مقامهای محلی طالبان در ولایت پنجشیر اعلام کردهاند که کار ساخت تأسیسات یک زندان مرکزی در بازارک این ولایت آغاز شده است. این زندان در زمینی به مساحت ۱۱ جریب ساخته میشود و هزینه آن نزدیک به ۱۱۶ میلیون افغانی معادل حدود دو میلیون دالر عنوان شده است.
رسانههای تحت کنترول طالبان، روز شنبه، پنجم ثور، به نقل از مسئولان این گروه در پنجشیر گزارش دادند که این زندان شامل ۲۳ بلاک، ۱۰۰ اتاق، مسجد، ورزشگاه و مرکز آموزشی حرفهای خواهد بود.
محمدآغا حکیم، والی طالبان در پنجشیر، گفته است این زندان بهگونه «عصری و معیاری» ساخته میشود.
طالبان مرحله اول ساخت این زندان را سال گذشته با هزینه بیش از ۱۲ میلیون افغانی آغاز کرده بود.
والی طالبان در پنجشیر گفته است که هزینه ساخت این زندان از بودجه اداره امور زندانهای این گروه پرداخت میشود.
در بیش از چهار سال گذشته، گزارشهای متعددی از قتل و بازداشتهای گسترده در پنجشیر توسط طالبان منتشر شده است.
با این حال، بهدلیل نبود شفافیت، دسترسی محدود رسانهها و کنترول طالبان بر اطلاعات، آمار دقیق و مورد اجماع بینالمللی درباره شمار زندانیان در پنجشیر در دست نیست.
طالبان پس از بازگشت به قدرت، بهدلیل نگرانی از فعالیت نیروهای مقاومت، تدابیر امنیتی خود را در این ولایت تشدید کرده است. بر اساس گزارشها، این گروه بارها جوانان پنجشیر را به اتهام همکاری با مخالفان بازداشت، زندانی و در مواردی تیرباران کرده است.
پیش از این نیز والی طالبان در پنجشیر گفته بود که حضور نیروهای این گروه در این ولایت بیش از هر ولایت دیگر افغانستان است.
نورجلال جلالی در این نشست بر همکاری در زمینه بیماریهای قلبی، ایجاد مرکز تشخیص و درمان سرطان، آموزش متخصصان، گسترش روابط دوجانبه در بخش صحت، اجرای پروژههای مشترک و تأمین تجهیزات تشخیصی تأکید کرده است.
وزیر صحت عامه اوزبیکستان نیز از آمادگی کشورش برای همکاری عملی خبر داد و گفت: «متخصصان افغان را در شفاخانههای پیشرفته اوزبیکستان آموزش میدهیم تا بتوانند بیماران را در داخل کشور تشخیص و درمان کنند.»
خدایاروف افزود که دو طرف در ارتقای ظرفیت متخصصان لابراتوار همکاری خواهند کرد و با مشارکت بخش خصوصی، مراکز صحی با تمرکز ویژه بر خدمات اطفال و نسایی-ولادی ایجاد خواهد شد.
پس از درگیریها و بسته شدن گذرگاههای مرزی، افغانستان در ماههای پسین با کمبود دارو مواجه شده است. پیشتر شماری از داروفروشان به افغانستان اینترنشنال گفتند که در کشور بحران کمبود دارو به وجود آمده است.
محمد محقق پیشتر گفته بود که خط دیورند را به عنوان مرز رسمی میان افغانستان و پاکستان به رسمیت میشناسد.
این اظهارات واکنشهای متفاوتی را در میان سیاسیون افغانستان برانگیخته است.
نورالله نوری در ادامه گفت: «شما تجربه شدهاید و مردم شما را خوب میشناسند.» او افزود: «مردم و قوم از نظام دفاع میکنند.»
او همچنین به چهرههای حکومت پیشین و سیاستمداران مقیم خارج اشاره کرد و مدعی شد طالبان به «عفو عمومی» پایبند است.
نوری گفت: «افراد اردوی ملی، پولیس و نیروهای اربکی پیشین در افغانستان زیر یک بیرق و یک امیر زندگی میکنند.»
او حامد کرزی، رئیسجمهور پیشین، و عبدالله عبدالله، رئیس پیشین شورای مصالحه ملی را نیز مثال زد و گفت آنان در کشور حضور دارند و کسی با آنان کاری ندارد.
این وزیر طالبان از مخالفان سیاسی خواست به افغانستان بازگردند و گفت که چرا فرار کردهاند و بیایند خواستهای خود را از داخل کشور مطرح کنند.
وزیر سرحدات طالبان گفت که «دشمن دستاوردهای اداره طالبان را نمیبیند.»
خط دیورند، مرزی که در سال ۱۸۹۳ میان امیر وقت افغانستان و هند بریتانوی تعیین شد، همچنان یکی از مهمترین موضوعات اختلافی میان افغانستان و پاکستان است.
پاکستان این خط را مرز رسمی میداند، اما حکومتهای مختلف افغانستان در بیش از یک قرن گذشته آن را به رسمیت نشناخته است.
نورالله نوری از چهرههای طالبان است که بارها مواضع تند در قبال این موضوع داشته و تأکید کرده است که این گروه خط دیورند را به رسمیت نمیشناسد.
او پیشتر نیز گفته بود طالبان توان هدف قرار دادن شهرهایی مانند لاهور و اسلامآباد را با استفاده از پهپادها دارند؛ اظهاراتی که بازتاب گستردهای داشت.
این مواضع در حالی مطرح میشود که امیرخان متقی، وزیر خارجه طالبان، در واکنشی تلویحی گفته بود: «در باره پاکستان عقدهگشایی شخصی نکنید.»
