خالد حنفي: ږیره شخصي حریم نه دی او خلک باید خپل صورت له اسلامي شریعت سره سم جوړ کړي
د طالبانو د امر بالمعروف وزیر محمد خالد حنفي ویلي، چې ږیره شخصي حریم نه دی او خلک مکلف دي، چې خپل صورت د «اسلامي شریعت» مطابق جوړ کړي. نوموړي د دریشي او نېکټايي د بندیز په اړه پر یاد وزارت د خلکو نیوکو ته هم سخت غبرګون ښودلی.
د طالبانو د امر بالمعروف وزیر محمد خالد حنفي د «افتاء او قضا» فراغت غونډه کې د وینا پر مهال ویلي، چې د یادې ډلې د امربالمعروف وزارت پالیسي روښانه ده او محتسبین مکلف دي، چې پر خلکو دیني چاري او «اسلامي شریعت» پلي کړي.
نوموړي زیاته کړې: «دا زموږ مسوولیت دی چې خلکو ته ووایو خپل صورت له اسلامي شریعت سره سم جوړ کړي. پر محتسب لازمه ده چې اسلامي نظام تطبیق کړي».
پر همدغه مهال نوموړي ویلي، چې ږیره شخصي حریم نه دی او خلک باید د محتسبینو پر هغو کړنو نیوکه ونهکړي، چې پر خلکو ږیره پرېږدي او د هغوی د پتلون او نېکټايي مخالفت کوي.
حنفي زیاته کړې: «ږیره پرېږدئ، ږیره واجب ده. دا یو واجب عمل دی. اوس که ماته څوک وايي چې ږیره پرېږده او بیا زموږ اغیار وايي چې دا خو پر شخصي حریم تېری شو؛ نو ښه، دا شخصي حریم دی که د علماوو (دیني) مسله ده»؟
طالبانو له واک ته رسېدو وروسته یو پراخ کمپاین پیل کړی چې د افغانستان ځوانان د طالباني تفکر پر لور جذب کړي، خو دې هڅو سره له دې چې د هېواد ستونزې نه دي اوارې کړي بلکې وضعیت یې لا نور ترینګلی کړی دی.
په تېرو دریو کلونو کې د دیني مدرسو شمېر د تېرو شلو کلونو پرتله پنځه برابره زیات شوی، چې اوس یې شمېر نږدې ۷۰۰۰ ته رسېدلی او لا هم زیاتېږي. افغانان اړ دي چې خپل اولادونه ښوونځي ته ولېږي، آن که دا ښوونځی مدرسه هم وي.
د طالبانو د پوهنې وزارت د مدرسو او دارالحفاظونو مشر عبدالرزاق صدیق رسنیو ته ویلي و: «افغانستان یوه مذهبي ټولنه ده او هر کس باید لومړنۍ او د لوړې کچې دیني زدهکړې ولري. له همدې امله موږ د دیني مدرسو وده ضروري بولو».
خو دا فکر آن د طالبانو دننه هم پراخ ملاتړ نه لري. ځینې طالب چارواکي وایي چې افغانستان یوازې طالب او ملا ته اړتیا نه لري بلکې انجینرانو او ډاکټرانو ته هم اړتیا ده. دا وضعیت نړۍ ته یو انزوا طلبه او افراطي افغانستان معرفي کوي چې نه یوازې کولتوري ستونزې لري، بلکې سیمه او نړۍ ته قوي امنیتي ګواښ هم پېښولی شي.
که څه هم افراطي فکرونه پراخېږي، خو ټکنالوژي دا وړتیا لري چې له افراطیت سره مبارزه وکړي. انټرنټ او رسنۍ هغه څه دي چې په اوسني عصر کې ورسره ځوانان په بېلابېلو ډولونو نښلول شوي دي. د شمېرو له مخې، د افغانستان ۶۷ سلنه وګړي لږ تر لږه میاشت کې یو ځل ټلوېزیون ګوري، چې دا ۱۲ میلیونه ماشومان او ۱۴ میلیونه ځوانان رانغاړي.
نجیب پیکان زیاتوي، چې تر ټولو مهمه مسئله له دې ځوانانو سره د اړیکو جوړول دي: «افغان ځوانان په دوو برخو وېشل کېدای شي. لومړی، تحصیلکرده او ناراضه ځوانان دي چې په میدان یوازې پرېښودل شوي او د بدلون ځواک یې له لاسه ورکړی. دا هغه ځوانان دي، چې که څه هم ناهیلې دي، خو د ځان ژغورلو یوازینۍ لاره د آزادې نړۍ سره همکاري ګڼي.دویم، هغه ځوانان دي چې د طالبانو په اداره کې دي؛ هغوی افراطي شوي. هر کال نیم میلیون طالبان له مدرسو فارغېږي او د افراطیت پر لور ګام اخلي.»
د حالاتو د بدلون لپاره باید له دواړو ډلو سره کار وشي. تر ټولو مهمه لاره دا ده چې د رسنیو، خبرو اترو، کنفرانسونو او مشورو له لارې د ځوانانو ترمنځ پل جوړ شي، ترڅو هغوی انتقادي فکر ته وهڅول شي او خپل بحثونه له دین او آخرت څخه ور هاخوا هم وغځوي.
دا ځوانان کار غواړي، او د کار موندلو لپاره اړیکو ته اړتیا لري. له هغو هېوادونو درس اخیستل کېدای شي، چې د ځوانانو کچه پکې لوړه ده، او دغه ځوانان د سمې لارې پر لور هڅول کېدای شي.
