عبدالکبیر، وزیر مهاجرین طالبان بار دیگر نماز عید را جداگانه در قصر سپیدار در کنار ارگ برگزار کرد. همزمان معاونان اقتصادی و اداری رئیسالوزرا و شماری از دیگر مقامات طالبان نماز عید را در ارگ برگزار کردند.
تصاویر منتشر شده از برگزاری نماز عید در قصر سپیدار نشان میدهد که امیرخان متقی، وزیر خارجه طالبان و شماری از دیپلوماتهای کشورهای اسلامی در این قصر نماز خواندهاند.
عبدالکبیر پیش از این نیز چندین بار بهجای ارگ در قصر سپیدار نماز عید برگزار کرده بود.
عبدالکبیر در سخنرانی خود با اشاره به حملات اخیر پاکستان گفت به هیچکس اجازه داده نخواهد شد که بر حاکمیت ملی افغانستان تجاوز کند یا در امور داخلی کشور مداخله کند.
این مقام طالبان حملات پاکستان را محکوم کرد و آن را خلاف قوانین بینالمللی و اصول اسلامی دانست.
به گفته او، جنگ به سود هر دو کشور نیست و روحانیون پاکستان و مردم آن کشور باید اجازه ندهند که روابط دو ملت قربانی خواستهای قدرتهای خارجی شود.
عبدالکبیر تاکید کرد که طالبان دروازههای گفتوگو را باز نگه داشته است؛ اما برای پاسخگویی به هرگونه تجاوز آماده است از حاکمیت ملی و تمامیت ارضی افغانستان دفاع کند.
دفتر مبارزه با مواد مخدر سازمان ملل متحد روز پنجشنبه به افغانستان اینترنشنال گفت که از شفاخانه امید که در حمله هوایی پاکستان تخریب شد، حمایت نمیکرد. پوللیک اوک سری، نماینده این سازمان در افغانستان گفت دلیل عدم حمایت این بود که شفاخانه امید تحت کنترول وزارت داخله طالبان بود.
آقای اوک سری گفت دفتر مبارزه با مواد مخدر سازمان ملل معتقد است که مراکز ترک اعتیاد باید توسط وزارت صحت عامه مدیریت شوند و روند ترک اعتیاد باید داوطلبانه و بدون زور و فشار انجام شود.
در حملات دوشنبهشب پاکستان به کابل و ننگرهار دستکم سه بمب به مرکز ترک اعتیاد امید در شرق کابل اصابت کرد. طالبان گفت ۴۰۰ نفر در این رویداد جان باختند و ۲۵۰ نفر دیگر زخمی شدند. یک منبع دیپلوماتیک از کابل به افغانستان اینترنشنال تایید کرد که آمار قربانیان ممکن است به صدها نفر برسد.
مرکز ترک اعتیاد امید در مقر سابق پایگاه ناتو در شرق کابل موقعیت دارد. این مرکز توسط وزارت امور داخله طالبان مدیریت میشد و گزارش شده که در نزدیکی تاسیسات نظامی طالبان موقعیت دارد.
پوللیک اوک سری، نماینده دفتر مبارزه با مواد مخدر سازمان ملل در افغانستان گفت که براساس قوانین بینالملل بشردوستانه، مراکز درمانی باید از اهداف نظامی دور نگه داشته شوند. همچنین، طرفهای درگیر در منازعه باید از حمله به اهداف غیرنظامی، از جمله شفاخانهها، خودداری کنند.
جامعه اطلاعاتی امریکا در گزارش سالانه خود نوشت که القاعده و داعش بزرگترین تهدید برای منافع ایالات متحده هستند. طبق گزارش، این گروهها با فعالیت در بخشهایی از آفریقا، خاورمیانه و جنوب آسیا، از بیثباتی سیاسی سوءاستفاده میکنند و در تلاش بازسازی قابلیتهای خود هستند.
در گزارش آمده است که گروه القاعده احتمالا بین ۱۵ تا ۲۸ هزار عضو در سراسر جهان دارد. تعداد اعضای داعش هم بین ۱۲ تا ۱۸ هزار نفر برآورد شده است.
