په داسې حال کې چې د افغانستان په ګڼو ولایتونو کې خلک د خوراکي توکو د کمښت او د بیو له لوړېدو شکایت لري، طالبانو د فراه په ګمرک کې له خوراکي توکو بار سلګونه بار وړونکي موټر درولي او بازارونو ته یې د تلو اجازه نه ورکوي.
یو شمېر سوداګرو او موټر چلوونکو له افغانستان انټرنشنل-پښتو سره په خبرو کې ویلي، چې ټول قانوني او ګمرکي اداري چارې یې بشپړې کړي، خو بیا هم د بېلابېلو پلمو له امله بازارونو ته د تګ اجازه نهورکول کېږي.
سوداګر وایي، د طالبانو تر ادارې لاندې د فراه ګمرک او د عامې روغتیا ریاست ترمنځ نههمغږي او نوي محدودیتونه د دې لامل شوي، چې سوداګریز توکي یې په ګمرکونو کې وځنډېږي.
دا ستونزه نهیوازې سوداګرو ته مالي زیان اړوي، بلکې د خلکو پر ورځیني ژوند هم ناوړه اغېز کوي.
یو سوداګر چې له څو ورځو راهیسې یې مالونه په فراه ګمرک کې بند پاتې دي افغانستان انټرنشنل- پښتو ته وایي، چې ټول رسمي اسناد یې چمتو کړي، خو بیا هم د فراه ولایت لپاره د طالبانو د عامې روغتیا ریاست له لوري نوې غوښتنې مطرح کېږي.
هغه وویل: «موږ ټول ګمرکي مراحل خلاص کړي دي، مالیه مو ورکړې، اسناد مو مکمل دي، خو بیا هم اجازه نهراکوي. هره ورځ نوې بهانې کوي او وایي چې نور اسناد راوړئ».
د سوداګرو په وینا، د فراه لپاره د طالبانو د عامې روغتیا ریاست پر هر بیچ نمبر جلا اسناد او جلا نمونې غواړي، په داسې حال کې چې په یوه موټر کې درې بېلابېل بیچ نمبرونه وي.
یو بل سوداګر د نوم د نهخپرېدو په شرط د یادې ستونزې په اړه وایي: «په هر موټر کې موږ درې بیچ نمبرونه لرو، خو روغتیا ریاست وایي چې د هر بیچ نمبر لپاره جلا اسناد او جلا نمونه غواړو، دا کار نهعملي دی او نههم پخوا داسې پروسه وه».
هغه زیاتوي، چې د وارداتي توکو د کیفیت د ارزونې لپاره دوی تل نمونې وړاندې کړي، خو اوس له هر موټر څخه درې نمونې غوښتل کېږي، چې دا کار هم د وخت ضایع کېدو او هم د مالونو د خرابېدو سبب ګرځي.
موټر چلوونکي چې په سړه هوا او سختو شرایطو کې د فراه په ګمرک کې بند پاتې دي وایي، چې نهیوازې اقتصادي زیان ویني، بلکې له انساني ستونزو سره هم مخ دي.
یو موټر چلوونکی چې په خپل موټر کې یې غوړي بار کړي، وايي: «څو ورځې کېږي دلته ولاړ یو نه اجازه شته چې لاړ شو او نه څوک زموږ حال پوښتي، مالونه مو د خرابېدو په حال کې دي که خراب شي تاوان یې څوک راکوي».
د سوداګرو د معلوماتو او ترلاسه شویو ویډیوګانو لهمخې، په دغو بند پاتې موټرو کې غوړي، بوره، وریجې او نور لومړني خوراکي توکي بار دي.
سوداګر خبرداری ورکوي، چې د ډېر ځنډ له امله به دغه خوراکي توکي خراب شي او په پایله کې به یې سوداګر تاواني او ورسره به بازارونه د خوراکي توکو له کمښت او د بیو له لوړېدو سره مخ شي.
عام خلک هم د خوراکي توکو د بیو له لوړېدو شکایت لري او وایي، چې چارواکي د خلکو اړتیاوو ته پاملرنه نهکوي.
د فراه یو اوسېدونکی میرزا خان وایي: «په بازار کې بوره، غوړي، وریجې او نور خوراکي توکې ورځ تر بلې ګرانېږي، موږ اورو چې مالونه په ګمرک کې بند دي، خو چارواکي یې نهخوشې کوي، که دا مالونه بازار ته راشي بیې به یې هم راټیټې شي».
خلک زیاتوي، چې له یوې خوا له پاکستان سره سوداګریزې لارې تړلې دي او له بلې خوا هغه مالونه چې له نورو لارو افغانستان ته راځي په ګمرکونو کې ځنډېږي چې په وینا يې، دا وضعیت د خوراکي توکو د کمښت او د بیو د بېسارې لوړېدو اصلي لامل دی.
