۲۲ خپلوان، یوه دوسیه او د بریتانیا اندېښنې؛ د افغان کډوالو د پروګرام نااشنا کیسه

د بریتانیا د محکمې تازه افشا شویو اسنادو ښودلې چې د افغان کډوالو د انتقال په یوه ځانګړي پروګرام کې یو افغان کډوال خپل ۲۲ د کورنۍ غړي بریتانیا ته انتقال کړي دي.

د بریتانیا د محکمې تازه افشا شویو اسنادو ښودلې چې د افغان کډوالو د انتقال په یوه ځانګړي پروګرام کې یو افغان کډوال خپل ۲۲ د کورنۍ غړي بریتانیا ته انتقال کړي دي.
د «افغانستان د غبرګون لارې» پروګرام وروسته له هغې رامنځته شو چې په ۲۰۲۲ کال کې د بریتانیا د دفاع وزارت د معلوماتو د افشا کېدو له امله د نږدې ۱۹ زره افغانانو شخصي معلومات خپاره شول. هغه کسان چې بریتانیا ته یې د بیا مېشتېدو غوښتنلیکونه ورکړي وو.
د بریتانیا چارواکو ویلي، د دې لارې له مخې راغلو افغانانو په اوسط ډول د کورنۍ اته غړي له ځان سره بریتانیا ته انتقال کړي، خو په ځینو مواردو کې د خپلوانو شمېر تر شلو هم زیات شوی، چې حکومت یې د استوګنې د برابرولو له ستونزو سره مخ کړی دی.
د راپور له مخې، د بریتانیا عالي محکمې د «کورنۍ غړي» تعریف پراخ کړی او ویلي یې دي چې د شاملېدو لپاره یوازې د وینې یا قانوني اړیکې شرط نه شته، بلکې ځینې نور کسان هم د بشري حقونو له مخې د کورنۍ د غړو په توګه منل کېدای شي.
افشا شوي اسناد ښيي چې د پخوانیو اصولو له مخې یوازې شاوخوا ۱۰ سلنه اضافي خپلوانو د بریتانیا د مېشتېدو شرایط پوره کول، خو د معلوماتو له افشا کېدو وروسته اټکل شوی و چې دا کچه ښايي ۵۵ سلنې ته لوړه شي.
د چارواکو د اټکل له مخې، د دې بدلون له امله ښايي د شاوخوا ۲۲۰۰ کسانو پر ځای تر ۱۲ زره او ۵۰۰ پورې اضافي خپلوان بریتانیا ته د تګ وړ شوي وي.
په همدې حال کې، ځینو سرچینو ویلي چې د معلوماتو د افشا کېدو له ګډوډۍ څخه په ګټې اخیستنې ځینې داسې کسان هم بریتانیا ته تللي چې د جرمي مخینې شک پرې شوی، خو یو شمېر هغه افغانان چې له برېتانوي ځواکونو سره یې نږدې همکاري کړې وه، لا هم په افغانستان کې پاتې دي.
د برېتانیا چارواکو ویلي، هر راغلي افغان په اوسط ډول د خپلې کورنۍ اته غړي له ځان سره بریتانیا ته راوستي، خو په ځینو مواردو کې د کورنۍ د غړو شمېر تر شلو هم اوښتی، چې حکومت یې د استوګنې د برابرولو له ستونزو سره مخ کړی دی.
د بښنې نړیوال سازمان، د جرمني پروتستان کلیسا او د کډوالو د حقونو ملاتړي بنسټ «پرو ازول» د جرمني د اساسي قانون د محکمې له وروستۍ پرېکړې هرکلی کړی. د دې پرېکړې لهمخې، جرمني نشي کولای چې افغان کډوالو ته د منلو ورکړل شوې ژمنې په عمومي ډول او د هرې دوسیې له جلا ارزونې پرته لغوه کړي.
د بښنې نړیوال سازمان حقوقپوه مارندي د جرمني له «دویچلندفونک» راډیو سره په مرکه کې د محکمې د دې پرېکړې هرکلی وکړ او هغه یې «یوه ستره لاستهراوړنه» وبلله.
هغه وویل: «د هغو کسانو وضعیت چې پاکستان ته تښتېدلي، ډېر کړکېچن او خطرناک دی. له دې وروسته باید د هر چا دوسیه په جلا توګه وڅېړل شي».