بر اساس گزارش، رشد این گروهها در پنج سال گذشته عمدتا در آفریقا رخ داده است، جایی که بزرگترین و خشونتآمیزترین شاخهها و وابستگان آنها فعال اند.
در گزارش آمده است که القاعده در یمن، شاخه خراسان داعش در جنوب آسیا و داعش در سوریه، محتملترین گروهها برای برنامهریزی حملات خارجی اند.
جامعه اطلاعاتی امریکا در بخشی دیگر از گزارش سالانه خود گفته طالبان افغان اقداماتی علیه داعش انجام داده است. گفته شده طالبان حملات گستردهای علیه اهداف داعش خراسان انجام داده و احتمالا برخی حملات را خنثی کرده است.
پیش از این، شورای امنیت سازمان ملل، بارها در گزارشهای خود حضور رهبران و جنگجویان القاعده و داعش را در افغانستان تحت کنترول طالبان تایید کرده است.
جامعه اطلاعاتی امریکا در گزارش خود به درگیری میان طالبان و پاکستان نیز پرداخته و گفته است اسلامآباد از حضور گروههای تروریستی در افغانستان خسته شده و همزمان با افزایش خشونت تروریستی در داخل کشور مواجه است.
بر اساس گزارش، روابط بین پاکستان و طالبان همچنان تنشآلود باقی مانده و درگیریهای مرزی ادامه دارد.
در بخشی از این گزارش به تهدید ناشی از برخی افغانها که به امریکا منتقل شدهاند نیز اشاره شده است.
در گزارش جامعه اطلاعاتی امریکا، اقدامات سختگیرانه اداره مهاجرت این کشور مثبت ارزیابی شده و آمده است که تدابیر امنیتی مرزی و اخراج افراد مظنون به تروریسم، دسترسی به خاک امریکا را کاهش داده و خطر خشونت در آینده را کم کرده است.
با این حال، گفته شده شناسایی افرادی که ممکن است پس از ورود به امریکا اقدام به اعمال تروریستی کنند، به ویژه میان «دهها هزار پناهنده افغان» که طی پنج سال گذشته وارد امریکا شدهاند، همچنان یک چالش باقی مانده است.
وزارت خارجه اوزبیکستان اعلام کرد که این کشور بیش از ۲۹۰ تُن کمک بشردوستانه به افغانستان فرستاده و به مسئولان طالبان در حیرتان تحویل داده است. طبق بیانیه این وزارت، محموله کمکهای بشردوستانه شامل مواد غذایی است و هدف از آن حمایت از مردم افغانستان و تقویت روابط بین دو کشور است.
در مراسم دریافت این کمکها در حیرتان، شماری از مسئولان محلی طالبان و مقامات اوزبیکستان حضور داشتند.
وزارت خارجه اوزبیکستان میگوید که این ابتکار بشردوستانه، تعهد تاشکند به حمایت از کشورهای همسایه و تقویت ثبات و همکاری در منطقه را برجسته میکند.
اوزبیکستان هرچند اداره طالبان را به رسمیت نمیشناسد، اما روابط گسترده سیاسی و اقتصادی با طالبان دارد.
مقامهای اوزبیکستان و طالبان پیشتر اعلام کردند که دو طرف در نظر دارند حجم روابط بازرگانی خود را طی پنج سال آینده به ۵ میلیارد دالر افزایش دهند.
شماری از بیماران نجاتیافته کمپ امید برای درمان معتادان در کابل، پس از حمله و ویرانی این مرکز، نگران آینده و ادامه درمان خود هستند.
برخی از آنها میگویند که بیم دارند که در فقدان این مرکز بار دیگر به موادمخدر رو بیاورند.
نظر محمد که پیشتر به هروئین معتاد بود، به رویترز گفت که دو سال پیش درمان اعتیاد در کمپ امید، به زنده ماندنش کمک کرد. او پس از ترک مواد مخدر، در این مرکز مانده و به بیماران دیگر خدمت میکرد.
