شاه محمود میاخېل: د پاکستان د لاسوهنو غندل د طالبانو د پالیسیو د ملاتړ په معنا نه ده
د تېر جمهوري نظام د دفاع سرپرست وزیر شاه محمود میاخېل وایي، چې د افغانستان په چارو کې د پاکستان د لاسوهنو غندل د طالبانو د پالیسیو د ملاتړ په معنا نه دي.
د تېر جمهوري نظام یاد چارواکي پر پکتیکا او ننګرهار ولایتونو د پاکستان د هوايي بمباریو په غبرګون ویلي، چې د دا ډول پېښو پر وړاندې د ملي موقف غوره کول د طالبانو د پالیسیو د تایید په معنا نه دي.
نوموړي زیاته کړې: «پاکستان پهخپله د ترهګرۍ ملاتړی دی او اوس هم ترهګریزې ډلې پياوړې کوي او د خپلو موخو لپاره ترې ګټه اخلي. نو دا یوه روښانه مسله ده؛ موږ باید د پاکستان د مداخلو او بریدونو پر وړاندې د خپلو ملي ګټو او ملي حاکمیت د خوندي کولو په خاطر یو ملي دریځ ولرو او دا کړنې وغندو».
نوموړي په خپلو خبرو کې ویلي، چې د ځینو کسانو له لورې په افغانستان کې د پاکستان د لاسوهنې مشروع ګڼل، سمه سیاسي مبارزه نه ده.
شاه محمود میاخېل زیاته کړې: «د افغانستان ستونزه په ښکنځلو، احساساتو او لاف وهلو نه حل کېږي او د افغانانو د اوسنيو ستونزو د حل لاره د لويي جرګي ترسره کول دي».
میاخېل زیاته کړې، چې پاکستان او ایران دواړو په تېرو څو لسیزو کې «دوه مخې پالیسي» کارولې ده او اوس هم د ترهګریزو ډلو ملاتړ کوي؛ تر هغه چې د یادو هېوادونو اوسنۍ پالیسۍ دوام ولري، نو هم به دا هېوادونه او هم به سیمه د ناامنیو ښکار وي.
نوموړي دا څرګندونې پر داسې مهال کړي، چې د افغانستان په دوو ختیځو ولایتونو کې د پاکستان له هوايي بریدونو وروسته له هېواد څخه بهر ځیني سیاسي څېرې او د نظر خاوندان په دوو ډلو وېشل شوي، یوه ډله د طالبان د رژیم د لهمنځه وړلو لپاره د پاکستان بریدونه مشروع ګني، خو ګن سیاستوال او د نظر خاوندان بیا وایي چې د افغانستان کورنۍ مسله باید په خپلو منځونو کې حل شي او د پاکستان دا ډول لاسوهنه د نړۍوالو اصولو خلاف کړنه ده.
طالبانو له واک ته رسېدو وروسته یو پراخ کمپاین پیل کړی چې د افغانستان ځوانان د طالباني تفکر پر لور جذب کړي، خو دې هڅو سره له دې چې د هېواد ستونزې نه دي اوارې کړي بلکې وضعیت یې لا نور ترینګلی کړی دی.
په تېرو دریو کلونو کې د دیني مدرسو شمېر د تېرو شلو کلونو پرتله پنځه برابره زیات شوی، چې اوس یې شمېر نږدې ۷۰۰۰ ته رسېدلی او لا هم زیاتېږي. افغانان اړ دي چې خپل اولادونه ښوونځي ته ولېږي، آن که دا ښوونځی مدرسه هم وي.
د طالبانو د پوهنې وزارت د مدرسو او دارالحفاظونو مشر عبدالرزاق صدیق رسنیو ته ویلي و: «افغانستان یوه مذهبي ټولنه ده او هر کس باید لومړنۍ او د لوړې کچې دیني زدهکړې ولري. له همدې امله موږ د دیني مدرسو وده ضروري بولو».
خو دا فکر آن د طالبانو دننه هم پراخ ملاتړ نه لري. ځینې طالب چارواکي وایي چې افغانستان یوازې طالب او ملا ته اړتیا نه لري بلکې انجینرانو او ډاکټرانو ته هم اړتیا ده. دا وضعیت نړۍ ته یو انزوا طلبه او افراطي افغانستان معرفي کوي چې نه یوازې کولتوري ستونزې لري، بلکې سیمه او نړۍ ته قوي امنیتي ګواښ هم پېښولی شي.
که څه هم افراطي فکرونه پراخېږي، خو ټکنالوژي دا وړتیا لري چې له افراطیت سره مبارزه وکړي. انټرنټ او رسنۍ هغه څه دي چې په اوسني عصر کې ورسره ځوانان په بېلابېلو ډولونو نښلول شوي دي. د شمېرو له مخې، د افغانستان ۶۷ سلنه وګړي لږ تر لږه میاشت کې یو ځل ټلوېزیون ګوري، چې دا ۱۲ میلیونه ماشومان او ۱۴ میلیونه ځوانان رانغاړي.
نجیب پیکان زیاتوي، چې تر ټولو مهمه مسئله له دې ځوانانو سره د اړیکو جوړول دي: «افغان ځوانان په دوو برخو وېشل کېدای شي. لومړی، تحصیلکرده او ناراضه ځوانان دي چې په میدان یوازې پرېښودل شوي او د بدلون ځواک یې له لاسه ورکړی. دا هغه ځوانان دي، چې که څه هم ناهیلې دي، خو د ځان ژغورلو یوازینۍ لاره د آزادې نړۍ سره همکاري ګڼي.دویم، هغه ځوانان دي چې د طالبانو په اداره کې دي؛ هغوی افراطي شوي. هر کال نیم میلیون طالبان له مدرسو فارغېږي او د افراطیت پر لور ګام اخلي.»
د حالاتو د بدلون لپاره باید له دواړو ډلو سره کار وشي. تر ټولو مهمه لاره دا ده چې د رسنیو، خبرو اترو، کنفرانسونو او مشورو له لارې د ځوانانو ترمنځ پل جوړ شي، ترڅو هغوی انتقادي فکر ته وهڅول شي او خپل بحثونه له دین او آخرت څخه ور هاخوا هم وغځوي.
دا ځوانان کار غواړي، او د کار موندلو لپاره اړیکو ته اړتیا لري. له هغو هېوادونو درس اخیستل کېدای شي، چې د ځوانانو کچه پکې لوړه ده، او دغه ځوانان د سمې لارې پر لور هڅول کېدای شي.