د بښنې د نړیوال سازمان دغه چارواکي وویل، په افغانستان کې د بشري حقونو وضعیت لا هم ډېر ناورینځپلی دی او هغه کسان چې بېرته دې هېواد ته استول کېږي، ښايي د «لوېدیځپالنې» په تور له ځپنې، سزا، ځورونې او تعقیب سره مخ شي.
دغه د کډوالو د حقونو کارپوه همداراز د جرمني پر حکومت نیوکه وکړه او ویې ویل، چې د هغو کسانو برخلیک نه څاري چې افغانستان ته اېستل شوي دي.
د جرمني رسنیو د شنبې په ورځ (د زمري ۳مه) د افغان کډوالو په تړاو د جرمني د پروتستان کلیسا غبرګون هم خپور کړ. د کلیسا د کډوالو چارو مسوول کریستیان اشتبلین وویل، د اساسي قانون د محکمې د هغې پرېکړې هرکلی کوي، چې د افغان کډوالو د دوسیو د انفرادي ارزونې غوښتنه کوي.
هغه زیاته کړه، د افغان ښځو او نارینهوو لپاره د منلو د ژمنو په عمومي ډول لغوه کول د جرمني له اساسي قانون سره سمون نهلري.
په ورته وخت کې د کډوالو ملاتړي بنسټ «پرو ازول» له جرمني حکومت څخه وغوښتل چې د محکمې دا حکم په بېړه عملي کړي. د دې بنسټ مسوولانو له حکومت څخه وغوښتل، چې د دې حکم اړوند دوسیې ژر تر ژره او پرته له ځنډه وڅېړي او د هغو کسانو د منلو زمینه برابره کړي، چې په دې پروګرام کې شامل دي.
د جرمني د اساسي قانون محکمې د جمعې په ورځ (د زمري ۲مه) پرېکړه وکړه، چې له خطر سره مخ افغانانو د منلو بهیر په عمومي ډول درول، پرته له دې چې د هر کس وضعیت په جلا توګه وارزول شي، «خپلسری اقدام» دی.
دا پرېکړه د ۶۴۰ هغو افغانانو په اړه ده، چې په افغانستان کې د ځورونې او تعقیب له خطر سره مخ دي او مخکې له مخکې جرمني د هغو د منلو ژمنه کړې وه. د جرمني د کورنیو چارو وزیر الکساندر دوبریندت تېر کال د دغو کسانو د منلو ژمنې لغوه کړې وې.
دا څرګندونې په داسې حال کې کېږي، چې په اروپا کې په ځانګړي ډول د افغان کډوالو پر وړاندې، د کډوالۍ تګلارې سختې شوې دي. تر دې وړاندې برلین اعلان کړی وو، چې غواړي د افغانانو د اېستلو تګلاره نوره هم پراخه کړي.
په امریکا کې د ډونالډ ټرمپ د ادارې له خوا د شاوخوا ۸۰۰ افغان کډوالو د مرکو طرحې د هغوی د شړلو په اړه جدي اندېښنې راپارولې دي. د واشنګټن پوسټ ورځپاڼې د راپور له مخې، په دې پوښتنلیکونو کې د افغانانو د هویت او په امریکا کې د هغوی د کورنیو د قانوني وضعیت په اړه پوښتنې کېږي.
رابور زیاتوي، د امریکا د کډوالو د بیا مېشتېدنې فدرالي اداره (اوارار) غواړي، چې په دغه هېواد کې د شاوخوا ۸۰۰ افغان کډوالو په نښه کولو سره، هغوی د یوه داسې پروګرام لپاره وپوښتي چې دغې ادارې د «روغتیا او هوساینې نوښت» بللی دی. د کډوالو مدافعین او فعالان اندېښنه لري چې د دې مرکو پر مهال راټول شوي حساس معلومات به د راتلونکي شړلو د بهیر لپاره وکارول شي.
د واشنګټن پوسټ د راپور له مخې، د کډوالو د بیا مېشتېدنې ادارې کارکوونکو ته په یوه استول شوي برېښنالیک کې ویل شوي، چې په دې سروې کې له افغانانو د هغوی د هویت، په امریکایي کلتور کې د مدغم کېدو او د هغوی د کورنۍ د هر غړي د قانوني وضعیت په اړه پوښتنې کېږي.
