این سازمان روز پنجشنبه گزارش خود تحت عنوان شاخص جهانی شکنجه ۲۰۲۶ را منتشر کرد.
در این گزارش تاکید شده است که شکنجه و رفتارهای «ظالمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز» در افغانستان ممنوع نشده بلکه عملا قانونی شده و بهگونه فعال اجرا میشود.
در گزارش آمده است که ماموران امر به معروف بهگونهای خودسرانه شهروندان را بازداشت میکنند و رفتار و پوشش زنان و مردان را زیر نظر دارند.
در این گزارش همچنین به محدودیتهای گسترده در زمینه حقوق خانواده از جمله قانون جدایی زن و شوهر نیز اشاره شده است.
سیستم قضایی و حقوق قربانیان
گزارش شاخص جهانی شکنجه ۲۰۲۶ نشان میدهد که نظام قضایی مستقل در افغانستان عملا از بین رفته و سازوکارهای پاسخگویی در برابر نقض حقوق بشر وجود ندارد.
این گزارش همچنین تاکید میکند که قربانیان شکنجه به دلیل ترس از انتقامجویی، از ثبت شکایت خودداری میکنند و دسترسی به وکیل مدافع برای زندانیان سیاسی بهشدت محدود شده است.
گزارش تاکید میکند که در افغانستان هیچ تعریف حقوقی برای «قربانی شکنجه» وجود ندارد و هیچ سازوکار حمایتی برای این افراد پیشبینی نشده است.
سرکوب زنان، اقلیتها و آزادیهای مدنی
در گزارش سازمان جهانی مبارزه با شکنجه آمده است که طالبان هیچ سازوکار حمایتی موثری برای زنان، کودکان و گروههای آسیبپذیر ایجاد نکرده و در عمل، با حذف زنان از فضای عمومی، محدودسازی آزادی رفتوآمد و نقض حقوق بنیادین، سیاست تبعیض و سرکوب را دنبال میکند.
این گزارش نشان میدهد که تعلق به جامعه الجیبیتیکیو در افغانستان جرمانگاری شده و با مجازاتهای شدید روبهرو است.
سازمان جهانی مبارزه با شکنجه تاکید کرده است که گروههای قومی و مذهبی از جمله هزارهها، اسماعیلیه، سیکها، هندوها و شیعیان با تبعیض، آزار هدفمند و کوچ اجباری مواجهاند و فضای مدنی در افغانستان بهشدت محدود شده است.
بر اساس این گزارش که روز پنجشنبه منتشر شد، مدافعان حقوق بشر و فعالان مدنی یا مجبور به فعالیت مخفیانه شدهاند یا کشور را ترک کردهاند و هرگونه انتقاد از رهبران طالبان میتواند با پیگرد و مجازات روبهرو شود.
شاخص جهانی شکنجه به اقدام دادستان دادگاه کیفری بینالمللی در ۲۳ جنوری ۲۰۲۵ برای صدور حکم بازداشت رهبران طالبان اشاره کرده و آن را گامی حیاتی برای تأمین عدالت و پایان دادن به مصونیت از مجازات در افغانستان دانسته است.