احمد ظاهر پنځه څلوېښت کاله وړاندې (د غبرګولي په ۲۴مه نېټه) مړ شو؛ خو نوموړی په افغانستان کې لا هم ګڼ مینهوال لري او د سیمې په یو شمېر نورو هېوادونو کې هم د خلکو په منځ کې محبوب سندرغاړی یادېږي.
احمد ظاهر په ۱۳۵۸ کال کې په یو مشکوکه ټرافیکي پېښه کې مړ شو.
د احمد ظاهر زړه راښکوونکی او نه تکرارېدونکی غږ پنځه څلوېښت کاله وړاندې په همدې ورځ د ۱۳۵۸ کال (د غبرګولي په ۲۴مه نېټه) د تل لپاره ټپ شو.
نوموړی په ۱۳۲۵ کال د غبرګولي په ۲۴مه نېټه زېږېدلی و.
احمد ظاهر په یوه مشکوکه ټرافیکي پېښه کې مړ او تر ننه یې بیا د مړه کېدو په اړه خلکو او د هغه کورنۍ ته قناعت ورکوونکي معلومات نه دي ورکړل شوي.
له پنځه څلوېښت کالو په تېریدو سره بیا هم دا غږ نه دی زوړ شوی او د هېواد دننه او د باندې یې تر اوسه مېلیونونه خلک سندرې اوري او ترېنه خوند اخلي.
احمد ظاهر د موسیقۍ په برخه کې د هوښیارتیا او ځیرکتیا له امله تر ننه په افغانستان کې یو له مشهورو سندغاړو څخه ګنل کېږي.
ډېرو کسانو د احمد ظاهر د سندرو په تولید کې رول درلود، په ځانګړي توګه هغه غوره موسیقي غږوونکي چې د نوموړي سره یې د کار کولو تجربه لرله.
له هغې ډلې څخه یو هم سیتار غږوونکی مجید سپند دی، چې په یو شمېر سندرو په ځانګړي توګه د هغه په ۱۴م البوم کې یې د احمد ظاهر په سندرو کې سیتار غږولی دی.
ښاغلی سپند د څو کلونو راهیسې په امریکا کې ژوند کوي او تر اوسه له احمد ظاهر سره یې تېرې شوې پخوانۍ خاطرې ښې په یاد دي.
نوموړی د احمد ظاهر په اړه وايي: « یو وخت استاد ځلاند د ګوګوش لپاره یوه سندره جوړه کړې وه «من امدم وای وای من امدم» دا سندره مو ثبتوله، استاد ځلاند سندره ویله او ما سیتار غږاوه او استاد احمد ولي تبله وهله، احمد ظاهر چې کله سټډیو ته راغی او ویې لیدل چې دلته سندره ثبتېږي یو درې دقیقې په تمه پاتې شو، وروسته سټوډیو ته داخل شو زما سیتار غږول یې اورېدلي و او بیا یې زما لوري ته وکتل او ویې ویل؛ داسې سیتارغږوونکی مې تر اوسه نه و لیدلی او راته ویې ویل که کوم کیسټ ثبتوم زما سره سیتار غږوي؟ ما ورته وویل هو ولې نه.»
ښاغلی سپند احمد ظاهر یو معجزه لرونکی سندر غاړی بولي. « بیا مې یوه بله سندره هم ورسره ثبت کړه. د احمد ظاهر سندرې شاه ولي جان ولي جوړولې، شاه ولي جان ولي د افغانستان یو غوره کمپوز جوړونکی و. د احمد ظاهر لپاره یې ۱۴ کمپوزونه جوړ کړي و، چې موږ بیا له هغو څخه ۱۲ یې ثبت کړل.»
ښاغلی سپند وايي، د احمد ظاهر یوه ځانکړنه دا وه چې په همهغه شېبه کې به یې شعر د سندرې قالب ته اچاوه، نوموړی وايي، « دل زی سودا ی دو چشم اش توبه میخانه کند» دا شعر یې په څو شېبو کې د سندرې قالب ته واچاوه او سندره یې ډېره مشهوره هم شوه.»
احمد ظاهر لس کاله هنري ژوند وکړ او په دې موده کې یې ۱۲ هنري البمونه وړاندې کړل.
د دغه جادویي غږ لرونکي سندرغاړي، سندرې په ډېرو پښتون مېشتو سیمو کې هم اورېدل کېږي او تر اوسه هم زرګونه اورېدونکي لري.
خو د طالبانو په واکمنېدو سره د کابل په ګډون د نورو ښارونو په رسټورانټونو کې چې د احمد ظاهر سندرې به په کې اورېدل کېدې اوس خاموشه شوې دي.
اوس یوځل بیا په کابل کې نه د احمد ظاهر د طلايي حنجرې غږ اورېدل کېږي او نه هم د جمهوریت نسبي ازادي شته.
طالبانو د خپل لومړۍ واکمنۍ پر مهال د احمد ظاهر قبر په ماینونو ویجاړ کړ او وروسته بیا د هغه د مینهوالو لهخوا ورغول شو.