په دغه پوښتنلیک کې دا یادونه هم شوې، چې ځوابونه پټ نهپاتې کېږي او شریک شوي معلومات ښايي تر ۱۵ کلونو پورې خوندي وساتل شي. د افغان کډوالو د ملاتړې ډلې «افغان اېواک» بنسټ اېښودونکي شان وان ډیور ویلي، چې دغه مرکې ښايي د پنجشنبې له ورځې راهیسې پیل شوې وي او د ټرمپ اداره د افغانانو د هوساینې په کیسه کې نهده، بلکې غواړي هغوی له هېواده وباسي.
د کډوالو د ملاتړې ټولنې «هایاس» اجرایوي مشرې بېت اوپنهایم په دې اړه ویلي، چې دا افغانان له بېلابېلو ستونزو سره مخ دي او هره شېبه یې په ناڅرګندتیا او وېره کې تېرېږي.
بلخوا، د ماشومانو او کورنیو د چارو ادارې په یوه بیان کې ویلي، چې د کډوالو د بیا مېشتېدنې اداره، چې د روغتیا د وزیر رابرټ اف کینډي جونیر تر مشرۍ لاندې کار کوي، غواړي ډاډ ترلاسه کړي چې کډوالو ته د امریکایي مالیه ورکوونکو لهخوا تمویل شوي خدمات په سمه توګه رسېږي.
دغې ادارې زیاته کړې، چې دوی له فدرالي قانون پلي کوونکو ادارو سره نږدې کار کوي او د قانون له مخې مکلف دي، چې د مشکوکو جنایي فعالیتونو په اړه معلومات له هغوی سره شریک کړي.
د ډونالډ ټرمپ ادارې په تېرو اتلسو میاشتو کې د ډېری هېوادونو د کډوالو د بیا مېشتېدنې پروګرامونه کنګل کړي، د افغانانو بېړنی ملاتړی وضعیت یې لغوه کړی، د نویو ویزو ورکول یې ځنډولي او له افغانستان څخه امریکا ته پر سفر یې بندیز لګولی دی. د دې ترڅنګ، په قطر کې د افغان پناهغوښتونکو برخلیک لا هم نامعلوم دی او کانګو ډیموکراټیک جمهوریت ته د هغوی د استولو طرحه تر لاس لاندې ده.
د روان کال په مارچ میاشت کې یوه پخواني افغان سرتېری محمد نذیر پکتیاوال، چې له امریکایي ځانګړو ځواکونو سره یې کار کړی وو، د امریکا د کډوالۍ د توقیف خونې ته له لېږل کېدو یوازې یوه ورځ وروسته د نامعلومو درملو د منفي اغېز له امله مړ شو، چې دې پېښې هم د فعالانو غبرګونونه راپارولي دي.
د امریکا د ولسمشر ډونالډ ټرمپ د ادارې دغه نوي اقدامات په داسې حال کې ترسره کېږي، چې نوموړي د ایران د اسلامي جمهوریت پر وړاندې هم د اعظمي فشار پالیسي غوره کړې ده. د ټرمپ اداره په هرمز تنګي کې د کښتیو د تګ راتګ د خوندیتوب او د بنادرو د سمندري محاصرې لپاره د ازادۍ پروژه پر مخ وړي.
ډونالډ ټرمپ په وار وار ویلي، چې د ایران «رژیم» د پاشل کېدو په حال کې دی، خو د خبرو اترو لپاره یې د یوه لنډمهاله اوربند غوښتنه هم کړې او په ورته وخت کې یې په خپلو اروپایي متحدینو، د بریتانیا پر پاچا او د روسیې پر ولسمشر ولادیمیر پوتین د فشارونو او ډاډ ورکولو لړۍ روانه ساتلې ده.
د امريکا د ډيموکراټ او جمهوريپال ګوندونو يو شمېر استازو داسې طرحه وړاندې کړې، چې لهمخې به يې د افغانانو لپاره د لنډمهالي خونديتوب (ټيپياېس) موده وغځول شي او ورسره به افغانستان ته د افغان پناه غوښتونکو د اېستلو مخه ونيول شي.
که دا لايحه تصويب شي، په امريکا کې مېشت افغانان به د اېستلو پر وړاندې قانوني خونديتوب او د کار کولو اجازه ترلاسه کړي.
د دې طرحې ملاتړي وايي، هغه افغانان چې د افغانستان د شل کلنې جګړې پر مهال يې له امريکايي ځواکونو سره همکاري کړې، بايد د طالبانو تر واک لاندې افغانستان ته بېرته ونهلېږل شي.
