مخالفان طالبان در ترکیه درباره تاثیر تحولات منطقه‌ای بر افغانستان نشست برگزار کردند

براساس آمارهای سازمان ملل، در سال ۲۰۲۵ بیش از ۲.۸ میلیون نفر از ایران و پاکستان به افغانستان بازگشته‌اند.

مجموع بازگشت‌کنندگان افغان از سپتامبر ۲۰۲۳ تاکنون به بیش از سه میلیون نفر می‌رسد.
سازمان ملل پیش‌بینی کرده است که اگر این روند در سال ۲۰۲۶ نیز ادامه داشته باشد حدود دو میلیون نفر دیگر بازگردانده خواهد شد.

این موج بازگشت باعث افزایش بیش از ۱۰ درصدی جمعیت افغانستان شده است؛ افزایشی که به گفته استفانی لوس، حتی برای کشورهایی با سطح توسعه بالاتر نیز چالش‌برانگیز خواهد بود.

آوارگان داخلی

مدیر برنامه کشوری دفتر اسکان بشر سازمان ملل گفته است که بین سال‌های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ بیش از سه میلیون و ۶۰ هزار نفر در افغانستان به‌عنوان آواره داخلی ثبت شده‌اند که حدود شش درصد جمعیت کشور را تشکیل می‌دهند.

او تأکید کرد که از سال ۲۰۲۱ به این سو، عامل اصلی جابه‌جایی دیگر درگیری نیست، بلکه تغییرات اقلیمی است، چرا که افغانستان در میان ۱۰ کشور نخست آسیب‌پذیر در برابر تغییرات اقلیمی قرار دارد.

استفانی لوس درباره وضعیت بازگشت‌کنندگان گفت که بسیاری از افرادی که بازمی‌گردند، تنها با هر آنچه می‌توانند با خود بیاورند وارد کشور می‌شوند و در شرایط بسیار آسیب‌پذیر قرار دارند.

او افزود: «در ابتدا بسیاری به مناطقی می‌روند که پیوندهای خانوادگی دارند، اما چون برخی سال‌ها خارج از کشور بوده‌اند، این ارتباطات ضعیف شده است.»

سازمان ملل می‌گوید این وضعیت باعث شده که در مرحله بعد، بسیاری به شهرها مهاجرت کنند تا به خدمات و فرصت‌های شغلی دسترسی پیدا کنند روندی که به رشد سریع سکونت‌گاه‌های غیررسمی در مناطق شهری منجر شده است.

ملل متحد برآورد کرده که تا ۷۰ درصد مناطق شهری افغانستان غیررسمی و برنامه‌ریزی‌نشده باشند.

مشاهدات سازمان ملل نشان می‌دهد که باشندگان مناطق غیر رسمی با کمبود شدید مسکن مناسب و دسترسی محدود به آب، بهداشت، آموزش و خدمات درمانی مواجه‌اند.

این مقام سازمان ملل در افغانستان تأکید کرد که چالش اصلی، ادغام پایدار این افراد است.

او افزود نیازهای اصلی آن‌ها شامل مسکن، حق دسترسی به زمین، آب و بهداشت، آموزش، خدمات درمانی و مهم‌تر از همه فرصت‌های معیشتی است.

کمیته بین‌المللی صلیب سرخ جمعه، چهارم ثور در یک گزارش ویدیویی گفت در حال حاضر شماری از کامیون‌های حامل کمک‌های اضطراری به این مناطق رسیده‌اند.

این سازمان افزود که خانواده‌های بی‌جا شده بر اثر جنگ این کمک‌ها را دریافت خواهند کرد.

این کمک‌ها با همکاری مشترک کمیته بین‌المللی صلیب سرخ، جمعیت هلال احمر تحت کنترول طالبان در افغانستان و برنامه جهانی به نورستان فرستاده شده است.

در ویدیویی که کمیته بین‌المللی صلیب سرخ منتشر کرد، دیده می‌شود که چندید کامیون حامل کمک‌های اضطراری به ولسوالی کامدیش نورستان رسیده است. این ویدیو همچنین جریان توزیع این کمک‌های به خانواده‌ها آسیب‌دیده از درگیری‌های مرزی را نشان می‌دهد.

مسیر ولسوالی‌های کامدیش و برگمتال در پی درگیری‌های پسین طالبان و پاکستان حدود دو ماه به روی رفت آمد بسته مانده بود.

پیشتر، شماری از بزرگان و باشندگان این ولسوالی در گفت‌وگو با افغانستان اینترنشنال از قحطی در این دو ولسوالی هشدار داده بودند.

پس از برگزاری نشستی میان بزرگان قومی ولسوالی‌های برگمتال و کامدیش با بزرگان قومی در چترال پاکستان در ۲۴ حمل، مسیر ارتباطی این ولسوالی‌ها به‌گونه موقت بازگشایی شد.

ماریلو مک‌فدران درباره آینده افغانستان گفت که امروز بیش از هر زمان دیگر نیاز است که زنان، جوانان، روشنفکران و رهبران جامعه در یک روایت مشترک گرد هم آیند.