سوداګر، موټر چلوونکي او عام خلک په ګډه له طالب چارواکو غواړي، چې د خوراکي توکو د وارداتو لپاره اسانتیاوې رامنځته کړي، غیر ضروري خنډونه لرې کړي او پر دې توکو کمه مالیه ولګوي، څو نه سوداګر زیانمن شي او نه خلک له لوږې او ګرانو بیو سره مخ شي.
دوی ټینګار کوي، که د فراه په ګمرک کې دا ستونزه ژر حل نهشي، نو اغېزې به یې یوازې پر فراه نه، بلکې پر ټول هېواد څرګندې شي.
طالبانو او په ځانګړې توګه د فراه ولایت د ګمرک مسوولینو لا تر اوسه په دې تړاو څه نهدي ویلي.
په افغانستان کې د ازادې نړۍ لپاره یو لوی طبیعي متحد شته، چې که یووالی او همغږي رامنځته شي، دا وړتیا لري چې د هېواد سیاسي بهیر د توازن، ګډ ژوند او ثبات پر لور بوځي.
د افغانستان ځوان نسل چې د نړیوالې ټولنې د شل کلن حضور او د اړیکو له برکته یې له بهر نړۍ سره بلدتیا پیدا کړې او له نوې ټیکنالوژۍ سره اشنا شوي، ځان ته یې یو متفاوت لیدلوری جوړ کړی دی. خو د سیاسي پرېکړو په مهمو مسایلو کې یې رول دومره څرګند نه دی.
دا ځوانان چې د طالبانو په اداره کې دننه، د افغانستان د مدني ټولنې بنسټونو او یا هم د سیمې او لویدیځو هیوادونو د کډوالۍ په نړۍ کې ژوند کوي له شته وضعیت څخه ستړي شوي دي.
د طالبانو د بهرنیو چارو وزارت یو ځوان چارواکی، چې د یوې مهم ریاست مشري ور تر غاړې ده، افغانستان انټرنشنل ته وایي: «کله چې له کندهاره فرمان صادر شي، زه لومړیتوب ورکوم چې خپل پلرني ټاټوبي کندوز ته لاړ شم، هلته د وزارت پر ځای د اوبو غاړې ته کښېنم او کتاب ولولم».
د موضوع د حساسیت له امله افغانستان انټرنشنل د دې چارواکي نوم او مقام نه افشا کوي، خو هغه وایي چې د طالبانو د زړو او محافظهکارو مشرانو د ناسم چلند له امله «په کابل کې ساه اخیستل سخت شوي دي».
دا چارواکی د طالبانو د پاڅون پر مهال د دې ډلې د کلتور او تبلیغاتو په برخه کې فعال و، خو اوس منځلاریتوب ته مایل شوی، د طالبانو د بهرنیو چارو وزیر باور پرې لري او د طالبانو په ډېری داخلي او بهرنیو ناستو کې ګډون کوي.
په زرګونه کسان چې د رسنیو، معلوماتو او ټولنیزو شبکو له برکته واک ته رسېدلي، اوس ځانونه منزوي احساسوي او د هیواد له سیاسي بهیر څخه خوښ نه دي.
هغو ځوانونو ته چې د طالبانو له لیکو څخه بهر دي ساه اخیستل ورته خورا ستونزمن شوي دي. دوی ځانونه په لکه په تش میدان کې یوازې شوي ګڼي.
په بهر کې مېشت افغان ځوانان ظاهراً د کډوالۍ له ورځني ژوند سره لاس او ګرېوان دي، خو زړونه یې لا هم د وطن لپاره درزېږي او د یو فرصت په هیله دي، چې بېرته ستانه شي او په ټولنه کې بدلون راولي.
افغانستان د نړۍ له هغو هیوادونو څخه دی، چې تر ټولو زیات ځوان نفوس لري. د ملګرو ملتونو د شمېرو له مخې د افغانستان له ۴۰ میلیونه نفوس څخه ۶۳ سلنه یې تر ۲۵ کلنۍ لاندې عمر لري چې ډېری یې د یوه غیر افراطي، پرمختللي او ښه ژوند هیله لري.دا ځوانان په کلیو او ښارونو کې ژوند کوي او له مجبوریته د بېبرخلیکۍ، کډوالۍ او سیاسي ډلو سره د یوځای کېدو لوري ته هڅول شوي دي.
نجیب پیکان چې د امریکا د IVLP پروګرام برخهوال و وایي: «دا ځوانان په زور د افراطیت، تعصب او فقر قرباني شوي او د ژغورنې په هیله یو فرصت ته انتظار باسي. افغان ځوانان له ایران نه مایوسه دي. روسیه په خپلو ستونزو کې غرقه ده. چین پر هغو ځوانانو باور نه لري چې د لویدیځ د حضور پر مهال لوی شوي دي. پاکستان خپلې اندېښنې لري. نو یوازې آزادې نړۍ ته چې مشري یې امریکا کوي، د ژغورونکي په سترګه ګوري. امریکا ته اړتیا نشته چې بیا افغانستان ته راشي، خو له دې نسل سره په ګډه کار کولی شي چې د ټولنې دننه بدلون راولي».
