سه نفر در سمنگان هنگام پاک‌کاری چاه فاضلاب جان باختند

رابعه نسیمی در انتخابات شورای محلی غرب لندن با کسب بیش از ۱۲۰۰ رأی به‌عنوان یکی از سه نامزد برنده اعلام شد.

خانم نسیمی در دور اول حاکمیت طالبان، زمانی که پنج ساله بود، همراه با خانواده‌اش افغانستان را ترک و به بریتانیا مهاجر شد.

او در اکس نوشت «بسیار مفتخرم که به‌عنوان عضو شورای حزب کارگر برای ایست اکتون، در کنار استیون دانلی و هیتش تیلور و به نمایندگی از حزب کارگر انتخاب شده‌ام.» رابعه نسیمی تاکید کرد که این یک کارزار انتخاباتی طولانی و دشوار بود.

رابعه نسیمی که در سال ۱۹۹۹ همراه با خانواده‌اش وارد بریتانیا شد، پس از دریافت مدرک لیسانس در رشته جامعه‌شناسی از دانشگاه گلداسمیتس لندن، دوره ماستری خود را در همین رشته در دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی لندن (LSE) به پایان رساند و سپس تحصیلات خود را در مقطع دکترا در رشته جامعه‌شناسی با تمرکز بر موضوع مهاجران نسل دو، هویت، میهن و زبان در دانشگاه کمبریج شروع کرد.

پیمانه اسد نیز از رأی‌دهندگان قدردانی کرد که برای سومین دوره دوباره به او رای دادند. او درباره دشواری‌های این انتخابات نوشت «کسانی که به مردم می‌گفتند من یک مسلمان واقعی نیستم، چون به راه‌حل دو کشوری باور دارم مرا صهیونیست می‌نامیدند، چون پدرم یک افغان پشتوزبان جنوبی است مرا طالبان خطاب می‌کردند، و برای ساکت کردنم به‌خاطر صحبت درباره سیاست خارجی برایم تهدید به مرگ می‌فرستادند.»

خانم اسد تاکید کرد «من تمام این حملات را تحمل کردم و سومین دوره پیروزی‌ام را به دست آوردم. حتی با بیشترین تعداد رأی در صدر فهرست قرار گرفتم.»

• 

  نتایج انتخابات محلی آرایش سیاسی بریتانیا را تغییر داد

نتایج انتخابات روز پنجشنبه در بریتانیا نشان می‌دهد که حزب کارگر به رهبری کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر این کشور، در شوراهای محلی انگلستان و رای‌گیری‌های اسکاتلند و ولز با شکست گسترده روبه‌رو شده است.

در مقابل، حزب ریفرم یوکی، حزب ملی اسکاتلند، پلاید کامری در ولز و حزب سبز در چند حوزه پیشروی کرده‌اند.

این انتخابات برای ۱۳۶ شورای محلی در انگلستان و پارلمان‌های محلی اسکاتلند و ولز برگزار شد و مهم‌ترین آزمون افکار عمومی برای حکومت کارگر پیش از انتخابات عمومی سال ۲۰۲۹ به شمار می‌رود.

مقام‌های طالبان تاکنون هیچ اظهارنظری در خصوص این درگیری و بازداشت‌ها نکرده‌اند.

هویت افراد بازداشت‌شده نیز هنوز به طور رسمی اعلام نشده است.

بر اساس گزارش‌های دریافتی از منابع محلی، تنش‌های امنیتی در منطقه پریان از چند ماه پیش آغاز شده است؛ حوادث با آتش زدن یک موتر رنجر نیروهای طالبان در روستای کوجان در تاریخ ۲۷ قوس ۱۴۰۴ شروع شد.

منابع مردمی گفتند که پس از آن، در حمله‌ای به یک قرارگاه طالبان در مسجد پریان، در ماه حمل ۱۴۰۵، دو نفر از نیروهای طالبان کشته شدند. سومین رویداد مهم نیز کشته شدن ملا گل‌حیدر، معاون استخبارات طالبان در همان روستای کوجان بوده است.

منابع محلی که به دلایلی امنیتی نخواستند نام شان ذکر شود، می‌گویند در پی این رویدادها، نیروهای طالبان شمار زیادی از ساکنان غیرنظامی روستای کوجان را بازداشت کرده‌اند.

گزارش‌هایی نیز از شکنجه بازداشت‌شدگان وجود دارد.

