جسد همسر مقام پیشین تاجیکستان در خاک افغانستان پیدا شد

منابع روز شنبه ۱۳ سرطان، به افغانستان اینترنشنال گفتند که این فرمانده تحریک طالبان پاکستان (تی‌تی‌پی) هنگام خروج از یک اردوگاه محلی این گروه در منطقه گودلو، از مربوطات ولسوالی واغظ، هدف حمله افراد مسلح قرار گرفت. به گفته منابع، مهاجمان پس از انجام حمله از محل گریختند.

این منابع همچنین تصاویری از جسد این فرمانده تی‌تی‌پی را در اختیار افغانستان اینترنشنال گذاشته‌اند.

کشته شدن این فرمانده در حالی رخ می‌دهد که هفته گذشته نیز یکی دیگر از اعضای تی‌تی‌پی در ولایت قندهار، در حمله افراد مسلح ناشناس موتورسوار، هدف تیراندازی قرار گرفت و جان باخت.

طالبان تاکنون درباره هیچ‌یک از این دو رویداد اظهار نظر نکرده‌اند.

تحریک طالبان پاکستان (تی‌تی‌پی) یک گروه شبه‌نظامی است که در سال ۲۰۰۷ با ائتلاف چندین گروه مسلح در مناطق قبایلی پاکستان تشکیل شد. این گروه که دولت پاکستان آن را یک سازمان تروریستی می‌داند، طی سال‌های گذشته مسئولیت ده‌ها حمله علیه نیروهای امنیتی و غیرنظامیان را بر عهده گرفته است.

پاکستان بارها طالبان افغانستان را به پناه دادن به اعضای تی‌تی‌پی متهم کرده است، اما طالبان همواره این اتهام را رد کرده و تأکید کرده‌اند که هیچ گروه تروریستی در افغانستان حضور ندارد. آنان همچنین فعالیت تی‌تی‌پی را مسئله‌ای داخلی پاکستان می‌دانند.

تلاش برای افزایش حضور مهاجران در سیاست، اشتغال و ادغام در جامعه و گذار به اقتصاد سبز از دیگر اولویت‌های است که خانم نسیبه به آن اشاره کرده است.

او که ‌اصالتا از افغانستان است، پس از سال‌ها زندگی به‌عنوان مهاجر در ایران، به سویدن مهاجرت کرد. نسیبه دی‌تبار هم‌اکنون عضو کمیته برابری جنسیتی و تنوع حزب محیط زیست سویدن است. این زن از سوی این حزب در حوزه‌ انتخاباتی استکهلم، پایتخت سویدن کاندیدا شده است.

خانم دی‌تبار درباره مهاجران در سویدن گفته است: «ما کار می‌کنیم، درس می‌خوانیم، مالیات می‌پردازیم و هر روز در پیشرفت جامعه سهیم هستیم، اما تجربه‌ها و دیدگاه‌های ما هنوز به اندازه کافی در عرصه سیاست بازتاب نیافته است.»

او گفته است: «هیچ‌کس نباید به دلیل نام، پیشینه یا عقیده خود مورد تبعیض قرار گیرد. سویدن باید همچنان از دموکراسی، برابری جنسیتی و حقوق بشر، هم در داخل کشور و هم در سطح بین‌المللی، دفاع کند.»

نسیبه دی‌تبار در سال ۲۰۱۰ به سویدن مهاجرت کرد. او دارای مدرک کارشناسی علوم سیاسی و کارشناسی ارشد حقوق بشر است و در حوزه‌های حقوق بشر، برابری و مشارکت مهاجران فعالیت کرده است.

او همچنین عضو شورای شهر، عضو هیئت‌مدیره انجمن سازمان ملل در سویدن و کنشگر اجتماعی است. خانم دی‌تبار می‌گوید می‌خواهد صدای زنان، جوانان و مهاجران باشد.

او به افغانستان اینترنشنال گفت که در کودکی همراه با خانواده به دلیل جنگ افغانستان را ترک کرده و در ایران نیز با محدودیت‌ها و تبعیض روبه‌رو بوده است.

دی‌تبار محدودیت‌های طالبان علیه زنان را نقض آشکار حقوق زنان و دختران دانست و گفت این گروه با این سیاست‌ها نیمی از جامعه را از زندگی عمومی حذف کرده است.

او افزود: «من طعم تبعیض و محرومیت از آموزش را چشیده‌ام و به همین دلیل درد زنان افغانستان را عمیقا درک می‌کنم. اما باور دارم که سکوت، هرگز راه‌حل نیست.» ‌او همچنین از جامعه جهانی خواست با طالبان تعامل نکند.

قرار است انتخابات پارلمانی سویدن اواخر ماه سنبله امسال برگزار شود.

این در حالیست که زنان و دختران در افغانستان پس از بازگشت طالبان به قدرت، از بسیاری از حقوق اساسی از جمله آموزش، اشتغال در بخش‌های مختلف و مشارکت سیاسی محروم شده‌اند.