جېسن کرو، سم ليکارډو، ډان بيکن او ماريا اېلويرا سالازار چې د امريکا د استازو جرګې د ډيموکراټ او جمهوريپال ګوندونو غړي دي، دغه لايحه کانګرس ته وړاندې کړې ده.
د دې طرحې له مخې، هغه افغانان چې اوس مهال په امريکا کې مېشت دي او د شرايطو وړ وي، کولای شي د اېستلو پر وړاندې د خونديتوب او د کار جواز لپاره غوښتنليکونه وړاندې کړي. که دا لايحه تصويب شي، دغه خونديتوب به د ۲۰۲۹ کال د جولای تر لومړۍ نېټې پورې د اعتبار وړ وي.
د وړتيا د ترلاسه کولو لپاره غوښتونکي بايد د قانون له تصويب وروسته په پرلهپسې ډول په امريکا کې په فزيکي توګه حضور ولري، خپل بايومټريک او نور معلومات وسپاري او د جنايي مخينې او د ملي امنيت اړوند ټولې پلټنې په برياليتوب سره بشپړې کړي.
د امريکا د کورني امنيت وزارت به مکلف وي، چې د لنډمهالي خونديتوب او د کار جواز غوښتنليکونه په عادي ډول د ۹۰ ورځو په موده کې وڅېړي. خو دا لايحه لا هم د وروستي تصويب لپاره په کانګرس کې له سخت بهير سره مخ ده.
اوس مهال جمهوريپال ګوند د امريکا په استازو جرګه کې اکثريت لري او د دې خونديتوب د مودې هر ډول غځول بايد د استازو جرګې او سنا له تصويب وروسته د امريکا د ولسمشر ډونالډ ټرمپ د لاسليک لپاره ولېږل شي.
دا ګام په داسې حال کې پورته کېږي، چې د ټرمپ اداره د افغانستان په ګډون د څو هېوادونو د وګړو لپاره د لنډمهالي خونديتوب د پای ته رسولو هڅې روانې ساتلې دي.
جېسن کرو چې د ډيموکراټ ګوند استازی او د افغانستان د جګړې پخوانی سرتېرى دی، د افغانانو د همکارۍ په يادولو سره وويل: «کله چې مې په افغانستان کې دنده ترسره کوله، د زړورو افغانانو ترڅنګ مې جګړه وکړه. که د هغوی مرسته نهوای، ښايي نن ژوندی نه وای».
هغه زياته کړه، چې امريکا له دغو کسانو سره د ملاتړ ژمنه کړې او بايد پر خپلې ژمنې ودرېږي.
د جمهوريپال ګوند استازي ډان بيکن وويل: «امريکا بايد هغو افغان متحدانو ته شا نهکړي چې زموږ د ځواکونو د ملاتړ لپاره يې خپل هر څه له خطر سره مخ کړل».
د فلوريډا ايالت د جمهوريپال ګوند استازې ماريا اېلويرا سالازار په يوې خبرپاڼه کې وويل: «افغانستان لا هم د طالبانو تر ولکې لاندې دی او زرګونه هغه افغانان چې امريکا ته پناه راوړې، نهشي کولای په خوندي ډول خپل هېواد ته ستانه شي. د هغوی په منځ کې داسې کورنۍ هم شته چې د امريکايي سرتېرو ترڅنګ ولاړې وې، زموږ د هېواد د ملاتړ لپاره يې هر څه له خطر سره مخ کړل او که بېرته ستنېدو ته اړې شي، د ځورونې او تعقيب له جدي ګواښ سره به مخامخ شي».
د دې طرحې ملاتړي وايي، له هغه وخت راهيسې چې طالبانو د ۲۰۲۱ کال په اګست مياشت کې بيا واک ترلاسه کړی، د افغانستان امنيتي وضعيت لا هم خطرناک دی. د دوی په وينا، زرګونه هغه افغانان چې امريکا ته یې پناه وړې، که بېرته افغانستان ته واستول شي، د تاوتريخوالي، ځورونې او د طالبانو له خوا د تعقيب له جدي خطر سره به مخ شي.
رویټرز د امریکا د کورني امنیت وزارت د معلوماتو او خپلو څېړنو پر بنسټ په یوه راپور کې ویلي، چې د ډونالډ ټرمپ د دویمې دورې پر مهال د کډوالۍ فدرالي مامورینو په بېلابېلو پېښو کې لږ تر لږه ۷ کسان په ډزو وژلي دي.
