جمهوری اسلامی خواستار شناسایی عاملان حمله به قنسولگری ایران در مزارشریف شد

پیشتر افغانستان اینترنشنال به سندی از وزارت داخله طالبان دست یافته بود که نشان می‌داد رهبر این گروه مسئولیت تنظیم و اجرایی کردن یونیفرم رسمی برای نیروهای نظامی طالبان را به ابراهیم صدر سپرده است.

سخنگوی وزارت داخله طالبان گفته که هماهنگی میان نهادهای امنیتی این گروه و اجرای فرمان‌های هبت‌الله آخندزاده نیز بخشی از آجندای سفر صدر به زابل بوده است.

طالبان گفته که ابراهیم صدر سفرهای با اهداف مشابه به ولایت‌های مختلف انجام داده است.

طالبان و یونیفرم نظامی

منابعی در وزارت داخلهٔ طالبان به افغانستان اینترنشنال گفته‌اند که طی نزدیک به چهار سال گذشته، چندین‌بار در مورد اجرای یونیفرم نظامی توصیه شده، اما این‌بار به‌نظر می‌رسد که تصمیم‌گیری تحت دستور مستقیم رهبر طالبان انجام شده و برای اجرای آن، مسئولیت به یکی از نزدیکان ملاهبت‌الله سپرده شده است.

این منابع می‌افزایند که هم‌اکنون نیز در میان نیروهای طالبان اختلاف‌نظرهایی در مورد پوشیدن یونیفرم وجود دارد.

به گفته این منابع، برخی از طالبان در وزارت داخله به‌جای یونیفرم تعیین‌شده، لباس‌هایی مشابه با یونیفرم اما متفاوت و با طراحی دامن‌دار تهیه کرده‌اند که با لباس رسمی تفاوت دارد.

یک منبع آگاه اظهار داشته است: «نه‌تنها در نوع یونیفرم‌ها تفاوت وجود دارد، بلکه هر عضو طالبان بر اساس سلیقه شخصی خود رتبه‌هایی روی لباس نظامی خود نصب کرده و هیچ مرجعی برای جلوگیری از این کار وجود ندارد.»

این منابع همچنین می‌افزایند که تاکنون رتبه‌بندی نظامی نیروهای طالبان به‌شکل منظم ثبت نشده و در این بخش بی‌نظمی و هرج‌ومرج زیادی حاکم است.

حدود سه سال قبل ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان، در گفت‌وگو با رسانه‌ها گفته بود که به‌زودی برای نیروهای مسلح این گروه یونیفورم ویژه درنظر گرفته خواهد شد؛ اما با گذشت حدود سه سال، هنوز هم در کابل و برخی ولایات دیگر، نیروهای مسلح طالبان با لباس شخصی دیده می‌شوند که این موضوع موجب شکایت‌های گسترده مردم شده است.

الکساندر دوبرینت، وزیر داخله آلمان، روز پنج‌شنبه، ۱۷ اسد ۱۴۰۴، در مصاحبه‌ای اظهار داشت که کنترول‌های مرزی و بازگرداندن افراد پس از ماه سپتمبر نیز ادامه خواهد یافت. دوبرینت در اوایل ثور ، بلافاصله پس از به عهده گرفتن رهبری وزارت داخله، دستور تشدید کنترول‌های مرزی را صادر کرد.

به گفته دوبرینت، تلاش‌ها برای اخراج‌های بیشتر در جریان است. آلمان در ماه گذشته برای دومین بار از زمان تسلط طالبان در اسد ۱۴۰۰، ده‌ها پناهجو را به افغانستان اخراج کرد. وی گفت که این افراد «مجرمان سنگین و بسیار خطرناک» بودند.

سیاستمداران احزاب سبز و چپ به‌شدت از اظهارات دوبرینت انتقاد کردند. کلارا بونگر، سخنگوی امور داخلی حزب چپ، در گفت‌وگو با نشریه تاگس‌اشپیگل اظهار داشت: «الکساندر دوبرینت می‌خواهد خود را سختگیر نشان دهد، اما اقدامات او صرفاً نمایشی است که بار آن بر دوش جوامع محروم قرار می‌گیرد.»

وی افزود: «افراد از مراکز روان‌درمانی بیرون کشیده شده و به مناطق درگیر جنگ و بحران اخراج می‌شوند. این کار هزینه‌های هنگفتی دارد، اما برای هیچ‌کس امنیت به ارمغان نمی‌آورد.»