زنان و دختران افغان در سال‌های اخیر با حضور در عرصه‌های بین‌المللی، در کنار فعالیت‌های مدنی و سیاسی، تلاش کرده‌اند صدای زنان و دختران محروم از آموزش و کار در افغانستان را نمایندگی کنند.

این مقام وزارت خارجه بریتانیا روز جمعه، ۱۲ سرطان، در شبکه اجتماعی اکس نوشت که از دیدار دوباره با تیم ملی کریکت زنان افغان خوشحال شده است.

همیش فالکونر به همراه اعضای این تیم از ساختمان پارلمان بریتانیا بازدید کرد. تصاویر منتشرشده همچنین نشان می‌دهد که معاون وزیر خارجه بریتانیا با تیم زنان کریکت افغانستان، کریکت بازی کرده است.

100%

آقای فالکونر گفت: «اشتیاق، انگیزه و پشتکار این زنان یادآور این واقعیت است که چرا باید در برابر رفتار هولناک طالبان با زنان و دختران در افغانستان بایستیم.»

تیم کریکت زنان پناهنده افغان به دعوت هیئت کریکت بریتانیا و ولز برای برگزاری مسابقات نمایشی وارد این کشور شده است. اعضای این تیم سوم سرطان نیز با چارلز سوم، پادشاه بریتانیا، دیدار کردند.

خانواده سلطنتی بریتانیا پس از آن دیدار اعلام کرد که زنان و دختران در افغانستان از حق ورزش محروم شده‌اند و همزمان با محدودیت‌های گسترده در زمینه آموزش، اشتغال و حضور در عرصه عمومی روبه‌رو هستند.

• 

  پادشاه بریتانیا با تیم ملی کریکت زنان افغان دیدار کرد

تیم کریکت زنان افغانستان در سال ۲۰۱۰ میلادی تاسیس شد، اما پس از بازگشت طالبان به قدرت، جایگاه رسمی خود را به‌عنوان تیم ملی از دست داد.

بیشتر بازیکنان این تیم افغانستان را ترک کردند و شماری از آنان اکنون در استرالیا زندگی می‌کنند.

شمار قابل توجهی از حامیان طالبان، دعوت از احمد مسعود و محمد محقق را نشانه «دوگانگی» در سیاست تهران توصیف کرده و برخی کاربران نیز خواستار واکنش رسمی حکومت طالبان شده‌اند.

شماری از کاربران حامی طالبان در شبکه اجتماعی اکس، دعوت از رهبران مخالف طالبان را به‌شدت مورد انتقاد قرار داده‌اند. برخی این اقدام را «منافقت رژیم ایران» خوانده‌اند و گروهی دیگر پیشنهاد کرده‌اند که حکومت طالبان در اقدامی متقابل، از گروه جیش‌العدل برای سفر به کابل و دیدار رسمی دعوت کند.

کاربری با نام فیضان افغان در پیامی به زبان پشتو در اکس، ایران و پاکستان را «دشمن» خوانده و نوشته است که ایران با دعوت رسمی از «فراری‌ها» و معرفی آنان به‌عنوان «مقاومت»، رویکردی خصمانه در قبال طالبان در پیش گرفته است.

بریال قندوزی، از دیگر کاربران حامی طالبان، مدعی شده است که طالبان «با وجود همه فشارها، اجازه نداد از خاکش علیه ایران استفاده شود و در عمل، احترام خود را به حاکمیت و استقلال ایران ثابت کرد.» او افزوده است که طالبان در یکی از حساس‌ترین مقاطع، در کنار ایران ایستاد و اجازه نداد حاکمیت ملی آن کشور به چالش کشیده شود.

قندوزی در ادامه، دعوت رسمی جمهوری اسلامی از مخالفان طالبان را اقدامی در جهت تضعیف حاکمیت افغانستان توصیف کرده و نوشته است که طالبان «هرگز چنین واکنش توهین‌آمیز ایران را فراموش نخواهند کرد.»

امان‌الله هوتکی، یکی دیگر از کاربران نزدیک به طالبان، خواستار احضار سفیر ایران در کابل شده و نوشته است که باید از او پرسیده شود چرا تهران از این چهره‌ها دعوت کرده و «به اختلاف و تفرقه میان افغان‌ها دامن می‌زند.»

مراسم رسمی وداع با علی خامنه‌ای و شماری از اعضای خانواده او که در حملات امریکا و اسرائیل کشته شدند، بامداد جمعه، ۱۲ سرطان، در مصلای خمینی تهران با حضور مقام‌ها و هیئت‌هایی از کشورهای مختلف برگزار شد.

هیئتی از طالبان به ریاست عبدالغنی برادر، معاون اقتصادی و امیرخان متقی، وزیر خارجه طالبان در این مراسم شرکت کرد. هم‌زمان، هیئتی از مخالفان طالبان به رهبری احمد مسعود و محمد محقق نیز در این مراسم حضور یافت.

