د کډوالو نړیوالې ورځې په مناسبت د سمیعې په نوم د یوې افغانې محصلې کیسه خپره شوې؛ هغه محصله چې د طالبانو له بیا واکمنېدو وروسته د زدهکړو د دوام لپاره پاکستان ته تللې وه، خو د ویزې د ستونزو او د افغان کډوالو پر ضد د اقداماتو له امله بېرته افغانستان ته واستول شوه.
افغانه محصله چې د طالبانو له لوري پر نجونو د زدهکړو له محدودیتونو وروسته پاکستان ته د لوړو زدهکړو لپاره تللې وه، د ویزې د تمدید د غوښتنې له ځنډ او د پولیسو له نیول کېدو وروسته له پاکستانه ایستل شوې او د خپلې زدهکړیزې لارې له پرېکېدو سره مخ شوې ده.
سمیعه، چې د لاهور په یوه پوهنتون کې د نړیوالو اړیکو په څانګه کې زدهکړې کولې، وایي د زدهکړو ویزه یې پای ته رسېدلې وه او که څه هم د تمدید غوښتنه یې کړې وه، خو له څو میاشتو انتظار وروسته یې هم د پاکستاني چارواکو له لوري ځواب نه و ترلاسه کړی.
د هغې په وینا، په وروستیو میاشتو کې د افغان محصلینو ترمنځ د وېرې فضا پراخه شوې وه او د نیونو، پلټنو او ایستلو راپورونو د هغوی پر ورځني ژوند سیوری غوړولی و.
سمیعه وايي، کله چې د خپلې مور او پلار د لیدو لپاره له لیلیې ووتله، د اسلاماباد په یوه سیمه کې پولیسو ودروله او د اسنادو غوښتنه یې ترې وکړه. هغې د پوهنتون کارت او د ویزې د تمدید د غوښتنې رسید ورښود، خو د هغې په خبره، پولیسو ورته وویل چې ویزه یې پای ته رسېدلې او له همدې امله یې ونیوله.
نوموړې زیاتوي: «ما هڅه وکړه تشریح کړم چې د ویزې د تمدید غوښتنه مې کړې، خو هېچا زما خبرې وانه ورېدې.»
د راپور له مخې، سمیعه وروسته د اسلاماباد یوې توقیفخونې ته ولېږدول شوه، چیرې چې لسګونه افغان نارینه، ښځې او ماشومان ساتل کېدل. هغې ویلي چې په توقیفخونه کې د خلکو ګڼهګوڼه زیاته وه او له خپلې کورنۍ سره د اړیکې نیولو اجازه هم نه ورکول کېده.
په همدې حال کې د هغې مور، چې د درملنې لپاره پاکستان ته تللې وه، د خپلې لور د موندلو په هڅه کې د افغانستان او پاکستان پولې ته نږدې سیمو ته ولاړه او څو ورځې یې د هغې په تمه تېرې کړې.
سمیعه په پای کې له لسګونو نورو افغانانو سره یوځای افغانستان ته واستول شوه.
د ملګرو ملتونو د کډوالو ادارې د شمېرو له مخې، د ۲۰۲۳ کال د اکتوبر او د ۲۰۲۶ کال د اپرېل ترمنځ له دوو میلیونو څخه ډېر افغانان یا په خپله خوښه او یا هم د ایستلو د پروګرامونو له لارې افغانستان ته ستانه شوي دي.
سمیعه وایي، له پاکستانه تر ایستل کېدو وروسته یې یوازې شخصي توکي نه دي له لاسه ورکړي، بلکې د زدهکړو هغه فرصت هم ورڅخه اخیستل شوی چې د ترلاسه کولو لپاره یې کورنۍ کلونه قربانۍ ورکړې وې.
هغې وویل: «ما څه ګناه کړې وه؟ ما یوازې غوښتل زدهکړې وکړم.»
نوموړې وايي، که څه هم اوس نه پوهېږي چې کله به بیا پوهنتون ته ستنه شي، خو لا هم هیله لري چې یوه ورځ به خپلې نیمګړې زدهکړې بشپړې او د خپل هېواد خدمت وکړي.
