طالبان دو نفر را در بادغیس و ننگرهار در ملاءعام شلاق زدند

بائو شوهی، معاون سفیر چین در افغانستان این مبلغ را به شهاب‌الدین دلاور، رئیس هلال‌ احمر طالبان تحویل داد.

شهاب‌الدین دلاور روز سه‌شنبه ۲۵ حمل در مراسمی که به منظور تحویل‌دهی این کمک برگزار شده بود، از صلیب سرخ چین و مردم این کشور قدردانی کرد.

این مقام طالبان گفت چین همواره در شرایط دشوار به مردم افغانستان کمک کرده‌ است.

طبق خبرنامه جمعیت هلال احمر طالبان، معاون سفیر چین نیز گفت کشورش در کنار مردم افغانستان ایستاده است.

او افزود که این کمک بخشی از تقویت همکاری‌های بشردوستانه میان دو کشور است و چین در آینده نیز به حمایت از افغان‌ها ادامه خواهد داد.

وزارت مبارزه با حوادث طالبان پیشتر اعلام کرد که شمار کشته‌شدگان در سیلاب‌های اخیر در افغانستان به بیش از ۵۰ نفر رسیده است.

در پی توافق تازه‌ میان بزرگان قومی نورستان و چترال پاکستان، مسیر ارتباطی ولسوالی‌های برگ‌متال و کامدیش پس از حدود دو ماه بازگشایی شده است. به گفته منابع، این توافق روز دوشنبه، ۲۴ حمل حاصل شده است.

بزرگان قومی گفتند که نیروهای پاکستانی هم از بزرگان قومی خواستند تا اجازه حضور تحریک طالبان پاکستان در مناطق خود را ندهند.

بر اساس این توافق که نسخه‌ای از آن به افغانستان اینترنشنال رسیده، هر دو طرف متعهد شده‌اند آتش‌بس دائمی را از ناری تا نورستان رعایت کنند.

تصویر منتشرشده از این رویداد نشان می‌دهد که جرگه در یکی از پایگاه‌های نیروهای پاکستانی برگزار شده است.

در این تصاویر حضور نظامیان پاکستانی دیده می‌شود اما هیچ نماینده‌ای از طالبان مشاهده نمی‌شود.

بزرگان قومی می‌گویند که مسیر ارتباطی ولسوالی‌های برگ‌متال و کامدیش در دو ماه گذشته بسته بوده و طالبان هیچ تلاشی برای بازگشایی آن نکرده بود.

یکی از بزرگان قومی گفت: «درخواست طرف پاکستانی این بود که در این مناطق به جنگجویان تحریک طالبان پاکستان پناه داده نشود و اگر کسی چنین کاری کند، مردم محل باید در برابر او بایستند.»

سمیع سادات، از فرماندهان پیشین ارتش افغانستان در واکنشی گفته است «امروزه افغان‌ها به چنان موقعیت اجباری تنزل یافته‌اند که مجبورند برای امنیت روستاها و مناطق خود نزد ارتش پاکستان بروند.»

سمیع سادات این وضعیت را «ننگ تاریخی» خوانده، که به گفته وی «طالبان بر افغان‌ها وارد کردند.»

این فرمانده ارتش پیشین افغانستان هشدار داده کسانی که تاکنون از طالبان انتظار امنیت داشتند، باید متوجه شده باشند که طالبان نه تنها امنیت و پیشرفت را به ارمغان نیاورده‌اند، که باعث «بدبختی و ننگ» برای مردم شده‌اند.

۱۰۰ امضاکننده این نامه سرگشاده به همسر دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا گفتند دختران افغان که زمانی رویای پزشک، معلم و روزنامه‌نگار شدن را در سر داشتند، اکنون از آموزش منع شده‌اند.

آنان افزودند مادران افغان هم با افزایش سوءتغذیه، برای تغذیه فرزندانشان تقلا می‌کنند.

فعالان افغان و دادخواهان در این نامه سرگشاده تاکید کردند برای کودکان، به‌ویژه دختران، آینده به شکلی محدود شده که درک آن دشوار است.

ابتکار نامه سرگشاده به بانوی اول امریکا توسط نهاد افغانستان امپکت انجام شده است.

امضاکنندگان به صحبت‌های چندی پیش ملانیا ترامپ در ریاست شورای امنیت سازمان ملل درباره کودکان جنگ اشاره کردند و گفتند کودکان افغان نیز در میان آن‌ها هستند که به‌طور مداوم از خشونت، گرسنگی، انزوا و فرصت‌های از دست رفته رنج می‌برند.

فعالان افغان در این نامه سرگشاده به بانوی اول امریکا خاطرنشان کردند که او می‌تواند کمک کند تا اطمینان حاصل شود زنان و کودکان افغان فراموش نخواهند شد.

آنها گفتند حتی اقدامات کوچک در تشویق حمایت‌های بشردوستانه پایدار، صحبت علنی در مورد آموزش دختران و ملاقات با سازمان‌هایی که مستقیما با زنان افغان کار می‌کنند، اهمیت دارد.

