شامگاه ششم حوت
نیروهای طالبان حملات گستردهای را علیه پاسگاهها و مواضع مرزی پاکستان در امتداد مرز دیورند آغاز کردند. این حملات عمدتا در ولایتهای شرقی و جنوبشرقی افغانستان رخ داد.
طالبان این عملیات را «تلافیجویانه» و در پاسخ به حملات هوایی پاکستان در روزهای قبل، بهویژه دوم حوت توصیف کرد که پاکستان ادعا میکرد علیه پناهگاههای تحریک طالبان پاکستان (تیتیپی) در خاک افغانستان انجام شد اما سازمان ملل تایید کرد که از غیرنظامیان قربانی گرفت.
پاکستان حملات طالبان را «غیرموجه و اشتباه محاسباتی» خواند و بلافاصله پاسخ فوری و شدید داد.
بامداد جمعه هفتم حوت
نیروهای مسلح پاکستان عملیات هوایی گستردهای را علیه مواضع طالبان در داخل خاک افغانستان آغاز کردند.
این حملات عمدتا هوایی با جنگندهها و پهپادها انجام و اهداف نظامی طالبان را از کابل، پایتخت افغانستان تا قندهار، پایتخت سنتی طالبان، هدف قرار داد.
در این حمله بخشهایی از غرب و اطراف کابل از جمله انبارهای مهمات و مقرهای طالبان در دارالامان و پل چرخی کابل هدف قرار گرفت.
قندهار، مرکز سنتی طالبان و شهر هبتالله آخندزاده، رهبر این گروه نیز از حملات هوایی پاکستان در امان نماند. علاوه بر آن ولایتهای مرزی دیگر نیز هدف قرار گرفتند.
پاکستان این عملیات را «غضب للحق» یا «خشمی برای حق» نامید و آن را پاسخی مستقیم به حملات گسترده طالبان در شب ششم حوت خواند. خواجه محمد آصف، وزیر دفاع پاکستان آغاز «جنگ آشکار» علیه طالبان را اعلام کرد و گفت: «صبر ما تمام شده، اکنون جنگ آشکار با طالبان داریم... طالبان به نماینده هند تبدیل شدهاند و تروریسم صادر میکنند.»
ذبیحالله مجاهد، سخنگوی طالبان تایید کرد که پاکستان برخی نقاط در کابل، قندهار و پکتیا را بمباران کرده است. در پاسخ، طالبان اعلام کرد که عملیات تلافیجویانه گستردهای را آغاز کرده و در محورهای قندهار، هلمند و مرزهای شرقی حملات علیه پاسگاههای پاکستانی را ادامه میدهد. طالبان ادعا کرد که چندین پاسگاه پاکستانی را تصرف و منهدم کرده و تلفات سنگینی به پاکستان وارد شده است.
طالبان بعدا اعلام کرد که آماده مذاکره است، اما همزمان مقاومت خواهد کرد.
ادامه حملات طالبان در هشتم حوت
نیروهای طالبان حملات گستردهتری را در امتداد مرز دیورند بهویژه در ولایتهای خوست، ننگرهار، پکتیکا و کنر از سر گرفتند.
سخنگوی والی طالبان در خوست اعلام کرد که حملات به پاسگاههای پاکستانی در ولسوالیهای زازی میدان، علیشیر و تریزی آغاز شده و چندین پاسگاه پاکستانی تصرف یا منهدم شده است.
پاکستان با حملات هوایی و توپخانهای به مواضع طالبان در مناطق مرزی پاسخ داد. گزارشهایی از بمباران مجدد در ننگرهار و اطراف کابل وجود داشت، اما شدت آن کمتر از روز حملات هفتم حوت بود.
سازمان ملل و روسیه از هر دو طرف خواستند فورا آتشبس کنند و به دیپلوماسی روی آورند. نگرانیها از آسیب بیشتر به غیرنظامیان با ادامه جنگ افزایش یافت.
در روزهای بعد، تبادل آتش و حملات متقابل در امتداد مرز ادامه یافت. پاکستان مدعی شد که تلفات سنگینی به نیروهای طالبان وارد کرده و دهها پایگاه آنان را تخریب کرده است. در مقابل، طالبان نیز ادعا کرد که به نیروهای پاکستانی ضربه زده است. همزمان، ذبیحالله مجاهد در نشست خبری در قندهار از تمایل طالبان به گفتوگو و حلوفصل سیاسی بحران سخن گفت.
مردم کابل بامداد ۱۱ حوت را نیز با حملات هواپیماهای پاکستانی و تیراندازیهای متقابل طالبان آغاز کردند. وضعیت همچنان شکننده گزارش میشود. گذرگاههای مرزی در بسیاری از مناطق بسته مانده و تلاشهای دیپلوماتیک با میانجیگری بازیگران منطقهای و بینالمللی برای جلوگیری از گسترش بحران ادامه دارد. اختلاف شدید بر سر آمار تلفات و خسارات، امکان ارزیابی مستقل از ابعاد واقعی درگیری را محدود کرده است.