د راپور له مخې، دغه پېښې د کډوالو د نیولو او له دغه هېواد نه د هغوی د ایستلو هڅو له زیاتېدو سره هم مهاله رامنځته شوې دي. رویټرز د دغو اوو کسانو نومونه او د وژل کېدو لنډ جزیات هم خپاره کړي دي.
په دغو کسانو کې یو یې روبن ری مارتینز دی، چې د ۲۰۲۵ کال د مارچ په ۱۵مه په ټکساس ایالت کې د امریکا د کورني امنیت وزارت د یوه مامور له خوا ووژل شو. چارواکو ویلي چې د هغه موټر له دوو مامورینو سره د ټکر په حال کې و، خو د مارتینز کورنۍ ویلي چې هغه د مامورینو د لارښوونو د منلو او له هغوی سره د همکارۍ هڅه کوله.
بل کس سیلوریو ویلیګاس ګونزالس ۳۸ کلن مکسیکویي اشپز و او د ۲۰۲۵ کال د سپټمبر په ۱۲مه په شیکاګو کې د کډوالۍ ادارې د یوه مامور له خوا د موټر د درولو پر مهال ووژل شو. د امریکا چارواکو ویلي چې مامور له نوموړي د ګواښ ډار لاره او د خپل ژوند په اړه د اندېښنې له امله یې په هغه ډزې کړې.
همدارنګه، د ۲۰۲۵ کال د ډسمبر په ۱۱مه یو مکسیکویي ۳۱ کلن سړی چې نوم یې نه دی خپور شوی، د ټکساس ایالت د ریو ګرانډ ښار ته څېرمه د امریکا د سرحدي ساتنې د یوه مامور له خوا ووژل شو. چارواکو ویلي چې هغه د نیولو پر مهال له مامور سره په شخړه کې ښکېل شوی و له همدې امله مامورینو پرې ډزې کړې.
ریني ګوډ، ۳۷ کلنه امریکايۍ ښځه، د ۲۰۲۶ کال د جنورۍ په ۷مه په مینیاپولیس کې هغه مهال ووژل شوه چې په خپل ولاړ موټر کې ناسته وه. د شاهدانو له مخې، هغه له مامور سره په ارامه خبرې کولې خو د موټر د حرکت پر مهال پرې ډزې وشوې.
بل کس الکس پریټي، ۳۷ کلن امریکايي روغتیايي کارکوونکی و چې هغه هم د ۲۰۲۶ کال د جنورۍ په ۲۴مه په مینیاپولیس کې ووژل شو. د راپور له مخې، څو مامورینو هغه پر ځمکه غورځولی و او وروسته پرې له نږدې واټنه ډزې وشوې.
لورینزو سالګادو اراوخو، ۵۳ کلن کولمبیایي وګړی، د ۲۰۲۶ کال د جولای په ۷مه په هوسټن کې د کار پر لور د تګ پر مهال د امریکا د کډوالۍ او ګمرکونو ادارې د یوه مامور له خوا ووژل شو. دغې ادارې ویلي چې هغه د مامورینو له امرونو سرغړونه کړې وه او هڅه یې کوله چې یو مامور په موټر ووهي، خو د هغه ملګرو دا ادعا رد کړې ده.
وروستی کس یوحان سباستین دوران ګوریرو، ۲۳ کلن کولمبیایي وګړی ښودل شوی چې د ۲۰۲۶ کال د جولای په ۱۳مه د ماین ایالت په بیدفورډ ښار کې ووژل شو. د امریکا چارواکو ویلي چې د هغه موټر د تېښتې هڅه کوله، خو د هغه کورنۍ او د کډوالو د حقونو یوې ډلې ویلي چې هغه په امریکا کې د اوسېدو او کار قانوني اجازه لرله.
رویټرز وايي، دغو پېښو د وژل شویو کسانو د کورنیو او د ځینو ټولنو غوسه او غبرګون راپارولی او له همدې امله د کډوالۍ د تګلارې د بدلون غوښتنې هم شوي دي.
د پېښور د خزانې پنډغالي مېشت افغان کډوال افغانستان ته د ستنېدو لپاره یوازې خپل سامانونه نه ټولوي؛ بلکې ګڼې کورنۍ اړې شوې هغه کورونه هم په خپلو لاسونو ونړوي، چې د تېرو څلورو تر پنځو لسیزو په موده کې یې د خپلې خوارۍ او مزدورۍ له پیسو جوړ کړي وو.