نظر محمد روز دوشنبه می دیدید که «چگونه هواپیما بمب انداخت.» او صحنه انفجار را «کابوسوار» توصیف کرد: «مردم از هر سو فریاد میزدند، زخمیها و اجساد در همه جا افتاده بودند. از زیر خرابهها، چهار نفر را زنده اما زخمی بیرون آوردیم و بقیه جان خود را از دست داده بودند. اجساد به قدری آسیب دیده بودند که قابل شناسایی نبودند.»
اداره طالبان گفته است که در حمله هوایی پاکستان در شب دوشنبه، ۲۵ حوت، بیش از ۴۰۰ نفر کشته و ۲۶۵ نفر زخمی شدهاند. اما، یوناما روز چهارشنبه به رویترز گفت که در این حمله ۱۴۳ نفر کشته و ۱۱۹ نفر زخمی شدهاند.
پاکستان حمله به کمپ امید را رد کرده و گفته است که آن شب به تاسیسات نظامی طالبان در پایتخت حمله کرده بود. اما، گروههای مستقل و شاهدان عینی تایید کردهاند که مرکز تداوی معتادان هدف حمله جنگندههای پاکستانی قرار گرفته است.
محمد، بیمار دیگری که از حمله جان سالم به در برده، به رویترز گفت که نگران است پس از ترک این مرکز آیندهاش در کشوری با امکانات پزشکی محدود برای معتادان نامعلوم شود.
او گفت: «من هم بعد از درمان در این کمپ ماندم، چون اگر میرفتم، میترسیدم دوباره معتاد شوم. ما توانستیم اینجا مبارزه کنیم و زنده بمانیم، اما حالا نمیدانم پس از این چه کار کنم و کجا بروم.»
احمدبلال تیموری، پزشک دندان و پدر دو فرزند، تنها ۲۰ روز پیش از حمله وارد این مرکز شده بود تا تحت درمان اعتیاد به ماده مخدر کتامین قرار بگیرد.
کتامین یک داروی بیحسی و ضد درد است که در طبابت برای جراحی و درمان دردهای شدید استفاده میشود، اما مصرف نادرست آن میتواند باعث اعتیاد، توهم، اختلال حافظه و مشکلات روانی و جسمی شود.
بلال گفت که احساس میکرد در مسیر بهبود است، اما حالا امید خود را از دست داده است. او گفت: «ابتدا ناراضی بودم و نمیخواستم بمانم، اما پس از حدود یک هفته، وقتی احساس بهتری پیدا کردم، خودم میخواستم بهبود پیدا کنم.»
احمد قصاص، مدیر سازمان جهانی بهداشت در امور افغانستان، میگوید حدود ۱۵ درصد از جمعیت تقریبی ۴۰ میلیون نفری افغانستان دچار اعتیاد هستند.
کارشناسان میگویند فقر، بیکاری و مشکلات خانوادگی باعث تشدید معضل اعتیاد در افغانستان شده است. این درحالی است که امکانات موجود برای درمان بسیار محدود است و متقاضیان برای کمک بسیار زیادند.
ممنوعیت تریاک
هبتالله آخندزاده، رهبر طالبان، در سال ۲۰۲۲ کشت مواد مخدر را در افغانستان ممنوع کرد. افغانستان در آن زمان بزرگترین تولیدکننده تریاک در جهان بود. طبق آمار سازمان ملل، زمینهای تحت کشت خشخاش در سال ۲۰۲۵ از ۲۳۲ هزار به حدود ۱۰ هزار هکتار کاهش یافته است. اما، ممنوعیت تریاک باعث افزایش تولید و استفاده از مواد مخدر مصنوعی مانند شیشه شده است.
واندا فلباب-براون، پژوهشگر موسسه بروکینگز در واشنگتن، به رویترز گفت که از بین رفتن یک مرکز بازپروری پیامدهای زیادی دارد. او گفت: «تعداد مراکز درمانی در افغانستان بسیار کم است، بنابراین از دست رفتن یک مرکز به هر دلیلی، ضربه بسیار سنگینی به خدمات موجود درمان برای معتادان وارد میکند.»