استخبارات طالبان با این ادعا که عاملان حملات در منطقه استراتژیک سمهر دره، پنهان شده‌اند، دو عملیات گسترده علیه این منطقه انجام داده است.

منابع می‌گویند در شب ۱۵ ثور، حمله طالبان از دو محور (روستای شهربلند و مسیر داخل دره) با مقاومت مواجه شد و نیروهای مهاجم با تحمل سه کشته و یک زخمی عقب‌نشینی کردند.

در حال حاضر وضعیت امنیتی ولسوالی پریان به شدت نظامی گزارش شده و ساکنان محلی از افزایش بازداشت‌ها، محدودیت‌ها و تنش‌ها ابراز نگرانی کرده‌اند.

در روستای کوجان نیز مقررات منع رفت‌وآمد شدید وضع شده است به طوری که پس از نماز شام هیچ‌کس اجازه خروج از خانه را ندارد.

تا کنون تفکیک دقیق تعداد بازداشت‌شدگان افغان‌ و پاکستانی اعلام نشده است.

بر اساس گزارش، این افراد در بازداشتگاه بسر می‌برند، روند قانونی علیه آن‌ها آغاز شده و پرونده‌شان به دادستانی عمومی عربستان ارسال شده است.

کارت نسک، کارت شناسایی هوشمند رسمی زائران حج است که توسط وزارت حج و عمره عربستان صادر می‌شود. این کارت حاوی اطلاعات محل اقامت، گروه زائر و مجوزهای لازم بوده و زائران موظف هستند آن را در طول دوره حج همیشه همراه داشته باشند.

وزارت داخله عربستان سعودی اعلام کرده افرادی که بدون مجوز رسمی برای حج وارد مکه شوند یا تلاش کنند حج غیرمجاز انجام دهند، ممکن است تا ۲۰ هزار ریال سعودی، معادل حدود پنج هزار دالر، جریمه شوند و با اقدامات قانونی مواجه گردند.

این بازداشت‌ها بخشی از سخت‌گیری‌های شدید مقامات سعودی پس از فاجعه حج ۲۰۲۴ است. در آن سال بیش از ۱۳۰۰ زائر جان باختند که طبق آمار رسمی عربستان، حدود ۸۳ درصد آن‌ها زائران بدون مجوز بودند که در گرمای شدید (بالای ۵۰ درجه سلسیوس) مسیرهای طولانی را بدون دسترسی کافی به خدمات و امکانات طی کرده بودند.

سازمان حمایت از رسانه‌های افغانستان بازداشت جاوید نیازی از سوی استخبارات طالبان را به شدت محکوم کرده و آن را مانع جدی در برابر آزادی بیان و فعالیت‌های رسانه‌ای می‌داند.

این نهاد حامی رسانه‌ها می‌گوید که در حال حاضر به شمول آقای نیازی، شش خبرنگار دیگر نیز در زندان‌های طالبان به سر می‌برند.

سازمان حمایت از رسانه‌های افغانستان تاکید کرد که ادامه این وضعیت نگرانی‌های شدیدی را در مورد امنیت شغلی خبرنگاران در کشور ایجاد کرده است.

سازمان حمایت از رسانه‌های افغانستان از اداره طالبان خواست که احمد جاوید نیازی و سایر خبرنگاران زندانی را فورا و بدون قید و شرط آزاد کند.

این سازمان همچنین از نهادهای بین‌المللی خواست تا فشارهای خود را برای تامین حقوق و تضمین امنیت جانی خبرنگاران در افغانستان افزایش دهند.

افغانستان در شاخص جهانی آزادی مطبوعات در جایگاه ۱۷۵ قرار دارد؛ جایگاهی که پس از استیلای طالبان ۵۳ رتبه سقوط را نشان می‌دهد.

• 

  شاخص آزادی مطبوعات در جهان؛ افغانستان پس از طالبان ۵۳ رتبه سقوط کرده است

طالبان اخیرا در مراسم یادبود از روز جهانی مطبوعات، واژه آزادی را از نام این روز حذف کرد و هیچ خبرنگار زنی در این نشست حضور نداشت.

پیش از این نیز سازمان‌های بین‌المللی حامی خبرنگاران و رسانه‌ها، وضعیت آزادی بیان و رسانه‌ها را در افغانستان نگران‌کننده خوانده بودند.

