د طالبانو د احصايي او معلوماتو ملي اداره وايي، چې په ۱۴۰۴کال کې د هوايي ډګرونو او ځمکنیو بندرونو له لارې افغانستان ته ۲۸زره او ۴۷۴ بهرنیو وګړو تګراتګ کړی دی. یادې ادارې ویلي، چې په دې کې ۸۸۶ ښځې هم شاملې دي.
یادې ادارې زیاته کړې، چې په ورته موده کې د ۷۲۸ ښځو په ګډون ۱۶زره او ۲۷۶ بهرني وګړي افغانستان ته راغلي او د ۱۵۸ ښځو په ګډون ۱۲زره او ۱۹۸ نور له هېواده وتلي دي.
د طالبانو د احصايې او معلوماتو ادارې ویلي، چې د ثبت شویو شمېرو له مخې ۱۶زره او ۹۰ کسان له ځمکنیو بندرونو او ۱۸۲ د هوا له لارې افغانستان ته راغلي. د دوی په خبره؛ ۲زره او ۳۶۹ ته د هېواد لرغونو او تاریخي سیمو د لیدنې، ۱۱۵ د زدهکړو او پاتې ۱۳زره او ۷۹۲ یې د کار په موخه راغلي دي.
د معلوماتو له مخې؛ په یاده موده کې ۱۰زره او ۴۵۰ بهرني وګړي د نیمروز د ورېښمو پله له لارې، ۳زره او ۶۴۸ د هرات له بندر او هوايي ډګر، ۸۳۲ د اقينې له لارې، ۸۱۴ د تورخم او پاتې نور د حیرتان بندر او بلخ هوايي ډګر له لارې افغانستان ته راغلي دي.
طالبانو له واک ته رسېدو وروسته یو پراخ کمپاین پیل کړی چې د افغانستان ځوانان د طالباني تفکر پر لور جذب کړي، خو دې هڅو سره له دې چې د هېواد ستونزې نه دي اوارې کړي بلکې وضعیت یې لا نور ترینګلی کړی دی.
په تېرو دریو کلونو کې د دیني مدرسو شمېر د تېرو شلو کلونو پرتله پنځه برابره زیات شوی، چې اوس یې شمېر نږدې ۷۰۰۰ ته رسېدلی او لا هم زیاتېږي. افغانان اړ دي چې خپل اولادونه ښوونځي ته ولېږي، آن که دا ښوونځی مدرسه هم وي.
د طالبانو د پوهنې وزارت د مدرسو او دارالحفاظونو مشر عبدالرزاق صدیق رسنیو ته ویلي و: «افغانستان یوه مذهبي ټولنه ده او هر کس باید لومړنۍ او د لوړې کچې دیني زدهکړې ولري. له همدې امله موږ د دیني مدرسو وده ضروري بولو».
خو دا فکر آن د طالبانو دننه هم پراخ ملاتړ نه لري. ځینې طالب چارواکي وایي چې افغانستان یوازې طالب او ملا ته اړتیا نه لري بلکې انجینرانو او ډاکټرانو ته هم اړتیا ده. دا وضعیت نړۍ ته یو انزوا طلبه او افراطي افغانستان معرفي کوي چې نه یوازې کولتوري ستونزې لري، بلکې سیمه او نړۍ ته قوي امنیتي ګواښ هم پېښولی شي.
که څه هم افراطي فکرونه پراخېږي، خو ټکنالوژي دا وړتیا لري چې له افراطیت سره مبارزه وکړي. انټرنټ او رسنۍ هغه څه دي چې په اوسني عصر کې ورسره ځوانان په بېلابېلو ډولونو نښلول شوي دي. د شمېرو له مخې، د افغانستان ۶۷ سلنه وګړي لږ تر لږه میاشت کې یو ځل ټلوېزیون ګوري، چې دا ۱۲ میلیونه ماشومان او ۱۴ میلیونه ځوانان رانغاړي.
نجیب پیکان زیاتوي، چې تر ټولو مهمه مسئله له دې ځوانانو سره د اړیکو جوړول دي: «افغان ځوانان په دوو برخو وېشل کېدای شي. لومړی، تحصیلکرده او ناراضه ځوانان دي چې په میدان یوازې پرېښودل شوي او د بدلون ځواک یې له لاسه ورکړی. دا هغه ځوانان دي، چې که څه هم ناهیلې دي، خو د ځان ژغورلو یوازینۍ لاره د آزادې نړۍ سره همکاري ګڼي.دویم، هغه ځوانان دي چې د طالبانو په اداره کې دي؛ هغوی افراطي شوي. هر کال نیم میلیون طالبان له مدرسو فارغېږي او د افراطیت پر لور ګام اخلي.»
د حالاتو د بدلون لپاره باید له دواړو ډلو سره کار وشي. تر ټولو مهمه لاره دا ده چې د رسنیو، خبرو اترو، کنفرانسونو او مشورو له لارې د ځوانانو ترمنځ پل جوړ شي، ترڅو هغوی انتقادي فکر ته وهڅول شي او خپل بحثونه له دین او آخرت څخه ور هاخوا هم وغځوي.
دا ځوانان کار غواړي، او د کار موندلو لپاره اړیکو ته اړتیا لري. له هغو هېوادونو درس اخیستل کېدای شي، چې د ځوانانو کچه پکې لوړه ده، او دغه ځوانان د سمې لارې پر لور هڅول کېدای شي.