قیس نعمانی، یکی دیگر از حامیان طالبان، با نگاهی به سیاست درون‌گروهی طالبان در صفحه اکس نوشته «در چند سال گذشته هنوز نتوانسته‌ایم اعتماد کامل جهان را به دست آوریم. هنوز هم بسیاری از دولت‌های منطقه ما را به چشم یک تهدید و حتی سرطان منطقه می‌بینند، در حالی که ما خواهان روابط خوب با همه کشورهای جهان هستیم.»

او از اعضای طالبان پرسیده «اگر ما واقعا برای منطقه تهدید نیستیم، پس چگونه می‌توانیم اعتماد جهان را به دست بیاوریم؟»

هجران عمری، از دیگر هواداران طالبان، در اکس نوشت که ایران در دوره اوج تنش با ایالات متحده از حکومت و مردم افغانستان تمجید می‌کرد تا از استفاده از خاک افغانستان علیه ایران جلوگیری شود، اما اکنون با دعوت رسمی از مخالفان طالبان، به گفته او، «دشمنان امارت اسلامی» را به رسمیت شناخته است. وی در ادامه، از ادبیات توهین‌آمیز و فرقه‌گرایانه علیه شیعیان استفاده کرده است.

بررسی واکنش‌های منتشرشده در شبکه‌های اجتماعی نشان می‌دهد که افزون بر انتقاد از سیاست تهران، شماری از کاربران نزدیک به طالبان از ادبیات تند، از جمله تعابیر ضدشیعی و تکفیری، در واکنش به این رویداد استفاده کرده‌اند. در مقابل، تا زمان تنظیم این گزارش، مقام‌های حکومت طالبان و جمهوری اسلامی ایران درباره این انتقادها موضع رسمی منتشر نکرده‌اند.

منابع روز جمعه، ۱۲ سرطان، به افغانستان اینترنشنال گفتند که روند رسیدگی به پرونده‌های قضایی در دادگاه‌های شهری قندهار با تاخیرهای طولانی روبه‌رو است و زمان انتظار برای رسیدگی به برخی پرونده‌ها از شش ماه تا دو سال دربر می‌گیرد.

به گفته منابع، بخش عمده این پرونده‌ها به اختلافات بر سر زمین، باغ و دیگر املاک مربوط می‌شود. پرونده‌های جنایی، مالی، تجاری، خانوادگی، فساد اداری، سیاسی و امنیتی نیز در میان پرونده‌های معطل‌مانده وجود دارد.

یکی از منابع گفت: «مردم برای رسیدگی به یک پرونده عادی قرض، سه تا پنج ماه به دادگاه رفت‌وآمد می‌کنند و هر بار با بهانه‌ای روبه‌رو می‌شوند.»

او افزود: «بیشتر پرونده‌هایی که خارج از نوبت رسیدگی می‌شوند، مربوط به افرادی است که با قاضی، رئیس دادگاه و دیگر قضات ارتباط دارند و در برابر تسریع روند رسیدگی، هر یک از مسئولان سهم خود را دریافت می‌کنند.»

این منبع همچنین ناآشنایی شماری از قضات و مسئولان طالبان با نظام اداری و قضایی را از عوامل اصلی تاخیر در رسیدگی به پرونده‌ها دانست.

شماری از باشندگان قندهار نیز از عملکرد نهادهای قضایی این ولایت انتقاد کرده و می‌گویند پرونده‌هایشان ماه‌ها و حتی سال‌ها در دادگاه‌ها بلاتکلیف مانده است.

یکی از ساکنان قندهار گفت: «برخی قضات از ما می‌خواهند پرونده‌ای را که شش ماه پیش ثبت شده، دوباره ثبت کنیم. در چنین شرایطی شش ماه از وقت ما بیهوده تلف می‌شود و یا این کار راهی برای گرفتن پول است.»

منابع می‌گویند تاخیر در رسیدگی به پرونده‌های قضایی تنها به قندهار محدود نیست و باشندگان بسیاری از ولایت‌های دیگر افغانستان نیز با مشکلات مشابه روبه‌رو هستند.

پس از بازگشت طالبان به قدرت، دفتر هبت‌الله آخندزاده با صدور مکتوبی به دادگاه‌ها دستور داده بود که برای حل مشکلات مردم و جلوگیری از شکایت‌ها، پرونده‌ها را به‌طور جدی و در زمان تعیین‌شده بررسی کنند.

بر اساس این دستور، دادگاه‌های ابتدایی موظف‌اند پرونده‌ها را حداکثر ظرف یک و نیم ماه، دادگاه‌های استیناف ظرف ۲۰ روز و دادگاه‌های تمیز در مدت ۲۰ روز تا یک ماه رسیدگی کنند.