این کنفرانس به ابتکار پروسه مشورتی اتاوا با همکاری مرکز مطالعات پالیسی بین‌المللی دانشگاه اتاوا برگزار شده بود.

بر اساس بیانیه‌ این کنفرانس، هدف اصلی برگزاری این نشست ترسیم آینده افغانستان بود.

وضعیت سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، حقوق بشر و حقوق زنان و مشروعیت سیاسی، بحران مهاجرت، و محدودیت‌های وضع شده طالبان بر مردم از جمله موضوعاتی بودند که در این نشست مورد بحث قرار گرفتند.

سیما سمر، رئیس سابق کمیسیون مستقل حقوق بشر هم در این نشست، برای بهبود وضعیت افغانستان، بر مسئولیت جمعی تاکید کرد.

او گفت: «افغانستان برای عبور از این مرحله دشوار، نیازمند شجاعت در گفت‌وگو و صداقت در پذیرش مسئولیت جمعی است.»

خانم سمر تاکید کرد «ما باید به جای تکرار اشتباهات گذشته، بر ساختن آینده‌ای تمرکز کنیم که در آن کرامت انسانی، حقوق زنان و دختران و حق تعیین سرنوشت مردم، محور اصلی هر تصمیم سیاسی باشد.»

در مراسمی که به منظور تحویل این محموله با حضور دیپلمات‌های روسیه در مزار شریف برگزار شده بود، بر اهمیت ارائه کمک‌های بشردوستانه به افغانستان تاکید شد.

روسیه تنها کشوری است که اداره طالبان را به رسمیت می‌شناسد.

طبق گزارش‌ها، کاهش کمک‌های بین‌المللی، افغانستان را با عمیق‌ترین بحران انسانی در ۲۵ سال گذشته روبه‌رو کرده است.

در تازه‌ترین مورد نیکلاس کریستوف، ستون‌نویس روزنامه نیویارک تایمز، در شبکه اجتماعی اکس نوشته است: «مترجمان افغان خیلی بیشتر از دونالد ترامپ به زنده ماندن سربازان امریکایی کمک کرده‌اند.»

این افراد شامل مترجمان، نیروهای ویژه پیشین افغان و خانواده‌های همکاران سابق نیروهای امریکایی‌اند که سال‌ها در پایگاه نظامی امریکا در قطر در انتظار دریافت ویزای ویژه مهاجرتی به سر برده‌اند.

جیمز استاوریدیس، فرمانده پیشین ناتو در افغانستان، نیز در واکنشی تند نوشته است: «شرم بر ما. افغان‌های شجاعی را که در کنار ما در برابر طالبان ایستادند نباید فراموش کنیم. برایم غیرقابل‌فهم است که آن‌ها را به امریکا نیاوریم و به ساده‌ترین اصول اعتماد و شرافت پایبند نباشیم.»

اد مارکی، سناتور امریکایی، در بیانیه‌ای شدیداللحن گفته است: «پس از توقف پذیرش پناهندگان، دولت ترامپ حالا می‌خواهد بیش از هزار متحد افغان ما را به جمهوری دموکراتیک کنگو که با بحران انسانی عمیق روبه‌رو است، بفرستد. این افراد شامل کودکان و خانواده‌های کسانی است که به نیروهای ما کمک کرده‌اند. این یک خیانت آشکار است.»

ریچارد اوجدا، کهنه‌سرباز امریکایی، نیز در پیامی احساسی نوشته است: «این اقدام حالم را بهم می‌زند. سال‌ها تلاش کردم مترجمانم را به امریکا بیاورم، چون جان ما را نجات دادند. یکی از آن‌ها پسر ۱۵ ساله‌ای بود که با تهدید جدی روبه‌رو شد، اما همچنان برای ما کار می‌کرد و همه چیز را به خطر انداخت.»

بر اساس گزارش‌ها، حکومت ترامپ پس از توقف برنامه اسکان مجدد افغان‌ها در امریکا، گزینه انتقال این افراد به کشورهای ثالث از جمله کنگو را بررسی می‌کند.

حکومت ترامپ پذیرش پناهجویان از کشورهایی مانند افغانستان را منع کرده است و شهروندان افغان حق سفر به ایالات متحده را ندارند. پناهجویان افغان در کمپ نظامی السلیه قربانی این سیاست مهاجرتی امریکا شده اند.

این گروه سال‌ها با نیروهای امریکایی همکاری کرده‌اند و اکنون در وضعیت بلاتکلیف قرار دارند. جمهوری دموکراتیک کنگو نیز از جمله کشورهای درگیر بحران انسانی، ناامنی گسترده و درگیری‌های مسلحانه به شمار می‌رود.

دولت امریکا هنوز این طرح را به‌گونه رسمی تایید نکرده است، اما نهادهای مدافع حقوق مهاجران آن را «غیراخلاقی و خطرناک» خوانده و هشدار داده‌اند که چنین تصمیمی می‌تواند اعتماد متحدان آینده امریکا را به‌شدت تضعیف کند.