ساپکو در گفت‌وگو با وایس نیوز گفت امریکا حدود ۱۴۸ تا ۱۵۰ میلیارد دالر برای بازسازی افغانستان هزینه کرد. به گفته او، بخش زیادی از این پول برای آموزش، تجهیز و پشتیبانی از ارتش، پولیس و دولت پیشین افغانستان مصرف شد.

او گفت این پول تنها به پیمان‌کاران نظامی نرسید، بلکه از مسیر اداره‌هایی مانند «اداره توسعه بین‌المللی امریکا» و حدود ۳۰ نهاد دولتی امریکا نیز هزینه شد.

ساپکو افزود که نزدیک به ۶۰ درصد پول بازسازی امریکا از مسیر سازمان ملل متحد و نهادهای جهانی دیگر مصرف شد. او از بانک جهانی، بانک توسعه آسیایی و سازمان جهانی غذا نام برد و گفت: «همه آن‌ها از جنگ سود بردند. همه آن‌ها از مالیات‌دهندگان امریکایی سود بردند.»

او گفت مردم امریکا از این هزینه‌ها سودی نبردند و در پایان، طالبان پس از خروج نیروهای امریکایی دوباره افغانستان را گرفت. ساپکو این نتیجه را «شکست صددرصدی» خواند.

بازرس ویژه پیشین امریکا گفت امریکا در افغانستان «بسیاری از مردم» را کشت و حمله‌های شبانه، بمباران روستاها و مسجدها باعث شد غیرنظامیان و بازماندگان جنگ به هراس‌افکنی کشانده شوند.

او گفت امریکا در مبارزه با مواد مخدر نیز میلیاردها دالر هزینه کرد، اما کشت کوکنار تنها بخش رو به رشد اقتصاد افغانستان بود.

ساپکو همچنین از خرید هواپیماهای دست‌دوم برای نیروی هوایی افغانستان یاد کرد و گفت امریکا ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلیون دالر برای خرید هواپیماهایی هزینه کرد که از ایتالیا گرفته شده بود و هنگام رسیدن به کابل، قطعات آن‌ها جدا می‌شد.

او افزود امریکا هلیکوپترهای روسی نیز برای افغانستان خرید، اما برای استفاده از آن‌ها پیلوت، خدمه زمینی و نیروی فنی کافی وجود نداشت.

ساپکو از یک پروژه دیگر نیز یاد کرد که در آن برای جلوگیری از جاسازی بمب در کنار جاده‌، میله‌های آهنی نصب شده بود. به گفته او، شرکت قراردادی برای هر محل همان یک عکس را فرستاده بود و مقام‌های امریکایی نیز بررسی نکرده بودند که کار واقعاً انجام شده است یا نه.

او گفت این مشکل تنها مربوط به یک پروژه نبود، بلکه در ساخت مکتب‌ها، شفاخانه‌ها و اداره‌های دولتی نیز دیده می‌شد.

ساپکو گفت یکی از دلایل این ناکامی آن بود که امریکا موفقیت را با میزان پول مصرف‌شده می‌سنجید. به گفته او، هدف این بود که پیش از پایان ماموریت مقام‌ها، چیزی به‌عنوان موفقیت نشان داده شود.

او گفت امریکا در جنگ خوب است، اما در ساختن دولت و کشور ناکام عمل می‌کند.

ساپکو افزود امریکا در آغاز برای بازداشت عاملان حملات یازدهم سپتامبر وارد افغانستان شد، اما بعداً دلیل ماندن خود را چند بار تغییر داد.

او گفت امریکا سپس خواست در افغانستان دموکراسی، اقتصاد بازار آزاد و نظامی شبیه کشورهای غربی بسازد، اما روشن نبود که آیا این هدف ارزش کشته‌شدن سربازان امریکایی و افغان‌ها را داشت یا نه.

ساپکو گفت تجربه افغانستان نشان داد وارد شدن به جنگ آسان است، اما بیرون‌شدن از آن دشوار است.

جان ساپکو از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۴ بازرس ویژه امریکا برای بازسازی افغانستان (سیگار) بود. این نهاد امریکایی بر چگونگی مصرف کمک‌های امریکا در افغانستان نظارت می‌کرد و در گزارش‌های خود از فساد، حیف‌ومیل، پروژه‌های ناکام و ضعف نظارت بر پول‌های بازسازی افغانستان پرده برداشت.