بونگر که حقوق‌دان نیز است، تاکید کرد: «ادعا می‌شود اخراج این مهاجران زندگی مردم آلمان را بهبود می‌بخشد، اما این یک اشتباه است. نه حقوق بازنشستگی افزایش می‌یابد و نه جاده‌ها امن‌تر می‌شوند. برعکس، کسانی که پناهجویان را از حقوق‌شان محروم کرده و به‌صورت جمعی آن‌ها را مجرم جلوه می‌دهند، احساسات نژادپرستانه را تشدید کرده و جامعه کارگری و فقیر را دچار تفرقه می‌کنند.»

او همچنین ادامه کنترول‌های مرزی را محکوم کرد و گفت: «مهاجران بدون ارزیابی اخراج می‌شوند، در حالی که دادگاه‌ها این اقدام را مغایر قانون دانسته‌اند.» بونگر افزود: «سیاست دوبرینت حقوق اساسی را زیر پا می‌گذارد و توازن سیاسی را به نفع راست‌گرایان تغییر می‌دهد. این به هیچ وجه مسئولانه نیست.»

مارسل امریش، سخنگوی امور داخلی حزب سبز، نیز نادیده گرفتن احکام دادگاه‌ها، حاکمیت قانون و انتقادات پولیس فدرال، اتحادیه‌های تجاری، سازمان‌های غیردولتی و کارگران مرزی از سوی دوبرینت را غیرمسئولانه خواند. وی اظهار داشت: «به‌جای تقویت ارزش‌های اتحادیه اروپا، او محدودیت‌های مرزی بیشتری اعمال می‌کند.»

آلمان برای زمینه‌سازی اخراج پناهجویان، با طالبان روابط برقرار کرده است. این کشور دو نماینده طالبان را در قنسولگری‌های افغانستان در برلین پذیرفته است. طالبان نیز اعلام آمادگی کرده‌اند که پناهجویان اخراج‌شده را بپذیرند.

این مقام بلندپایه طالبان روز پنجشنبه در مصاحبه با تلویزیون شمشاد گفت که «برخی همسایگان ما به‌ویژه پاکستان در افغانستان حکومت نمی‌خواهند، مهم نیست که طالب باشد یا مجاهد و یا کمونیست.» او گفت که حالا می‌دانند که پاکستان نمی‌خواهد در افغانستان حکومتی بیاید و روی پای خودش بیاستد.

عبدالطیف منصور افزود که پاکستان با دامن زدن به اختلافات و بحران، فکر می‌کند که اهداف اقتصادی و سیاسی‌اش در افغانستان محقق می‌شود.

او در خصوص اتهامات پاکستان درباره حمایت طالبان از تحریک طالبان پاکستان، بدون اینکه موجودیت تی‌تی‌پی در این کشور را رد کند، گفت که مراکز تی‌تی‌پی در خاک افغانستان با روی کار آمدن آنان ایجاد نشده است.

این مقام طالبان تاکید کرد که پاکستان نباید مشکلات داخلی خود را به گردن افغانستان بیاندازد. او گفت که خاک افغانستان علیه کشورهای همسایه و منطقه استفاده نمی‌شود.

این مقام ارشد طالبان گفت که تی‌تی‌پی ادعا می‌کند که در مراکز قبایلی مراکز دارد و شب و روز را سپری می‌کند. به گفته او، پاکستان به جای تهمت زدن به افغانستان باید به دنبال آنان در مناطق قبایلی برود.

این اظهارات در حالی صورت می‌گیرد که روابط طالبان و پاکستان پس از دو سال تنش‌ و اتهام‌زنی‌های متقابل، رو به بهبود نهاده است. اخیراً وزرای خارجه و داخله پاکستان به کابل رفته و با مقامات طالبان درباره تی‌تی‌پی و همکاری‌های اقتصادی و امنیتی گفت‌وگو کرده بودند. دو طرف توافق کردند که سطح روابط دیپلوماتیک خود را به سطح سفیر ارتقا ببخشند. همزمان، گزارش‌ها از گسترش روابط اقتصادی میان دو طرف حاکی است.

قرار بود که امیرخان متقی، وزیر خارجه طالبان نیز به پاکستان برود، اما شورای امنیت سازمان ملل متحد به وی مجوز سفر نداد.

نادیه (نام مستعار)، باشنده ناحیه چهارم شهر کابل روز پنجشنبه ۱۷ اسد به افغانستان اینترنشنال گفت در بیش از دو سال گذشته، آرایشگری در محوطه خانه، تنها منبع درآمد خانواده‌اش بوده است.