برادر نذیر پکتیاوال، سرباز پیشین افغان که دربازداشت اداره مهاجرت امریکا جان باخت، حکومت این کشور را مقصر مرگ وی میداند. نصیر پکتیاوال میگوید که برادرش «قهرمان مردم افغانستان و امریکا» بود و خواستار تحقیق درباره علت مرگ وی شد.
محمد نذیر پکتیاوال، ۴۱ ساله، روز جمعه ۲۲ حوت بازداشت شد و کمتر از ۲۴ ساعت پس از بازداشت توسط ماموران اداره مهاجرت و گمرک امریکا جان خود را از دست داد. وزارت امنیت داخلی امریکا گفت که آقای پکتیاوال پس احساس درد، به شفاخانه منتقل شد و در آنجا درگذشت.
او صبح روز جمعه، زمانی که قصد داشت فرزندانش را به مکتب ببرد، در برابر خانهاش بازداشت شد.
پکتیاوال پیش از آمدن به امریکا، نزدیک به یک دهه با نیروهای ویژه ارتش ایالات متحده در افغانستان کار کرده بود. او پس از بازگشت طالبان به قدرت در سال ۲۰۲۱، از طریق روند تخلیه به امریکا منتقل شد و در ایالت تگزاس زندگی میکرد.
این پناهجوی افغان در شهر ریچاردسون بهعنوان نانوا کار میکرد و پرونده پناهندگیاش هنوز در جریان بود.
وزارت امنیت داخلی آقای پکتیاوال را به جرایم کوچک متهم کرده و وی را مهاجر غیرقانونی توصیف کرده است، اما خانوادهاش این اتهامات را رد کرده و میگوید که او بهگونه قانونی وارد امریکا شده، اجازه کار داشته و حتی یکی از فرزندانش شهروند امریکا است.
برادرش، نصیر پکتیاوال به روزنامه انگلیسی ایندیپندنت گفت: «او مجرم نبود. ما شانهبهشانه با نیروهای امریکایی جنگیدیم. او یک قهرمان بود.»
به گفته او، پکتیاوال پس از بازداشت از تنگی نفس و درد سینه شکایت داشت. او در تماس تلفنی با برادرش، با صدای مضطرب گفته بود که نمیداند او را به کجا منتقل میکنند.
نصیر پکتیاوال گفت: «خیلی ترسیده بود. میگفت نفس کشیدن برایش سخت شده و بدنش درد میکند.»
مقامهای وزارت امنیت داخلی امریکا گفتهاند که او به شفاخانه پارکلند در دالاس منتقل شد، اما با وجود تلاش برای درمان، جان باخت.
با این حال، خانوادهاش میگوید او با بدرفتاری روبهرو شده و حتی به داروی تنفسیاش دسترسی نداشته است.
علت دقیق مرگ این مرد افغان هنوز روشن نیست و خانوادهاش خواستار تحقیقات شفاف شدهاند.
افغان ایواک، سازمان حامی مهاجران افغان همکار امریکا، این رویداد را «بسیار غیرعادی» توصیف کرده و گفته است که حکومت امریکا باید توضیح دهد چگونه یک مرد ۴۱ ساله، کمتر از یک شبانهروز پس از بازداشت، جان خود را از دست داده است.
مرگ پکتیاوال دستکم بیستوچهارمین مورد مرگ در بازداشت اداره مهاجرت امریکا در یکسال گذشته است، آماری که نگرانیها درباره وضعیت بازداشتگاههای اداره مهاجرت امریکا را افزایش داده است.
خانواده پکتیاوال میگوید که قصد دارند پیکر او را برای خاکسپاری به افغانستان منتقل کند.
برادرش گفت: «او همهچیز ما بود. حالا هیچ چیزی برای ما باقی نمانده است.»
مرگ وی واکنشهای گستردهای را به همراه داشت.
کمیته روابط خارجی دموکراتها در مجلس نمایندگان امریکا با انتشار گزارش مرگ وی با لحن کنایی نوشت: «او در کنار سربازان امریکایی در افغانستان جنگید و توسط حکومت امریکا به ایالات متحده آورده شد، اما در نهایت در بازداشتگاه اداره مهاجرت در تگزاس جان سپرد.»