. به باور آنان، در حال حاضر تصمیمگیرنده اصلی فوتبال غور آمریت ورزش است و فدراسیون تنها نامی بدون اختیار واقعی به شمار میرود.
این فعالان ورزشی تأکید میکنند که هدف آنان تصاحب جایگاه فدراسیون نیست، بلکه خواست اصلیشان پاسخگویی، اصلاح ساختار و مدیریت مسئولانه فوتبال غور است. به گفته آنان، ادامه این وضعیت نوعی خیانت به فوتبال، نسل جوان و آینده ورزشی این ولایت محسوب میشود؛ در حالی که شخصیتها و چهرههای شایستهتری وجود دارند که آموزش فوتبال دیدهاند و توانایی ساختن آیندهای بهتر برای فوتبال غور را دارند.
از سوی دیگر جان محمد حیدری میگوید که چهار سال است بدون دریافت بودجه و به صورت رضاکارانه در فوتبال ولایت غور کار میکند. او همچنان اضافه میکند که در سال ١٤٠٤ لیگ فوتبال شهر فیروز کوه ولایت غور، لیگ دسته یک فوتبال، لیگ فوتبال چهارده سال و لیگ فوتسال این ولایت را با دستان خالی برگزار کرده است.
او در پاسخ به انتقاد به حضورش در برنامههای نمایشی و فعالیتهای غیر مرتبط با فوتبال در مناطق برفی میگوید که این کار را در زمان فراغت و در روزهای غیر رسمی انجام میدهد که مانع کار او در فوتبال و فوتسال نمیشود.
به باور جانمحمد حیدری، فعالیتاش در مربیگری، تمرینهای قدرتی و حضور در برنامههای پاورلفتینگ مانع کارهای او در فوتبال نیست و گناه محسوب نمیشود.