او گفت بعد از متوقف‌شدن کسب‌وکارش نمی‌داند هزینه زندگی شش عضو خانواده‌اش را چگونه تامین کند.

این زن گفت: «من تنها نان‌آور خانواده‌ام هستم؛ کرایه خانه، نان، و هزینه کودکانم را من تامین می‌کنم. از وقتی که اداره امر به معروف در شهر سالون‌های زیبایی را بست، من کار را به خانه منتقل کردم، اما حالا طالبان می‌گویند کار در خانه هم حرام است و باید متوقفش کنم.»

به نقل از این زن آرایشگر، «طالبان شوهرم را تهدید کردند که اگر من به کار خود ادامه دهم، او را زندانی خواهند کرد.»

او گفت این تهدید باعث بروز خشونت در خانه او شده است: «شوهرم خیلی ترسیده بود. او گفت باید به ولایت اصلی‌ خود برگردیم. اما وضعیت اقتصادی‌مان آن‌قدر بد است که من نپذیرفتم. شوهرم عصبانی شد، دخترانم را با خود به روستا برد و مرا تهدید به طلاق کرد.»

طالبان در ماه سرطان ۱۴۰۲ به‌طور رسمی دستور بستن آرایشگاه‌ها در سرتاسر افغانستان را صادر کرد. گزارش‌هایی که به نقل از اتاق تجارت و صنایع منتشر شده، نشان می‌دهد که بستن آرایشگاه‌های زنانه باعث شده حدود ۶۰ هزار زن در سراسر افغانستان کار خود را از دست دهند.

از آن زمان برخی از زنان در کابل و ولایت‌های دیگر، کسب‌وکار خود را در محدوده خانه‌های خود ادامه دادند. با این حال، وزارت امر به معروف طالبان به آنان حتی در چهاردیواری خانه‌های‌شان اجازه فعالیت نمی‌دهد.

حمیرا، باشنده منطقه احمدشاه بابا، می‌گوید ماموران امر به معروف به خانه‌اش آمدند، تجهیزات آرایشگاهش را شکستند و تهدید کردند که دیگر حق ندارد به کار ادامه دهد.

این زن گفت: «ما در خانه‌ کرایی زندگی می‌کنیم، شوهرم مریض است. اگر من کار نکنم، چه کسی کرایه خانه و پول شیر کودکم را می‌پردازد؟»

پیش از این در ماه حوت ۱۴۰۳ نیز منابع از ولایت سرپل از بازرسی خانه‌به‌خانه طالبان برای متوقف‌کردن کار آرایشگری‌های زنانه خبر داده بودند.

او افزود که سیدمحمد ابراهیم‌خیل، قنسول حکومت پیشین در حیدرآباد، به سفارت در دهلی نو منتقل شده و در آنجا به فعالیت خود ادامه می‌دهد. تقرر یک دیپلومات جدید، بخشی از گسترش تماس‌های دیپلوماتیک میان دو طرف است.

رسانه هندی آی‌ای‌ان‌اس نیز به نقل از منابع خود گزارش داد که محمد رحمان از ماه جوزای ۱۴۰۴ مسئولیت قنسولگری حیدرآباد را بر عهده دارد.

این گزارش می‌افزاید که قنسولگری ممبی نیز سال گذشته به اکرام‌الدین کامل، نماینده وزارت خارجه طالبان، واگذار شده بود.

در حال حاضر، محمد ابراهیم‌خیل، دیپلومات دولت پیشین افغانستان به‌عنوان سرپرست سفارت در دهلی کار می‌کند. آقای ابراهیم‌خیل پیش از این مسئولیت قنسولگری افغانستان در حیدرآباد را به‌عهده داشت.

یک مقام هندی که نخواست نامش فاش شود، به خبرگزاری هندی گفت: «این گونه انتصاب‌ها نشان می‌دهد که طالبان می‌خواهند تماس‌های دیپلوماتیک با دهلی را حفظ کنند. به نظر می‌رسد که تا پایان سال جاری، طالبان سفارت را نیز به دست خواهند گرفت.»

یک منبع دیگر گفت که احتمال دارد هیئتی بلندپایه از دولت طالبان ماه آینده به هند سفر کند.

به گفته این منبع: «اگر این سفر انجام شود و همه‌چیز به خوبی پیش برود، گامی مهم برای گسترش روابط هند و طالبان خواهد بود.»