بخش زنان سازمان ملل هشدار داده است که کاهش چشمگیر کمکهای بینالمللی، سازمانهای حامی زنان را در کشورهای بحرانزده، از جمله افغانستان، در آستانه تعطیلی قرار داده است. به گفته این نهاد، از آغاز سال ۲۰۲۵ تاکنون حدود یک میلیون زن و دختر در ۵۲ کشور خدمات حیاتی را از دست دادهاند.
بخش زنان سازمان ملل روز جمعه، ۱۹ سرطان، گزارشی با عنوان «فراتر از نقطه فروپاشی» منتشر کرد که به بررسی وضعیت زنان و دختران در ۵۲ کشور بحرانزده، از جمله افغانستان، و پیامدهای کاهش کمکهای بشردوستانه بر دسترسی آنان به خدمات حیاتی میپردازد.
این گزارش بر پایه نظرسنجی از ۸۵۵ سازمان تحت رهبری زنان و مدافع حقوق زنان در این کشورها و ۲۰ مصاحبه با رهبران این سازمانها و زنانی که از خدمات آنها بهرهمند شدهاند، تهیه شده است.
بر اساس یافتههای این گزارش، ۸۴ درصد سازمانهای زنان اعلام کردهاند که از آغاز سال ۲۰۲۵ تقاضا برای خدمات آنها افزایش یافته است. با این حال، نزدیک به ۹۰ درصد این سازمانها میگویند به دلیل کاهش منابع مالی، دیگر قادر به پاسخگویی به سطح کنونی نیازها نیستند.
این گزارش همچنین نشان میدهد که ۶۵ درصد سازمانهای تحت رهبری زنان برای حفظ خدمات خود به کارکنانی متکی هستند که بدون دریافت دستمزد به کار ادامه میدهند.
همزمان، ۴۸ درصد این سازمانها از افزایش فرسودگی شغلی کارکنان و ۸۸ درصد از وخامت سلامت روان زنان و دخترانی که تحت پوشش خدمات آنان قرار دارند، خبر دادهاند.
سوفیا کالتورپ، رئیس بخش اقدامهای بشردوستانه نهاد زنان سازمان ملل، گفت سازمانهای زنان که اکنون در معرض تعطیلی قرار دارند، در خط مقدم شدیدترین بحرانهای بشردوستانه جهان فعالیت میکنند.
به گفته او، این سازمانها در کشورهایی مانند افغانستان، جمهوری دموکراتیک کنگو و هائیتی فعالیت دارند که نهادهای بینالمللی به آنها دسترسی ندارند و حتی پس از کاهش کمکهای جهانی نیز به کار خود ادامه میدهند.
رئیس بخش اقدامهای بشردوستانه نهاد زنان سازمان ملل هشدار داد: «هر دالری که از بودجه سازمانهای زنانه کاسته میشود، در واقع از زنان بازمانده از خشونت جنسی ناشی از جنگ، مادران آواره، دختران محروم از آموزش و جوامعی که برای بقا تلاش میکنند، دریغ میشود.»
پیشتر یک سازمان بشردوستانه هالندی نیز هشدار داد که زنان و دختران در افغانستان، سودان، میانمار و نوار غزه بیشترین آسیب را از کاهش کمکهای بشردوستانه متحمل میشوند. این سازمان هشدار داده است که قطع یا کاهش این کمکها دسترسی زنان به خدمات اساسی را تهدید میکند.
این گزارش میگوید که حدود ۱۲۰ میلیون زن و دختر در سراسر جهان به کمکهای بشردوستانه و حمایت نیاز دارند. در همین حال، دو پنجم سازمانهای مورد بررسی پیشبینی کردهاند که در یک سال آینده، بهطور موقت یا دایمی تعطیل خواهند شد.
نهاد زنان سازمان ملل هشدار داده است که پیامدهای این بحران تنها به کمکهای بشردوستانه محدود نمیشود، بلکه حقوق زنان و مشارکت آنان در رهبری و تصمیمگیریهای محلی نیز بهشدت آسیب میبیند.
این نهاد از جامعه جهانی خواسته است تا سرمایهگذاری پایدار در سازمانهای زنانه را ادامه دهد و از این نهادها بهعنوان نخستین پاسخدهندگان به بحرانها، مدافعان حقوق زنان و پایههای صلح و بازسازی حمایت کند.
وزیر زراعت طالبان در یک نشست خبری گفت که استقبال بینظیر مقامات حکومت و مردم هند به آنها «روحیه» داده و این احساس را به میان آورده است که گویا در کشور خود حضور دارند.
وزیر زراعت طالبان با ابراز امیدواری نسبت به حمایتهای دهلینو افزود که آنان مایل هستند با استفاده از تجارب و حمایت هند سیستم زراعت افغانستان را مدرنسازی و مکانیزه (ماشینی) کند.
این اظهارات در حالی صورت میگیرد که در جریان این سفر، نشست کمیته مشترک میان هیئت طالبان و مقامات هندی بهمنظور بررسی راهکارهای توسعه همکاریهای دوجانبه برگزار شد و وزیر زراعت طالبان دیدارهای کلیدی را با مقامات بلندپایه دهلینو انجام داد.
عطاالله عمری، چهارمین وزیر کابینه طالبان است که از زمان تسلط دوباره این گروه بر افغانستان به دهلینو سفر میکند؛ امری که نشاندهنده نزدیکی بیسابقه طالبان به هند است.
این نزدیکی دیپلوماتیک و اقتصادی میان کابل و دهلی نو در شرایطی شتاب گرفته است که روابط طالبان با اسلامآباد (پاکستان) به دلیل تنشهای مرزی و مسائل امنیتی، بیش از هر زمان دیگری تیره و پرنوسان است.