فریما نوابيد ښځو د حقونو فعاله چې په ۲۰۰۸ او ۲۰۰۹ کلونو کې یې په امریکا کې زدهکړې کړي وایي: «د امریکا د نوي نسل سیاستوال له افغانستان سره مستقیمه آشنایي لري او دا ظرفیت درک کولی شي. د ټرمپ په کابینه کې شپږ وزیران د افغانستان له وضعیت سره اشنا دي. امریکاييتحصیلکړي افغانان هم کولی شي د بدلون رول ولوبوي. خو اړتیا دا ده، چې یو منظم انسجام رامنځته شي او داسې یو ګډ هدف تعریف شي، چې هم افغانستان ته ګټه وکړي او هم نړیوالې ټولنې ته. دوی باید خپلې ګټې د امریکا له اوږدمهاله ګټو سره وتړي. یوه داسې شبکه جوړه کړي، چې دننه افغانستان او له لویدیځ سره همغږي رامنځته کړي. دا یو ارزښتناک فرصت دی».
د روښانه راتلونکي لپاره اړینه ده چې ځوانان د پرېکړو مرکزونو ته لاره ومومي. په اسلامي ټولنو ټولنو کې داسې ډېر بېلګې شته چې یوه هوښیار مش ټولنه راویښه کړې ده.
طالبانو له واک ته رسېدو وروسته یو پراخ کمپاین پیل کړی چې د افغانستان ځوانان د طالباني تفکر پر لور جذب کړي، خو دې هڅو سره له دې چې د هېواد ستونزې نه دي اوارې کړي بلکې وضعیت یې لا نور ترینګلی کړی دی.
په تېرو دریو کلونو کې د دیني مدرسو شمېر د تېرو شلو کلونو پرتله پنځه برابره زیات شوی، چې اوس یې شمېر نږدې ۷۰۰۰ ته رسېدلی او لا هم زیاتېږي. افغانان اړ دي چې خپل اولادونه ښوونځي ته ولېږي، آن که دا ښوونځی مدرسه هم وي.
د طالبانو د پوهنې وزارت د مدرسو او دارالحفاظونو مشر عبدالرزاق صدیق رسنیو ته ویلي و: «افغانستان یوه مذهبي ټولنه ده او هر کس باید لومړنۍ او د لوړې کچې دیني زدهکړې ولري. له همدې امله موږ د دیني مدرسو وده ضروري بولو».
خو دا فکر آن د طالبانو دننه هم پراخ ملاتړ نه لري. ځینې طالب چارواکي وایي چې افغانستان یوازې طالب او ملا ته اړتیا نه لري بلکې انجینرانو او ډاکټرانو ته هم اړتیا ده. دا وضعیت نړۍ ته یو انزوا طلبه او افراطي افغانستان معرفي کوي چې نه یوازې کولتوري ستونزې لري، بلکې سیمه او نړۍ ته قوي امنیتي ګواښ هم پېښولی شي.
که څه هم افراطي فکرونه پراخېږي، خو ټکنالوژي دا وړتیا لري چې له افراطیت سره مبارزه وکړي. انټرنټ او رسنۍ هغه څه دي چې په اوسني عصر کې ورسره ځوانان په بېلابېلو ډولونو نښلول شوي دي. د شمېرو له مخې، د افغانستان ۶۷ سلنه وګړي لږ تر لږه میاشت کې یو ځل ټلوېزیون ګوري، چې دا ۱۲ میلیونه ماشومان او ۱۴ میلیونه ځوانان رانغاړي.
نجیب پیکان زیاتوي، چې تر ټولو مهمه مسئله له دې ځوانانو سره د اړیکو جوړول دي: «افغان ځوانان په دوو برخو وېشل کېدای شي. لومړی، تحصیلکرده او ناراضه ځوانان دي چې په میدان یوازې پرېښودل شوي او د بدلون ځواک یې له لاسه ورکړی. دا هغه ځوانان دي، چې که څه هم ناهیلې دي، خو د ځان ژغورلو یوازینۍ لاره د آزادې نړۍ سره همکاري ګڼي.دویم، هغه ځوانان دي چې د طالبانو په اداره کې دي؛ هغوی افراطي شوي. هر کال نیم میلیون طالبان له مدرسو فارغېږي او د افراطیت پر لور ګام اخلي.»
د حالاتو د بدلون لپاره باید له دواړو ډلو سره کار وشي. تر ټولو مهمه لاره دا ده چې د رسنیو، خبرو اترو، کنفرانسونو او مشورو له لارې د ځوانانو ترمنځ پل جوړ شي، ترڅو هغوی انتقادي فکر ته وهڅول شي او خپل بحثونه له دین او آخرت څخه ور هاخوا هم وغځوي.
دا ځوانان کار غواړي، او د کار موندلو لپاره اړیکو ته اړتیا لري. له هغو هېوادونو درس اخیستل کېدای شي، چې د ځوانانو کچه پکې لوړه ده، او دغه ځوانان د سمې لارې پر لور هڅول کېدای شي.