د سیمې د اوسېدونکو په وینا؛ د ګڼو کورونو چتونه نړول شوي، دروازې او کړکۍ اېستل شوې او په ځینو ځایونو کې یوازې د خښتو کنډوالې پاتې دي. د خزانې پنډغالی شاوخوا ۴۵ کاله مخکې د افغان کډوالو د مېشتېدو لپاره جوړ شوی و.
د وخت په تېرېدو سره په دغه پنډغالي کې د خېمو پر ځای دایمي کورونه جوړ شول او د سیمې د خلکو په خبره؛ تر ۸۵۰ زیاتو کورنیو هلته خپل استوګنیز کورونه جوړ کړي وو. د ملګرو ملتونو د کډوالو ادارې د معلوماتو له مخې؛ دامهال په پاکستان کې تر ۱.۶ مېلیونه زیات ثبت شوي افغان کډوال ژوند کوي او په ۲۰۲۱کال کې په افغانستان کې د طالبانو له بیا واکمنېدو وروسته نږدې ۶۰۰زره نور افغانان هم پاکستان ته تللي دي.
۲۶ کلن حضرت ولي چې په همدغه پنډغالي کې زېږېدلی انډپېنډېنټ اردو ته ویلي، هېڅکله یې فکر نه کاوه چې یوه ورځ به له دې ځایه وتلو ته اړ شي. هغه ویلي: «زما زېږېدنه په همدې پنډغالي کې شوې ده. مور او پلار به مې ویل چې اصلي وطن مو افغانستان دی؛ خو موږ هېڅکله ځان په دغه هېواد کې پردی نه احساساوه. پاکستان او افغانستان دواړه راته خپل وو».
حضرت ولي وايي، د دوی کورنۍ او نورو افغان کډوالو د کلونو په اوږدو کې د سخت کار له لارې خپل کورونه جوړ کړي وو؛ خو اوس اړ شوي چې په ډېره ټیټه بیه یې وپلوري. هغه زیاتوي: «د دغه کورونو په جوړولو څلور یا پنځه لکه روپۍ لګېدلې وې؛ خو خښتې له ځان سره نهشو وړلی. یوازې لرګي او ځینې نور توکي له ځان سره وړو، چې وروسته ترې بیا ګټه واخلو».
د هغه په وینا؛ اوس په خزانې پنډغالي کې یوازې څو کورنۍ پاتې دي او ډېری افغانان له خپګان او نارضایتۍ سره بېرته افغانستان ته ستانه شوي دي. د پنډغالي ترڅنګ اوسېدونکی صفت اقبال وايي، د افغان کډوالو له راتګ مخکې یې هم دغه سیمه پېژندله او کورنۍ یې هلته د لرګیو کاروبار درلود.
هغه وايي، ډېری هغه افغانان چې په لومړیو کې دغه پنډغالي ته راغلي وو؛ اوس مړه شوي او اولادونه او لمسیان یې همدلته لوی شوي دي. د هغه په خبره؛ دغه کورونه د کلونو مزدورۍ او زحمت پایله وه.
هغه وایي:« چا په منډۍ کې مزدوري کوله، چا ورځنۍ مزدوري کوله او ورو، ورو یې پیسې راټولې کړې، بیا یې ځان ته کوچني کورونه جوړ کړل. اوس هماغه خلک اړ دي، چې د وتلو پرمهال خپل کورونه په خپلو لاسونو ونړوي».
د خزانې پنډغالی اوس د پخوا په څېر ګڼه ګوڼه نهلري. هغه ځای چې پخوا پهکې سلګونه کورنۍ اوسېدلې، اوس ګڼ کورونه یا تش پاتې دي او یا هم په کنډوالو بدلې شوې دي. حضرت ولي وايي، د دوی لپاره تر ټولو سخته خبره د کور له لاسه ورکول نه؛ بلکې له هغو خاطرو او ژوند سره مخه ښه ده چې له دغه پنډغالي سره تړلي وو.
هغه زیاتوي: «موږ دلته زېږېدلي یو، دلته لوی شوي یو، زموږ ملګري او ټولې خاطرې دلته دي. اوس باید افغانستان کې ژوند له سره پیل کړو».