امضاکنندگان با بیان اینکه تاریخ اغلب به این بستگی دارد که آیا افراد در موقعیت‌های نفوذ، زمانی که توجه به آنها معطوف است، تصمیم به اقدام می‌گیرند یا خیر، اظهار امیدواری کردند که ملانیا ترامپ از فرصت استفاده کند تا اطمینان حاصل شود زنان و کودکان افغان به حال خود رها نمی‌شوند.

فعالان افغان تاکید کردند بانوی اول امریکا می‌تواند به جلب توجه مجدد به کسانی که در معرض خطر فراموشی هستند، کمک کند.

یکی از این معلمان که به دلیل نگرانی‌های امنیتی نخواست نامش فاش شود، به افغانستان اینترنشنال گفت: «سه ماه است که معاش نداریم. کرایه خانه، مواد خوراکی و سایر مصارف همه بر دوش ماست، اما درآمد ما صفر است. این وضعیت زندگی ما را بسیار دشوار کرده است.»

او افزود که بسیاری از معلمان اکنون مجبور شده‌اند از قرضه استفاده کنند، «اما اگر این وضعیت ادامه یابد، حتی امکان قرض گرفتن نیز برای‌شان باقی نخواهد ماند.»

معلم دیگری نیز به شرط افشا نشدن نامش گفت: «کار بدون معاش ممکن نیست. اگر این وضعیت ادامه پیدا کند، شاید بسیاری از معلمان مکاتب را ترک کنند.»

این معلمان تاکید دارند که پرداخت نشدن معاش‌ها نه تنها وضعیت اقتصادی آنان را وخیم ساخته، بلکه بر صحت روانی‌شان نیز تاثیر منفی گذاشته است.

آنان چندین بار به وزارت معارف طالبان شکایت کرده‌اند، اما این وزارت کمبود بودجه را دلیل تاخیر در پرداخت معاش‌ها عنوان کرده است.

این شکایت‌ها در حالی مطرح می‌شود که بر اساس گزارش‌های سازمان ملل، نظام آموزش و پرورش افغانستان با بحران عمیق و بی‌سابقه‌ای مواجه است.

این نهادها هشدار داده‌اند که میلیون‌ها کودک از مکتب بازمانده‌اند، کیفیت آموزش به‌شدت کاهش یافته و کمبود معلمان زن، منع آموزش دختران و وضعیت نامناسب مکاتب، نظام آموزش را با چالش‌های جدی مواجه ساخته است.

تصاویر منتشرشده از این دیدار نشان می‌دهد که مقام پاکستانی پشت میز رسمی خود نشسته و نماینده طالبان در جایگاهی پایین‌تر و در وضعیتی غیررسمی مقابل او قرار دارد.

یک خبرنگار سرشناس نوشت قنسول طالبان همانند یک مراجعه کننده عادی در مقابل مقام پاکستانی نشسته است که با اصول و عرف دیپلوماتیک همخوانی ندارد.

نحوه پذیرایی و تشریفات موضوع اصلی انتقاد از این دیدار است. سمیع یوسف‌زی، خبرنگار شناخته شده در حساب خود در اکس نوشت که «دیپلوماسی باید بر پایه تعادل و کرامت متقابل استوار باشد، نه به‌گونه‌ای که یک طرف در موقعیت درخواست‌کننده یا ضعیف ظاهر شود.»

او از مخاطبان خواسته است به جزئیات آن توجه کنند و افزوده که چنین دیدارهایی باید بازتاب‌دهنده «برابری، وقار و نمایندگی قوی» باشند.

این دیدار درحالی صورت گرفت که روابط طالبان و پاکستان به شدت تیره است. نماینده طالبان در این دیدار با مقام پاکستانی که به روز دوشنبه ۲۴ حمل انجام شده، درباره روند اخراج مهاجران افغان گفت‌وگو کرده است.

سعید شینواری، خبرنگار و تحلیل‌گر افغان درباره این دیدار نوشت که جنرال‌قنسول طالبان در این نشست از مقام پاکستانی خواسته است تا روند آزادسازی زندانیان افغان و اخراج آن‌ها تسریع شود. او افزود که این مقام پیش‌تر نیز در مراسمی در پاکستان مواضعی دوستانه نسبت به این کشور ابراز کرده بود.

منتقدان می‌گویند که چنین رفتارها و نحوه برگزاری این‌گونه نشست‌ها، پیام روشنی از نابرابری در روابط به طرف مقابل منتقل می‌کند. به گفته آنان، رعایت اصول ابتدایی تشریفات دیپلوماتیک، از جمله توازن در جایگاه نشستن، لحن گفت‌وگو و نوع تعامل برای حفظ اعتبار نماینده ضروری است.

داکتر برهانی، کارشناس خاورمیانه و جنوب آسیا با اشاره به این دیدار نوشت: «از آن‌جا که هر دو طرف از بستر فرهنگی مشترکی برخوردارند، هرگونه عدم توازن در نحوه نمایندگی، هم بار سیاسی دارد و هم بار نمادین.»

عبدالوهاب صمیم، کاربر افغان در اکس نوشت که «ملا هنوز هم خوشحال است که در برابر یک کمیشنر روی چوکی نشسته است.» او افزود: «او نه این مقام را می‌شناسد و نه برایش اهمیتی دارد. او حیثیت وطن را کاملاً از بین برده است.»